آیا ما نابود خواهیم شد: هوش مصنوعی چه چیزی «نیست»؟

آیا قرار است ربات های احساساتی هوشمندمان ما را نابود کنند؟ امروز این اتفاق نمی افتد - و شاید هیچ وقت دیگر هم نیافتد.

می توانیم افتخار بسیاری از ترس هایی که امروز پیرامون هوش مصنوعی ایجاد شده را به هالیوود بدهیم. پرده سینما باعث شده هر بار که از هوش مصنوعی خبری می شنویم به فکر نبرد ویل اسمیت و ربات ها یا جنگ سارا کانر با اسکای نت فرو رویم. حتی محصولات جدید هالیوود یعنی فیلم هایی مثل Transcendence (محصول ۲۰۱۴) یا Chappie که هنوز عرضه نشده؛ این دیدگاه کلیشه ای از هوش مصنوعی را دنبال می کنند.

اما واقعیت بسیار پیچیده تر از این هاست. هوش مصنوعی، عموما به این صورت تعریف می شود: «مجموعه ای از تکنولوژی ها برای ساخت سیستم های کامپیوتری که بتوانند آنالیز های پیچیده را به طور مستقل انجام دهند». مثال های ساده از این فناوری را می توانید در زندگی روزمره خود مشاهده کنید. از Siri گرفته که با گوش کردن به حرفهایتان با شما تعامل می کند تا کینکت ایکس‌باکس که سعی دارد با تشخیص حرکات، شما را بیشتر در بازی فرو ببرد.

بسیاری از ما در مورد آینده ای که با قوی تر شدن هوش مصنوعی رقم خواهد خورد نگران هستیم. از طرف دیگر این تکنولوژی با سرعت زیادی به پیشرفت خود ادامه می دهد و باز هم از سوی دیگر، ما هنوز از تعامل با هوش مصنوعی لذت زیادی می بریم. در این مطلب، می خواهیم به طور مختصر و مفید در مورد این که هوش مصنوعی چه چیز هست و چه چیزی نیست صحبت کنیم. تا بهتر بتوانیم نگرانی های قابل درک و بی مورد را از هم تفکیک کنیم.

در ادامه با دیجیاتو همراه باشید.

هوش مصنوعی چه چیزی نیست؟

بگذارید ابتدا ترس های بی مورد را از خود دور کنیم. اول این که، هوش ماشینی هیچ ربطی به «زنده» و حتی «خود‌آگاه» بودن ندارد. هوش مصنوعی مدرن می تواند در دامنه های کوچکی، مثل شطرنج بازی یا پاسخ دادن به سوال های برنامه تلویزیونی Jeopardy (یک برنامه تلویزیونی معروف در ایالات متحده که بر مبنای پرسش های متنوع از شرکت کنندگان در آن بنا نهاده شده است. ابر کامپیوتر IBM یعنی واتسون نیز یکبار در ای برنامه حضور یافته)، با انسان رقابت کرده یا از او پیشی بگیرد. اما این هوش از انعطاف پذیری و عمومیت ذهن انسان محروم است. سیستم های هوشمند خودمختاری ندارند و فقط با نظارت و دستور العمل ناظر انسانی قادر به کار کردن هستند. در تعریفی ساده؛ می توان این ها را سیستم های کامپیوتری پیشرفته ای توصیف کرد که سعی می کنند جنبه هایی از هوش انسانی را شبیه سازی کنند.

واتس

حضور ابر کامپیوتر و هوش مصنوعی خلق شده توسط IBM در شوی تلویزیونی Jeopardy

نرم افزار هایی که هوشمندی مصنوعی دارند؛ توسط انسان ها کنترل می شوند. نرم افزار های مدرن به شدت روی انجام یک کار در واحد زمان متمرکز شده اند. این فرایندی است که نه می تواند منتهی به بروز خلاقیت در ماشین ها شود و نه توان کار در خارج از محدوده تحت نظارت را به ماشین ها می دهد.

