10 فعالیتی که انسان ها برای رسیدن به مریخ انجام می دهند

مریخ سیاره ای بزرگ، یخ زده و صحرایی عظیم و عاری از حیات است. با این وجود، اگر انسان روزی بتواند روی این سیاره تکثیر کند، احتمالا شرایط بهتری برای آینده بشر به ارمغان خواهد آمد.

رسیدن به این آرزو چندان هم آسان نیست اما همین حالا هم که این متن را می خوانید، تلاش برای تحقق آرزوی سکنی گزیدن انسان روی مریخ آغاز شده. اگر ماموریت هایی که هم اکنون انجام می شود اطلاعات معتبری در اختیارمان قرار دهد، می توانیم روی انتقال و فرستادن انسان ها به فضا برنامه ریزی کنیم و سپس به بنا کردن کلونی های موقت و دائمی فکر کنیم.

چه در زمین و چه در فضا، در حال حاضر پروژه هایی انجام می شود که به بشر در این راه کمک شایانی می کند. از این میان ده پروژه را انتخاب کرده ایم تا مروری بر آن ها داشته باشیم.

در ادامه با دیجیاتو همراه باشید.

ماموریت یک ساله ناسا

در تاریخ 27 مارس 2015، اسکات کِلی، فضانورد ناسا با کیهان نوردان گنادی پادالکا و میخائیل کورنینکو به ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) رسیدند. برای کلی و و کورنینکو، این روز آغاز سفر یک ساله آن ها به فضا بود.

یک سال، مدت زمانی بسیار طولانی است اما پیش از سفر به مریخ، باید بدانیم که طی زمانی طولانی در فضا، چه بر سر انسان می آید. باید دید فیزیولوژی انسان تا چه حد دستخوش تغییرات شده و از لحاظ رفتاری چه تغییراتی از خود نشان می دهد.

تکنولوژی انقلابی فرود

ناسا در یکی از آزمایشگاه های مخوف و بزرگ خود در حال آزمایش پروژه Low Density Super sonic Decelerator است. این پروژه در مورد بشقاب پرنده ای است که می تواند حجم زیادی بار را از روی زمین برداشته و به آهستگی آن را فرود آورد. فضانوردها هم قرار است طی 20 الی 30 سال آینده همینگونه به مریخ سفر کنند.

این پروژه مرزهای تکنولوژی ساخت سفینه های فضایی را به پیش می راند و امن ترین و ارزان ترین راه برای کاستن سرعت فضاپیما حین ورود به اتمسفر سیاره سرخ است. سفر آزمایشی بعدی LDSD، ماه آینده به وقع می پیوندد.

راکت های غول آسا

این بار قرار نیست یک ربات چند ده کیلویی که نیازهای انسانی را ندارد به مریخ بفرستیم. ناسا قصد دارد انسان ها را وارد جو مریخ کرده و آن ها را زنده نگه دارد، بنابراین نیاز به راکت های بسیار بزرگی است که قادر به تحمل حجم بار بالای انسان ها باشد.

Space Launch System، نام راکتی است که تا به حال کمتر سازه ای به بزرگی آن برای خروج از جو زمین ساخته شده. این راکت برای ماموریت های آتی ناسا در اعماق کهکشان ساخته شده و می تواند 4 فضانورد را در خود برای مدتی طولانی نگه دارد.

اسپیس اکس، کمپانی ایلان ماسک نیز در حال طراحی Falcon Heavy است. با این راکت، ماسک قصد دارد انسان ها را به سفری طولانی ببرد که در میان راه یک ایستگاه دارد. راکت ماسک از زمین حرکت کرده، در ماه مدتی استراحت می کند و سپس به سوی مریخ می رود.

Falcon Heavy در نیمه دوم سال 2015 از جو زمین خارج خواهد شد تا آزمون های اولیه را پشت سر بگذارد.

ماژول های حمل و نقل

فرستادن هر چیزی به فضا فوق العاده گران خواهد بود (اگر محاسبات دقیق باشد، هر پوند معادل 450 گرم، هزینه ای 10 هزار دلار دارد). اگر قرار باشد تعدادی انسان به سفر طولانی مدت بروند، نیاز به آب و غذای فراوان دارند.

همه این صحبت ها یعنی سفینه ها باید بزرگتر شود اما با این وجود باید جایی هم برای فضانوردها باقی بماند. در نتیجه سفینه های بزرگتر، سنگینتر می شوند، هزینه های تولیدشان بالا می رود و سوخت بیشتری می طلبند.

شرکت استارتاپی به نام Bigelow Aerospace راهی خلاقانه برای ایجاد فضا در فضا دارد که تحت نام BEAM یا Bigelow Expandable Activity Module آن را ارائه داده.

این محفظه که در ابتدا حجم کمی دارد، در فضا قابل گسترش و بزرگ شدن است. مهم ترین نکته در ارتباط با این غول 4 متری، جنس ماده بدنه است که می تواند مواد غذایی را در برابر اشعه های فضایی حفظ کند.

امسال، SpaceX ماژول Bigelow را به ISS می فرستد تا به مدت دو سال تحت آزمون قرار بگیرد. اگر Bigelow بتواند ثابت کند این ماژول قدرت کافی را دارد، احتمالا ناسا و SpaceX از آن بهترین استفاده را خواهند برد.

راکت هایی با قابلیت استفاده مجدد

یکی از بزرگترین موانعی که میان انسان و مریخ قرار دارد، راکت هایی است که قرار است ما را به زمین بازگردانند. SpaceX در حال تلاش برای ساخت موشک هایی است که می توانند صحیح و سلامت روی سطح زمین فرود آیند و انسان ها را پیاده کنند.

اسپیس اکس تا به حال موفق به این کار نشده و هیچ کدام از فالکون 9 ها نتوانسته اند روی پلتفرم شناوری در وسط اقیانوس فرود آیند اما در تاریخ 14 آپریل، چند هفته پیش، بسیار نزدیک شدند. ماه آینده نیز قرار است یک بار دیگر این اتفاق تکرار شود.

اکسیژن روی مریخ

شاید اولین چیزی که پس از مواجهه با عبارت «زندگی در مریخ»، ذهن همه ما را به خود درگیر می کند این است که آیا در این سیاره اکسیژن وجود دارد؟ خیر، اکسیژنی در مریخ وجود ندارد اما دانشمندان دانشگاه MIT در حال ساخت دستگاهی است که می تواند اکسیژن تولید کند. اگر شیمی و زیست دوران دبیرستان را پشت سر گذاشته باشید حتما می دانید که برای سوختن اکسیژن نیاز است و سفینه ها هم برای به پرواز در آمدن نیاز به سوختن دارند. در نقطه مقابل، ما بیش از چند دقیقه نمی توانیم بدون اکسیژن زندگی کنیم.

ایجاد زیستگاه در مریخ

اتمسفر مریخ شامل 96 درصد دی کسید کربن (CO2) و کمتر از 0.2 درصد اکسیژن است. بنابراین اگر کسی تلاش کند در مریخ نفس بکشد خیلی زود از بین می رود. مسئله تنها مقدار کم اکسیژن نیست، بلکه دی اکسید کربن نیز برای بدن مضراتی به همراه دارد.

انسان ها به ندرت در فضایی بوده اند که کمتر از 30 درصد اکسیژن در هوای آن یافت شود و تحت آن شرایط هم باید آسیب های جدی را تحمل کنند. به هر حال سفر به مریخ یعنی گیاه خوار شدن انسان ها، چرا که فرستادن حیوانات به فضا، هزینه های گزافی در پی دارد.

اینجاست که علوم زیستی به کار می آید. از فیزیولوژی گیاهان گرفته تا فیزیولوژی انسان ها، همه چیز مورد بررسی نزدیک قرار می گیرد.

آزمایش روی شهاب سنگ ها

ناسا در حال کار روی پروژه ARM است که طی این پروژه قرار است اولین انسان ها به مریخ فرستاده شوند. ناسا می خواهد از یک ربات بزرگ جهت به دست گرفتن کنترل یک شهاب سنگ و آوردن اش به مدار ماه تا سال 2025، سفر به مریخ را آسان تر کند.

در سال 2014، کنگره آمریکا 40.5 میلیون دلار برای پیشرفت این پروژه اختصاص داد که این رقم 20 میلیون دلار از رقم ابتدایی که سال 2012 در دسترس بود بیشتر است.

لباس های جدید و پیشرفته فضایی

لباس هایی که هم اکنون فضانوردان می پوشند برای پیاده روی روی کره مریخ طراحی نشده اند. این لباس ها حدودا 40 سال پیش طراحی شدند و هر از چند گاهی هم برای تعمیر به زمین بر می گردند تا از همه چیز اطمینان حاصل شود.

اما ناسا در حال کار روی لباس های جدیدی است که می تواند مدت زمان بیشتری دوام آورد. هر ماموریت در مریخ ممکن است 6 ماه الی 1 سال زمینی به طور انجامد.

این لباس ها اواسط دهه 2020 میلادی توسط فضانوردان پوشیده خواهد شد.

جاه طلبی های Mars One

اگر دهه پیش رو همانطور که برنامه ریزی شده پیش برود، Mars One ماموریتی برای ارسال انسان ها به مریخ را تا 2025 آغاز می کند. در نقطه ای دیگر، NASA می خواهد 2030 تا 2040 اولین ماموریت ارسال انسان ها به مریخ را آغاز کند.

Mars One قصد ندارد انسان ها را از مریخ به زمین باز گرداند در حالی که ناسا و SpaceX مسیری دیگر در پیش گرفته اند. همین مسئله سبب شده که زمان بندی Mars One اندکی جلوتر از ناسا باشد. البته بسیاری از متخصصین این حوزه معتقدند Mars One در این پروژه موفقیتی کسب نخواهد کرد.

برای مثال، کریس هادفیلد، فضانوردی کانادایی، تکنولوژی آن ها را زیر سوال می برد در حالی که جان لاگسدان از سیاسیون این حوزه، هدف آن ها را زیر سوال برده.