همه چیز در مورد آیفون های 2018

دیوید داگلاس دانکن ، عکاس جنگی و خالق پرتره های یکتا از پیکاسو در ۱۰۲ سالگی درگذشت

دیوید داگلاس دانکن عکاس مشهور آمریکایی که به خاطر آثار خیره کننده اش از جنگ شناخته می شود و برخی از مشهورترین پرتره ها را از پابلو پیکاسو گرفته جمعه گذشته در سن ۱۰۲ سالگی در فرانسه درگذشت.

دانکن که از دهه ۱۹۶۰ میلادی در Riviera فرانسه زندگی می کرد عاقبت در اثر ابتلا به بیماری ذات الریه در بیمارستانی واقع در شهر جنوبی Grasse دیده از جهان فرو بست.

طبق اعلام دانشگاه تگزاس در آستن که دانکن آرشیو آثارش را در سال ۱۹۹۶ به آن اهدا نمود، این عکاس فقید کارش را به صورت آزاد و از دهه ۱۹۳۰ میللادی آغاز کرد و در این مسیر به سرتاسر آمریکای شمالی و جنوبی سفر نمود.

دیوید داگلاس دانکن؛ عکاس پیکاسو

دیوید داگلاس دانکن

وی بعد از حضورش در جنگ جهانی دوم به عنوان یکی از اعضای نیروی دریایی، به مجله زندگی (Life) ملحق و به عنوان اولین ماموریتش به جنگ کره اعزام شد و در آنجا سربازان را به عنوان سوژه اصلی عکس هایش انتخاب نمود. همین رویکرد در ادامه مسیر پیش روی دانکن را ساخت.

دانکن در مقدمه مجموعه آثارش به نام «این جنگ است» که در سال ۱۹۵۱ میلادی منتشر شد اینطور آورده است:

برای آنکه داستان این عکس ها را متوجه شوید باید هر کدامشان را به همان دقتی از نظر بگذرانید که یک صفحه از رمان را می خوانید.

دانکن همچنین رابطه نزدیکی با پیکاسو پیدا کرد و به همین خاطر موفق شد به خصوصی ترین لحظات این هنرمند اسپانیایی راه پیدا کند و در خانه و استودیو او را سوژه عکاسی اش قرار دهد. یکی از جالب ترین عکس های دانکن از پیکاسو تصویر مربوط به ماهی خوردن اوست که بسیار مورد توجه قرار گرفت.

دیوید داگلاس دانکن

دانکن در سال ۱۹۵۱ میلادی با پیکاسو دیدار کرد و دوستی شان تا لحظه مرگ پیکاسو در سال ۱۹۷۳ میلادی ادامه یافت.

با این حال اما عکاسی از سوژه های جنگ بود که از دانکن شخصیتی مشهور ساخت و او با پرتره های خام و عاری از افکت خود از سربازان حاضر در جنگ کره و ویتنام به چنین جایگاهی دست پیدا کرد.

داکن آنقدر نسبت به آثار خود تعصب داشت که در زمان توصیف مشهورترین عکس هایش (مثلا سربازی که در سال ۱۹۵۰ به دور دست ها خیره شده بود) احساساتی می شد: او در فستیوال Visa Pour L’Image سال ۲۰۰۸ فرانسه در باره این عکس چنین گفت:

تاریک بود و خیلی سرد. حدودا ۳۰- درجه سانتی گراد. گرسنه بودیم و دیگر نمی توانستیم حتی کلمه ای بر زبان بیاوریم. مرا ببخشید که اینگونه گریه می کنم.

او بعدها در حرفه اش به یک فعال ضد جنگ بدل شد (خصوصا در دوران ریاست جمهوری جرج دابلیو بوش). در همان دوران بود که به جمعی از روزنامه نگاران جوان اینطور توصیه کرد: شما دوربین دارید. اینها سلاح های سیاسی تان هستند و باید از آنها استفاده کنید.

مطالب مرتبط

کوالکام و گزارش سه ماهه دوم سال مالی ۲۰۱۶

به فصل گزارش های مالی رسیده ایم و در همین راستا کوالکام نیز حاصل عملکرد خودش در سه ماهه دوم سال مالی ۲۰۱۶ را اعلام کرده. گفتنیست اعداد و ارقامی که در گزارش یاد شده آمده اند مرتبط می شوند به سه ماهه ای که در سی و یکم ماه مارس خاتمه یافته و بر... ادامه مطلب

آیا رئیس خودتان هستید یا اسیر کار؟

اغلب برای پرداخت قبوض ماهیانه، حمایت مالی خانواده و داشتن سقفی برای زندگی باید هر روز صبح بیدار شده، لیوان چایی بنوشید و برای تامین مخارج زندگی سر کار بروید مگر اینکه پولدار باشید. اما زندگی کارآفرینان اینگونه نیست. یک کارآفرین برای این کار می کند که به دنبال علاقه اش رفته و با ایده ی... ادامه مطلب

60 نکته که ارزش کارآفرینی را نشان می دهند

کارآفرینان دلایل متفاوتی برای شروع کارشان دارند. برخی از آن ها از ابتدا می دانستند که می خواهند برای خودشان کار کنند. برخی دیگر برای دیگران کار می کردند و در این حین ایده هایی به ذهن شان خطور می کرد که باعث شد کسب و کار خودشان را راه بیاندازند. اکثر صاحبان کار در یک... ادامه مطلب

متد سه قسمتی ساتیا نادلا، مدیرعامل مایکروسافت برای داشتن جلساتی سازنده و پر بازده

جلسات، جزو بغرنج ترین مسائل حوزه ی کسب و کار به حساب می آیند؛ چه کسب و کار های کوچک و چه کسب و کار های بزرگ. حتی فکر کردن به جلسات بد، خسته کننده، بی حاصل و وقت گیری که زمان با ارزش شرکت کنندگان در آنها را می بلعند نیز آه از نهاد... ادامه مطلب

گذر از چه چالش هایی یک فرد را موفق می کند؟

شیوه ی نگاه کردن به سختی ها در افراد متفاوت است و این امر آنها را از هم متمایز می کند. افراد موفق موانع را به چشم چالشی می بینند که باید آن را حل کنند. در مقابل افراد ناموفق آنها را مشکلات سختی می بینند که قابل حل نیستند. این قابلیت ناشی از مثبت... ادامه مطلب

آنچه کارمندان باید راجع به عناوین شغلی بدانند

بزرگترین اشتباهی را که می‌توان میان کارمندان دید این است که آنها بیش از اندازه دلواپس عنوان کاری خود هستند. اینکه همه نگرانند به جایگاه مورد علاقه خود نرسند، قابل توجیه است اما تجربه ثابت کرده عنوان شغلی به اندازه توانایی‌ها، تجربیات و قابلیت‌ها‌ی افراد فاکتور مهم‌تری به شمار نمی‌رود. در این مورد نکاتی وجود... ادامه مطلب

نظرات ۰

وارد شوید

برای گفتگو با کاربران، وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود
x