روایت ناگفته سرفس هاب؛ کامپیوتری متفاوت که می خواهد اتاق های کنفرانس را متحول کند [بخش اول]

یک نمایشگر تاچ بزرگ و البته گران قیمت بر دیوار اتاق نصب گشته و انگشتان Jeff Han، به آرامی بر روی آن می لغزند. کره زمین در برابر او قرار گرفته؛ آن را می چرخاند، با دو دستش گرفته و زوم می کند، به سمت غرب و سپس آمریکای شمالی می رود و در نهایت آدرس مورد نظرش را می یابد: منطقه ای ساده و صنعتی در کنار یک بزرگراه.

سپس می گوید: «همینجاست؛ ساختمان ما.»

ساختمانی که در آن کنفرانس در حال برگزاریست، به نام «بیل گیتس» ثبت شده در نتیجه می توان به سادگی نتیجه گرفت که در سرزمین مایکروسافت قرار گرفته ایم. ساختمان فعلی البته در ردموند ِواشنگتن و همان مقر اصلی مایکروسافت قرار نیست. بلکه در ۲۰۰ مایلی ردموند و در محوطه کنار شهر Wilsonville در ایالت اورگن جای دارد؛ مکانی که می توان یک کارخانه ی چهار هکتاره که وظیفه اصلی اش، ساخت لوازم جانبی برای وسایل نقلیه تفریحی نظیر قایق هاست را در کنارش دید.

مایکروسافت پیشتر اعلام نکرده بود که یک کارخانه در شهر Wilsonville دارد. در اصل، تلاش نموده تا این موضوع را نیز مخفی کند و حتی زمانی که وارد شهر شده و خیابان های اطراف را ببینید هم علائم مربوط به کارخانه، اشاره به نام کمپانی نمی کنند. این در حالیست که از مارس سال ۲۰۱۴، مایکروسافت در همین مجتمع در حال مهندسی و توسعه همانچه بوده که «هان» اکنون در حال به رخ کشیدنش است؛ کامپیوتری با نمایشگر عظیم الجثه به نام «سرفس هاب».

کمپانی مورد بحث در رویداد مربوط به رونمایی از ویندوز ۱۰ در ماه ژانویه و در شهر ردموند، از سرفس هاب نیز پرده برداشت. مایکروسافت نشان داد که چگونه یک کامپیوتر all-in-one با ابعاد ۸۴ اینچی اش می تواند برای انجام وظایفی مانند گفتگو و ایده پردازی های گروهی، کنفرانس های ویدیویی و البته ارائه های پاورپوینت به کار آید؛ محصولی که تعامل با آن، به واسطه انگشتان دست و البته یک «قلم هوشمند» صورت می پذیرد نه صرفا ماوس و کیبورد.

مایکروسافت اما در زمان معرفی، یک حقیقت جالب را در خصوص سرفس هاب عنوان ننمود؛ ردموندی ها نه تنها سرفس هاب را طراحی می کنند، بلکه می خواهند خودشان آن را ساخته و در نهایت نیز اسمبل کنند. کامپیوتر دیواری در همان کارخانه ۶۵۰۰ متری واقع شده در شهر Wilsonville، قدم به قدم مهندسی و ساخته شده است. هان در این خصوص توضیح می دهد: «ما صرفا پنل LCD را تولید نمی کنیم و این یک قلم، تنها موردیست که آن را خودمان به تولید نرسانده ایم.»

شرکت ساکن ردموند، سرفس هاب را در دو نمونه ی ۵۵ و ۸۴ اینچی تولید می کند و تصمیم دارد آنها را بر حسب اندازه، با قیمت ۶۹۹۹ و ۱۹.۹۹۹ دلار به فروش برساند.

این شرکت در زمینه پنهان نگه داشتن برنامه هایش در خصوص توسعه محصول یاد شد تا حدی عالی عمل کرده بود که در سپتامبر سال ۲۰۱۴، وب سایت oregonlive عنوان کرد که مایکروسافت قصد دارد ساخت تاچ اسکرین عظیم الجثه خود را در کشوری دیگر که دارای هزینه های ساخت کمتر است تولید نماید. با دیجیاتو همراه باشید.

عرضه قریب الوقوع سرفس هاب، رضایت بخش ترین اتفاق زندگی «جف هان» ۳۹ ساله است؛ شخصی که بیش از یک دهه، رویای ساخت چنین محصولی را در سر می پرورانده. وی برای اولین بار در سال ۲۰۰۶ و زمانی که یک محقق در زمینه علوم کامپیوتری بود، در کنفرانس TED حضور یافت و در خصوص تکنولوژی جدید «multi-touch» صحبت کرد و البته با جذابیت خاصی هم، آن را در برابر دیدگان حضار گذاشت. جذابیتی که هنوز هم زمانی که سرفس هاب را نشانتان می دهد، در چهره اش می بینید.

در عصر «پیش-از-آیفون» آنچه هان به تصویر می کشید، ذهن حضار را دچار سردرگمی خوشایندی نموده بود. نسخه ویدیویی این شماره از کنفرانس TED به شکل بی نظیری محبوب شد؛ هیجان هان در آن مراسم به حدی بود که تصور می کردید فناوری «multi-touch»، تحول بزرگ بعدیست. وی سپس از شهرت خود نهایت استفاده را برد و استارتاپی به نام «Perceptive Pixel» را تاسیس نمود. مایکروسافت در سال ۲۰۱۲ استارتاپ مذکور را خریداری کرد.

سرفس هاب دارای کمال تکنیکی است، نه همانند هولولنز که صرفا یک آینده نگری خام دارد.

امروز، جف هان مدیر کل پروژه سرفس هاب در مایکروسافت است؛ شخصی که بدون حضور، دیدگاه و اصرار ورزی هایش، چنین محصولی وجود نداشت. محصولی که اگرچه پدرش «هان» بوده اما دستگاهی عمیقا مایکروسافتیزه است. محصولات ساخته شده توسط Perceptive Pixel، صرفا نمایشگرهایی بودند که به کامپیوترهای شخصی متصل می شدند. سرفس هاب اما یک کامپیوتر کامل و قدرتمند است که می تواند ویندوز ۱۰ و آفیس را به بهترین شکل به تصویر کشد. قدرتی دو برابر از سیستم های مجهز به انجام کنفرانس های ویدیویی را با استفاده از دو دوربین با کیفیت و همچنین سرویس Skype for Business داراست. حتی نشانه هایی از اکس باکس را نیز می توان در سرفس هاب یافت؛ جایی که میکروفن های این محصول همانند میکروفن کینکت، نویز رو از صدای اصلی متمایز می نمایند.

برعکس سایر محصولات سخت افزاری که در کنفرانس مایکروسافت رونمایی شدند - هدست هولولنز -، سرفس هاب می آید تا «کمال تکنیکی» را به نمایش بگذارد نه یک «آینده نگری خام» را. از سوی دیگر نیز چنین به نظر می رسد که با این محصول، مایکروسافت بالاخره یک پروسه نیمه کاره را به سرانجام رسانده.

Mike Angiulo، معاون ارشد بخش سخت افزاری مایکروسافت می گوید: «من سال ها و از زمانی که یادم می آید در حال کار بر روی توسعه محصولات و بهره وری بالاتر آنها هستم. (البته منظور Angiulo از زمانی که یادش می آید، سال ۱۹۹۳ است.) زمانی که در خصوص تکنولوژی و نوع استفاده آنها فکر می کنید، همه محصولات به نوعی مشمول پیشرفت شده اند اما اتاق های کنفرانس از زمانی که من شروع به کار کرده ام، همواره یکسان بوده اند. گویی وارد یک کپسول زمان شده اید؛ یک پروژکتور، یک تخته سفید و البته یک تلفن مخصوص کنفرانس جز اجزا جدایی ناپذیر این اتاق ها شده اند.»

تبلت پی سی قرار بود جایگزین لپ تاپ بشود؛ که نشد.

به واسطه سرفس هاب و ابزارهایش اما، مایکروسافت تلاش دارد اتاق جلسات و یا همان کپسول های زمان را به شکل امروزی و آنچه واقعا باید باشد، درآورد. کوششی که البته مشخص نیست نتیجه اش موفقیت آمیز باشد یا خیر. در سال ۲۰۰۲ برای مثال، این کمپانی Tablet PC را معرفی کرد و اذعان داشت که انتظار دارد در مدتی برابر با نیم دهه، چنین محصولی جایگزین لپ تاپ گردد، که نشد. از سوی دیگر اولین تلاش پر سر و صدای این شرکت برای استفاده از فناوری مالتی-تاچ در سال ۲۰۰۷ بود؛ زمانی که اولین سرفس یا می توان گفت سرفس اصلی معرفی شد. محصولی در شکل یک میز اما در واقع یک کامپیوتر کامل به میدان آمد و نتوانست هیچ بخت و اقبالی داشته باشد.

در هر حال، اکنون مشخص نیست که بازار چگونه به سرفس هاب پاسخ دهد اما در هر صورت، حال که شرکتی با نام مایکروسافت تلاش می کند آن را تجاری کند، شانسش بسیار بیشتر از زمانی شده که «جف هان» می کوشید چنین ایده ای را پیاده نماید: «در حال انجام آزمایشی ناچیز و کوچک نیستیم؛ خود را متعهد کرده ایم. [توقف کوتاهی می کند و سپس ادامه می دهد] ما در مایکروسافت کارهای کوچک انجام نمی دهیم بلکه به سراغ پروسه های بزرگ می رویم.»

---

 پرتابی از TED به سوی بیل، استیو و سپس ساتیا

در سال ۲۰۰۲، جف هان یک پژوهشگر در دانشگاه نیویورک بود که گاهی اوقات نیز در خصوص رابط های کاربری مالتی-تاچ تحقیقاتی انجام می داد اما در نهایت به دلیل به سرانجام رساندن سایر پروژه ها، رابط های کاربری مذکور را مدتی به دست فراموشی سپرد.

در سال ۲۰۰۵ اما او توجه خود را دوباره به تکنولوژی multi-touch معطوف ساخت و تصمیم گرفت سرسختانه در موردش به تحقیق بپردازد. تا فوریه سال ۲۰۰۶، وی آماده بود تا در کنفرانس تد، پیشرفت کارش را به جهان نشان دهد. هان از یک نمایشگر ۳۶ اینچ و مجهز به فناوری مورد بحث به عنوان یک میز طراحی استفاده کرد و از سوی دیگر نیز دوربین هایی، حرکات انگشتانش را به ثبت می رساندند. امروز که این ویدیو را ببینید باز هم محوش خواهید شد؛ انگار نه انگار که این روزها در ساده ترین موبایل های هوشمند نیز می توان این قابلیت را یافت.

وی با گفتن این جملات ارائه خود را شروع کرد که آنچه می خواهد به حضار نشان دهد، آماده است تا از آزمایشگاه خارج گردد. اغراق نمی کرد؛ Perceptive Pixel صرفا مدت بسیار کوتاهی پس از حضورش در TED تاسیس شد. استارتاپی که قصد داشت فناوری مالتی-تاچ را تجاری کرده و آن را در محصولات مختلف جای دهد.

هرچند شاید در سال ۲۰۰۶، هان توانسته باشد عده کثیری را با دستاورد خود هیجان زده نماید اما اندکی بعد و در سال ۲۰۰۷، استیو جابز بود که تکنولوژی مذکور را با آیفون به جهان شناساند. وی در شهر سان فرانسیسکو و بر روی صحنه ی نمایشگاه Macworld ایستاد و چنین گفت: «ما یک تکنولوژی جدید به نام مالتی-تاچ را ابداع کرده ایم.» هان از سوی دیگر در کنفرانس تد مراقب بود که اعتبار داستان را صرفا برای خود نگه ندارد و در میان جملاتش گفت: «من تنها شخصی نیستم که در حال انجام دادن این کارم؛ بلکه افراد زیادی این کار را انجام می دهند.‌ [در حال توسعه این تکنولوژی هستند.]»

در میان سایر کمپانی هایی که مالتی-تاچ را توسعه می داند، می شد نام مایکروسافت را نیز دید. چهار ماه پس از رونمایی از آیفون، ردموندی ها سرفس را معرفی کردند؛ یک کامپیوتر که از ویندوز ویستا پشتیبانی می نمود و نکته جالب اینکه به شکل یک میز طراحی گشته بود. آنچه مایکروسافت تحت نام سرفس ساخت، کارکردش شباهت بسیاری به ارائه ی جف هان در سال ۲۰۰۶ و کنفرانس تد داشت. از سوی دیگر مدیران این شرکت تصمیم گرفتند به جای آنکه این محصول را در محیط های کاری قرار داده و آن مکان ها را پویا تر نمایند، به شکل عمومی عرضه اش کرده و سرفس را در مکان هایی همچون هتل، فروشگاه ها و... به کار گیرند.

بیانیه خبری مایکروسافت در خصوص سرفس از قول «استیو بالمر» چنین نقل می کرد: «ما به این محصول همچون یک دسته بندی جدید با ارزشی چندین میلیارد دلاری نگریسته و زمانی را برای خود تجسم می کنیم که سرفس و تکنولوژی اش، به شکل کامل فراگیر شده باشد؛ از روی میز و پیشخوان های ساده گرفته تا آینه هایی که در راهرو قرار می دهیم. اکنون سرفس، اولین قدم برای بدل شدن این رویا به یک حقیقت است.»

میلیاردهایی که بالمر از آنها سخن می گفت اما، هیچگاه به حساب مایکروسافت واریز نگشتند. شرکت مذکور سال ۲۰۱۲ دوباره هم از نام سرفس استفاده کرد اما این بار برای یک تبلت. محصولی که آمد تا پرچمدار تبلت های مبتنی بر ویندوز ۸ باشد.

در حالی که میز-کامپیوتر سرفس آمار فروش بسیار اندکی داشت، آیفون فناوری مالتی-تاچ را به دست کاربران بسیاری در سراسر کره زمین رساند و توانست صنعت ساخت نمایشگرهای لمسی مخصوص موبایل را برای همیشه دست خوش تغییر نماید. امروز، هان می گوید که نه سرفس و نه آیفون نتوانسته اند تمرکز او را بر هم زنند: «می خواستم بر ایجاد نوع صحیح بهره وری تمرکز کنم. پس از کنفرانس تد، تمام هدفم همین بود.»

نمایشگرهای تازه ساخته شده ی استارتاپ Perceptive Pixel، به یک اپلیکیشن عالی مجهز شدند. همین موضوع همزمان شد با کمپین های انتخاباتی برای ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۰۸؛ جایی که شبکه CNN از یکی از همین نمایشگرها برای توضیح اوضاع و مقدار طرفداران هر گروه در هر ایالت استفاده کرد.

Perceptive Pixel از فرصت پیش آمده نهایت استفاده را برد و توانست تعداد زیادی از نمایشگرهای یاد شده را به فروش برساند. هنرنمایی «جان کینگ» مجهری مشهور CNN با این نمایشگرها نیز عاملی رایگان برای تبلیغ این استارتاپ شد. بلیت بخت آزمایی «هان» برنده شده بود و اکنون توجه ها بیش از هر زمان دیگری به او و استارتاپش جلب گشته بود. در اعماق وجودش اما هنوز کاملا خشنود نبود: «این که به اهداف خود رسیده بودیم عالی بود اما هنوز هم کاری بزرگ انجام نداده و وارد تجارتی پول ساز نگشته بودیم. به عنوان یک استارتاپ،‌ پذیرای انتقادات بسیاری شدیم، برای مثال برخی می گفتند که چه زمانی می توانیم بالاخره قیمت محصول را پایین تر آورده و آن را در اختیار عموم نیز قرار دهیم. دقیقا به همین دلیل هم تصمیم گرفتیم با مایکروسافت وارد مذاکره گردیم.»

مذاکراتی که البته با حضور مدیر عامل و موسس-مدیریت کل یعنی استیو بالمر و بیل گیتس انجام شد. هان در این خصوص می گوید: «شروع به صحبت با آنها کردیم و متوجه شدیم که اهالی ردموند نیز دیدگاه هایی مشابه با ما دارند. زمانی که با بیل گیتس دیدار کردم، دقیقا به گفت: می خواهم ببینم این چیزها [نمایشگر های لمسی مجهز به مالتی-تاچ] از آسمان در حال باریدن هستند.»

هان در خصوص استیو بالمر می گوید: «او به حدی نمایشگرهای مشمول فناوری مالتی-تاچ را دوست داشت که همان موقع یکی را در دفترش قرار داد. بالمر اولین شخص در مایکروسافت بود که چنین کاری می کرد؛ وی دفتری بسیار بزرگ داشت و به راحتی تخته وایتبرد خود را بیرون انداخت و نمایشگر ما را جایگزینش کرد و سپس گفت: از این به بعد اینطوری کارهامون رو انجام میدیم!»

Perceptive Pixel در سال ۲۰۱۲ با مایکروسافت ادغام شد، بالمر نیز با انرژی تمام می کوشید تا بزرگترین شرکت توسعه دهنده نرم افزاری جهان را به سوی تولید سخت افزار نیز بکشاند. بر همین مبنا، صرفا چند هفته پیش از اعلام خریده شدن استارتاپ یاد شده توسط مایکروسافت، ردموندی ها از اولین تبلت خود به نام سرفس پرده برداشتند؛ اولین کامپیوتر شخصی که تحت نظارت و با نام خود مایکروسافت تولید می شد.

در ابتدای راه، هان و تیمش با بخش «آفیس» ادغام شدند؛ جایی که بیش از هر زمان دیگری به هسته اصلی شرکت مایکروسافت نزدیک شده بودند تا بتوانند خدمات خود را به شکلی عالی با یکی از فراگیرترین محصولات مایکروسافت ادغام نمایند. یک سال بعد اما استیو بالمر دست به یک سازماندهی مجدد بزرگ در مایکروسافت زد و هان نیز از آن بخش خارج گشت و در کنار تیم سخت افزاری این شرکت همچون اکس باکس و تبلت سرفس به کار مشغول شد.

صرفا ۶ هفته پس از این اتفاق بود که بالمر اعلام کرد به محض اینکه جایگزینی برایش پیدا شود، سمت مدیر عاملی خود در مایکروسافت را ترک خواهد کرد. جستجو تا فوریه سال ۲۰۱۴ ادامه پیدا کرد و در نهایت نیز تاج بر سر ساتیا نادلا گذاشته شد.

نادلا رویکردی متفاوت داشت؛ «محصولات سخت افزاری به همراه سرویس ها» برایش اهمیت چندانی نداشتند در حالی که قابلیت حمل پذیری، فضای ابری و همچنین بهره وری را در اولویت قرار داده بود. اگرچه او بود که جدیدترین سخت افزار اجرا کننده ی ویندوز به نام سرفس هاب را معرفی نمود اما این دستگاه جدا از فیزیکی بودنش، تمرکز ویژه ای بر سرویس های ابری دارد. تمرکزی که البته دقیقا از پس زمینه ی ذهن مدیر عامل جدید سرچشمه گرفته است.

ساتیا پیشتر توضیح داده زمانی که در مورد «حمل پذیری همراه» سخن می گوید،‌ صرفا منظورش موبایل و تبلت نیست: «ما می خواهیم تجربه ای عالی از قابل حمل بودن را برای کاربران به ارمغان بیاوریم؛ نوعی از قابل حمل بودن که همه تجربه کاربری مایکروسافت را در محصولات مختلف به نمایش بکشد نه صرفا به این سو و آن سو بردن دستگاه های فیزیکی را آسان نماید.»

هان: قصد طعنه زدن به بالمر را ندارم. 

هان می گوید: «مدیریت مایکروسافت اکنون بیش از هر زمان دیگری از ما حمایت می نماید. قصد طعنه زدن به بالمر را ندارم؛ منطقیست که هر گاه مدیری عوض شود، نگرانی در دل برخی کارمندان جای گیرد اما اکنون می توانیم ببینیم دیدگاه هایمان به شکل عمیق تری با نادلا هماهنگی دارتد.»

اجرای تاثیر گذار هان در سال ۲۰۰۶ و کنفرانس تد منجر شد که او، بتواند راه خود را به مایکروسافت باز کند. Angiulo، معاون ارشد بخش سخت افزاری این شرکت باور دارد:‌ «جف فردی بسیار با استعداد و البته پر انرژیست. یکی از افراد کم یابی که می تواند از یک موسس، تبدیل شود به شخصی تاثیر گذار از یک تیم کلی. هان از یک هوشمندی عمیق برخوردار بوده و واقعا می داند در مورد چه سخن می گوید. او به راحتی افراد را ترغیب به کار کردن با خود می کند.»

مایکروسافت فاش ننموده که چه تعداد از پرسنلش برای توسعه سرفس هاب مشغول بوده اند؛ صرفا اذعان دارد که این رقم، به صدها نفر می رسد. در این میان مشخصا افراد تیم تشکیل دهنده استارتاپ Perceptive Pixel نیز دیده می شوند؛ افرادی نظیر David Slobodin، که بر بخش سخت افزاری نظارت داشته و البته چندی از کهنه سربازان مایکروسافت با نام های Hayete Gallot که در بخش بازاریابی و استراتژی تجارت فعال بوده و همچنین Stevie Bathiche، مسئول بخش تحقیقات در مایکروسافت. حتی Alex Kipman که برای رهبری پروژه هایی نظیر کینکت و هولولنز شناخته می شود نیز در توسعه سرفس هاب مشارکت نبوده تا سرنوشت خوبی در انتظار مایکروسافتی ترین کامپیوتر ردموندی ها باشد.