Google+

وبلاگ دیجیاتو

هوشمندی را به شکل معقول از اپل واچ طلب کنیم

امیر مستکین

«ساعت‌های هوشمند راه حلی هستند در تکاپو برای یافتن یک مشکل»

این جمله‌ایست در بخش پایانی مقاله گاردین به قلم «الکس هرن» (Alex Hern)، که روز پیش با عنوان «چرا زمان آن رسیده که اپل واچ را کنار بگذاریم» در دیجیاتو منتشر شد.

راستش پیش از اینکه اپل واچ بخرم، مقاله های بسیاری در موردش خوانده و برخی را ترجمه کرده بودم. بهترین‌شان که نوشته‌ام به نظرم مطلبی است که اشاره می‌کند به دگرسویی اپل برای تبدیل شدن به شرکتی که تلاش دارد از دنیای تکنولوژی کمی فاصله گرفته و به سمت دنیای مد گام بردارد.

بعضی اشیا به گونه ای طراحی می‌شوند که در نهایت نمی‌توان هیچ پیشرفتی را در آن ها ملاحظه کرد. برای مثال، یک قاشق را در نظر بگیرد. این وسیله در ابتدا یک «بیل» بوده اما پس از صدها سال تکرار و در نهایت بهبود، تبدیل به یک قاشق شده است. سرانجام، سرنوشت یک قاشق به جایی رسیده که می توان گفت هیچ پیشرفتی برایش قابل تصور نیست و در حد کمال، رشد کرده. شاید طراحی دسته ی آنها زیباتر شود اما هیچ کس نمی تواند بگوید من قاشقی را ساخته‌ام که قابلیت «قاشق پذیری» بهتری از خود ارائه می‌دهد.

در آن مقاله گفته شده بود که ابزارهای دیجیتالی، در لبه‌ی رسیدن به کمال هستند و به همین دلیل در آینده تکنولوژی بالاتر و سرعت بیشتر آنها توانایی ترغیب شما به آپدیت گجتی که سال پیش خریده‌اید را ندارد. فکر می‌کنید افزایش سرعت پردازنده، میزان رم، رزولوشن دوربین و مواردی از این دست تا کجا برای‌تان حائز اهمیت خواهد بود؟ این سوالیست که اپل به آن فکر می‌کند و به همین دلیل به سوی دنیای مد و حفظ جذابیت خود گام های نخست را برداشته است.

این دقیقاً وصف حال گجت های امروزی، مخصوصاً تلفن های هوشمند است و به همین دلیل اپل، تصمیم به ساخت ساعت هوشمند خود گرفت و آن را به شکل تنگاتنگی با دنیای مد گره زد. حالا حکایت ساعت های هوشمند هم مانند تلاش برای ساخت قاشقی بهتر است. این محصولات همچنان ساعت هستند اما می‌کوشند با ویژگی‌های بیشتر و هوشمندانه خود (همان دسته‌ی قاشق که زیباتر شده) کاربر را مجذوب کنند. 

در مقاله‌ای که «هرن» نوشته، می‌گوید که برای آخرین بار ساعت اپل را پس از نه ماه از دست خود درآورده و دیگر تصمیمی مبنی بر به دست کردن‌اش ندارد، چرا که تنها مورد مفیدی که این ساعتِ نیازمند به شارژ روزانه برایش به ارمغان آورده، دریافت نوتیفیکیشن مرتبط با شرایط آب و هوایی بوده است.

اگر درست خاطرم باشد، روزهای ابتدایی دی ماه در سال گذشته بود که اپل واچ را خریدم. در این مدت هر روز آن را به دست کرده‌ و مانند یک ساعت عادی از آن بهره گرفته‌ام. درست است؛ شاید با یک میلیون و ششصد هزار تومانی که آن زمان پرداخت کردم، می‌شد ساعت کلاسیک بسیار زیباتر و چشم‌نوازتری خرید که سال دیگر ارزشش تا این حد پایین نمی‌آمد اما این خاصیت و هویت ابزارهای دیجیتالیست که پس از مدتی ارزش خود را از دست بدهند و از این بابت، گلایه‌ای ندارم.

مورد عجیب ولی برایم این است که چرا برخی افراد پس خرید اپل واچ -یا به طور عمومی یک ساعت هوشمند- احساس می‌کنند که انتظاراتشان برآورده نشده است.

باید توجه کرد که حتی نام این گجت دربرگیرنده‌ی دو کلمه است: «ساعت هوشمند». قاعدتاً این افراد نباید با بخش اول این عبارت، یعنی ساعت، مشکلی داشته باشند چرا که دست کم این وظیفه را به خوبی انجام می‌دهد. مشکل اصلی زمانی آغاز می‌شود که انتظارات از بخش دوم عبارت یعنی «هوشمند» فراتر از حالت طبیعی می رود.

کاربر یک ساعت هوشمند می‌خرد و سپس انتظار دارد به دلیل پرداخت مبلغی بالاتر از یک ساعت کلاسیک معمول (و نه لوکس)، هوشمندی آن بسیار پر رنگ باشد. چنین نیست دوستان. همان هوشی را از اسمارت واچ خود طلب کنید که در موبایل هوشمندتان یافت می‌شود. می‌خواهید با سیری صحبت کنید و با بدخُلقی به او دستور بدهید؟ مخاطبین مورد علاقه‌تان را ببینید و با آنها تماس بگیرید؟ تصاویر اینستاگرام را روی ساعت مشاهده کنید؟ نوتیفیکیشن‌ها را دریافت کنید؟ هر لحظه قادر به دیدن ضربان قلب‌تان باشید و فعالیت‌های فیزیکی‌تان را در طول روز یا هفته گذشته پایش کنید؟ اپل واچ و بیشتر ساعت های هوشمند کنونی همه این کارها را برای‌تان انجام می‌دهند و تقریبا تمام قابلیت‌های یک آیفون را دارند. پس چرا باید تا این حد به آنها خرده گرفت؟

at 2.54.09-w800

استفاه من در این شش-هفت ماه از اپل واچ بسیار ساده بوده است. هر روز پیش از رفتن به محل کار و پس از آنکه بیدار می‌شوم، آن را ۲۰ دقیقه شارژ می‌کنم و به راحتی مرا تا پایان روز همراهی می‌کند. سوار خودرویم که می‌شوم، آیفون را به سیستم صوتی اتومبیل متصل کرده و هنگام رانندگی توسط سیری در اپل واچ یا خود کنترلر موزیک در آن، موسیقی مورد علاقه‌ام را پخش می کنم.

نوتیفیکیش های تلگرام، واتس اپ، توییتر، اسکایپ و اینستاگرام را با آن می‌بینم و در صورت لزوم به شکل خلاصه به آنها پاسخ می‌دهم. صادقانه بخواهم بگویم، از خریدی که داشته ام راضی‌ام و هیچ وقت احساس اینکه کلاه سرم رفته و یا اینکه دیگر نمی خواهم آن را به دست کنم را نداشته ام. شاید به این دلیل که از همان ابتدا می‌دانسته‌ام که باید در ازای هزینه‌ای که می‌پردازم، چه انتظاری داشته باشم. ضمن اینکه رضایتم ربطی به برند ساعت هوشمند من ندارد؛ اگر موبایل اندرویدی داشتم و سپس یک ساعت هوشمند مجهز به Android Wear می‌خریدم هم احتمالاً همین کاربرد پذیری را تجربه می‌کردم.

پیش از آنکه اپل واچ را بخرم، چندین سال از یک ساعت کلاسیک، فلزی و به اصطلاح آن زمان چهار موتوره‌ی کاسیو استفاده می‌کردم که برای مدت ها، وزن‌اش آزارم می‌داد. پس از رسیدن به دفتر کار و نشستن پشت میزم، اولین کاری که می‌کردم آن بود که همان ساعت را از دست خارج کنم و سپس موقع رفتن، دوباره آن را دور دستم ببندم. اپل واچ ۴۲ میلیمتری با بند ورزشی‌اش به قدری سبک و راحت است که در مقایسه با آن کاسیو، بودنش را احساس نمی کنم. چه رسد به اینکه حضورش بخواهد باعث آزارم شود.

