چرا آیفون جدید اپل می تواند برای گیمینگ فوق العاده باشد؟

تنها مشکلی که در ارتباط با تکنولوژی 3D Touch اپل وجود دارد، این است که آیفون های جدید اپل هیچ چیز خاصی را 3D نمی کنند. در حقیقت، آنچه که چهارشنبه شب به نمایش درآمد، ورژن پیشرفته تری از تکنولوژی فورس تاچ موجود روی لپ تاپ ها و ساعت هوشمند این شرکت است. اندکی که روی نمایشگر فشار وارد کنید، یک عملکرد تازه از تلفن تان مشاهده خواهید کرد. آنچه در آیفون 6 اس مشاهده می شود، گام کوچک بعدی در زمینه نمایشگرهای لمسی است.

هر چه می خواهید آن را خطاب کنید، مهم نیست، آنچه اهمیت دارد قرارگیری آن در آیفون 6 اس به عنوان یکی از معدود ویژگی های نوآورانه اپل برای تلفن های جدیدش است. 3D Touch به قطع می تواند یکی از برگ های برنده اپل در برابر دیگر ابزارهای همراه باشد.

در ادامه با دیجیاتو همراه باشید.

رابط کاربری و راه برقراری ارتباط جدید با یک ابزار می تواند هیاهویی به پا کند و برخی را به خطر بیندازد. هیچ کس نمی دانست که پس از موفقیت Nintendo Wii و تصاحب بازار چه باید از آن بگوید. فروش قوی ماهانه این کنسول، نه تنها نینتندو را، بلکه صنعت بازی را به نقطه اوج خود رساند.

تغییرات بزرگ در تکنولوژی مخالفین بسیاری دارد، مخصوصا آن دسته تغییراتی که ظاهر را دچار تحول می کند. چنین رویکردی، ریسک بزرگی هم همراه خود دارد و فراموش کردن مشتری می تواند عاقبت نه چندان خوشی را به دنبال داشته باشد (برای مثال، Wii U پس از Wii، درس عبرت خوبی برای نینتندو بود).

همزمان، برخی از به یاد ماندنی ترین نوآوری های کاربری، به شکل فریب انگیزی ساده اند و آهسته آهسته خود را نشان می دهند، آرام و با طمانینه می آیند و بدون اینکه آن ها را حس کنیم، بعدها متوجه می شویم که مدت ها درگیرشان بوده ایم.

به نظر می رسد (باید روی این عبارت تاکید کرد، چون هنوز کسی به طور کامل با آن کار نکرده، پس هنوز به نظر می رسد) که 3D Touch مثل مورد دومی باشد که در پاراگراف بالا به آن اشاره کردیم. طی 6-7 سال گذشته تکنولوژی نمایشگرهای لمسی مرتبا مورد آزمون و خطا قرار گرفته و 3D Touch افزونه ای بر آن است. مثل اضافه کردن دکمه های اضافه به کنترلر یا تغییر ظاهر آن در کنسول های مایکروسافت و سونی به این مسئله نگاه نکنید. خلاف آن، به کنترلر تبلت مانند Wii U یا هدست های واقعیت مجازی یا هولولنز مایکروسافت بنگرید.

توسعه دهندگان بازی با 3D Touch درون بازی ها چه خواهند کرد؟ در یک دموی قابل بازی، یک لمس نرم و کم فشار به اجرا کننده ی دمو اجازه می داد تا روی هدف زوم کند یا از زوم خارج شود، همزمان هدف گیری و شلیک می کرد. با لمسی پرفشارتر، اجرا کننده می توانست اسلحه ای سنگین تر را در دست بگیرد. انگشت وی مرتبا در تماس با نمایشگر باقی می ماند و احتمالا حالا بخش بازاریابی با شعار «بدون اینکه انگشت تان را بردارید بازی کنید» در حال آماده سازی خود هستند.

شخصی که در حال اجرای بازی بود می گفت «تا به حال چنین چیزی انجام نشده» و من باید مخالفتم را صادقانه با وی اعلام کنم. با کلیک روی تامب استیک گیم پدهای مدرن، تفنگ زوم می کند، دقیقا مثل فشاری که حالا باید روی نمایشگر آیفون آورد. حتی دکمه های آنالوگ دوال شاک 3 هم اگر به یاد داشته باشید، حسگرهای حساس به فشار داشت (که البته از شدت بی کاربردی، سونی آن ها را از دوال شاک 4 حذف کرد).

تفاوت فنی آن در این است که ما با نمایشگر بدون دکمه طرفیم و لازم نیست حتی انگشت را از روی نمایشگر برداشته و دوباره مرتبا تپ کنیم. این ویژگی می تواند به طور قطع ترکیبی جدید در اپ استور به وجود آورد.

البته باید توجه داشته باشیم که «جدید»، به معنای بهتر بودن نیست. شاید 3D Touch بتواند راهی جدید برای انجام بازی های لمسی به ما ارائه دهد شاید هم نه. اگر یک توسعه دهنده سنتی باشید، احتمالا تا به حال فکر کرده اید که چگونه می توان از 3D Touch برای پنهان کردن نقشه یا آوردن چیزهای اضافه به بازی اضافه کرد. اما اگر مانند نینتندو و دیگر بازی سازهای مستقل باشید، طرح یک بازی کامل براساس 3D Touch را تا به حال ریخته اید، بازی موبایلی که تا به حال هیچ کس حتی ایده ساخت آن هم از ذهنش گذر نکرده