روایت آدم‌ها از ۱۲ روز زندگی در دوران قطع اینترنت؛ روزهایی که کش می‌آیند

خدایی بسه دیگه خسته شدیم

تو این ۲ روز فقط تو دیجیاتو چرخیدم و تک تک کامنت هارو خوندم.
حیفم اومد از جامعه دیفای و ایردراپ هانترها که منم بخشی ازشون هستم چیزی نگم.

متن زیر گوشه ای از گرفتاری ماست که البته دادم ai نگارشش رو قابل انتشار بکنه . چون اصلی پر فحش هست.

صدای جامعه دیفای و ایردراپ در سکوت محض خفه شده است.

📮 تصور کن…

· تصور کن پروژه‌ای که شش ماه برای وایت‌لیست شدن در ایردراپ بعدی وقت گذاشتی، همین حالا اجرا شده و تو حتی نمی‌دانی. توکن‌های رایگان در حال توزیع است، ولی آدرس کیف پول تو خالی می‌ماند.
· تصور کن استخر نقدینگی‌ات در یک پروتکل معروف، به دلیل نوسان شدید بازار در آستانه لیکوئید شدن است، ولی تو نمی‌توانی برای اضافه کردن وثیقه یا جابه‌جایی سریع به آن وصل شوی.
· تصور کن یک باگ در قرارداد هوشمند پروژه‌ای که در آن سرمایه‌گذاری کرده‌ای پیدا شده و هکرها در حال تخلیه دارایی‌ها هستند. جامعه جهانی در تلگرام و دیسکورد در حال هماهنگی برای نجات پروژه است، ولی تو در یک «چاله ارتباطی» مطلق گیر افتاده‌ای.

این تصورات، واقعیت روزانه فعالان حوزه دیفای و ایردراپ در ایران است.
خلاص.
0o0r7.eth

بعضی وقتا با خودم میگم یه نفر چقدر میتونه خودخواه و نفع فردی رو بر جمعی ترجیح بده؟؟ نمونه تازه اش رسید:
آقای کرباسچی توییت زده و گلایه کرده بخاطر توقیف روزنامه هم میهن که آخ آخ چرا مارو توقیف کردین؟؟ درحالی که ملت ایمیل هم نمیتونن چک کنند ، ایشون با پررویی تمام دسترسی داره و تازه طلبکار هم هست، جالبتر هم میشه وقتی میبینی خبر رو خبرگزاری ایلنا که مثلا اسمش خبرگزاری کار ایران هست پوشش داده، یعنی ا رسانه ای که اسمش برای کار هست، نه تنها دسترسی آزاد داره به نت که میاد توییت کرباسچی رو پوشش میده، حتی ذره ای هم برای اهمیت نمیده به میلیون کسب و کار به خاک فنا رفته .
نمونه ای از جماعتی که مثله بختک افتادن رو مملکت و انگار ماه، خورشید و فلک باید فقط در راستای منافع فردی اینا در حرکت باشن.
امیدوارم اون چیزی که به اسم روزنامه میدی بیرون تا ابد توقیف بمونه.

به ازای هر روز قطعی حداقل ۵۰۰ تومن دارم ضرر میکنم

حالت تهوع دارم. روانم به هم ریخته. از هر لحظه تنفرم. خسته م. چرا انقدر بدبختیم ما آخه. صدامون هم به هیچ جا نمیرسه. دو سال پیش با ۷۰۰ میلیون هزینه، داشتم مهاجرت میکردم که همسر عقب موندم نذاشت. الانم که اینجوریه. هیچ چشم اندازی ندارم. از همه چیز بدم میاد.

ما کارمون تجارت هستش
چند وقت پیش چند تا از مهمون های روس مون که اومده بودن رو بردم تهران رو نشون شون دادم کلی از ایران و فرهنگ غنی مون بهشون گفتم
الان تو این ۱۲ روز که راه های ارتباطی ما واتساپ بوده قطع شده
۱۲ روزه هیچ ارتباطی نداشتیم
بارهامون تو گمرک مونده
باید فاکتور ها ارسال بشه
این کاراتون کل دنیا رو برای ارتباط با ما بی اعتماد کرده
الان معلوم نیست دیگه میخوان با ایران کار بکنن یا نه
به خدا هر جای دنیا بگی اینترنت قطع شده میخندن
خدا لعنت تون کنه
ابروتون تو کل دنیا رفته

من دور کارم احتمالا تا الان کارمو از دست دادم، از این به بعد باید شکمم رو با اورانیوم غنی شده سیر کنم

من شغلم فروش محصولات پتروشیمیه و الان چندین محموله من و شرکتمون تو گمرک مقصد و کشورهای خارجیه و هیچ خبر و اطلاعی نداریم از وضعیتشون. نهایتا کاری که تونستیم بکنیم اینکه یکی از مدیران شرکت رفت آنکارا اونجا اینترنت داشته باشه بتونه کارا رو اکی کنه. یعنی مغز آقایون قد نخود نیست که بفهمن به ولله امروزه اینترنت مثل آب حیاته برای یک ملت. یه زمانی یه عزیزی گفت تو این مملکت ما شهروند نیستیم زندانی هستیم. منتظریم تا حکممون بیاد. فعلا با قرار موقت بازداشتیم.

دوستان مسئول دیجیتاتو، لطفا بفرمایید که چه نظراتی تایید می‌شه؟ شخص خاصی نشسته و پیام‌ها رو می‌خونه و تایید یا رد می‌کنه؟ من هر پیامی می‌نویسم تایید نمی‌شه. و اصلا هیچ حرفی مورد داری هم نمی‌زنم. دلیلش رو لطفا بیان کنید و بفرمایید چرا این اتفاق می‌افته.

روان من خیلی وقته فرسوده شده، مصرف قرص های سنگین مثل فلوکستین هم تاثیری نداره و ماه هاست باعث مشکل در قلب من هم شده. من پژوهشگرم، بعد از فارغ التحصیلی دارم روی تالیف کتاب و شاید باور نکنید روی ایجاد یک دستگاه فکری جدید در زمینه تاریخ و اسطوره شناسی کار می‌کنم، تمام وقت اینترنت بی‌الملل و هوش مصنوعی برای خلاصه سازی و تحلیل لازم دارم. کاری به غایت سخت و طاق فرسا و زمانبز. یادتون نره اینترنت فقط برای کسب و کار یا نهایتا امور فنی نیست بلکه ابزار کار در قرن بیست و یکمه. مثل خودکار مثل انبردست مثل اچار. حالا میخوای کار شبکه بکن یا هنر یا مثل من علوم انسانی. اینترنت دنیای ذهن‌ها و ابزارهاست.

من شغلم کافینته
چند روز اول که کامل اینترنت قطع بود.
بعد اینم که الان ملی وصل شده سرعت سایتا جوری پایینه ها مشتری ده دیقه میشینه و میگه شما کار بلد نیستی و بلند میشه میره تا دو سه روز پیش هم که حتی فایل و عکس نمیشد از پیام رسان ها ارسال کرد و حتی مشتری برای پرینت هم نداشتم و تو این چند وقت یک میلیون هم نتونستم در بیارم و هرچی خرج خورد و خوراک بوده رو از پول اجاره مغازه ای که کنار گذاشته بودم برا سر ماه خوردم و الانم سر ماهه و هیچ پولی نمونده برای اجاره مغازه
از این ها بگذریم میرسیم به قیمت محصولات
فلشی که من میاوردم قبلا 550 میفروختم الان شده 1400 من قبل فروختن اول باید زنگ بزنم استعلام قیمت بگیرم به خواطر یه فلش 64 گیگ حالا سوا از اینکه با این قیمت کسی دیگه خرید هم نمیکنه
من الان نه میتونم محصول بفروشم نه میتونم درست و حسابی وارد سایت ها بشم برای خدمات دادن به مشتری هام
من ماهی باید چهل میلیون اجاره و قسط بدم و برای فروردین هم 180 میلیون چک دارم، منه جوون الان چیکار میتونم بکنم واقعا

گور بابای تلگرام و اینستا اینارو وصل نکنین ترسوها، ما کارمون با اینترنته خرج ما رو کی میده دو هفته بیکاریم، سگ تو این زندگی...

کامنت های دوستان رو که میخونم میبینم اوضاع بدتر از چیزیه که فکر میکردم!
بااینکه من به اندازه یسری از دوستان زندگیم وابسته به اینترنت نیست، ولی بازهم این قطعی ها زندگیمو بهم ریخته.
من قبلا از اینترنت برای سرگرمی و مقداری یادگیری استفاده میکردم. ولی حالا کارم از صبح تا ۳ شب شده اینکه بشینم پایه لپتاپ و دنبال یه راهی برای وصل شدن باشم، یا صرفا یکسری اخبار رو از جاهای مختلف دنبال کنم...

منم دقیقا مثل این دوستانم من دانشجو مهندسی کامپیوتر هستم . جمله قبلم از جوک خنده دار تره توی ایران و مهندسی کامپیوتر....
به هرحال به عنوان یک دانشجو به جزوه هام مه داخل تلگرام بود دسترسی نداشتم از تغییر یا کنسل شدن زمان امتحانات هم خبر نداشتم

مگر جمعه زمان استراحت نبود مگر خداوند در روز هفتم که جمعه باشد استراحت نکرد مگر به مردم خود نگفت که 6 روز هفته را کار کنید روز هفتم را استراحت پیشه کنید پس چرا تمام نمیشود
هر هفته یه سال و هر جمعه یه ماهه
زندگی در اثر ارتباطات البته بدون هیچ ارتباطی

طراح گرافیک بودم ، الان دو هفته است شغلم به خاندار تغییر پیدا کرده ، سفارش های که از خارج ایران بود بماند که نشد تحویل بدم و احتمالأ تا الان جایگزینم کردن به هر حال جهان اولی ها خبر از بلاک کردن اینترنت ندارن ، همون چهارتا سفارش داخلی هم نمیتونم تحویل بدم
همین چند ماه پیش بخاطر جنگ 12 روزه از مجموعه‌ ای که باهاش کار میکردم اخراج شدم ( تعدیل نیرو) حالا تا اومدم 2026 شروع کنم بازم !؟
کاش منم می‌تونستم بگم مهاجرت میکنم اما متاسفانه پول ندارم و ماندگارم ، منم با خودتون ببرید خسته شدم
کجا دنیا دیدن یک نفر بخاطر ، جنگ ، بخاطر اقتصاد ، بخاطر بی برقی ، بخاطر بی گازی و غیره همش اخراج بشه
زندگیم از شب سیاه تر شده

این کشتی دیگه داره غرق می‌شه.

من شروع کرده بودم به ترجمه‌ی کتاب و می‌خواستم توی این حرفه پیشرفت کنم و حتی برنامه‌ی کتاب‌های آیندمو ریخته بودم.
به معنای واقعی حس می‌کنم کتاب دومم به سرانجام نمی‌رسه و نمی‌تونم پیشرفت کنم و بعد با نشر‌ها هم همکاری کنم.(روزی)
حس می‌کنم همه چیز دود شده رفته هوا.