Apple-watch

به نظر من ساعت های هوشمند، همه‌شان نه فقط اپل واچ، واقعاً مظلوم واقع شده اند. نویسندگان در بسیاری از موارد بدون داشتن تجربه کافی، از آنها بد می گویند در حالی که برخی کاربران نیز پس از خریدشان، با توجه به انتظارات غیر معقول و البته قیمتی که پرداخته‌اند، ناامید می‌شوند و من باز هم علت این ناامیدی را متوجه نمی‌شوم.

آنطور که هرن در گاردین می‌گوید، باور ندارم که ساعت های هوشمند ابداع شده باشند تا تبدیل شوند به روش جدیدی برای خالی کردن جیب مشتری و افزودن به درآمدهای شرکت های تکنولوژیک؛ آن هم به خاطر این دلیل که فروش تلفن های هوشمند رو به کاهش است. قبول دارم که این محصولات ایجاد شده اند تا چند First World Problem را حل کنند و کاربر می‌تواند به راحتی از خریدشان چشم‌پوشی کند اما بودنشان اهمیت دارد و در نوع خود کمک می‌کنند تا زندگی ساده تر شود. و ساده سازی زندگی کاربر، رسالت هر گجت نوپاییست.

باور دارم که دست کم اپل واچ توانسته چنین رسالتی را به شکلی نه کاملن ایده آل، اما مطلوب انجام دهد.

6 پاسخ به “هوشمندی را به شکل معقول از اپل واچ طلب کنیم”

  1. هیوا گفت:

    مشکل از اونجاست که شرکت تولید کننده برای فروش محصول خالی می بنده ، چیزی که بدون ان نمی توان زندگی کرد ! و هزارن مشکل کوچیک که تو این مقاله اشاره ای بهشون نشده ، مثلا این ساعت بدون ایفون به چه دردی میخوره ؟
    در ضمن دمتون هم گرم کلا تو کار متال و راک هستید

  2. Nima گفت:

    فکر کنم منظورتون کاملا بوده (اپل واچ توانسته چنین رسالتی را به شکلی نه کاملن ایده آل، اما مطلوب انجام دهد.) :)

    • امیر مستکین گفت:

      خیر؛ منظورم «احتمالن» بود.
      این بحث مفصلی هست که اینجا جای توضیح دادنش نیست، ولی به طور خلاصه، باید عرض کنم که دلیلی برای استفاده از تنوین نمی بینم، به‌خصوص زمانی که در زبان فارسی حرف «ن» رو داریم.
      در وب سایت به دلیل مرسوم بودن بهره گیری از تنوین، ازش استفاده می کنم ولی اینجا فضایی وبلاگ-مانند هست برای یادداشت های شخصی و ترجیح میدم علاقه خودم رو در اولویت قرار بدم. :)

  3. Nima گفت:

    با این که معمولا توی همه مقاله هات همه برندها رو میکوبی ولی این مقاله ات واقعا عالی بود . مرسی

    • امیر مستکین گفت:

      ممنون از لطفت نیما. مقاله هایی که منبع دارند ترجمه هستند ولی خب به طور کلی حرفت رو قبول دارم و چند ماهی هست که ترجیح دادم این رویکرد رو تغییر بدم. عادلانه که به ماجرا نگاه کنیم، همه شرکت ها هر کدوم به اندازه ای، توی پیشرفت تکنولوژی سهم داشتن و باید بهشون احترام گذاشته بشه.

  4. reza_zarchi گفت:

    خوشحالم که حداقل فقط به طور یک طرفه از ساعت اپل دفاع نکردید و صحبتهای خودتون در این مقاله رو به ساعت های هوشمند دیگه هم مربوط کردید. البته هنوزم من فکر میکنم ساعت های هوشمند (از هر برندی) هنوز به تکامل و بلوغ لازم نرسیدن و هنوزم کمبودهایی در اونها وجود داره و خریدنشون کار درستی نیست مگر اینکه بخوایم خودمون رو قانع کنیم و یک سری قابلیت های مشخص و محدود رو فقط از اونا انتظار داشته باشیم که تازه با عمر کم باطری و محدودیت های احتمالی صفحه نمایش بازم همونا هم همیشه در خدمت ما نیستن!

دیدگاهتان را بنویسید