چگونه در بازی سنگ-کاغذ-قیچی علم را به خدمت بگیریم؟

همه شما حتما برای یک بار هم که شده بازی سنگ، کاغذ، قیچی را انجام داده اید و احتمالا تصورتان این است که این بازی کاملا بر پایه تصادف استوار است و تمام کاری که می توانید برای برنده شدن در این بازی انجام دهید آن است که هرآنچه به ذهنتان خطور می کند را بیرون بریزید و امیدوار باشید که بهترین نتیجه را دریافت نمایید.

انسان در زمان انجام فعالیت های تصادفی عملکرد چندان خوبی را از خود نشان نمی دهد و آنها که مسابقات سنگ-کاغذ-قیچی را جدی می گیرند- مثلا شرکت کنندگان مسابقات USARPS (انجمن سنگ-کاغذ-قیچی ایالات متحده آمریکا)- مدت هاست که به دنبال راهکارهای ساده ای می گردند تا از این نقیصه بهترین استفاده را داشه باشند.

حال علم به کمک انسان آمده و از این دیدگاه حمایت می کند: بر اساس مطالعه جدیدی که توسط پژوهشگران علوم کامپیوتر دانشگاه ژی جیانگ چین انجام گرفته است بسیاری از شرکت کنندگان این بازی الگوهای قابل پیش بینی مشخصی را در زمان بازی دنبال می کنند که شما هم می توانید از آنها بهره بگیرید.

در این مطلب به شما نشان خواهیم داد که چگونه شانس برنده شدن خود را در بازی سنگ-کاغذ-قیچی افزایش دهید.

 

اگر رقیب شما یک آقاست کاغذ بیایید

 

تحقیقات نشان می دهد که مردان غالبا اولین حرکت خود را با سنگ آغاز می کنند (چراکه اعتقاد دارند هیچ چیز نمی تواند آن را شکست دهد) و آنگونه که گراهام واکر می گوید: سنگ انتخاب قدرتمندان است!

از همین رو می توانید با در نظر داشتن نکته یاد شده مسابقه را با حرکت کاغذ شروع کنید (لیسا یکی از علاقمندان به این بازی می گوید که با این ترفند در مقابل رقیبش بارت قرارمی گیرد و می تواند اولین حرکت او را پیش بینی کنند).

البته خاطرتان باشد که اگر بخواهید در رقابت های حرفه ای سنگ-کاغذ-قیچی شرکت کنید صرفا با استفاده از این قانون نمی توانید برنده رقابت باشید چراکه رقبای جدی شما بهتر این قوانین را می دانند اما با این روش می توانید شانس خود را برای دریافت یک امتیاز در ابتدای بازی افزایش دهید.

 

اگر در مرحله قبل به سنگ باخته اید، این بار با کاغذ شروع کنید

 

این مطالعات نشان می دهد که بسیاری از بازیکنان تمایلات عجیبی دارند که می توان در زمان بازی از آنها استفاده کرد.

اگر حریف شما تازه باخته باشد تلاش می کند در دور جدید حرکتی را داشته باشد که بهترین پاسخ برای حرکت در دور قبلی رقیبش باشد (به بیان دیگر اگر دور قبل به قیچی باخته باشد، در دور جدید سنگ می آورد). اما آنها که دور قبل را برده اند ترجیح می دهند که همان حرکت قبلی را حفظ کنند تا اینکه به شانس دلخوش باشند.

اگر تازه باخته اید می توانید با در نظر داشتن دو مورد ذکر شده در بالا حرکتی را داشته باشید که به حرکت قبلی تان می باخت (یعنی اگر در حرکت قبلی با قیچی باخته اید، اینبار کاغذ بیاورید زیرا شانس اینکه اینبار هم رقیب تان سنگ بیاورد و حرکتش را تغییر ندهد بالا خواهد بود). اگر دور قبلی را برده اید به جای آنکه حرکت قبلی تان را تکرار کنید، حرکتی داشته باشید که در دور قبل باعث شکست تان می شد (یعنی اگر با حرکت سنگ برده اید این بار کاغذ بیاورید چراکه اینبار شانس آنکه رقیب شما سنگ بیاورد بیشتر خواهد شد).

البته روشن است که این استراتژی پیروزی شما را تضمین نخواهد کرد اما اگر به صورت مرتب و پیوسته آن را دنبال کنید –دربرابر رقبایی که نسبت به الگوهای رفتاری ناآگاهانه خود بی خبرند- دفعات برد شما بیشتر از موارد متکی بر شانس خواهد بود.

مطمئن باشید که هیچکس یک حرکت را سه بار انجام نمی دهد

آنطور که واکر می گوید، بازیکنان معمولی از تکرار یک حرکت بیش از دو بار خودداری می کنند و این مسأله می تواند نشانه ای از این حقیقت باشد که انسان واقعا نمی تواند کاری را به صورت تصادفی انجام دهد و با توجه بیش از اندازه به این مسأله به شکلی ناآگاهانه خود را از پیروی کردن از الگوها منع می کند و مثلا یک حرکت را سه بار انجام نمی دهد (که اگر اعمال ما واقعا تصادفی بود احتمال آنکه یک حرکت را سه بار انجام دهیم هم وجود داشت).

شما می توانید هر زمان که حریف تان یک حرکت را دو بار تکرار کرد از این نکته استفاده کنید و حرکتی را داشته باشید که به آن می بازد.

برای مثال اگر حریف شما دو بار حرکت سنگ را تکرار کرد، می توانید کاملا مطمئن شوید که این بار یا قیچی می آورد یا کاغذ. اگر قیچی بیاورید احتمال آنکه برنده شوید یا مساوی شوید بالا خواهد بود.

مجددا باید تأکید کنیم که این یک تضمین مطمئن برای برنده شدن شما نخواهد بود اما اگر حریفتان این الگو را در جریان بازی دنبال کند، احتمالا بیشتر از حالت عادی برنده خواهد شد.

آیا در هنگام حرکت چشمانتان را می بندید؟

نکته ای که در این قسمت به شما می گوییم بیشتر بر مبنای حدس وگمان است با این حال پایه علمی هم دارد و نتایج عجیب تحقیقات گروهی از روانشناسان بریتانیایی در سال 2011 هم آن را تأیید می کند.

این گروه از پژوهشگران دریافتند زمانی که چشم بازیکنان را می بندند آنها در یک سوم موارد مساوی می کنند، اما زمانی که تنها یکی از بازیکنان چشمش بسته است و دیگری می تواند ببیند، در حدود 36.3 درصد موارد مساوی می کردند.

شاید تفاوت نتایج چندان هم بالا نباشد، اما براساس تعداد دفعاتی که در جریان این مطالعه مورد بررسی قرار گرفته است (4050) می توان گفت که از لحاظ آماری رقم بالایی محسوب می شود. علاوه بر این، تعداد دفعات برد بازیکنی که چشمانش در جریان مطالعه بسته بوده است نسبت به بازیکنی که چشمانش باز بوده است بیشتر است (32.3 درصد در برابر 31.3 درصد).

این پژوهشگران همچنین بر این باورند که مساوی های بازیکنی که می توانسته در جریان بازی ببیند نیز از تمایل ناخودآگاه انسان برای تقلید کردن رفتار بازیکن دیگر آن هم اندکی قبل از اجرای حرکت نشأت می گیرد. آنها می گویند که این رفتار به خاطر حالتی به نام اعصاب آینه ای رخ می دهد، اما تعریف عصب شناسی این رفتار هرآنچه که باشد، ظاهرا نتیجه آن به ضرر ما تمام خواهد شد.

برای مقابله با بروز این مشکل، بهتر است که پیش از حرکت در مورد آن تفکر و تصمیم گیری نمایید و سپس چشمانتان را ببندید و حرکت را انجام دهید. با این کار از هرگونه تقلید ناآگاهانه رفتار حریف خود جلوگیری خواهید کرد.