Google+

وبلاگ دیجیاتو

نگاهی بر آلبوم تازه ردیوهد: سلام به دنیای پس از «در رنگین‌کمان‌ها»

امیر مستکین

RadioheadSw600

از اولین‌باری که نام گروه «ردیوهد» (Radiohead) به گوشم خورد، بیش از ۱۲ سال سپری می‌شود. هرچند از زمانی که یادم می آید، طرفدار سبک راک بوده‌ام ولی بعد از آشنایی با این گروه، همه چیز رنگ و بویی دیگر به خود گرفت. به طور کلی می توانم دنیای علاقه‌مندی‌ام به راک را به دو بخش تقسیم کنم که بخش اول آن، متعلق به زمانی می‌شود که هنوز گروه ردیوهد و گروه‌هایی که تقلیدش می‌کردند را نشناخته بودم.

ردیوهد دنیایی نو بود؛ دنیایی سرشار از راک که با موسیقی الکترونیک تلفیق می شد. ترکیبی که کمتر تا پیش از آن شنیده بودم و می‌توانم بگویم که در ابتدا، بسیار هم برایم عجیب بود. به سراغ تمام آلبوم‌های این گروه رفتم. تلاش کردم تک‌آهنگ‌های مورد علاقه‌ام را از میان هر آلبوم مشخص کنم. حس می‌کردم گنجی یافته‌ام که پنداری قرار نیست به این زودی‌ها، روی به پایان رسیدن را ببیند. 

در حالی که از همان ابتدا عاشق قطعه «Creep» و سپس کل آلبوم «OK Computer» شده بودم، نمی‌توانستم با بیشتر آهنگ‌های آلبومی تحسین شده همچون «Kid A» رابطه برقرار کنم. گفتند پس از مدتی، گوش‌ت عادت می‌کند. نکرد.

چند سال گذشت و باز هم گوش من عادت نکرده بود. رسید به نیمه دوم سال ۲۰۰۷، و ردیوهد هفتمین آلبوم استودیویی‌اش به نام «در رنگین‌کمان‌ها» (In Rainbows) را منتشر کرد. آلبومی که می توان گفت صنعت موسیقی را دست‌خوش تحول نمود.

radiohead-in-rainbows-w600

پس از چند سال گوش دادن به آلبوم‌های قدیمی‌تر، پنداری گنج تازه‌ای یافته بودم که ارزش آن از گنج‌های قبلی به شدت بالاتر بود، و هنوز هم هست.

با این‌که در چند سال اخیر فعالیت چندانی در سرویس Last.fm نداشته‌ام، و بیشتر اوقات موسیقی‌هایی که به آنها گوش داده‌ام درون آن ثبت نشده‌اند، اما هنوز هم آلبوم «در رنگین‌کمان‌ها» در حساب کاربری من در صدر جدول است. بنابر آمار این سایت، تقریبا ۷ هزار بار از سال ۲۰۰۹ -تاریخ ثبت نام در این سرویس- تا کنون به آهنگ‌های ردیوهد گوش داده ام که ۱۲۰۰ مرتبه از آن تنها متعلق به آهنگ «Go Slowly» از همین آلبوم بوده است.

b5616cf4fb8f4355984eadd307394ea4-w600

تا اینجا بیشتر در مورد آلبوم‌های قدیمی‌تر صحبت کردم تا آلبوم تازه ردیوهد. علت‌اش این است که باور دارم «در رنگین‌کمان‌ها»، باعث شد تا صنعت موسیقی دچار تغییراتی شود.

در حالی که این آلبوم یکی از بهترین آثار در سبک الترناتیو راک در هزاره سوم بود، و خود گروه هم پیش از عرضه‌اش به خوبی از همین موضوع اطلاع داشت، اما آن را به شکل غافلگیر کننده و بدون اطلاع قبلی، برای دانلود بر روی وب سایت خود قرار داد و زیر بار سلطه شرکت‌های پخش و توزیع کننده موسیقی نرفت. در عوض، از کاربران خواست هر شخصی که آلبوم را از طریق وب‌سایت دریافت می‌کند، در صورت تمایل مبلغی دل‌خواه را به گروه پرداخت کند. شیوه‌ای نو در آن زمان، برای آلبومی فوق‌العاده از گروهی نام‌دار و بزرگ.

«در رنگین‌کمان‌ها» آلبومی است که ۹ سال از عرضه‌اش سپری می‌شود و سرویس «اسپاتیفای» همین دو ماه پیش موفق شد تا رضایت سازنده را جلب نموده و آن را به آرشیو خود اضافه کند تا کاربرانش بتوانند آلبوم مورد بحث را استریم کنند.

سه سال پس از عرضه بسیار موفق آلبوم مورد بحث، در سال ۲۰۱۰، آلبوم بعدی ردیوهد با عنوان «پادشاه شاخه‌ها» از راه رسید. یادم می آید مدت‌ها به شدت تلاش کردم با آن ارتباط برقرار کنم. نشد. باز هم داستان «Kid A» تکرار شده بود و به جز یکی دو آهنگ، سایه سبک الکترونیک حسابی بر اَلترناتیو راک سنگینی می‌کرد.

cover_240416-w600

حالا نزدیک به یک دهه بعد از در رنگین‌کمان‌ها، تقریبا پنج ماه پیش، ردیوهد آلبوم دیگری ارائه داد که دوباره در آن، از شنیدن صدای «تام یورک» لذت می‌برم. «استخری به شکل ماه» (A Moon Shaped Pool) آلبومی فوق‌العاده است که البته به نظر من باز هم به هیچ عنوان نمی‌توان آن را با OK Computer و In Rainbows مقایسه کرد، ولی دست کم به عنوان اثری که پس از پنج سال از راه رسیده، با آغوش باز می‌توان آن را پذیرفت.

98-w600

تام یورک‌ِ پا به‌سن گذاشته که سال پیش، بعد از 23 سال از همسرش جدا شد و حالا دیگر چیزی تا ۵۰ سالگی‌اش نمانده، تاثیر این جدایی را به خوبی در رگ‌های آلبوم تازه گروه خود تزریق کرده است. این تاثیر، بیشتر از همه در قطعه «خیال‌بافی» (Daydreaming)، و به‌ویژه موزیک‌ویدیوی آن نمایان است.

آلبومی که به لطف قطعه «جادوگر را بسوزان» (که در گذشته هم عرضه شده بود)، با ضرب‌آهنگی سریع و انرژیک آغاز می‌شود، با قطعه‌ای به پایان می‌رسد که «عشق واقعی صبر می‌کند» نام دارد و شما را در آرامش و لطافت خود فرو برده و غوطه‌ور می کند؛ قطعه ای که البته آن هم تازه نیست و تام یورک در سال ۱۹۹۵ برای اولین بار آن را با یک گیتار آکوستیک در یکی از کنسرت‌های ردیوهد نواخت.

یورک، مرد اول ردیوهد است و گویی آلبوم «استخری به شکل ماه»، آمده تا مرثیه‌ای باشد بر عشقی که پس از دو دهه، از هم پاشیده است. به همین دلیل می توان آلبوم یاد شده را شخصی‌ترین اثر این گروهِ الترناتیو راک دانست، هرچند که این موضوع -دست کم از نظر من- چیزی از ارزش‌های «استخری به شکل ماه» کم نمی‌کند.

3 پاسخ به “نگاهی بر آلبوم تازه ردیوهد: سلام به دنیای پس از «در رنگین‌کمان‌ها»”

  1. ramin گفت:

    درود بر شما . من نام رادیوهد رو دیدم گفتم digiato … رادیوهد!!! شرط مبندم شما هم دهه 60 تی باشی

  2. Shimamelie گفت:

    یه طرفدار Radiohead میتونه درک کنه Ok Computer و In Rainbows چقدر فوق العاده ن .

    فقط میتونم بگم درود بر شما

  3. hooms گفت:

    یادمه اولین بار توسط یکی از دوستام به اسم محسن با این گرو آشنا شدم.کلی ذوق کرده بود و میگفت که یه گروه خیلی عجیب غریب و با کیفیت پیدا کرده.بعد از اون همیشه آهنگ ها و آلبوم هاشون رو دانلود میکنم. In Rainbows فوق العادست

پاسخ دهید