سنسور پوشیدنی برای آگاهی از میزان آلودگی هوا

استارت آپ ChemiSense در حال بررسی و ساخت یک سنسور شیمیایی پوشیدنی است که به کسانی که از بیماری آسم رنج می برند کمک کند تا کمتر دچار حمله شوند.

یک استارت آپ قصد دارد یک نمایشگر پوشیدنی کیفیت هوا بسازد که با استفاده از تکنولوژی در هر لحظه بصورت بلادرنگ و با هزینه ای ناچیز وجود مواد شیمیایی را در اطراف شما تشخیص دهد. این سنسور اطلاعات به دست آمده از محیط را به اپلیکیشنی که روی موبایل نصب می شود انتقال می دهد. به این ترتیب این تکنولوژی در صورت لزوم به کسانی که در معرض بیماری های تنفسی قرار دارند و یا در محیط های آلوده رفت و آمد و زندگی می کنند در مورد کیفیت هوا هشدار می دهد.

این کمپانی قصد دارد ابتدا مچ بندهایی ۱۵۰ دلاری را برای کودکانی که از آسم رنج میبرند به بازار عرضه کند.  بر اساس اطلاعات مرکز پیشگیری و کنترل بیماری ها در آمریکا، حدود ۷ میلیون کودک در این کشور دچار بیماری آسم هستند. اطلاعات به دست آمده از این بیماران به شنانسایی مکان ها و آلاینده هایی که منجر به بروز حملات بیماری می شوند٬ کمک می کند. همچنین مدت زمانی که هر فرد در معرض آلودگی قرار می گیرد نیز بررسی می شود. این کمپانی امیدوار است که محصولشان مورد توجه سایر کسانی که از بیماری های تنفسی رنج می برند و یا به کیفیت و میزان آلودگی هوا اهمیت می دهند نیز قرار گیرد.

در آمریکا هزاران ایستگاه کنترل کیفیت هوا در سراسر کشور نصب شده و امکان مشاهده آنلاین نقشه ها و پیش بینی وضعیت آلاینده ها نیز وجود دارد٬ اما این ایستگاه ها آنها وضعیت آلودگی هوا را فقط در همان مکان که دستگاه ها نصب شده اند به طور دقیق نشان می دهند و در سایر مناطق فاقد دقت کافی هستند.

کمپانی Chemisense محصول خود را هنوز به مرحله ساخت نرسانده اما قصد دارد مچ بندهایی از جنس پلیمر طراحی کند که با نانوذرات کربن باردار شده اند و هنگامی که در معرض ذرات شیمیایی خاصی قرار گیرد٬ پلیمر متورم شده و باعث افزایش مقاومت مدار می شود. بدین ترتیب ارسال اخطار برای صاحب مچ بند ممکن می شود.

این شرکت ابراز امیدواری کرده که اولین نمونه ساخته شده محصولشان تا ۶ ماه آتی به بازار عرضه  شود. تکنولوژی فعلی این شرکت قادر است چندین ماده شیمیایی و ترکیبات آنها که در هوا معلق هستند را شناسایی کند. از جمله بنزن٬ هگزن٬ دی اکسید نیتروژن و مونو اکسید کربن. آنها قصد دارند که ۱۹ ماده دیگر را به این لیست اضافه کنند.

یک استاد شیمی و سلامت محیط زیست دانشگاه میشیگان که مطالعاتی در رابطه با سنسورهای شیمیایی دارد در رابطه با پروژه Chemisense می گوید: با وجود آن که پلیمرهای مختلف می توانند مواد شیمیایی متفاوتی را تشخیص دهند اما اگر دو ماده شیمیایی به طور همزمان در تماس با سنسور باشند توانایی تشخیص سنسور به شدت افت می کند. اگر تعداد این مواد شیمیایی به سه ماده افزایش یابد امکان تشخیص دادن آنها تقریبا غیر ممکن می شود.