با ۸ نفر از کسانی که تکنولوژی را درون بدنشان قرار دادند آشنا شوید

سرانجام روزی فرا می رسد که کاربران دیگر به طور صرف از تکنولوژی استفاده نمی کنند؛ در آینده ای نه چندان دور، تکنولوژی می تواند به بدن ما تزریق شود و همچون عضوی جدا ناشدنی در تمام اوقات همراهمان باشد.

این موضوع رؤیای نویسندگان رمان های تخیلی و البته افرادی است که خود را «آینده نگر» می دانند. ری کورزویل، یکی از آن افراد است که ترجیح می دهد از لفظ Singularity استفاده نماید. Singularity در واقع نقطه ای است که تکنولوژی و بدن انسان با یکدیگر ترکیب می شوند و به یکتایی می رسند. نقطه ای که انسان تکامل بعدی خود را تجربه می کند و تبدیل به موجودی متفاوت می شود.

سینگولاریتی همین حالا هم در جریان است. در این دنیای پهناور، هستند افراد شجاعی که تکنولوژی را در بدنشان تزریق کرده اند تا بدین گونه قادر باشند از پس کارهای بیشتری بر بیایند. در ادامه مطلب با دیجیاتو همراه باشید، تا با ۸ نفر از افرادی که به نوعی پیشرویان سینگولاریتی به حساب می آیند، بیشتر آشنا شویم.

Eyeborg : آنتن در سر

نیل هاربیسون شاید معروف ترین سایبورگ (انسان خطاب کردن این افراد احتمالا کم لطفی در حقشان است) حال حاضر دنیا باشد. نیل به صورت مادرزادی از یک نوع نادر از بیماری کوری رنگ رنج می برد. بر خلاف بیماران عادی کور رنگی که تنها رنگی خاص را نمی توانند مشاهده کنند، نیل هیچ رنگی را نمی تواند تشخیص دهد.

او در سال ۲۰۰۴ دستگاهی را اختراع کرد که بعد ها به Eyeborg معروف شد. این دستگاه می تواند رنگ ها را به نوت های خاص موسیقی ترجمه نماید و سپس آن ها را به مغز نیل منتقل کند. بدین گونه نیل می تواند هر رنگ را با روش خاص خود تجربه نماید.

در سال ۲۰۱۰ هاربیسون انجمن سایبورک ها را افتتاح کرد تا بدین گونه بتواند به افرادی که دوست دارند تکنولوژی را در بدن خود به کار گیرند، کمک نماید.

 

RFID Hands : چیپ های RFID در دست

آمال گرافسترا چیپ های مخصوص RFID را در دو دست خود تعبیه کرده است. در عکس بالا می توانید در میان انگشت شست و اشاره دستان آمال، این چیپ ها را مشاهده نمایید.

آمال بعد ها شرکتی به نام Dangerous Things افتتاح کرد و در آن به فروش کیت های مخصوص تعبیه تکنولوژی در بدن پرداخت. این کیت ها به نحوی طراحی گشته بودند که کاربران بدون نیاز به جراحی پیچیده، می توانستند خودشان نسبت به قرار دادن تکنولوژی در بدن، اقدام نمایند.

آمال از دست هایش برای کار های بسیاری بهره می برد. او چیپ ها RFID را به نحوی برنامه ریزی کرده است که درب خانه و خودرویش را باز کنند. او حتی دیگر نیازی به رمز گذاشتن بر روی کامپیوترش ندارد، چرا که با یک حرکت دست به راحتی خود را به کامپیوترش می شناسد.

 

Magnetic Finger : آهن ربا در انگشتان

چند سال پیش آدی روبرتسون آهن ربایی را در یکی از انگشتان خود تعبیه کرد و مدتی بعد نیز از شرکت Dangerous Things یک چیپ NFC خرید و آن را نیز در دستانش قرار داد.

آدی از آهن ربایش استفاده های بسیاری می کند، اما از چیپ NFC رضایت چندانی ندارد. او معتقد است که Near Field Communication هنوز تکنولوژی جدیدی به شمار می رود، و استفاده های زیادی برای آن طراحی نگشته است. آدی همچنین از اینکه آیفون از تکنولوژی موجود در دست هایش پشتیبانی به عمل نمی آورد، بسیار ناراحت است!

 

I, Cyborg: ارتباط بین سیستم عصبی و کامپیوتر

کوین وارویک، به عنوان یک پروفسور در دانشگاه Reading انگلستان مشغول به تحقیقات علمی است. او بیشتر بر روی حوزه هوش مصنوعی و رباتیک تمرکز دارد و تلاش می کند تا با ساختن بازویی مصنوعی به بیماران کمک نماید.

او در حین یکی از تحقیقات خود تصمیم گرفت تا دستگاهی را طراحی کند که به سیستم عصبی بدن متصل گردد و سپس اطلاعات لازم را در اختیار کامپیوتر قرار دهد. کوین هم اکنون این تکنولوژی را در بدن خود قرار داده و با استفاده از آن قادر است تا کامیپوتر ها، چراغ های برق و حتی سیستم های گرمایشی را کنترل نماید.

 

Circadia : ثبت تمام اطلاعات بدن

تیم کنن جعبه ای نسبتا بزرگ را در زیر پوست خود قرار داده است. این جعبه عملکردی همچون دست بند های سلامت مثل Fitbit دارد و می تواند اطلاعات بسیاری را در مورد بدن، جمع آوری نماید.

تیم توضیح می دهد برای مثال هنگامی که او تحت استرس باشد، دستگاه این موضوع را متوجه شده و به وسایل موجود در خانه دستور می دهد تا محیطی آرامش بخش را برای او فراهم نمایند. بدین گونه وقتی تیم به خانه می رسد، با یک موسیقی ملایم و وانی پر از آب گرم، مواجه می شود.

 

360º sensory : تشخیص پشت سر

یکی از پروژه هایی که انجمن سایبورگ انجام داده است، سنسور ۳۶۰ درجه نام دارد. این دستگاه برای اولین بار در پشت سر مون ریباس، قرار گرفت تا وی را از آنچه که در پشت سرش اتفاق می افتد، مطلع نماید.

سنسور ۳۶۰ درجه هرگاه که فردی از پشت سر ریباس به او نزدیک شود، به حالت ویبره در می آید. این سنسور حتی با دو گوشواره نیز همخوانی دارد و ویبره های خود را به آن ها ارسال می کند. از این طریق و با لرزش گوشواره چپ و یا راست، ریباس می تواند تشخیص دهد فرد مورد نظر در کدام سمت وی قرار دارد.

 

Speedborg : تشخیص سرعت

انجمن سایبورگ، در ادامه فعالیت های خود، قابلیت های جالبی را به پروژه Eyeborg اضافه کرده است. یکی از این موارد Speedborg نام دارد که همچون یک رادار درونی عمل می کند و شما را از سرعت دقیق اجسامی که در برابرتان حرکت می کنند، مطلع می سازد.

نمونه اولیه این دستگاه، در سال ۲۰۰۷ بر روی دست یکی از داوطلبان قرار گرفت.

 

Fingerborg : انگشتی چشم دار

و باز هم پروژه ای دیگر از انجمن سایبورگ؛ کسانی که انگشت خود را از دست داده اند، می توانند با استفاده از Fingerborg صاحب یک انگشت مصنوعی شوند که در نوک خود مجهز به یک دوربین است. این دوربین به شما اجازه می دهد تا از هر آنچه که میخواهید فیلم برداری کنید و سپس اطلاعات را به کامیپوتر منتقل نمایید.