تاریخی های خوشمزه: داستان تکامل غذاهای فضایی

حتما تا به حال این سوال برایتان پیش آمده که فضانوردان در سفرهای فرازمینی خود چه غذاهایی می خورند؟ شاید عجیب به نظر بیاید اما غذای مصرفی این گروه بسیار متنوع است و از اسپاگتی های خشک شده و بدون آب گرفته تا برش های مکعبی گوشت را شامل می شود.

غذاهای فضایی باید با شرایط خاصی مطابقت داشته باشند؛ مثلا اینکه به راحتی قابل حمل باشند زیرا انتقال غذا به فضا می تواند بسیار هزینه بر و گران باشد. حتی امروز هم انتقال نیم کیلو مواد غذایی به ایستگاه فضایی بین المللی حدودا ده هزار دلار آب می خورد.

نکته دیگر  اینکه چنین خوراکی هایی باید سرشار از مواد غذایی مفید و سیر کننده باشند چراکه فضانوردان مقدار زیادی کالری را در این محیط و خصوصا در جریان راهپیمایی های خود مصرف می کنند. از همین رو مهندسان ناسا علاوه بر اینکه باید وعده های غذایی فضانوردان را با توجه به فاکتورهای ذکر شده تهیه نمایند باید در نظر داشته باشند که چطور یک غذای خاص می تواند سیستم گوارشی فرد در فضا را تحت تاثیر قرار دهد.

تکنولوژی به خدمت گرفته شده توسط ناسا برای از میان برداشتن این چالش هم در نوع خود بسیار جالب توجه است. فضانوردانی که در ماموریت Mercury مشارکت داشتند، از جمله جان گلن غالبا از مواد نیمه مایع که ظاهر چندان وسوسه برانگیزی هم نداشتند استفاده می کردند و آنها را از طریق نی میخوردند.

جالب است بدانید که بخش اعظمی از غذاهای فضایی و تقریبا تمامی نوشیدنی های مورد استفاده در این محیط به صورت خشک و بدون آب به آنجا برده می شوند و در ادامه شیر، قهوه، آب گریپ فروت و حتی سوپ ها با افزودن اندکی آب به آنها مصرف می شوند.

البته ناسا تا مدت ها هر غذایی را به شکل مکعبی در می آورد: مثلا نان تست مکعبی، برش های مکعبی توت فرنگی و حتی تکه های گوشتی که به این شکل درآمدند همگی بخشی از یک وعده صبحانه را می ساختند. البته کره بادام زمینی و شکلات هم برای مصرف فضانوردان در این ایستگاه موجود است.

یکی از کشفیات قابل توجه در این حوزه پکیج قاشق-کاسه بود که شبیه به یک کیسه پلاستیکی زیپ دار یا کیسه سرم به نظر می آمد و در اصل نوعی پاکت پلاستیکی بود که از غذای خشک پر شده بود و از طریق دریچه ای که در انتهای آن قرار داشت آب خود را از دست می داد و با افزودن آب داغ، محتویات غیرقابل خوردن آن به شکل خوراک مرغ، مرغ و برنج یا اسپاگتی با سس گوشت در می آمد.

نحوه استفاده هم به این شکل بود که دانشمندان آن کیسه را از بخش بالایی اش باز می کردند و قاشق خود را از منفذ کوچکی که در آنجا قرار داشت به داخل می بردند تا از این طریق نگرانی از بابت شناور شدن مواد غذایی در فضا وجود نداشته باشد، چون رطوبت موجود در ظرف باعث می شد که غذا به قاشق بچسبد.

می خواهید بدانید که طعم این غذاها چطور است؟ جالب است بدانید که متاسفانه تا به امروز پاسخ های کمی برای این سوال به ثبت رسیده اند. در یکی از مقالات نشریه Nutrition Today که در سال 1969 میلادی منتشر شد، یکی از دانشمندان ناسا گزارش داد که «فضانوردان از غذایی که برایشان آماده می کنیم لذت می برند».

تنوع این غذاها رضایت بخش بود و حجم و مقدارشان هم آنقدر بود که گرسنگی شان را برطرف کرده و دچار ضعف در عملکرد نشوند. البته به سختی می توان چنین گفته ای را تاییدی بر خوب بودن غذاهای فضایی دانست با این همه، به یاد داشته باشید که غدد چشایی انسان واکنشی متفاوت به غذاها را در فضا از خود نشان می دهند.

کاهش غلظت هوا در کنار خشکی محیط داخل کابین توانایی این غدد در چشیدن را حدود 30 درصد پایین می آورد. با این همه باز آلدرین دیدگاه مثبتی در مورد یکی از پیش غذاهای فضایی یعنی کوکتل میگو دارد.

او بعدها در این باره گفت: این میگوها یکی یکی انتخاب می شوند تا این اطمینان حاصل شود که به اندازه کافی کوچک هستند تا به راحتی از پاکت خارج شوند و واقعا لذیذ هستند.

تا دهه های 1970 تا 80 میلادی، گزینه های ارائه شده در فضاپیماهایی نظیر Skylab و شاتل فضایی بیش از 70 آیتم غذایی را شامل می شدند و ناسا نیز از آشپزهای سرشناس و شناخته شده برای تهیه وعده های غذایی مختلف برای فضانوردان کمک می گرفت.

امروز اما اوضاع فرق کرده و فضانوردان درست مانند عروس و دامادهایی که برای مراسم ازدواج خود تدارک می بینند و برنامه ریزی می کنند به مرکز فضایی جانسون هوستون دعوت می شوند تا در جلسات تست غذا شرکت نمایند و یا به آزمایشگاه سیستم های غذایی فضایی می روند و در آنجا پیشنهادات خود برای نوع غذاهایی که قرار است در جریان ماموریت آتی مصرف نمایند را ارائه می دهند.

یک ماه قبل از شروع ماموریت، غذاها (که وزن آنها با احتساب بسته بندی شان برای مصرف روزانه هر فضانورد به 1.7 کیلوگرم می رسد) بسته بندی شده و آماده می گردند. این بسته ها حاوی موادی است که کاملا یا تا حدودی آبشان گرفته شده است و چاشنی و ادویه های مختلف نیز در ایستگاه فضایی موجود است و می توان به آنها اضافه نمود.

منبع:
history

مطالب مرتبط

تحقیقات ناسا نشان می دهد صدای پهپادها، از صدای دیگر وسایل نقلیه آزاردهنده تر است

محققان ناسا اخیراً دست به تحقیقی نامتعارف زده اند و به این نتیجه رسیده اند که صدای پهپادها، آزاردهنده ترین صدا در میان تمام وسایل نقلیه زمینی است. در این تحقیق، از افراد مختلفی خواسته شد تا به صدای ضبط شده از پهپادها، اتومبیل ها، کامیون ها و دیگر وسائط نقلیه مشابه گوش کنند و... ادامه مطلب

ناسا جزئیات برنامه های خود برای ارسال بشر به سیاره سرخ را منتشر کرد

ناسا زمانی مدعی شد که هیچ شرکت خصوصی فعال در حوزه هوا و فضا نمی تواند بدون کمک این آژانس به سیاره سرخ برسد. اگر این ادعا صحت داشته باشد، چنین شرکت هایی باید سپاسگزار ناسا باشند چراکه به تازگی سندی از سوی این سازمان منتشر شده که جزئیات مربوط به تمامی گام های آن... ادامه مطلب

دانشمندان معمای نقاط درخشان سیارک «سِرِس» را حل کردند

سِرِس (Ceres) نخستین سیاره کوتوله کشف‌شده و بزرگترین  سیارکی است که بین مدار مریخ ومشتری قرار گرفته است. دانشمندان پیش از این عقیده داشتند که هیچ فعالیت فیزیکی یا شیمیایی خاصی در سرس جریان ندارد اما نقاط درخشان سطح این سیارک آنها را به تردید واداشته بود. این سیارک که 945 کیلومتر قطر دارد از هسته ای سنگی و گوشته ای یخی تشکیل... ادامه مطلب

ناسا امروز از یک یافته علمی مهم پرده بر می دارد

ناسا در نظر دارد که در 6:30 بعداز ظهر امروز یک «یافته علمی بزرگ» را در مورد مریخ مطرح کند اما نباید انتظار داشته باشید که این خبر به کشف فسیل موجودات فرازمینی مربوط باشد. این سازمان فضایی در اصل تلاش دارد که توضیح دهد کانال های موسوم به «خطوط شیب دار بازگشتی» براثر گذشت زمان چگونه... ادامه مطلب

ناسا از طریق هدست واقعیت مجازی پلی استیشن، ربات های فضایی را آموزش می دهد

واقعیت مجازی آنچنان قدرتی دارد که می تواند ذهن انسان را فریب دهد. تنها کافیست یکی از هدست های بهره مند از این تکنولوژی را روی سر خود قرار دهید تا از موقعیت های ممنوعه بازدید کرده یا حتی تجربه خورده شدن توسط یک کوسه را پشت سر بگذارید. اما خارج از محدوده و قلمروه سرگرمی... ادامه مطلب

رندر ویدیویی متفاوت ناسا از پلوتو را مشاهده کنید

شاید پلوتو دیگر یک سیاره نباشد، اما همچنان جذابیت های مختص به خود را برای شناخته شدن دارد؛ دنیایی صخره ای که از لایه قطور آب و نیتروژن یخ زده پوشیده شده است. پلوتو همچنین آنقدر به ما نزدیک است که می توانیم آن را با سهولت و تقریبا بی هیچ دردسری مورد مطالعه قرار دهیم. حالا... ادامه مطلب

نظرات ۲

وارد شوید

برای گفتگو با کاربران، وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود