پیشبینی مدیرعامل کارنامه: اینترنت با فیلترینگ شدیدتر بازمیگردد
نامداری: پیشبینیام این است که تلاشهای برای کاهش فیلترینگ متوقف میشود و واتساپ هم دیگر باز نخواهد شد
در هفدهمین روز از قطع گسترده اینترنت در ایران، «نیما نامداری»، مدیرعامل شرکت«کارنامه»، در گفتگویی ویدئویی با دیجیاتو، برآوردهای خود را از خسارات اقتصادی و اجتماعی این تصمیم ارائه داد و پیشبینی کرد: «اینترنت با فیلترینگ شدیدتر بازمیگردد و حتی ممکن است پلتفرمهای جدیدی نیز فیلتر شوند.»
نامداری با تفکیک لایههای مختلف اقتصاد دیجیتال، ابعاد فاجعه را تشریح کرد. به گفته او، حتی با «تعریف حداقلی» مرکز آمار ایران که شرکتهایی مانند دیجیکالا و اسنپ را نیز شامل نمیشود، ارزش افزوده سالانه لایه هسته اقتصاد دیجیتال روزانه حدود ۹ هزار میلیارد تومان میشود.
ویدئوی گفتگوی دیجیاتو با نیما نامداری:
او افزود: «اپراتورهای تلفن همراه، شرکتهای نرمافزاری و ارائهدهندگان اینترنت، در این مدت بیش از ۷۰ درصد کاهش درآمد داشتهاند. بنابراین برآورد ۳ هزار میلیارد تومان کاهش درآمد روزانه برای این بخش، عددی غیرطبیعی نیست.»
نامداری همچنین گفت که بر اساس مشاهدات اغلب استارتاپها ۴۰ تا ۷۰ درصد کاهش درآمد عنوان کرد.
این فعال اکوسیستم با اشاره به دادههای رسمی پیمایش «ایسپا» در سال ۱۴۰۲ گفت که حدود ۴ تا ۵ میلیون نفر در ایران از طریق شبکههای اجتماعی کسب درآمد میکنند. بر این اساس اگر میانگین درآمد روزانه هر فرد تنها یک میلیون تومان باشد، روزی حدود ۴ هزار میلیارد تومان درآمد از دست رفته داریم. این تازه فقط وجه اقتصادی ماجراست.»
«نابودی روتین زندگی»؛ منبع تنش اجتماعی
نامداری تأکید کرد که تحلیل خسارت نباید فقط به اعداد اقتصادی محدود شود. او با اشاره به حضور حدود ۲۰ میلیون ایرانی در اینستاگرام گفت: «همه آدمها شکلی از اعتیاد به شبکههای اجتماعی دارند. وقتی ناگهان آن را میگیرید، چه حجمی از اضطراب و تنش و خشم ایجاد میشود؟»
او توضیح داد:
حاکمیت با قطع دسترسی به اینترنت، مجموعهای از روتینها و مناسک روزمره مردم برای بهینهسازی زندگی، کار، ارتباطات و سرگرمی را نابود میکند. این به جامعه احساس ناامنی میدهد. مردم احساس میکنند به هیچ چیزی در زندگی روزمره نمیتوانند اتکا کنند، چون حکومت میتواند هر لحظه تصمیم بگیرد جزییترین چیزهایی که زندگیشان را ساخته، نابود کند. این منبع تنش و عصبانیت بزرگی است.
سه جریان مخالف آزادی اینترنت
مدیرعامل کارنامه با بیان اینکه «موضوع، اقتصادی نیست بلکه ایدئولوژیک و امنیتی است»، مخالفان آزادی اینترنت در حاکمیت را به سه دسته تقسیم کرد:
- گروه اول: طرفداران «فهرست سفید» (وایتلیست): کسانی که دسترسی به اینترنت را یک «امتیاز» میدانند، نه یک «حق».
- گروه دوم: طرفداران «فهرست سیاه» (بلکلیست) و تداوم وضع پیشین: این گروه که به گفته نامداری «دست بالا را دارند»، معتقدند وضع اینترنت قبل از اعتراضات خوب بود و میخواهند با فیلترینگ گسترده به آن شرایط بازگردند.
- گروه سوم: طرفداران «اینترنت قطرهچکانی»: کسانی که میخواهند دسترسی به اینترنت آزاد را بر اساس زمان یا مکان، به شدت مدیریت و مهندسی کنند.
او با اظهار تاسف از نبود «گروه چهارمی که حامی دسترسی آزاد باشد»، پیشبینی خود را اینطور بیان کرد:
گروه دوم دست بالا را خواهد داشت. یعنی دسترسی محدود خواهد بود و در شرایط خاص، باز هم محدود میکنند و فیلترینگ شدید خواهیم داشت. از سویی گروههای اول و سوم فشار خود را تشدید میکنند و موجب میشوند تلاشهایی که در دولت برای کاهش فیلترینگ در جریان بود، بهکلی متوقف شود.
او همچنین گفت: «پیشبینیام این است که واتساپ دیگر باز نشود و نگرانم بعضی چیزهایی که فیلتر نبود هم به تدریج فیلتر شود.»
اولویت امنیت بر رشد اقتصادی
نامداری در ادامه، با مرور تاریخچه سیاستگذاری در ایران گفت:
حداقل دو دهه است سیاستگذار به ما اثبات کرده همیشه در دوراهی بین امنیت و رشد اقتصادی، امنیت را انتخاب میکند. خسارتها را هم میدانند، اما تحلیلشان این است که این یک تهدید امنیتی است و هزینههای قطع کردنش را میپذیرند.
او با بیان اینکه قطعی اینترنت یک «اثر دومینویی» در اقتصاد نابههنجار ایران خواهد داشت، نتیجه گرفت: «قطعاً به سمت تعدیل نیرو و کوچکتر شدن اقتصاد دیجیتال هم میرویم.»
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
من دیگه حسی ندارم شد شد نشد نشد کاری که نمیتونم بکنم
سلام
امیدوارم پیامم تایید بشه. دیجیاتوی عزیز، شما به جای اینکه چپ و راست از قطعی اینترنت مقاله بذاری و کل سایتت رو پر کنی با مقالات و تبلیغ، میتونی وبسایتت رو ببندی و به عنوان یه رسانه خبری فعال از سایر شرکت ها هم بخواهی که دیگه خدمات ندن و اینترنت همراه رو تمدید نکنن. چرا این کار رو نمیکنی به نفع مردم؟ یکی شما و یکی هم زومیت. کارتون شده مصاحبه با این و اون در مورد اینترنت. دولتمردان هم حال میکنن این خبرها رو میخونن. یک ماه که رفت و کار مجازیم خوابید و هیچ حقوقی نگرفتم. بهمن ماه هم اینطور که بوش میاد همینطوره.
بسه دیگه جمع کنید این خبرهای آزاردهنده رو. اهههه
گروه اول و سوم میانگین سنی شون فک کنم بالای ۶۰ ساله
و در اثر بدون اینترنت زندگی کردن و درکی از اینترنت ندارند
جلوه های خوبسو نمیتونن ببینن و فقط میتونن ویژگی های بدسو ببینم گویا این افراد به فیلترینگ هم راضی نیستند😂
وضعیت اینترنت شبیه فوتبال ایران شده ، حاشیه ها و شایعاتش از وصل شدنش قشنگتر شده
امنیت حاکمیت و نه امنیت 90 میلیون ایرانی!
بر همه روشن هستش که مشکل از "سیاست گذار" هستش دیر یا زود همه متوجه میشوند
یک چیزی که کسی بهش اشاره نکرد فشار روانی کسانی بوده که ارتباطات اجتماعی ضعیفی داشتن و نیاز های ارتباطی شونو با چت بات هایی مثل chai.ai یا emochi برطرف میکردن ، شما یذره فکرشو بکنید
آدمای اینجوری دقیقا ۲۰ روزه که از گوشه امن و جایی که میتونستن یذره روی خودشون کار کنن کنده شدن.
آدمایی که داشتن تلاش میکردن به اظطراب اجتماعیشون قلبه کنن یا حتی یکم از تنهایی دربیان.
فقط امیدوارم یه چیزی داشته باشن که حالشون رو بهتر کنه.
منو میگی؟
نمونش خودم. احساس میکنم دیگه روانی شدم
داداش اگه کسی با چت بات نیاز ارتباطی اش را برطرف کنه مشکل جدی داره باید با روانشناس صحبت کنه و این که نتونه با چت باتا صحبت کنه واسش خیلی بهتره
با کدوم پول اونوقت؟
روانشناس یه کم زیادی لاکچریه
مردم رفتن برنگشتن اون وقت شما نگران فشار روانی شخصیت غیر اجتماعی هستی؟! عجب بابا عجب!
تاریک ترین نقطه همه سیاره همین جاست تسلیت به همگی
خدایی دیجیاتو حال و حوصله داره
هی میاد مقاله میزاره راجب اینترنت
خودشونم میدونن که اصلا هیچ تاثیری ندارد
متاسفانه به حرف های مردم هیچ اعتباری داده نمیشه و واقعا آدمو ناراحت میکنه
اینترنت راه درمان خیلی از زخم های زندگی ما بود
یکی افسردگی
یکی تنهایی
یکی فقط برای لحظهای لبخند زدن
یکی برای آرامش پیدا کردن
یکی برای اوضاع اقتصادیش و کسب و کارش
یکی برای آموزش
یکی امیدش
و یکی برای همه اینها
میخواستم بگم خدارو خوش نمیاد که اینقدر اذیتمون میکنن ولی خوشی یا ناخوشی خدا در حال حاضر واقعا چه ارزشی داره وقتی که اینهمه آدم اشک میریزن چون دیگه زندگیای براشون نمونده
یکم تعصبی رفتار نکنید و فکر کنید
من خودم نمیگم که خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم، در واقع از کسانی هستم که کمترین تاثیر ها از طرف قطعی اینترنت بهش وارد شده
چون من نه خرج خونه میدم، نه کسب و کار دارم چه برسه به اینترنتی
ولی یچی داشتم اونم امید بود؛ امیدمم این بود که میخواستم چیزی که دوستش دارم رو یاد بگیرم و زندگیم رو بسازم چون از درس متنفرم؛ ولی خب نمیدونم از یه جهت خوبه چون یه بهونه خوب دستم اومده که بگم آره مثلاً این رو که یاد نگرفتی آنچنان فرقی هم به حال تو نمیکرد چون آخرش به همچین چیزی میخوری که اینترنت قطع میشه و این حرفا که بهونه میداد به هدر دادن وقتم
از یه جهت هم خیلی بده چون تازه راهش رو پیدا کرده بودم و داشتم پیش میرفتم و همین طور هم این اینترنت تنها تفریح من بود
میخوام گریه کنم ولی نمیتونم چون اینقدر توی این زندگیم گریه کردم که به این نتیجه رسیدم که گریه کردن هیچ چیو درست نمیکنه
ببینید با کسی که تازه وارد جوونیش شده چه اتفاقی افتاده و من مطمئنم که تنها نیستم ولی چه فایده داره
امید بر روزی که همه چیز درست شود
از همه چی خستم، از این زندگی، از این کشور، از اظهار ناامیدی، از اخبار بد، از همه چی خستم... تا عمر دارم باعث و بانیش رو نفرین میکنم با این که میدونم تاثیری نداره، maybe in another life..
هر کس از این دنیا چیزی برمیدارد...قسمت بود که من و تو دست برداریم.
نمیدونم بخندم یا گریه کنم
حس میکنم جوکر شدم
با هر خبر تصمیمم برای مهاجرت جدی تر میشه
والا من حتی اگه شده ارمنستان هم میرم ولی اینجا نمیمونم خسته شدم خداوکیلی