بازی هایی بدون بخش داستانی ارزش 60 دلار را ندارند

محوری ترین المانی که باید در یک بازی آنلاین وجود داشته باشد، کشش و به روز رسانی های آن است. عناوینی مثل بتلفیلد و کال آو دیوتی در سال های اخیر نشان داده اند که در کنار خط داستانی تک نفره، می توانند بخش های آنلاین چند نفره جذاب و پرطرفداری را ارائه بدهند. ولی بر کسی پوشیده نیست که هر عنوان آنلاینی (حتی با وجود پشتیبانی های طولانی مدت) عمری خواهد داشت و به زودی نوبت نسخه بعد یا عنوان بعدی خواهد رسید.

چند وقتی است عناوینی با محوریت اصلی بخش چند نفره منتشر شده است؛ بازی هایی مثل تایتانفال یا جنگ های ستاره ای. از دیدگاهی، عنوانی مثل Rainbow Six Siege را نیز می توان در شمار این دسته نام برد. بدون شک چنین بازی هایی تجربه بسیار لذت بخشی برای بازیکنان فراهم کرده اند و از بهترین های سال های گذشته محسوب می شوند، اما همچون هر عنوان چند نفره ای، فقط تا زمانی که مخاطب داشته باشد عمر خواهند کرد.

اگر کمی بدبینانه و با توقع بالاتر به این مسئله نگاه کنیم می فهمیم که این بازی ها به سادگی و در مدت کوتاهی توسط نسخه های بعدی خود، یا حتی سایر عناوین از دور خارج شده و پایان خواهند یافت. این موضوع مستثنایی نداشته و بهترین ها نیز به آن دچار می شوند.

Titanfallmoney

از منظر اقتصادی به مبحث نگاه کنید. تمامی این عناوین با قیمت معمولی که برای بازی های ویدیویی مصوب شده یعنی 60 دلار عرضه می شوند. تایتانفال، جنگ های ستاره ای، سانست اوردرایو و حتی دیویژن و رینبو سیکس (که بخش کوچکی به عنوان تک نفره دارند) بازی هایی هستند که رقابت های چند نفره بزرگی را ارائه می کنند.

ناشران بزرگ و قدیمی مثل یوبی سافت، الکترونیک آرتز یا 2K در دنیای بازی های قدرتمند و محبوب فری تو پلی (رایگان با پرداخت درون برنامه ای) مثل لیگ آو لجندز و دوتا 2 (یا حتی عناوین ارزان قیمت شوتری مثل کانتر استرایک) که همه گیر شده اند، هنوز هم به سبک و سیاق گذشته عمل می کنند. در طولانی مدت رقم 60 دلاری هر بازی هیچ کمکی به ناشران نخواهد کرد، همینطور از رغبت بازیکنان می کاهد. چنین مسئله ای از رشد جوامع بازیکنان جلوگیری کرده و ساخت عناوین با عمر زیاد را به شدت دشوار خواهد کرد.

در همین حین بازی های متمول و پرخرجی وجود دارند که همزمان بخش تک نفره قوی (و همینطور طولانی) و بخش آنلاین غنی و قدرتمند (و همینطور طولانی) را به صورت یکجا در خود جای داده اند. مثل Grand Theft Auto V، سری Assassin's Creed، آنچارتد و یا حتی عناوینی مثل دستینی و سایر MMO ها.

siegemoney

مشکل استقبال از چنین بازی های آنلاینی متکی بر محتوای خود آن عنوان است. به خاطر موانع و معضلی به نام قیمت بالا، چنین جوامعی به مرور کوچکتر و خالی تر می شوند. وقتی بازیکنان جدید تصمیم می گیرند وارد دنیای این بازی ها شوند، به سختی می توانند سرور فعال و شلوغ پیدا کنند؛ خصوصا با گذر زمان از عمر بازی و همینطور برای یافتن رقیبانی با رده مهارت مشابه. در نتیجه حتی کنجکاوترین بازیکنان تمایل زیادی برای ماندن در چنین عناوینی در خود نمی یابند.

مهم تر از آن، خرج 60 دلاری تهیه بازی تازه شروع ماجراست. اخیرا ناشران با تلفیق سبک خرده فروشی سنتی و روش پرداخت درون برنامه ای خلاقانه سعی داشته اند نهایت بهره را از محصولات خود ببرند؛ چنین عملی بسیار ناعادلانه و ناپخته به نظر می رسد.

بازی Star Wars Battlefront را به عنوان نمونه در نظر بگیرید. این عنوان فقط آنلاین به صورت فیزیکی و دیجیتالی 60 دلار قیمت داشته و برای خرید بسته های الحاقی آن (Season Pass) باید 50 دلار دیگر پرداخت کنید. شاید بگویید هزینه بسته های اضافی دل به خواه است، ولی اگر آن را نداشته باشید همانند این است که خودرویی خریده و هیچ گاه بنزین نزنید! 110 دلار فقط برای یک بازی؟ این ظلم بزرگی است و مطمئن باشید سرورهای جنگ های ستاره ای تا چند ماه دیگر به شهر ارواح تبدیل خواهد شد.

starwarsmoney

همینطور برای رینبو سیکس؛ 60 دلار هزینه خود بازی بوده و 30 دلار هم برای Season Pass، علاوه بر آن سیستم های پیشرفت (اختیاری) زیادی وجود دارد که می بایست پول صرف آن کنید. به غیر از مسئله هزینه اولیه، وجود بسته های الحاقی زیاد بخش اعظمی از بازیکنان را به سرورها و نقشه های جدید تشویق می کند، در نتیجه نقشه های اولیه به مرور خالی شده و یافتن سرور فعال را سخت تر خواهند نمود. می خواهید پا به پای جامعه بازی آنلاین مورد علاقه تان پیش بروید؟ پس می بایست کیف پول تان را در دسترس گذاشته و خرج کنید و خرج کنید؛ حتی با این وجود هم ممکن است نقشه آنلاین بعدی تان از بازیکن خالی باشد.

نگاه بدبینانه و نا امید کننده این موضوع به اینجا ختم نمی شود. در یک بازی به عنوان یک سرویس (فری تو پلی)، مثلا لیگ آو لجندز، چیزی که خریداری می کنید حداقل تا زمانی که سرورهای بازی خاموش شده یا دنیا به آخر برسد مال شما خواهد بود. اما در بیشتر عناوین 60 دلاری به احتمال زیاد بعد از یک یا دو سال، قسمت بعدی از راه رسیده و مجبورید روند نسخه قبل را رها کرده، 60 دلار دیگر خرج کرده و همه چیز را از نو آغاز کنید. برای هزینه ی بسته های اضافی و غیره نیز آماده باشید.

قصد نداریم بگوییم که DLC و بسته های الحاقی خوب نیست. اما روند انتشار و هزینه های این بسته ها، پرداخت های درون برنامه ای متعدد و عرضه به ترتیب نسخه های بعد نسبتا بی رحمانه به نظر می رسد و حتی می تواند برای خود ناشرین زیان آور باشد. اما با دنبال کردن روش های سنتی انتشار بازی و پرداخت های 60 دلاری اجباری، سازندگان گسترش و محبوبیت بازی های فقط آنلاین را به خطر جدی دچار می کنند. شاید دوست داشته باشیم هنوز به تایتانفال یا رینبو سیکس سر بزنیم، اما متاسفانه به سختی می توان بازیکنان دیگری در سرورهای آنها یافت.

منبع:
Kotaku

مطالب مرتبط

آیا تا به حال با کنسول های نینتندو بازی کرده اید؟

با کدام یک از کنسول های بازی شرکت نینتندو تا به حال بازی کرده اید؟ البته، تقریبا کمتر کسی از نسل جوان این کشور با سوپر ماریو (یا آنطور که در ایران معروف شد قارچ خور) روی سخت افزارهای کلون شده از روی کنسول بازی Famicom تحت عنوان «میکرو جنسیس» خاطره نساخته است. اما اخیرا، حداقل... ادامه مطلب

«نوآوری» در بازی های بزرگ هنوز زنده است

بازی های مستقل و کوچک، به اندازه بازی های بزرگ و پر هزینه فروش نمی کنند اما فروش کمتر آن ها لزوما به معنای کیفیت پایین تر نیست. عموما، ساخت بازی های مستقل با یک نقیصه بزرگ از سوی سازندگان همراه است: در نظر گرفتن بازاری کوچک. این عناوین، عمدتا تجربیاتی منحصر به فرد برای جماعتی... ادامه مطلب

طراح ارشد بازی های گوگل، به خاطر فرصت های محدود خود از این کمپانی جدا می شود

طی سال 2013 بود که گوگل یکی از توسعه دهندگان کهنه کار صنعت بازی، نواه فالستین (Noah Falstein) را به عنوان «طراح ارشد بازی» به استخدام خود در آورد. احتمالاً بازی های زیادی را نمی توانید نام ببرید که توسط گوگل ساخته شده باشند، اما این کمپانی هر از چندگاهی به تولید تجربیات گیمینگ کوچک... ادامه مطلب

چرا نباید بازی های ویدیویی را تنها یک سرگرمی به حساب آوریم؟

بین دهه های 50 و 60 میلادی، مجموعه ای از آثار سینمایی همگی به دنبال پاسخ به یک سوال مشترک بودند: دقیقاً در سینما چه کاری انجام می دهیم؟ اثر Rear Window از آلفرد هیچکاک، Peeping Tom از مایکل پاول و Blow Up از میکل آنجلو آنتونیونی همه و همه در رابطه با پروسه ی... ادامه مطلب

ناامیدکننده ترین اتفاقات صنعت بازی های ویدیویی در سالی که گذشت

زندگی هیچوقت آنطور که ما انتظار داریم به جلو نمی رود. 2017 نیز مانند تمامی سال های دیگر زندگی مجموعه ای از اتفاقات تلخ و شیرین بود که چندی پیش به پایان دفترش رسید. اما سال 2017 برای ما طرفداران بازی های ویدیویی چگونه بود؟ پس از آن که در مطلب قبلی به سراغ اتفاقات خوب... ادامه مطلب

اعتیاد به بازی های ویدیویی؛ اعتیادی سودآور

مبحث «اعتیاد به بازی های ویدیویی» اصلا موضوع جدیدی نیست. سال ها است که روان شناسان و دانش پژوهان متعدد، سعی می کنند که با تکیه بر مشاهدات و تحقیقات علمی، ببینند که آیا واقعا مفهومی با عنوان «اعتیاد به بازی های ویدیویی» وجود دارد یا نه. مطالعات بسیاری انجام شده و نتیجه برخی از... ادامه مطلب

نظرات ۱۰

وارد شوید

برای گفتگو با کاربران، وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود