مصاحبه با مدیریت پاراکس موتورز در مورد قیمت و مشخصات فنی موتورسیکلت چهارچرخ برقی یوز + تجربه رانندگی ویدیویی

ماجرای ساخت موتورسیکلت چهارچرخ برقی یوز به سال ۱۳۹۵ باز می‌گردد. زمانی که این موتورسیکلت چهارچرخ به عنوان یک پروژه دانشگاهی توسط دانشجویان دانشگاه آزاد باراجین قزوین با موفقیت ساخته‌شد و پس از مدتی نیز از بخش علم و فناوری نهاد ریاست جمهوری سر در آورد٬ حالا به نظر می‌رسد که مجوز شماره گذاری ۳۰ دستگاه از این موتورسیکلت چهارچرخ برقی داخلی صادر شده‌است.

بررسی و تجربه رانندگی با یوز پاراکس موتورز

پاراکس موتورز:‌ محصول ما موتورسیکلت چهارچرخ برقی است نه خودرو برقی

شرکت پاراکس موتورز سازنده چهارچرخه یا موتورسیکلت برقی یوز نظر به حواشی مطرح شده در فضای مجازی طی هفته‌های اخیر٬‌ متنی را به شرح زیر به رسانه‌ها ارسال کرده است.

نظر به سؤالات و ابهامات مطرح شده پیرامون شماره‌گذاری اولین «موتورسیکلت چهارچرخ برقی» در کشور با نام تجاری «یوز»، طرح موارد زیر ضروری به نظر می‌رسد:

۱- محصول یوز طبق تعریف استاندارد ملی به شمارهٔ ۷۵۵۸ و بند ۹۲ - ماده ۱ آیین‌نامهٔ‌ راهنمایی و رانندگی، با عنوان «موتورسیکلت‌ چهار چرخ» نام‌گذاری شده است.

۲- الزامات، مقررات راهنمایی و رانندگی، مدارک و پلاک تردد برای این محصول توسط پلیس محترم راهور تهیه و ابلاغ شده و تنها مجاز به تردد در معابر درون شهری است.

۳- شرکت پاراکس‌موتورز از ابتدا محصول یوز را با نام موتورسیکلت چهارچرخ (کوادروسایکل) معرفی کرده است و تعابیر به کار رفته جهت توصیف این محصول مانند «خودرو» نظر شخصی افراد بوده و موضع رسمی شرکت نیست. لازم به ذکر است که جدید بودن این دسته از محصولات و شباهت آن به خودرو و جامعیت کلمهٔ خودرو موجب استفادهٔ نادرست از واژهٔ‌ خودرو برای توصیف یوز شده است.

۴- تاکنون قیمت رسمی محصول از سوی شرکت پاراکس‌موتورز اعلام نشده است و تمام قیمت‌های مطرح شده در رسانه ها، گمانه‌زنی اشخاص بوده و مورد تائید این شرکت نیست. محصول یوز به صورت نسخه محدود تولید می‌شود و قیمت آن متناسب با این کلاس از تولید خواهد بود.

۵- محصول یوز بر پایهٔ‌ پلتفرم‌ متن‌باز محصول رنو توئیزی توسعه یافته است و بیش از ۸۰۰ قطعه از تقریباً ۱۰۰۰ قطعه آن با مشارکت بیش‌ از ۲۰۰ شرکت ایرانی طراحی، بازطراحی و تولید شده است و تعدادی از قطعات این محصول نظیر سلول باتری، الکتروموتور و شارژر از شرکت‌های معتبر قطعه‌ساز بین‌المللی تهیه شده است. از این‌رو چالش‌ تامین قطعات که گریبان‌گیر اکثر محصولات خارجی در ایران است متوجه محصول یوز نخواهد بود.

۶- پاراکس موتورز تعریف و معیار دقیقی از ایرانی بودن یک محصول در دسترس ندارد و در خصوص تمام ایرانی بودن محصول یوز ادعایی طرح نکرده است. با این‌حال، تیم تحقیق ‌و توسعه این شرکت در طی ۵ سال گذشته تلاش خود برای تولید قطعات این موتورسیکلت چهارچرخ در داخل کشور بکار بسته است.

در انتها از تمامی افراد علاقه‌مند و فعالین این حوزه که با نظرات و انتقادات خود ما را در این مسیر همراهی می‌کنند سپاسگزاریم.

گروه ساخت و توسعه فناوری‎های پاک‌ پاراکس موتورز

قیمت یوز هنوز به شکل رسمی اعلام نشده است

طی روزهای اخیر اخبار متفاوتی در مورد پروسه شماره گذاری موتورسیکلت چهارچرخ برقی یوز منتشر شده است و اخیرا نیز به شکل غیر رسمی خبری در خصوص قیمت بیش از 600 میلیون تومانی این موتورسیکلت چهارچرخ در فضای مجازی منتشر شده است که صحت و سقم آن را از مدیر شرکت پاراکس موتورز، مهندس حسین زیارتی جویا شدیم.

ایشان ضمن تایید بر غیر رسمی بودن قیمت مطرح شده در رسانه ها برای نمونه های جدید یوز، تاکید کرد: «با توجه به دست ساز بودن و تعداد محدود تولید یوز در فاز نخست و هزینه بالای تهیه و واردات قطعات گران قیمتی نظیر موتور، درایور و باتری ها از اروپا، قیمت تمام شده خوموتورسیکلت چهارچرخ علیرغم میل باطنی دست اندرکاران پروژه طی چند سال اخیر افزایش یافته است.»

حسین زیارتی سهم بالای قطعات مهندسی شده توسط پاراکس موتورز در کنار حساسیت بر روی کیفیت را از جمله دیگر عوامل تاثیر گذار بر روی قیمت تمام شده اولین موتورسیکلت چهارچرخ برقی تولید محدود ذکر می‌کند.

به گفته مدیرعامل شرکت پاراکس موتورز: «برخلاف شایعات مطرح شده، در توسعه یوز از هیچ قطعه بی کیفیت یا ارزان قیمت اعم از چینی و غیر چینی استفاده نشده و تمام قطعات فنی براساس پلت فرم اصلی و OPEN SOURCE رنو توییزی و با استانداردهای اروپایی و مشترک با محصول اصلی رنو انتخاب شده و حتی در خصوص مواردی نظیر جنس کامپوزیتی بدنه و استفاده از چرم در تریم داخلی، یوز به عنوان یک موتورسیکلت چهارچرخ تولید محدود نسبت به نسخه اصلی رنو توییزی برتری دارد.»

همچنین متاسفانه در ایران برخلاف کشورهای پیشرفته، تاکنون هیچ گونه مشوق و سوبسیدی برای خریداران خودروها و موتورسیکلت چهارچرخ برقی در نظر گرفته نشده است و از همین رو قیمت یوز را در واقع باید با قیمت بدون سوبسید رنو توییزی در بازار اروپا مقایسه کرد، حال آنکه رنو نیز به دلیل تولید در تیراژ بالا، قابلیت انبوه سازی بسیاری از قطعات را با قیمت کمتری نسبت به قیمت تولید محدود در پروژه یوز دارد.

بنابراین به گفته حسین زیارتی: «یوز در حال حاضر به عنوان یک موتورسیکلت چهارچرخ با کاربری میانی (بین خودرو و موتورسیکلت) و به عنوان یک محصول تولید محدود و دست ساز به مشتریان عرضه می شود و تمامی این موارد در کنار حساسیت بالا در خصوص کیفیت و استاندارد سازی و عدم ارائه مشوق های مربوطه برای مشتریان، باعث شده تا قیمت تمام شده نسبت به پیش بینی اولیه افزایش یابد.»

مجوز شماره گذاری اولین خودرو برقی ایرانی صادر شد (8 آبان 1400)

به گفته سورنا ستاری، معاون علم و فناوری نهاد ریاست جمهوری که در دولت قبلی نیز در همین سازمان فعالیت داشت، پس از پنج سال تلاش سرانجام اولین خودرو برقی ایرانی موفق به اخذ استانداردها و کسب مجوزهای لازم برای شماره گذاری شده است. البته سورنا ستاری به شکل مستقیم به نام یا مشخصات یوز اشاره نکرده است اما با توجه به سوابق ایشان و تاکید بر قدمت این پروژه می توان با تقریب بالایی حدس زد که منظور این مقام مسئول نمی تواند خودرویی به غیر از یوز باشد.

مصاحبه با مدیرعامل پاراکس موتور؛ سازنده اولین خودرو برقی ایرانی یوز

قیمت احتمالی و مشخصات فنی یوز؛ جدی ترین خودرو الکتریکی ایرانی (اطلاعات اولیه مربوط به سال ۱۳۹۵)

تب استفاده از وسایل نقلیه برقی در سرتاسر جهان فراگیر شده است و امروزه انواع و اقسام وسایل نقلیه مجهز به قوای محرکه برقی در حال تولید و استفاده هستند. در کشور ما هم با توجه به نو پا بودن این تکنولوژی قدم های به نسبت خوبی توسط محققان دانشگاهی و فعالین شرکت های دانش بنیان در راستای طراحی و مهندسی خودرو یوز و موتورسیکلت های برقی برداشته شده است.

به گونه ای که تا به این لحظه بیش از 5 دوره مسابقات ساخت وسایل نقلیه برقی اعم از خودرو و موتورسیکلت موسوم به مسابقات ملی طراحی ماشین توسط متولی آن یعنی دانشگاه صنعتی شریف برگزار شده است. حال یکی از تیم های دانشگاهی که سابقه حضور در این مسابقات را داشته است.

شرکت دانش بنیانی تحت نام پاراکس موتورز را تاسیس کرده و قرار است در آینده نزدیک به عرضه محصولاتی تمام الکتریکی بزند.

این شرکت که متولی آن دانشگاه آزاد اسلامی قزوین است در روز هوای پاک محصول 4 چرخ 2 نفره خود که در کلاس quadricycle  دسته بندی می شود را در نسخه نهایی (پیشتر نسخه های اولیه این خودرو 2 نفره رونمایی شده بود) به همراه دو موتورسیکلت برقی دیگر از شرکت بناشریف و دانشگاه صنعتی شریف در حضور رئیس جمهور ایران پرده برداری مجدد کرد.

به گونه ای که رئیس جمهور  و هیئت دولت به تست و بررسی این خودرو 2 نفره پرداختند. از سوی دیگر اخیرا مدیرعامل سایپا و وزیر صنعت نیز از تاکید بر روی ساخت خودروهای برقی سخن گفته اند که البته تاکنون نمود عملی چنین پروژه هایی در واحد های تحقیق و توسعه خودروسازان کشور نمودی نداشته اند.

خودروی 2 نفره و چهارچرخ الکتریکی که ظاهرا قرار است به زودی به صورت گسترده عرضه شود و از همین حالا هم می توان آن را پیش ثبت نام کرد با حواشی به نسبت زیادی رو به رو بوده است.

طراحی بسیار نزدیک این خودرو 2 نفره به رنو توییزی که در سال 2013 میلادی توسط رنو رونمایی شد و در نوع خود جز اولین وسایل نقلیه با چنین شکل شمایلی بود سر و صدای زیادی به پا کرد.

گرچه سازندگان این خودرو هم اذعان داشته اند که محصولشان را با الهام از نمونه فرانسوی ساخته اند.

در واقع چنین محصولی با هدف استفاده درون شهری ساخته شده است و به دلیل ابعاد کوچک مناسب عرضه در کلان شهر های شلوغ است.

گرچه رنو پس از 3 سال عرضه این خودرو موفق به فروش 13 هزار دستگاه از آن شده است اما هدف رنو بیشتر آشنایی مردم با چنین وسایل نقلیه هوشمند برقی بوده است که به داشتن هوایی پاک کمک می کنند و به دلیل استفاده از تکنولوژی اختصاصی خود از قیمت به نسبت بالایی در حدود 7 هزار پوند هم برخوردار است.

رنو حتی پا را فراتر از این گذاشته است و پلت فرم سخت افزاری و نرم افزاری آن را تحت شرایط open source یا متن باز در اختیار استارتاپ ها، محققان مستقل  و خریداران شخصی قرار می دهد.

رنو ادعا می کند که این اولین پلت فرم متن باز تولید انبوه در دنیای خودروسازی است و نمونه ایرانی تولید شده آن که با نام یوز خوانده می شود را هم می توان در راستای این حرکت رنو دانست.

رنو می خواهد با این کار تحقیق و توسعه خودروهای الکتریکی را گسترش دهد که این سیاست توسط سازندگان بزرگ خودروهای الکتریکی همچون تسلا هم دنبال می شود.

در هر صورت این خودروی برقی مجهز به یک موتور برقی در محور عقبی است که توانایی تولید 20 اسب بخار قدرت یا 15 kw را دارا است و با هر بار شارژ که در حدود 3 ساعت 30 دقیقه به طول می انجامد توانایی پیمایش مسیری معادل 80 الی 100 کیلومتر را بسته به میزان شیب مسیر و سرعت دارد.

وزن این یوز برقی نیز در حدود 480 کیلوگرم اعلام شده است. صفحه نمایش 4.3 اینچی، ایموبلایز و... از دیگر مشخصاتی است که تا به این لحظه از این خودرو 2 نفره منتشر شده اما با توجه به عرضه نمونه فرانسوی در طول سالیان گذشته تست و بررسی های زیادی از این خودرو منتشر شده است.

طول بدنه یوز توسط رنو تنها 2.32 متر اعلام شده و عرض آن هم 1.19 متر و ارتفاع آن 1.46 متر است. سازنده ایرانی از عرضه دو مدل آن یعنی تک سرنشین به همراه فضای بار عقبی و  دو سرنشین خبر داده است.

در تست و بررسی مجله اتواکسپرس انگلستان آمده است که رانندگی رنو توئیزی در مسیرهای کوتاه لذت بخش است، اما این خودرو مسلما گزینه مناسبی برای طی مسافت های طولانی نیست.

در حال حاضر موسسه euro ncap که به بررسی میزان امنیت خودروها می پردازد. این گونه خودروها را در دسته بندی جداگانه ای قرار داده است که با توجه به آن دسته بندی، رنو توئیزی نمره خوبی را دریافت می کند اما در هر صورت با گرفتن 2 ستاره ایمنی از 5 ستاره نمی توان آن را یک خودروی ایمن و مناسب برای عبور مرور به خصوص در خارج از شهر دانست اما باز هم ایمنی آن به نسبت اسکوتر ها و موتورسیکلت ها در رده بالاتری قرار می گیرد. این خودرو در نمونه فرانسوی مجهز به یک ایربگ است.

اما تاکنون هیچ اطلاعاتی در مورد میزان ایمنی و استاندارد بودن (یا نبودن) یوز رسانه ای نشده است.

از رقبای رنو توئیزی در اروپا می توان به فولکس واگن up!، سئات mii و اشکودا citigo اشاره کرد، با این وجود رنو توئیزی در بازار اروپا موفقیت چندانی به دست نیاورده است و مشخص نیست که سرنوشت نسخه ایرانی آن نیز به کجا ختم خواهد شد.

در هر صورت می توان عرضه چنین وسایل نقلیه ای آن هم به صورت تولید انبوه را به فال نیک گرفت و از آن جا که تا به حال اقدامی از سمت و سوی خودروسازان دولتی در این زمینه صورت نگرفته است.

براساس اطلاعات غیر رسمی قیمت در نظر گرفته شده برای "یوز" بیش از 10 هزار یورو خواهد بود که رقمی گزاف برای یک وسیله پاک درون شهری با شرایط نامشخص فنی به نظر می رسد و ممکن است یوز را به سرنوشتی مانند توئیزی دچار کند.

بدیهی است که چنین شرکت های دانش بنیانی با همکاری شرکت های بزرگی همچون رنو دست به عرضه این وسایل نقلیه هوشمند بزنند و از آن جا که همکاری چندان گسترده ای بین صنعت خودرو و دانشگاه دیده نمی شود. خود شرکت های دانش بنیان ناچارند تا آستین را بالا زده و با جذب سرمایه دست به تولید محصولات خود بزنند.