عرضه تویوتا هایلوکس هیدروژنی تأیید شد؛ برد ۴۰۰ کیلومتری و سوخت‌گیری ۵ دقیقه‌ای

تویوتا به طور رسمی اعلام کرد که تولید نسخه هیدروژنی از پیکاپ تویوتا هایلوکس، از سال ۲۰۲۸ آغاز خواهد شد. تویوتا هایلوکس FCEV یا هیدروژنی، می‌تواند با یک‌بار سوخت‌گیری ۴۰۰ کیلومتر را طی کند. ظرفیت یدک‌کشی این پیکاپ ۲۵۰۰ کیلوگرم است و برای سوخت‌گیری آن، تنها به ۵ دقیقه زمان نیاز دارید. این خودرو به طور خاص برای استفاده در ناوگان‌های تجاری اروپا طراحی شده است.

موضوع ساخت تویوتا هایلوکس هیدروژنی نخستین بار در جریان نمایشگاه حمل‌ونقل IAA سال ۲۰۲۶ در هانوفر آلمان مطرح شد. تویوتا در این نمایشگاه مشخص کرد هایلوکس هیدروژنی در زمینه‌هایی که برای ناوگان‌های کاروتجاری اهمیت حیاتی دارد، نسخه تمام برقی این پیکاپ را شکست می‌دهد.

مشخصات تأییدشده تویوتا هایلوکس هیدروژنی

شعبه اروپایی تویوتا در نمایشگاه حمل‌ونقل هانوفر ۲۰۲۶ تأیید کرد که هایلوکس هیدروژنی بر روی پلتفرم نسل نهم این خودرو ساخته می‌شود. قرار نیست نسخه هیدروژنی جایگزین مدل‌های دیزلی یا بنزینی شود، بلکه به عنوان یک گزینه جدید به سبد محصولات این شرکت اضافه خواهد شد.

پیشرانه این خودرو تا حد زیادی از سدان هیدروژنی باسابقه تویوتا، یعنی مدل تویوتا میرای وام گرفته شده است. این موضوع هایلوکس FCEV را به اولین پیکاپ سایز متوسط سلول سوختی تجاری در اروپا تبدیل می‌کند. نکته مهم این است که این سیستم از نوع احتراق هیدروژنی نیست؛ بلکه از طریق واکنش شیمیایی بین هیدروژن و اکسیژن در سلول سوختی، برق تولید می‌کند و تنها خروجی اگزوز آن آب خالص است. در نتیجه، هیچ‌گونه آلایندگی یا نگرانی از بابت ذرات معلق دیزلی برای مدیران ناوگان‌ها وجود نخواهد داشت.

مشتریان اولیه این پیکاپ، خریداران شخصی نخواهند بود، بلکه شرکت‌های لیزینگ و ناوگان‌های تجاری هدف اصلی هستند. تویوتا هنوز قیمتی برای این محصول اعلام نکرده و برنامه‌ای نیز برای عرضه آن در بازار آمریکا مشخص نشده است.

مقایسه هیدروژن با برق؛ برد حرکتی و یدک‌کشی

بر روی کاغذ، نسخه هیدروژنی (FCEV) برتری‌های واضحی نسبت به نسخه برقی (BEV) دارد. در جدول زیر، مشخصات نسخه برقی و هیدروژنی تویوتا هایلوکس را مورد مقایسه قرار داده‌ایم:

برای یک تیم محوطه‌سازی یا پیمانکارهای تأسیساتی که روزانه تجهیزات سنگینی را جابه‌جا می‌کنند، اختلاف ۵۰۰ کیلوگرمی در ظرفیت یدک‌کشی به هیچ‌ عنوان بی‌اهمیت نیست و در تعیین نوع کاربری خودرو اهمیت بسیار دارد. سرعت سوخت‌گیری نیز تفاوت فاحشی دارد؛ پر کردن باک هیدروژن نهایتاً ۵ دقیقه زمان می‌برد، درحالی‌که شارژ نسخه برقی حداقل نیم ساعت و آن‌هم در صورت دسترسی به شارژر سریع، طول می‌کشد.

نقطه ضعف اصلی این پیکاپ چیست؟

پاشنه آشیل این پروژه، زیرساخت‌های هیدروژنی است. داده‌های اخیر نشان می‌دهد که در سراسر اروپا (از جمله بریتانیا) تنها حدود ۲۰۰ ایستگاه سوخت‌گیری هیدروژن عمومی وجود دارد، درحالی‌که تعداد ایستگاه‌های شارژ خودروهای برقی از مرز ۱.۳ میلیون عبور کرده است. موفقیت و کارایی تویوتا هایلوکس هیدروژنی در جاده‌ها، وابستگی مستقیمی به توسعه سریع شبکه جایگاه‌های هیدروژن در سال‌های آینده دارد.