وقتی الگوریتم هایی که برای هوش مصنوعی طراحی شده اند قوی تر شوند؛ ممکن است شاهد تولید نرم افزار هایی باشیم که می توانند به طور مستقل تر، گستره بیشتری از کار ها را در آن واحد انجام دهند. اما تا آن موقع راه زیادی پیش رو است. افرادی مثل ایلان ماسک که با پژوهش های پیرامون هوش مصنوعی در گیر هستند؛ از سیستم هایی که هم اکنون وجود دارند ترسی ندارند. آن ها نگران سطحی از هوش مصنوعی هستند که ممکن است در آینده به ان برسیم. - ماسک اخیرا ۱۰ میلیون دلار برای رفع خطرات احتمالی اهدا کرده است.

هوش مصنوعی چه چیزی هست؟

Windows-Cortana

اکنون که بعضی از سوء تفاهم ها در مورد هوش مصنوعی بر طرف شد؛ شاید بهتر باشد بحث را روی مثال های مدرن این نوع تکنولوژی و همچنین گجت هایی که به آن اتکا می کنند ادامه دهیم.

هوش مصنوعی یک علم نظری متعلق به آیندگان نیست. مایکروسافت اخیرا یک ربات امنیتی، به نام K5  را به نمایش گذاشت. این ربات یک و نیم متری که حدودا ۱۳۵ کیلوگرم وزن دارد؛ مجهز به دوربین HD، حسگر های مختلف، وای‌فای و طبیعتا هوش مصنوعی است. K5 می تواند در محیط گشت زده و اگر مورد غیر طبیعی ای را مشاهده کرد؛ اطلاع دهد. چیزی مثل مجروح شدن یک کارمند یا هجوم یک فرد خاطی. با پیشرفت بیشتر تکنولوژی، K5 قادر خواهد بود شواهد آشفتگی را حتی بهتر از انسان تشخیص دهد.

حتی شاید نیازی نباشد راه دور برویم و برای هوش مصنوعی K5 را نمونه بیاوریم. موج جدیدی که از دستیار های دیجیتال، مثل سیری، کورتانا و… ایجاد شده؛ می تواند مثالی از روزمره شدن هوش مصنوعی باشد.

البته، بعضی با این نظر مخالف هستند. آن ها معتقدند که این دستیار ها هوش واقعی ندارند و فقط سعی می کنند خودشان را هوشمند جلوه دهند. هر چند این اعتراض وارد است؛ اما اگر هوش مصنوعی به عنوان چیزی که می تواند کار های مشابه انسان  مثل جستجوی وب، تشخیص و آنالیز جملات، زمان بندی روی تقویم و … را انجام دهد؛ در نظر گرفته شود. آنگاه سیری، گوگل Voice و کورتانا همگی لیاقت هوشمند خوانده شدن را دارند.

آینده هوش مصنوعی

یکی از فرض های عمومی در مورد هوش مصنوعی این است که هوش معادل خود‌آگاهی یا تجربیات انسانی است. در واقعیت، هوش مصنوعی می تواند در عین داشتن هوشمندی بالا، با خودآگاهی و انسانیت بسیار ناسازگار باشد.

هوشمندی یک محدوده کوچک تعریف شده نیست. بلکه فضایی گسترده از ذهن هایی قادر با قابلیت های بالاست. بعضی متخصصان شک دارند که هوش مصنوعی هرگز بتواند خود‌آگاهی انسان را تداعی کند.

کریستوفر کاچ، مدیر ارشد علمی انستیتو Allen که در سیاتل به علوم مغز و اعصاب می پردازد؛ در طول زندگی کاری اش در مورد پدیده خود آگاهی تدریس می کرده و آن را «خاصیتی از ماده» می داند. در طول مصاحبه ای که اخیرا انجام شده است؛ کاچ عنوان کرد که پژوهشگران هنوز فاصله زیادی با شناخت چگونگی رخ داد پدیده خودآگاهی یا حتی به تفاهم رسیدن بر سر یک تعریف واحد از آن دارند. او ادامه داد که:

فکر می کنم خود‌آگاهی، مانند جرم، خاصیتی بنیادین در جهان است. به عنوان یک مثال، که خیلی هم نمونه خوبی است، شما این روز ها می توانید به خوبی وضع هوا را [با کامپیوتر ها] پیش بینی کنید. می توانید پیش بینی نمایید درون گرد باد ها چه می گذرد. می توانید حتی سیاه چاله ای را درون کامپیوتر شبیه سازی کنید. اما آن سیاه چاله فضا و زمان را خم نخواهد کرد. شبیه سازی یک چیز، واقعیت بخشیدن به آن نیست.

