تاریخی های خوشمزه: داستان تکامل غذاهای فضایی

حتما تا به حال این سوال برایتان پیش آمده که فضانوردان در سفرهای فرازمینی خود چه غذاهایی می خورند؟ شاید عجیب به نظر بیاید اما غذای مصرفی این گروه بسیار متنوع است و از اسپاگتی های خشک شده و بدون آب گرفته تا برش های مکعبی گوشت را شامل می شود.

غذاهای فضایی باید با شرایط خاصی مطابقت داشته باشند؛ مثلا اینکه به راحتی قابل حمل باشند زیرا انتقال غذا به فضا می تواند بسیار هزینه بر و گران باشد. حتی امروز هم انتقال نیم کیلو مواد غذایی به ایستگاه فضایی بین المللی حدودا ده هزار دلار آب می خورد.

نکته دیگر  اینکه چنین خوراکی هایی باید سرشار از مواد غذایی مفید و سیر کننده باشند چراکه فضانوردان مقدار زیادی کالری را در این محیط و خصوصا در جریان راهپیمایی های خود مصرف می کنند. از همین رو مهندسان ناسا علاوه بر اینکه باید وعده های غذایی فضانوردان را با توجه به فاکتورهای ذکر شده تهیه نمایند باید در نظر داشته باشند که چطور یک غذای خاص می تواند سیستم گوارشی فرد در فضا را تحت تاثیر قرار دهد.

تکنولوژی به خدمت گرفته شده توسط ناسا برای از میان برداشتن این چالش هم در نوع خود بسیار جالب توجه است. فضانوردانی که در ماموریت Mercury مشارکت داشتند، از جمله جان گلن غالبا از مواد نیمه مایع که ظاهر چندان وسوسه برانگیزی هم نداشتند استفاده می کردند و آنها را از طریق نی میخوردند.

جالب است بدانید که بخش اعظمی از غذاهای فضایی و تقریبا تمامی نوشیدنی های مورد استفاده در این محیط به صورت خشک و بدون آب به آنجا برده می شوند و در ادامه شیر، قهوه، آب گریپ فروت و حتی سوپ ها با افزودن اندکی آب به آنها مصرف می شوند.

البته ناسا تا مدت ها هر غذایی را به شکل مکعبی در می آورد: مثلا نان تست مکعبی، برش های مکعبی توت فرنگی و حتی تکه های گوشتی که به این شکل درآمدند همگی بخشی از یک وعده صبحانه را می ساختند. البته کره بادام زمینی و شکلات هم برای مصرف فضانوردان در این ایستگاه موجود است.

یکی از کشفیات قابل توجه در این حوزه پکیج قاشق-کاسه بود که شبیه به یک کیسه پلاستیکی زیپ دار یا کیسه سرم به نظر می آمد و در اصل نوعی پاکت پلاستیکی بود که از غذای خشک پر شده بود و از طریق دریچه ای که در انتهای آن قرار داشت آب خود را از دست می داد و با افزودن آب داغ، محتویات غیرقابل خوردن آن به شکل خوراک مرغ، مرغ و برنج یا اسپاگتی با سس گوشت در می آمد.

نحوه استفاده هم به این شکل بود که دانشمندان آن کیسه را از بخش بالایی اش باز می کردند و قاشق خود را از منفذ کوچکی که در آنجا قرار داشت به داخل می بردند تا از این طریق نگرانی از بابت شناور شدن مواد غذایی در فضا وجود نداشته باشد، چون رطوبت موجود در ظرف باعث می شد که غذا به قاشق بچسبد.

می خواهید بدانید که طعم این غذاها چطور است؟ جالب است بدانید که متاسفانه تا به امروز پاسخ های کمی برای این سوال به ثبت رسیده اند. در یکی از مقالات نشریه Nutrition Today که در سال 1969 میلادی منتشر شد، یکی از دانشمندان ناسا گزارش داد که «فضانوردان از غذایی که برایشان آماده می کنیم لذت می برند».

تنوع این غذاها رضایت بخش بود و حجم و مقدارشان هم آنقدر بود که گرسنگی شان را برطرف کرده و دچار ضعف در عملکرد نشوند. البته به سختی می توان چنین گفته ای را تاییدی بر خوب بودن غذاهای فضایی دانست با این همه، به یاد داشته باشید که غدد چشایی انسان واکنشی متفاوت به غذاها را در فضا از خود نشان می دهند.

کاهش غلظت هوا در کنار خشکی محیط داخل کابین توانایی این غدد در چشیدن را حدود 30 درصد پایین می آورد. با این همه باز آلدرین دیدگاه مثبتی در مورد یکی از پیش غذاهای فضایی یعنی کوکتل میگو دارد.

او بعدها در این باره گفت: این میگوها یکی یکی انتخاب می شوند تا این اطمینان حاصل شود که به اندازه کافی کوچک هستند تا به راحتی از پاکت خارج شوند و واقعا لذیذ هستند.

تا دهه های 1970 تا 80 میلادی، گزینه های ارائه شده در فضاپیماهایی نظیر Skylab و شاتل فضایی بیش از 70 آیتم غذایی را شامل می شدند و ناسا نیز از آشپزهای سرشناس و شناخته شده برای تهیه وعده های غذایی مختلف برای فضانوردان کمک می گرفت.

امروز اما اوضاع فرق کرده و فضانوردان درست مانند عروس و دامادهایی که برای مراسم ازدواج خود تدارک می بینند و برنامه ریزی می کنند به مرکز فضایی جانسون هوستون دعوت می شوند تا در جلسات تست غذا شرکت نمایند و یا به آزمایشگاه سیستم های غذایی فضایی می روند و در آنجا پیشنهادات خود برای نوع غذاهایی که قرار است در جریان ماموریت آتی مصرف نمایند را ارائه می دهند.

یک ماه قبل از شروع ماموریت، غذاها (که وزن آنها با احتساب بسته بندی شان برای مصرف روزانه هر فضانورد به 1.7 کیلوگرم می رسد) بسته بندی شده و آماده می گردند. این بسته ها حاوی موادی است که کاملا یا تا حدودی آبشان گرفته شده است و چاشنی و ادویه های مختلف نیز در ایستگاه فضایی موجود است و می توان به آنها اضافه نمود.

منبع:
history

از سراسر اینترنت

مطالب مرتبط

تست سقوط فضاپیمای Orion توسط ناسا

احتمالا می دانید که Orion جدیدترین فضاپیمای ناسا محسوب می گردد که برای حمل انسان به فضا و اکتشافات دور دست همانند سیاره مریخ مورد استفاده قرار خواهد گرفت. البته نخستین ماموریت آن تا پیش از سال 2023 میلادی روی نخواهد داد اما سازمان فضائی ناسا از هم اکنون در حال آماده سازی خود برای... ادامه مطلب

خواب زمستانی «نیو هورایزنز»؛ ناسا برای گذر تاریخی از لبه منظومه شمسی آماده می شود

فضاپیمای «نیو هورایزنز» ناسا که تابستان سال 2015 گذری تاریخی را از مجاورت پلوتو تجربه کرد، اکنون در راه رسیدن به مقصد بعدی اش در مرز منظومه شمسی به سر می برد. این کاوشگر چند روز قبل به وضعیت «خواب زمستانی» (hibernation) فرو رفت تا بیشتر ابزارهای فنی آن به حالت خاموش درآیند. در این استراحت نسبتاً... ادامه مطلب

ناسا مشغول تست بال هایی با شکل متفاوت برای هواپیماهای عازم به مریخ است

مرکز تحقیقات پروازی آرمسترانگ متعلق به ناسا و مرکز پژوهشی Langley اوایل امسال درخواستی را برای دریافت بودجه تسلیم این سازمان کردند تا برای تست بال های جدید طراحی شده خود تعدادی تونل بادی بسازند. این گروه از پژوهشگران باور دارند که تولید چنین سازه هایی می تواند آنها را در ساخت هواپیماهای مقرون به صرفه و حتی فضاپیماهای عازم... ادامه مطلب

سونامی عظیم در فضا؛ بزرگ ترین موج جهان در خوشه کهکشانی برساووش کشف شد

اخترشناسان به تازگی بزرگ ترین موجی که در جهان هستی کشف شده را به نظاره نشستند. این موج که از حد مقیاس های زمینی خارج است، از میان ابر گازی به شدت داغ در خوشه کهکشانی برساووش (Perseus) می گذرد و وسعت آن به 200 هزار سال نوری می رسد، یعنی تقریباً دو برابر پهنای... ادامه مطلب

اسکات کلی: انگار تمام عمرم را آن بالا بوده ام

اسکات کلی، فضانورد آمریکایی، چندی پیش پس از سفری 340 روزه، از ایستگاه بین المللی فضایی به کره زمین بازگشت و در قزاقستان فرود آمد. وی در همان لحظات ابتدایی، اولین گفتگوی ویدیویی و مصاحبه خود را انجام داد و از احساساتش در طول مدت اقامت اش گفت. وی در مورد اولین تنفس اش روی کره... ادامه مطلب

ناسا «لپ تاپ شیمیایی» به فضا می فرستد

برای پیداکردن نشانه های حیات در سیاره های دیگر می توان از فضاپیماهای کنونی هم استفاده نمود. اما آنها وسیله اختصاصی این امر نیستند و احتمال دارد نتوانند به درستی این ماموریت را به انجام برسانند. در همین راستا، ناسا به تازگی دستگاهی ساخته تا شواهد درست و کاملی در این مورد بیابد. آنها نام «لپ... ادامه مطلب

نظرات ۲

وارد شوید

برای گفتگو با کاربران، وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود