گذر بازی ها از دره وهمی؛ تجربه ای لذت بخش یا خطرناک؟
مدلی از سری فراری وجود دارد که با کد F150 و اما با نام مستعار لافراری شناخته می شود. این اسب وحشی ایتالیایی تنها بعد از 2.4 ثانیه به سرعت 100 کیلومتر بر ساعت می ...
مدلی از سری فراری وجود دارد که با کد F150 و اما با نام مستعار لافراری شناخته می شود. این اسب وحشی ایتالیایی تنها بعد از 2.4 ثانیه به سرعت 100 کیلومتر بر ساعت می رسد و زمانی که با آن سرعت جنون آور 350 کیلومتر را تجربه کنید، به فرض آن که جان سالم به در ببرید، احتمالا دیگر آن فرد سابق نخواهید بود.
اما بیاید با یکدیگر رو راست باشیم، چقدر احتمال آن وجود دارد که روزی برسد که من و یا شما توانایی خرید یکی از آن ها را داشته باشیم؟ اما قبل از اینکه آه سردی بکشید و با ناراحتی بگویید احتمالا هیچ وقت، کمی صبر کنید. بازی های ویدیویی به اندازه ای پیشرفت کرده اند که همین حالا نیز تا حد قابل توجهی آرزوهای غیر ممکن ما را به واقعیت نزدیک می کنند.
می دانم، فشردن دکمه های کیبورد یا کنترلر به هیچ وجه تجربه ای قابل مقایسه با نشستن پشت فرمان یکی از بهترین مدل های فراری نیست. اما با پیشرفت سرسام آور بازی ها، ظهور تکنولوژی های جدید و واقعی تر شدن دنیای مجازی، بعید نیست چنین رویایی تا چندین سال آینده رنگ واقعیت به خود بگیرد. برای آن که تصورش راحت تر باشد، کافی است به تصویر زیر نگاه کنید تا ببینید در 23 سال گذشته چه مسیری را طی کرده ایم.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
اولش که مقالتون رو خوندم برا بی معنی و بی منطق اومد اما وقتی بیشتر ازش خوندم نظرمو جلب کرد و واقعا تکونم داد تاحالا فکر میکردم اگه بازی ها درست مثل واقعیت بشن عالی میشه اما وقتی خوندم که نوشتین ممکنه این حس تفاوتی که ما بین npcبازی ها و افراد در دنیای واقعی داریم ازبین بره واقعا تو فکر فرو رفتم واقعا جملاتتون عالی بود خیلی احساس بدی بهم دست داد چون به یه واقعیت رسیدم و در اخرش اشاره کردین ممکنه خوب باشه اما فکر نمیکنم چون وقتی به اون حد برسیم مشکلات خاص دیگه ای هم پیش میاد مثل ترجیع دادن دنیای مجازی به واقعی و یا علاقه افراد به زندگی در دنیای مجازی به جای دنیای واقعی و اینکه هر کاری هم انجام بشه چون شرایط خیلی طبیعی میشه باعث میشه بعد یه مدت کشتن انسان ها (چون در بازیnpcها خیلی طبیعی هستند) برامون عادی بشه و برای تجربه لذتی شبیه به لذت داخل بازی دست به چنین کاری بزنیم مثل معتاد شدن میمونه با مقدار کم شروع میشه حس لذت میده و بعدش با اینکه طرف میدونه بده ولی همچنان ادامه میده و بقیه چیزای زندگیشو ازبین میبره برای رسیدن به اون لذت
بازهم تشکر میکنم بابت مقاله فوقالعادتون و واقعا افتخار میکنم به اینکه همچین ذهن بازی دارید و به جای سطحی نگری به اینده نگاه میکنید با تشکر ?
اول از همه خیلی خوشحال و ممنونم که با وجود اون مخالفت اولیه تا آخر به خوندن ادامه دادید. در ادامه هم باید بگم که از مثال خیلی جالبی استفاده کردید و احتمال رخ دادن همچین قضیه ای وجود داره، درست مثل بازدید کننده های دنیای وست ورد که چون معتادها هر سال دوباره به پارک میومدن. پیشرفت تکنولوژی و بازی ها برای هممون خیلی هیجان انگیزه ولی امیدوارم که به مرحله ای نرسه که مشکل ساز بشه. بازم تشکر میکنم از نظر خوبتون و اینکه مقاله رو خوندید ?
خیلی ممنون از پاسختون نسبت به نظرم یکی از بهترین مقاله هایی بود که خوندم به جای برسی کلیشه ی همیشگی اخبار (خشونت بازی) ها که یه چیز بی منطق چون انسان خشونتش رو توی بازی تخلیه میکنه و وقتی این اتفاق بیفته کاری و دلیلی برای پرخاشگری در دنیای بیرون نمیمونه
باز هم تکرار میکنم مقالتون عالی بوداینو بدون تعارف میگم چون واقعا هم بحث جالبی بود هم بحث خیلی دقیق و جذابی بود و هم از همه مهم تر اینکه به جای جبه گیری روی یک عقیده از تمام جهات به این مسأله نگاه شده این بخش مقاله بود که نقطه اوجش بود که لذت بخش بود اینکه به جای جبه گیری روی یک نظر و فکر از همه افکار استفاده شده باز هم ممنون بابت مقاله فوقالعادتون امیدوارم باز هم مقاله هاتون رو تو دیجیاتو ببینم با سپاس فراوان ??
به همه پیشنهاد میکنم اپیزود دوم از فصل سوم بلک میرر رو تماشا کنند، مرتبط به همین موضوع هست.
من خودم متاسفانه فعلا موفق به دیدن فصل اول شدم فقط اما اتفاقا یکی دیگر از دوستان نیز می گفت که این اپیزود خیلی مرتبطه، دیدنش واجب شد، خیلی ممنون از پیشنهادتون.
واقعا مقاله دلچسبی بود،چند بار دیگه هم میخونمش،از اینجور مقاله ها درمورد بازی زیاد بذارید بلکه طرز نگاه به این هنر و صنعت تغییر کنه،بازیهای رایانه ای یه جهان جداست،هنوز خیلی رمز و راز داره،یه انعکاسه و یه پل
خیلی خوشحالم که تونستم نظرتون رو جلب کنم، حتما سعی می کنیم در آینده نزدیک مقالات تحلیلی بیشتری داشته باشیم. ممنونم ازتون ?
فانتزی من اینه که یه روزی بازی ها رو مثه دنیایه واقعی تجربه کنی .یه چیزی تو مایه ها فیلم west world
فکر می کنم که همین الآن هم مقالات علمیای وجود داره که تاثیرات شناختی بازی های ویدئویی رو نشون می ده ولی این مقالات به دلایل تجاری حتی اگر ارجاعات بالایی داشته باشن با اعمال نفوذ شرکت های بازی سازی از ترِند خارج می شن. در مورد اینکه عقل تفاوت کشتار واقعی و بازی رو درک میکنه: اینها معمولا اموری شخصی هستن و فرد به فرد متفاوت نظری که در اینجا در پایان داده با اتقان داده شده انگار نورساینس علم ۴۰۰ ساله و پخته ایه، نه درک ما از مغز فعلا خیلی اندکه و اطلاعات عرفی و شهودی کاملا قابل اعتنا. فارغ از اینها تجربه ی یک گیمر و شهودش خیلی سادهست و خیلی واضح تاثیر رو خود فرد حس می کنه هرچند ممکنه به دیلیل علاقش کتمان کنه. در بهترین حالت مغز امری غیرواقعی رو واقعی تصور می کنه و دچار بحران امنیت اطلاعات میشه چون یک باگ امنیتی رو حس می کنه و...
خیلی ممنونم از نظرتون. با اینکه اطلاعات ما در مورد مغز و تاثیرات محرکه های مختلفی عصبی روی اون بسیار کمه، کاملا موافقم. اما در مورد لزوم تاثیرگذاری بازی های خشن رو همه افراد نظر دیگری دارم چون به وضوخ می تونم مثال نقض هایی چون خودم و آدم های اطرافیان را ببینم که تاثیراتی که ذکر میشه، دیده نشده. در مورد نفوذ بازی سازان و شرکت های بزرگ تجاری هم باید بگم تقریبا تو همه صنعت های بزرگ همچین نظریه هایی وجود داره و ممکنه درست باشن ولی من به شخصه فکر نمیکنم اینطور باشه، چون مخالفین بازی های ویدیویی که میتونه مثالی از اون ها دولتمردان جمهوری خواه آمریکایی باشه، اگر نفوذ بیشتری نداشته باشن، کمتر هم نیست.
من یه سایت زدم و تمام محصولات دیجی کالا رو توی اون ایندکس کردم برای ثبت نظرات، شکایت و انتقادات خریداران و کاربران
نظرات شما بدون هیچ جانبداری یا سانسوری تایید خواهد شد
به زودی محصولات بامیلو و دیگر فروشگاه های اینترنتی نیز اضافه خواهد شد
http://shopwiki.ir
اولش که مقالتون رو خوندم برا بی معنی و بی منطق اومد اما وقتی بیشتر ازش خوندم نظرمو جلب کرد و واقعا تکونم داد تاحالا فکر میکردم اگه بازی ها درست مثل واقعیت بشن عالی میشه اما وقتی خوندم که نوشتین ممکنه این حس تفاوتی که ما بین npcبازی ها و افراد در دنیای واقعی داریم ازبین بره واقعا تو فکر فرو رفتم واقعا جملاتتون عالی بود خیلی احساس بدی بهم دست داد چون به یه واقعیت رسیدم و در اخرش اشاره کردین ممکنه خوب باشه اما فکر نمیکنم چون وقتی به اون حد برسیم مشکلات خاص دیگه ای هم پیش میاد مثل ترجیع دادن دنیای مجازی به واقعی و یا علاقه افراد به زندگی در دنیای مجازی به جای دنیای واقعی و اینکه هر کاری هم انجام بشه چون شرایط خیلی طبیعی میشه باعث میشه بعد یه مدت کشتن انسان ها (چون در بازیnpcها خیلی طبیعی هستند) برامون عادی بشه و برای تجربه لذتی شبیه به لذت داخل بازی دست به چنین کاری بزنیم مثل معتاد شدن میمونه با مقدار کم شروع میشه حس لذت میده و بعدش با اینکه طرف میدونه بده ولی همچنان ادامه میده و بقیه چیزای زندگیشو ازبین میبره برای رسیدن به اون لذت
بازهم تشکر میکنم بابت مقاله فوقالعادتون و واقعا افتخار میکنم به اینکه همچین ذهن بازی دارید و به جای سطحی نگری به اینده نگاه میکنید با تشکر ?
من کلا با بازی هایی که همین حوری الکی ادم بکشی مخالفم ..مثل جی تی ای ..واقعا این بازی مضرترین بازی تاریخه ..
بازم راکستار سرتره
و بازم فورت اول