اذعان تحقیق متا: ابزارهای کنترلی والدین نمی‌توانند از اعتیاد به اینستاگرام جلوگیری کنند

در جریان دادگاه‌های اخیر علیه غول‌های شبکه اجتماعی، اسنادی فاش‌شده که ادعاهای پیشین متا را زیر سؤال می‌برد. یک تحقیق داخلی در این شرکت با نام رمز «پروژه MYST» نشان می‌دهد که ابزارهای نظارتی والدین (مانند محدودیت زمانی و کنترل دسترسی) تقریباً هیچ تأثیری بر جلوگیری از استفاده اجباری و اعتیادگونه کودکان نوجوانان ندارند. این افشاگری که در دادگاه عالی لس‌آنجلس مطرح شد، استدلال شاکیان را تقویت می‌کند که معتقدند خود محصول ذاتاً خطرناک طراحی شده و شرکت سازنده از این موضوع آگاه بوده اما سکوت کرده است.

به گزارش تک‌کرانچ، در سند تحقیق که با همکاری دانشگاه شیکاگو تهیه شده، متا صراحتاً نتیجه‌گیری کرده است که حتی اگر والدین از ابزارهای کنترلی استفاده کنند یا قوانین سخت‌گیرانه‌ای بگذارند، این کار تأثیر معناداری بر اینکه آیا کودک بیش‌ازحد از پلتفرم استفاده می‌کند یا خیر، ندارد.

این مطالعه که بر پایه نظرسنجی از ۱۰۰۰ نوجوان و والدین آنها انجام شده، تأیید می‌کند که ابزارهایی که متا به‌عنوان راهکار ایمنی تبلیغ می‌کند (مانند Family Center) در عمل کارایی لازم برای مقابله با الگوریتم‌های اعتیادآور را ندارند.

اعتراف متا درباره اعتیاد کودکان به اینستاگرام

بخش دیگری از پروژه MYST نشان داد کودکانی که با تروماهای زندگی واقعی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، توانایی کمتری برای مدیریت زمان خود در اینستاگرام دارند. «مارک لانیر» (Mark Lanier)، وکیل شاکی پرونده، استدلال می‌کند که این پلتفرم‌ها دقیقاً همین قشر آسیب‌پذیر را هدف قرار می‌دهند و از آنها بهره‌کشی می‌کنند.

«آدام موسری»، رئیس اینستاگرام، در دادگاه تا حدی این موضوع را پذیرفت و گفت:

«اغلب می‌شنوم که مردم از اینستاگرام به عنوان راهی برای فرار از واقعیت دشوار استفاده می‌کنند.»

البته متا همواره از واژه «استفاده مشکل‌ساز» به جای «اعتیاد» استفاده کرده است تا بار حقوقی کمتری داشته باشد.

درحالی‌که وکیل شاکی (دختری به نام Kaley) این اسناد را مدرکی دال بر آگاهی متا از خطرات محصولش می‌دانست، آدام موسری ادعا کرد که جزئیات پروژه MYST را به خاطر نمی‌آورد و گفت: «ما پروژه‌های تحقیقاتی زیادی انجام می‌دهیم.»

تیم حقوقی متا استدلال می‌کند که مشکلات روانی شاکی پرونده ناشی از طلاق والدین و پدر بدرفتار اوست، نه اینستاگرام. اما سند افشاشده نشان می‌دهد که متا می‌دانسته ابزارهای کنترلی‌اش (که مادر کیلی هم از آن‌ها استفاده می‌کرده) برای محافظت از کودکان آسیب‌پذیر بی‌فایده است و بااین‌حال هیچ هشداری به خانواده‌ها نداده است.