به عبارت دیگر، با این که خودآگاهی می تواند شبیه سازی شود؛ اما کاچ باور دارد که خودآگاهی واقعی هیچگاه به طور مصنوعی قابل شبیه سازی نیست.

با افزایش روز افزون دستگاه هایی که به پردازش ابری تکیه می کنند و افزایش اتصالات بین دستگاه. در نهایت قرار است شاهد طیف متنوعی از گجت های هوشمند باشیم. گنجاندن هوش مصنوعی در این گجت ها به ساده تر کردن کار ها کمک خواهد کرد. قرار نیست خانه و گجت های ما بر علیه ما برخواسته و نژاد آدمی را به خاتمه ای که انتظارش را می کشد برسانند! حداقل در آینده ای که قابل پیش بینی است؛ چنین چیزی دیده نمی شود.

منبع:
MUO

مطالب مرتبط

شوک درمانی و اسکلت رباتیک، قدرت حرکت را به یک فرد ناتوان باز گرداند

این نخستین باری نیست که مارک پالاک اسکلت رباتیک Ekso Bionics را امتحان می کند، اما این دفعه او موفق شده که به شکل طبیعی تری حرکت نماید. پالاک که از سال 2010 میلادی از کمر به پایین فلج شد، به لطف فرایندی به نام «تحریک جلدی نخاع» توانست کنترل احساسات پای خود را به دست بگیرد. در جریان این... ادامه مطلب

هوش مصنوعی گوگل اول به مصاف یک گیمر حرفه ای می رود و سپس سرطان

گوگل برترین بازیکن یکی از دشوار ترین بازی های جهان را به مبارزه طلبیده است تا نشان دهد هوش مصنوعی که در حال توسعه ی آن بوده است، پیشرفته ترین و نزدیک ترین الگوریتم به هوش انسان در جهان است. دمیس هاسابیس، مدیرعامل Google DeepMind و خالق بازی Theme Park که خودش سابقاً قهرمان شطرنج هم بوده، اعلام کرده... ادامه مطلب

مد و لباس؛ عنوان پژوهش تازه محققان با استفاده از اینستاگرام و هوش مصنوعی

اگر وقت آن را داشته باشید تا تنها یک یا دو میلیون عکس پست شده در اینستاگرام را از نظر بگذرانید در خواهید یافت که این پلتفرم می تواند نقش یک ابزار ارزشمند را برای تحلیل فرهنگی ایفا کند. در همین راستا، پژوهشگران دانشگاه کورنل اخیرا نوعی برنامه هوش مصنوعی را آموزش داده اند تا با... ادامه مطلب

ربات های نگهبان به زودی از راه می رسند

شاید در آینده ای نزدیک دیگر در محوطه های اداری و تجاری خبر چندانی از افراد نگهبان نباشد، زیرا کمپانی Knightscope پس از یکسال تلاش بی وقفه توانسته رباتی با نام K5 طراحی نماید که می تواند تا حد زیادی مسئولیت های افراد یاد شده را بر عهده گیرد. در ادامه با دیجیاتو همراه باشید. این ربات که قدی... ادامه مطلب

بافتی از جنس فوم با عملکردی مانند ماهیچه که انقلابی در رباتیک ایجاد خواهد کرد

وقتی به علم رباتیک فکر می کنیم، عملا تصور هم نمی کنیم که چیزی مثل فوم بتواند نقش مهمی در این زمینه بازی کند؛ اما این تصور دیگر صحیح نیست. محققان دانشگاه Purdue در حال ساخت بافتی از جنس فوم هستند که می تواند صنعت رباتیک را به کلی متحول کند. این بافت سبک و ظریف به... ادامه مطلب

دلایلی بر اینکه از هوش مصنوعی آینده نباید هراس داشت – قسمت دوم (آخر)

هوش مصنوعی فرا انسانی موضوعی است که در زمان صحبت از آن افراد بسیاری به وجد آمده ولی عده یی دیگر آن را پدیده یی خطرناک برای بقای نسل انسان می دانند. برخی بر این باورند تکامل کامپیوترها و دسترسی به چنین هوشی سبب خواهد شد زندگی انسان دچار جهشی شگرف شود و پاسخ بسیاری از مسائل... ادامه مطلب

نظرات ۲۷

وارد شوید

برای گفتگو با کاربران، وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود