بررسی بازی The Witcher 3: Wild Hunt؛ در تقابل با یک دنیا شرارت

نگاهی بر بازی Gwent

Gwent نام بازی جالبی با کارت است که به عنوان نوعی فعالیتِ داخل بازی در ویچر 3 قرار داده شده است. گوئنت در اصطلاح به معنای "تقلای دو ارتش در میانه ی زمین نبرد" است! گوئنت به طور کلی به توسط 2 نفر بازی می شود و چیزی در حدود 150 کارت مختلف برای آن وجود دارد.

برای شروع، 4 گروه مختلف با نام های Nilfgaardian’s Empire، Northern Realms، Scoia’tael و Monsters وجود دارد که هر بازیکن باید ابتدا گروه مورد نظر خود را انتخاب کند. هر گروه، کارت های مخصوص به خود را دارد که در گروه دیگر قابل استفاده نیستند.

بازی با انداختن سکه و مشخص شدن بازیکن آغاز کننده به صورت شانسی آغاز می شود. هر بازیکن 10 کارت از مجموعه کارت هایی که در اختیار دارد را به صورت تصادفی دریافت می کند و می تواند 2 کارت را از میان آن ها انتخاب کند، تا تنها برای یک بار و به امید دریافت کارت های بهتر عوض شوند.

زمین بازی متشکل از 3 ردیف نزدیک، وسط و دور است و هر کارت بنابر ویژگی هایی که دارد می تواند تنها در یکی از این ردیف ها قرار گیرد. مثلا سربازان پیاده در ردیف نزدیک، کمانداران در ردیف وسط و منجنیق ها در ردیف دور قرار می گیرند.

بازی به صورت نوبتی با قرار دادن یک کارت در هر ردیف، توسط دو بازیکن، دنبال می شود. در هر نوبت تنها از یک کارت می توان استفاده کرد مگر این که یکی از کارت های ویژه اجازه ی حرکت دیگری به بازیکن بدهد.

هر کارت امتیاز، قدرت مخصوص به خود دارد که این امتیاز ها به امتیاز کل بازیکن اضافه می شوند. بازیکنی که در انتهای بازی و هنگامی که دیگر هیچ کارتی باقی نمانده بیشترین امتیار را داشته باشد، برنده ی آن دست است. برنده ی نهایی کسی است که دو دست از مجموع 3 دست را برنده شود.

کارت های ویژه ای مانند کارت قهرمان و کارت آب و هوا نیز در این میان وجود دارد که تاثیرات مختلفی بر بازی می گذارند. کارت های آب و هوا باعث ایجاد شرایط سخت در صحنه ی نبرد می شوند و البته مهم نیست که کدام بازیکن از آن کارت ها استفاده می کند چرا که در نهایت تاثیرش بر دو نیروهای دو بازیکن است. مثلا یکی از کارت های آب و هوا باران است که باعث می شود امتیاز نیروهای ردیف وسط کاهش یابد.

در ابتدای بازی یک بار در روند داستان گیمر می تواند به صورت امتحانی با یک نفر به انجام این بازی بپردازد و بعد از آن تقریبا در تمام مکالمات گزینه ی Gwent هم اضافه می شود؛ یعنی تقریبا با تمام شخصیت های کلیدی باز می توانید Gwent بازی کنید.

کارت های بازی هم به دو صورت جمع آوری می شوند. یا می توانید این کارت ها را بخرید و یا رقبایتان را در Gwent شکست دهید و کارت های آن ها را بردارید.

پادشاه وایلد هانت (King of the Wild Hunt)

هیچ دشمنی برای گرالت وحشتناک تر از پادشاه وایلد هانت نیست؛ پادشاهی که گروهی از سوارکاران تازی و مخوف را در آسمان ها رهبری می کند. او از هیچ یک از دشمنانش ترسی ندارد چرا که می تواند برای سرنوشت آنان خود تصمیم بگیرد و همین باعث می شود که نتیجه ی تمام مبارزات با دشمنان اش کاملا مشخص باشد. در طول بازی گرالت به دفعات با پادشاه ملاقات می کند.

در تمام روند بازی، پادشاه وایلد هانت دائما و دائما در مسیر گرالت ظاهر می شود؛ هر بار او را فریب می دهد و تمام اعمال و کارهای ویچر را به تمسخر می کشاند تا بتواند کاری کند که گرالت درباره ی خود و اهداف خود دچار شک و تردید شود.

در همان ابتدای بازی و در میان پرده ی آغازین، تصاویری مربوط به حرکت پادشاه وایلد هانت در اطراف جنگل های کائر مورن دیده می شود و کاملا مشخص است که پادشاه قصد دارد گرالت را بیابد. در چپتر اول اولین برخورد گرالت با پادشاه وایلد هانت صورت می گیرد.

در چپتر چهارم بازی هم در یکی از مراحل مربوط به کارکتر Hermit، گرالت باید مراقب باشد که به اشتباه وایلد هانت را احظار نکند. این گونه برخوردار های گرالت و وایلد هانت در اواخر بازی به اوج خود می رسد و مجموعه ی انتخاب ها و اعمال، پایان بازی و این که در نهایت گرالت با چه وضعی مواجه خواهد شد را رقم خواهد زد.

پادشاه وایلد هانت در واقع همان شخصیت اردین (Eredin) در نسخه ی اول و از نژاد الِف های Aen Elle است. Aen Elle ها، گروهی از اِلف ها هستند که برخلاف Aen Seidhe (گروهی دیگر از الف ها) زندگی در جهان دیگر را به زندگی در این جهان ترجیح دادند.

اردین در دنیای خود گروهی را به نام Dearg Ruadhri یا سوارکاران سرخ (Red Riders) رهبری می کند. در کتاب The Towet of the Swallow اروین با همراهی شخصیتی دیگر به نام Avallac’h (پیشگو) سیری را فریب می دهند و او را در برج Titular (واقع در دنیای Aen Elle) زندانی می کنند.

در این میان از سوی Auberon Muircetash (پادشاه دنیای Aen Elle) تلاش هایی صورت می گیرد که بتواند فرزندی را با سیری به دنیا آورد تا بتواند توانایی های سیری را در اختیار گیرد اما تلاش او با به قتل رسیدن اش توسط اروین یا پادشاه وایلد هانت نافرجام می ماند و سیری نیز موفق به فرار می شود. از احتمالات اساسی داستان بازی اینست که وایلد هانت قصد دارد با دنبال کردن گرالت و ینفر بار دیگر به سیری دست پیدا کند.

گرالت اهلِ ریویا (Geralt of Rivia)

گرالت اهل ریویا (به لهستانی Geralt z Rivii) یکی از ویچرهای سری داستان های آندره ساپکوسکی است. مثل تمام ویچرها، گرالت در ازای پول به کشتن هیولاها و شیاطین می پردازد. او توانایی های فرابشری خاصی دارد و در شمشیرزنی مثال زدنی است.

گرالت هم چنین به نام Gwynbleidd به معنای گرگ سفید (The White Wolf) در زبان قدیم دنیای ویچر شناخته می شود. در بخش های دیگری از قلمرو داستانی ویچر، به او با نام قصاب بلاویکن (Butcher of Blaviken) هم اشاراتی شده است.

اسم کوچک گرالت توسط مادرش، Visenna، انتخاب شد اما برخلاف نام خانوادگی اش، وی اهل ریویا نیست. او در واقع در کائر مورن (واقع در قلمروی Kaedwen) و کنار سایر ویچرها بزرگ شد. ویچرها برای این که بتوانند در آینده اعتماد مشتری های خود را جلب کنند، باید برای خود نامی انتخاب می کردند.

انتخاب اول گرالت برای اسمش، گرالت راجر اریک اهلِ هاوت-بلگارد (Geralt Roger Eric du Haute-Bellegarde) بود (!) اما این نام از سوی وِسِمیر (Vesemir)، مربی او، با مخالفت روبرو شد چرا که معتقد بود این نام به شدت احمقانه و متظاهرانه است.

در نهایت، گرالت نام خانوادگی اهلِ ریویا را به عنوان جایگزین موقتی برای خود برگزید. گرالت هم چنین بر توانایی های خود برای صحبت به لهجه ی ریویایی نیز کار کرد تا با نامش همخوانی پیدا کند.

گرالت فرزند زنی جادوگر و مردی جنگجو به نام کورین (Korin) است. مدت کوتاهی بعد از این که به دنیا آمد مادرش او را به مدرسه ی گرگ ها (Wolf School) واقع در قلعه ی کائر مورن برد. در آن جا گرالت به شدت مورد تعلیم قرار گرفت تا به یک ویچر تبدیل شود.

او از تمرینات و جهش های فیزیکی بسیار سختی جان سالم به در برد تا بتواند توانایی های ویچرها را کسب کند؛ او هم چنین توانست از آزمونی به نام The Trial of the Grasses جان سالم به در ببرد.

این آزمون شامل خوردن موادی بسیار تاثیرگذار بر روی سیستم عصبی است که گفته می شود از هر 10 شرکت کننده تنها 3 نفر از آن ها از این آزمون زنده بیرون می آیند اما در عوض به توانایی هایی مانند عکس العمل های سریع، سرعت بیشتر، قدرت زیاد و چیزهایی مانند این ها دست می یابند.

در داستان بازی اشاره می شود که موی گرالت بعد از این آزمون به رنگ سفید در آمد هرچند که این روایت، با روایت کتاب ویچر کمی متفاوت است. گرالت بعد از پایان یافتن تمریناتش به همراه اسبش، Roach، پا به دنیای بیرون گذاشت و تبدیل به هیولاکش شد.

در زمانی، گرالت فزرند متولد نشده ی پرنسس Pavetta و شوهرش Duny را به عنوان پاداشی برای سرویس هایش درخواست  کرد. بعد از تولد کودک، مشخص شد که او دختر است و گرالت به همین دلیل از پذیرش او امتناع کرد.

اما به هر حال سرنوشت به طوری رقم خورد که گرالت و دختر کوچک، Cirilla یا همان سیری، بیش از سه بار مسیرشان با یکدیگر برخورد داشته باشد. در نهایت گرالت، سیری را بعد از مرگ مادربزرگ اش، ملکه کالانته (Queen Calanthe) به عنوان فرزندخوانده ی خود پذیرفت و بعد ها درست مانند دختر خودش به او علاقه مند شد.

یِنِفِر اهلِ وِنگربرگ (Yennefer of Vengerberg)

ینفر در سال 1173 (در جهان ویچر) و در زمانی معروف به  Belleteyn به دنیا آمد. Belleteyn به نیمه شب روز اول ماه می گفته می شود. ینفر جادوگر بوده و مدت ها از عمر خود را در پایتخت قلمروی Aedirn سپری کرده است.

او به عنوان جوان ترین عضو شورای جادوگران (Council of Sorcerers) شناخته می شود و بعدا هم مدتی در آقامتگاه جادوگران (Lodge of Sorceresses) به خدمت پرداخته است. او همواره نسبت به گرالت احساسات عاطفی بسیاری داشته و دارد؛ و همیشه برای سیری، دخترخوانده ی گرالت، نقش مادر را ایفا کرده است.

بانوی وندربرگ به دلیل زیبایی منحصر به فردش شهرت فراوان دارد؛ زیبایی ای که با وجود سن بسیار زیادش هیچوفت از بین نرفته است (ینفر با توجه به وقایع کتاب The Tower of the Swallow 94 سال سن دارد). او هم چنین به دلیل سبک پوشش اش که متشکل است از لباس های سفید و سیاه شناخته می شود و هم چنین استفاده از عطر یاس بنفش و انگور سیاه شناخته می شود.

در حین نبرد تپه ی سودن (Battle of Sodden Hill) که به دومین نبرد سودن هم معروف است، ینفر توسط Fringilla Vigo، یکی از جادوگران شهر نیلفگاردین (Nilfgaardian) کور شد. البته بینایی او به شکلی معجزه آسا بازگشت اما مشکل روحی و روانی پیش آمده از این مسئله کماکان باقی ماند.

مانند اغلب جادوگران، برای ینفر امکان بارداری وجود ندارد. در زمانی، او به صورت مخفیانه به دنبال راه حلی برای مشکل خود بود اما شکست خورد. اما او در عوض جستجوی بیشتر برای داشتن فرزند بیولوژیکی، همانند یک مادر برای سیری بود. او علاوه بر این ها به سیری آموزش داد که چطور از جادو بهره بگیرد.

ینفر اولین حضورش در دنیای ویچر را با داستان کوتاه آخرین خواسته (The Last Wish)، یکی از داستان های کتابی متشکل از داستان های کوتاه با همین نام، تجربه کرد. او سپس در داستان های کوتاه دیگری با نام های Granica Mozliwosci ،Okruch Lodu و Cos Wiecej حضور پیدا کرد. او هم چنین طبیعتا در تمام سری کتاب های حمسه ی ویچر (Witcher Saga) حضور دارد.

وسمیر (Vesemir)

وسمیر قدیمی ترین و با تجربه ترین ویچر در قلعه ی کائر مورن است. او برای تمام ویچرهای کائر مورن و صد البته گرالت نوعی پدر به حساب می آید. علاوه بر این ها او مبارزی فوق العاده با دانش فراوان نسبت به هیولا ها و موجودات شیطانی جهان خود است. او همیشه زمستان را در قلعه سپری کرده و سپس با آغاز بهار به جاده می زند و به انجام کارهای مختلف می پردازد.

وسمیر تنها ویچر سالخورده ای است که در حمله ی بزرگ به کائر مورن جان سالم به در برد؛ آن هم در حالی که بر روی اجساد دیگر ویچرها رهایش کرده بودند تا بمیرد. ضمنا او فقط استاد شمشیر زنی ویچرها است و دانایی و توانایی این را ندارد که بتواند از طریف ساخت اکسیر و مواد مختلف پسرهای عادی را به ویچر تبدیل کند بلکه تنها به آموزش شمشیر زنی می پردازد. لازم به ذکر است که او با وجود سن اش بسیار سر حال باقی مانده است!

شخصیت وسمیر از چند جهت حائز اهمیت بسیار است. او اولین شخصی است که در نسخه ی اول بازی، در ابتدای ورود گرالت به کائر مورن، با او هم صحبت می شود و به او در تمام پروسه ی یادگیری مهارت های ویچری اش راهنمایی و کمک می کند.

او هم چنین بعدا مسئولیت آموزش به سیری (دختر خوانده ی گرالت) را نیز عهده دار می شود. وسمیر در نسخه ی سوم بازی بیش از هز نسخه ی دیگر ایفای نقش می کند و در واقع جز شخصیت های کلیدی بازیست.

در چند ساعت ابتدایی نسخه ی سوم با وی هم مسیر خواهید بود و سپس از وی جدا می شوید اما با این حال نقش وسمیر هیچ وقت در طول بازی کم رنگ نمی شود و شاهد بازگشت وی خواهید بود.

در صفحه سوم مقایسه گرافیکی بازی روی حالات مختلف گرافیکی و همچنین پی سی با پلی استیشن 4 را در قالب تصاویر مشاهده خواهید کرد.