![](https://static.digiato.com/digiato/2016/01/IMG_0751.jpg.webp)
برداشت دوم دیجیاتو: نکسوس 5X
چند ماه قبل و پیش از اینکه نکسوس ها وارد بازار ایران شوند، در دیجیاتو مطلبی نوشتیم تحت عنوان «آیفون پسندان پیش از قضاوت در مورد اندروید، باید نگاهی به سری نکسوس داشته باشند»؛ مطلبی که ...
![امیر مستکین](https://digiato.com/wp-content/uploads/avatars/25604-32x32.jpg)
چند ماه قبل و پیش از اینکه نکسوس ها وارد بازار ایران شوند، در دیجیاتو مطلبی نوشتیم تحت عنوان «آیفون پسندان پیش از قضاوت در مورد اندروید، باید نگاهی به سری نکسوس داشته باشند»؛ مطلبی که به عنوان نویسنده و البته شخصی که برای استفاده روزمره، «آیفون» را می پسندد، به آن اعتقاد داشتم. همین اعتقاد باعث شد که پس از اولین روزهای موجود شدن نکسوس 5X در ایران، آن را خریداری کرده و به عنوان موبایل اصلی مورد استفاده قرار دهم.
به چرایی این موضوع می توان پاسخ های بسیاری داد: کاربر اندروید بودن و آزادی های آن را تجربه کردن، لذت بخش است. این لذت زمانی به نهایت خود می رسد که شما، قادر گردید اندروید را بدون رابط های کاربری توسعه یافته از سوی شرکت های بزرگ سازنده موبایل های اندرویدی مشاهده کنید چرا که انجام تغییرات گسترده در ظاهر اندروید، به طور کلی تجربه کاربرد-پذیری آن را زیر سوال می برد.
سری نکسوس اما اندروید خالص را برایتان به ارمغان می آورد و همین موضوع، بزرگترین مزیت 5X است؛ تلفن همراهی که از سخت افزار مناسب بهره برده و طراحی قابل قبولی دارد. موبایل مورد بحث دوباره آمده تا برای پدر خود به نام Nexus 5، فرزندی خلف باشد. جنس پدر از پلاستیک بود و تعجبی هم ندارد که جانشین آن نیز پلاستیکی باشد. اما شما یک آیفون پسند هستید که می خواهید iOS و بدنه فلزی آیفون را کنار گذاشته و به سراغ نیمه-پرچمدار پلاستیکی گوگل بروید.
این دقیقا همان کاریست که من کردم و در ادامه تصمیم دارم تجربه یک ماهه ام با همین تلفن همراه را با شما، در «برداشت دوم دیجیاتو» از Nexus 5X تقسیم کنم.
در بررسی اولیه از نکسوس ۵ اکس، به همه موارد این تلفن همراه پرداختیم اما این بار پس از یک ماه استفاده، می خواهیم به همان موارد، نگاهی عمیق تر از پیش داشته باشیم.
طراحی
پلاستیک یا فلز، این انتخاب شماست و اگر انتخاب تان به سوی خرید نکسوس ۵ اکس گرایش پیدا کند، موبایلی پلاستیکی نصیبتان خواهد شد که اگرچه زبان طراحی اش، از دور چشم نواز است اما وقتی خود واقعی اش را در دست می گیرید، چندان از لمس اش لذت نخواهید برد.
البته پلاستیکی که در بدنه نکسوس ۵ اکس بکار گرفته شده آنقدرها هم بد نیست ولی اگر قبلا موبایلی فلزی داشته اید، این اسمارت فون به هیچ عنوان نمی تواند رضایت تان را جلب کند و خود را در میانه راهی خواهید دید که دیگر نه راه پیش دارید، و نه راه پس.
شاید زیباترین مشخصه در خصوص زبان طراحی نکسوس ۵ اکس، همان نوشته «Nexus» پشت آن باشد که به این موبایل وقار و اعتباری بخشیده اما اگر آن را از نظر دور کنید، با موبایلی رو به رو خواهید شد که از طراحی ضعیفی بهره می برد.
![000-26](https://static.digiato.com/digiato/2016/01/000-26.jpg)
نباید البته فراموش کرد که در مورد یک جانشین صحبت می کنیم، جانشینی برای نکسوس ۵ که در سال ۲۰۱۳ رونمایی شد و با وجود پلاستیکی بودنش، دل خیلی ها را ربود. نکسوس ۵ اکس اما از نظر زیبایی به نسل پشین خود نمی رسد.
کافیست زمانی که برای اولین بار آن را در دست می گیرید، کلید هایش را فشار دهید. در سمت چپ دستگاه، بر خلاف بیشتر موبایل ها، هیچ کلیدی قرار نگرفته و کلید پاور در کنار نوار کم و زیاد کردن صدا [می گوییم نوار چون صرفا با یک کلید یکپارچه باریک و بلند رو به رو هستیم] طرف می شوید که در زمان فشردن آنها، حسی خنثی خواهید داشت. نه خبری از شنیدن صدای کلیک هست و نه حسی رضایت بخش به شما دست می دهد. گاهی شک می کنید که آیا کلید هایی که آنها را فشردید، عمل کردند یا خیر.
در بخش پشتی، می توانید برآمدگی شدید دوربین را احساس کنید؛ پنداری توسط گوگل ارث، از دور به یک کوه آتشفشان خاموش نگاه می کنید. کناره های لنز دوربین دقیقا همانند یک کوه برآمده و به لنز رسیده اند و این، یک ضعف بسیار بد در طراحی است، مگر اینکه عاشق برآمدگی دوربین تلفن های هوشمند باشید.
تا اینجای کار، هیچ کدام از قسمت های مربوط به طراحی بر آیفون برتری نیافته اما از نظر من، یک بخش در طراحی این تلفن همراه از آیفون بهتر بوده و آن نیز محل قرار گیری سنسور اثر انگشت است. در ادامه، به کیفیت و نحوه کارکرد این سنسور خواهم پرداخت اما نکته ای که در مورد سنسور شناسایی اثر انگشت وجود دارد، محل قرار گرفتنش بوده که بهتر از آیفون است.
کافیست موبایل خود را از جیب درآورده و به سادگی در هنگام بالا آوردنش، انگشت خود را روی سنسور قرار دهید تا بلافاصله دستگاه گشوده شود. در آیفون ولی، شما باید دستگاه را از جیب خارج کرده و انگشت خود را روی کلید هوم که در جلوی موبایل قرار گرفته، بگذارید تا سپس شاهد آنلاک شدنش باشید.
البته شاید بگویید که عیب قرارگیری سنسور اثر انگشت در بخش پشتی دستگاه این است که وقتی آن را روی میز قرار داده اید، نمی توانید با اثر انگشت آن را آنلاک کنید. مسئله اینجاست که وقتی آیفون هم روی میز قرار گرفته [و نه در دست شما] نمی توانید آن را به راحتی آنلاک کنید. پس به طور کلی ایده استفاده از سنسور اثر انگشت وقتی تلفن همراه در دست شما قرار ندارد، چندان جذاب نیست. [البته مشکلی که در مورد سنسور اثر انگشت آیفون ذکر شد، در نمونه 6S برطرف شده است.]
اجازه دهید پرونده طراحی نکسوس ۵ اکس را با بیان آخرین و البته بزرگترین نقص در توسعه ظاهر دستگاه یاد شده، ببندیم.
تصور کنید موبایل خود را از روی میز برداشته و یا آن را از جیب خود خارج کرده و به نمایشگر خاموشش می نگرید. سوالی که برایتان پیش می آید این است که آیا موبایل خود را به شکلی صحیح در دست گرفته اید یا سر و ته؟ شاید باورش سخت باشد ولی این بزرگ ترین مشکلی است که قطعا با طراحی نکسوس ۵ اکس خواهید داشت. بالا و پایین بخش جلویی این تلفن همراه هیچ تفاوتی با هم ندارند و از طریق انگشتان خود که در پشت دستگاه به دنبال سنسور اثر انگشت می گردند، خواهید فهمید که آن را اشتباه و سر و ته در دست گرفته اید.
در مورد LED نوتیفیکیشن ها و قرارگیری اش در داخل ماژول اسپیکر نیز، اجازه دهید سخنی نگفته و آن را صرفا یک ابتکار عجیب از سوی گوگل و ال جی فرض کنیم.
نرم افزار و سخت افزار
[معمولا چنین است که در بررسی ها، این دو بخش را به شکل جداگانه برایتان می نویسیم اما به علت مشاهده برخی مشکلات، که مشخص نیست سخت افزاری هستند یا نرم افزاری، اجازه دهید این دو قسمت را با هم ترکیب کنیم.]
نکسوس ۵ اکس از اندروید خالص بهره می برد و همین موضوع، بزرگ ترین مزیت اش است. شما به سرعت می توانید به آخرین بروز رسانی های انتشار یافته از سوی گوگل برای اندروید دسترسی پیدا کنید و این در دنیای امروزی اندروید، حکم یافتن طلا در معدن ذغال سنگ را دارد.
همه افرادی که تلفن های هوشمند اندرویدی را تجربه کرده اند، با این مشکل مواجه بوده و درک می کنند که عدم ارسال بروز رسانی های به موقع از سوی سازنده سخت افزاری دستگاه و عدم اهمیت به کاربر، چه حسی در بر دارد. در نکسوس ولی چنین نیست.
صرفا دهم دسامبر - ۱۹ آذر ماه بود که بروز رسانی اندروید نسخه ۶.۰.۱ برای نکسوس ها از راه رسید و خبری از تاخیر سخت افزار ساز در ارسال آن به نکسوس ۵ اکس هم نبود چرا که گوگل، خودش مسئولیت سری نکسوس را به شکل مستقیم بر عهده می گیرد. [اگر پیشتر یکی از موبایل های سامسونگ را داشته اید، قدر این مسئله را خواهید دانست.]
ظاهر اندروید مارشملو، تفاوت های بسیار اندکی با نسخه پنجم از همین سیستم عامل دارد اما مهم ترین تغییرات آن، مربوط می شوند به قابلیت Now On Tap و Doze.
برای افزایش طول عمر باتری در اندروید، Doze راهکاری بود که از سوی گوگل ارائه گشت. این ویژگی به سادگی فعالیت تلفن همراه شما را در زمانی که با آن کار نمی کنید، تا حد قابل ملاحظه ای کاهش داده و اجازه نمی دهد صبح هنگام، زمانی که تازه از خواب بیدار شده اید، ببینید که موبایل تان در طول شب ۳۰ الی ۴۰ درصد از شارژ خود را از دست داده است.
نکسوس ۵ اکس نیز به خوبی از این ویژگی بهره می برد؛ زمانی که صبح بیدار می شوید می بینید که در هفت ساعتی که موبایل در حال استند-بای بوده، صرفا دو الی پنج درصد از عمر باتری اش کاهش یافته که همین موضوع، خبر بسیار خوبی برای اندروید و نکسوس است.
![421227259_16739527256476672466](https://static.digiato.com/digiato/2016/01/421227259_16739527256476672466.jpg)
اما می رسیم به Now On Tap که رابطه تنگاتنگی با Google Now دارد. گوگل یکی از پیشتازان در عرصه هوش مصنوعی بوده و با قابلیت مورد بحث، به خوبی همین موضوع را به رخ رقبایش می کشد.
مسئله اینجاست که کاربران ایرانی را نیز از داشتن آن محروم نموده. در اکانت گوگل من، استفاده از Google Now و مشخصا Now On Tap امکان پذیر نیست در حالی که همان اکانت در iOS و آیفون، به Google Now دسترسی دارد و این یکی از عجایب دنیای گوگل است که قابلیت هایش را در پلتفرم رقیب در اختیار کاربران تحریم شده قرار می دهد اما در پلتفرم خانگی، خیر.
در این میان نکته ای دیگر نیز قابل ذکر است. اگرچه یکی از مزایای نکسوس ها، نداشتن نرم افزارهای زائد برشمرده شده، اما این مسئله، در اندروید ۶ خالص، به حدی جلو رفته که برای انجام ساده ترین کارها نیاز به نصب اپلیکیشن های شخص ثالث دارید. شاید بتوان گفت مارشملوی خالص، کمی بیش از اندازه پاستوریزه شده است.
من از سال ۲۰۰۸ کاربر موبایل های هوشمند هستم و باورش برایم سخت است که بیش از نیم ساعت وقتم را هدر دادم تا با فعال کردن حالت توسعه دهنده و سپس فعال کردن System UI Tuner با روش های حیرت انگیر، بالاخره بتوانم درصد باتری را در گوشه سمت راست دستگاه، و در خود علامت باتری ببینم. قابلیتی که در موبایل های دیگر از جمله اندروید سایر سازندگان و البته آیفون به سادگی در دسترس شماست.
حال بیایید کمی در مورد سخت افزارش بگوییم. با دو گیگابایت رم و اسنپدراگون ۸۰۸، می توان نکسوس ۵ اکس را یک میان رده با روحیه ای «پرچمدار منشانه» دانست؛ محصولی که می خواهد پرچمدار دنیای خودش باشد اما بردار بزرگترش، Nexus 6P، این اجازه را به او نمی دهد.
کاری که شخصا در این یک ماه با این تلفن همراه انجام دادم، شامل تماس تلفنی، استفاده از شبکه های اجتماعی، وب گردی و… می شد. در واقع استفاده ام از موبایل هایم چندان سنگین نیست.
در هر صورت، در زمان خرید این موبایل، نه نگاهی به اعداد و ارقام بنچمارک ها داشتم و نه به دنبال انجام بازی های ویدیویی با آن بودم. صرفا با اطلاع از حضور اسنپدراگون ۸۰۸ و نمایشگری تمام اچ دی، می توانستم حدس بزنم که برای استفاده من، این موبایل به اندازه کافی قدرتمند است.
اگر نوع استفاده شما هم، مانند مواردی که ذکر شد است، نکسوس ۵ اکس می تواند انتخاب مناسبی باشد اما بعید می دانم به خوبی و با سرعتی بالا، از پس انجام کارهای سنگین و نوع استفاده کاربرانی که فقط با موبایل شان زندگی می کنند، برآید. زمانی که با چند اپلیکیشن با هم به کار می پردازید و سپس می خواهید دوربین را باز کنید، با مکثی بسیار طولانی رو به رو می شوید و این در حالیست که ثبت تصاویر هم با سرعت اولیه انجام نمی شوند.
حال اگر حافظه RAM را خالی کنید، می توانید به راحتی و با سرعت بالاتری اپلیکیشن دوربین را گشوده و به تصویر یا فیلم برداری مشغول شوید. این صرفا یکی از مثال های اینچنینی بود. در واقع اگر استفاده شما سبک است، با موبایل خوب و مناسبی از نظر سخت افزاری رو به رو هستید اما اگر همواره در حال کار با موبایل تان هستید، شاید بهتر باشد برای خرید این تلفن همراه کمی بیشتر فکر کنید.
در این میان بد نیست نگاهی هم داشته باشیم به نمایشگر محصول مورد بحث که با توجه به قیمت ۳۷۹ دلاری مناسب به نظر می رسد اما زمانی که متوجه می شوید این محصول در ایران قیمتی برابر با ۱.۵ میلیون تومان برایش تعیین شده، شاید کمی تعجب کنید.
اشتباه نکنید؛ نمایشگر در حد و اندازه های یک پنل LCD با رزولوشن تمام اچ تی مناسب است و حتی شخصا، زمانی که آن را در کنار نکسوس 6P قرار دادم، باز هم نمایشگر 5X را ترجیح دادم چرا که رنگ ها را به شکل حقیقی تری نشان می داد.
مشکل اینجاست که همین رنگ ها در برابر نمایشگر آیفون ۶، کمی رنگ و رو رفته به نظر می رسند. اما اگر نمایشگر را با صفحه نمایش آیفون مقایسه نکنید، در میان رقبای اندرویدی و با توجه به قیمت، رتبه قبولی را کسب می کند. لازم به ذکر است که مشکل نمایش رنگ ها در نکسوس ۵ سال ۲۰۱۳، خیلی بیشتر بود اما حالا به نسبت آن مدل، 5X ارتقا بسیاری یافته. درجه روشنایی صفحه نمایش نیز قابل قبول بوده و به خوبی می توان در محیط های خارجی، و نه در زیر نور مستقیم خورشید، متن ها را در آن خواند.
عنوان ضعیف ترین بخش سخت افزاری البته به اسپیکر نکسوس 5X می رسد؛ زمانی که می خواهید بدون هندزفری به صدای موبایل تان از طریق اسپیکر گوش بدهید، با کیفیتی بی اندازه نامناسب رو به رو می شوید. راستش این کیفیت به حدی نامطلوب است که لغت مناسبی برایش یافت نمی شود. کیفیت صدای مونو، حجم صدای بیش از اندازه کم و البته نویز بسیار.
بحث کیفیت پایین صدا در همین جا پایان نمی یابد. زمانی که تلفن همراه را به دست گرفته و با برقراری یک تماس تلفنی، آن را روی گوش خود قرار می دهید، کیفیت صدایی که می شنوید برای موبایلی در این حد، قابل قبول نبوده و به هیچ عنوان نمی تواند با یک آیفون یا گلکسی مقایسه شود. این مشکلی است که البته در نکسوس ۵ نیز وجود داشت. گوگل و ال جی گویا موارد بسیاری را فدای پایین آوردن قیمت می کنند. البته ایرادات مربوط به صدا باز هم اینجا پایان نمی یابند.
کافیست یک هندزفری یا هدفون را به جک ۳.۵ میلیمتری نکسوس متصل کنید تا باز هم نا امید شوید. جدا از بحث کیفیت که البته در هندزفری بهبود پیدا می کند، حجم صدای خروجی که می توانید آن را دریافت کنید در حد یک سوم حجم صدای خروجی آیفون است که همین یک مورد، بیش از اندازه برای من نا امید کننده بود.
در این میان نکسوس 5X نیز همچون نکسوس ۵، از هندزفری در جعبه اش برخوردار نیست و در هنگام خرید آن، صرفا با خود موبایل و شارژر اش رو به رو خواهید شد. در نتیجه بودجه ای برای خرید هندزفری نیز کنار بگذارید.
اما اجازه دهید به مشکلاتی که در یک ماه اخیر، در نکسوس ۵ اکس دیده ام بپردازم؛ ایراداتی که مشخص نیست سخت افزاری هستند یا باگ هایی نرم افزاری.
- باتری
همانگونه که پیشتر و در بررسی اولیه این محصول نوشته ایم، نکسوس ۵ اکس از استاندارد USB-C برای اتصال کابل ها بهره می گیرد. این پورت اگرچه به تازگی متولد نشده اما اخیرا در مرکز توجه سازندگان گجت های دیجیتالی قرار گرفته است.
این در حالیست که به لطف چیپست مجتمع اسنپدراگون ۸۰۸، نکسوس ۵ اکس از شارژ سریع کوالکام بهره می گیرد. حال نکته آنکه گاهی اوقات پیش می آمد که پر شدن باتری دستگاه با شارژر استاندارد اش، به شدت کند پیش می رفت و خود نمایشگر خبر می داد که بین ۵ الی ۶ ساعت تا تکمیل شارژ باقی مانده است.
لازم به ذکر است که این مسئله در اوایل استفاده از تلفن همراه یاد شده، بیشتر دیده می شد. تقریبا هر سه شب که آن را به شارژر اش متصل می کردم با کند پیش رفتن آن مواجه می شدم که پس از چند بار قطع و وصل کابل، مشکل حل می شد. همانگونه که قبلا گفتیم، در دهم دسامبر بروز رسانی اندروید ۶.۰.۱ برای نکسوس از راه رسید.
پس از نصب این بروز رسانی، مشکل یاد شده به شکل قابل ملاحظه ای کاهش یافته اما هنوز وجود دارد. در واقع پس از انجام بروز رسانی صرفا یک بار شاهد پیش آمدن دوباره این مشکل بودم که با قطع و وصل کابل، حل شد. نکته اینجاست که برای یک نیمه-پرچمدار انتهای سال ۲۰۱۵، چنین ایراداتی به هیچ عنوان قابل قبول نیستند.
راستش هنوز هم برایم مشخص نیست که آیا این مشکل، مربوط به سخت افزار، شارژر، اسنپدراگون ۸۰۸، استاندارد USB-C می شود یا صرفا یک باگ نرم افزاری قابل حل است.
همانطور که گفتیم، نکسوس ۵ اکس به شارژ سریع کوالکام مجهز شده و سازندگانش، گوگل و ال جی، مدعی هستند که ظرفیت ۲۷۰۰ میلی آمپری باتری این دستگاه در مدت ۹۰ دقیقه یا یک ساعت و نیم، از صفر به صد می رسد. در تست هایی که من در این یک ماه داشتم، زمان شارژ شدن دستگاه بین ۲ الی ۲ ساعت و ۱۵ دقیقه است.
در واقع همه چیز تا ۸۰ درصد به سرعت پیش می رود اما زمانی که موبایل به شارژ ۸۰ درصدی اش می رسد، سرعت شارژ شدن به شدت کاهش می یابد. به تصویر فوق نگاه کنید. در بخش سمت چپ، دستگاه می گوید که ۶ دقیقه تا پر شدن باتری باقی مانده و در اینجا، باتری به ۹۳ درصد رسیده بود. ۱۸ دقیقه بعد، دستگاه به ۹۹ می رسد و می گوید که هنوز ۱ درصد باقی مانده؛ یک درصدی که شاید ۵ دقیقه ای طول بکشد.
در مورد عمر باتری این دستگاه ولی باید گفت که بین یک الی یک و نیم روز را به راحتی پاسخگوی شماست. می توانید صبح با شارژ کامل به محل کار خود رفته و عصر با ۶۰ درصد شارژ به منزل برگردید. این در حالیست که با استفاده مکرر، شارژ دستگاه شب هنگام به ۲۰ الی ۲۵ درصد رسیده است. اگر استفاده شما سبک تر باشد، می توانید تا ۱.۵ الی ۲ روز روی آن حساب باز کنید که رقمی مناسب محسوب می شود.
اما مسئله ای دیگر نیز وجود دارد که برای بسیاری از کاربران سوال شده است. اینکه آیا نکسوس 5X واقعا در هنگام شارژ شدن، با کاهش سرعت مواجه می گردد؟ پاسخ به این پرسش متاسفانه مثبت است و این نیز یکی دیگر از مشکلات موبایل مورد بحث به شمار می رود. البته این کاهش سرعت به نحوی نیست که کاملا محسوس باشد. وقتی موبایل را به شارژر متصل کرده اید، سرعت اسکرول شدن اسکرین کمی کاهش پیدا می کند اما در هنگام تایپ کردن است که واقعا متوجه این مورد می شوید. در سایر حالت ها، چنین حسی به شما دست نخواهد داد و مشکل از دیده پنهان می ماند.
- ناتوانی برای استفاده از نکسوس ۵ اکس به عنوان یک تلفن
مایکروسافت در عرصه تلفن های هوشمند حرف زیادی برای گفتن ندارد اما آقای «پانوس پانای»، مسئول ابزارهای مجهز به ویندوز ۱۰ در مایکروسافت، در هنگام معرفی لومیا ۹۵۰ و نمونه XL آن حرف های جالبی زد.
وی هنگامی که می خواست در مورد مهندسی آنتن های دوگانه لومیا ۹۵۰ صحبت کند، گفت: «این محصولات اگرچه هوشمند هستند اما ما به آنها نیاز داریم تا در درجه اول، یک تلفن بوده و از آنتن دهی مناسبی برخوردار باشند».
![04](https://static.digiato.com/digiato/2016/01/04.jpg)
نکسوس ۵ اکس، متاسفانه، یک «تلفن» قابل اطمینان نیست. این موضوع البته ربطی به کیفیت آنتن دهی ندارد چرا که به لطف کیفیت اپراتورهای داخلی، ما چندان قادر به کیفیت سنجی موبایل ها در این زمینه نیستیم. پیش از بروز رسانی به اندروید ۶.۰.۱ و پس از آن، پیش می آمد که برای مدت ۳ الی ۴ ساعت در روز، این دستگاه قادر به شناسایی سیم کارت نبود.
حال باز هم مشخص نیست که این مشکل، سخت افزاری است یا نرم افزاری اما در هر حال، هیچ راهکاری برای حل این مشکل وجود نداشت. نه روشن و خاموش کردن، نه رفت به حالت Safe Mode، نه باز کردن و بستن درگاه سیم کارت.
تصور کنید در مکانی هستید که به شدت به یک ارتباط تلفنی نیاز دارید و موبایل جدیدتان، اصلا سیم کارت را نمی شناسد. پس از جستجو در اینترنت البته به نظر می رسد که این مشکل بیشتر به اندروید ۶ مربوط باشد تا سخت افزار نکسوس ۵ اکس. در هر حال، همین مسئله باعث شده بود تا در این اواخر، یک آیفون 5s کوچک را همواره برای مواقع ضروری و زمانی که نکسوس سیم کارت را نمی شناسد، به همراه داشته باشم.
USB-C اتصال جدیدی است که تا به اینجای کار، چند بار از آن نام بردیم. پیش از این، در وان پلاس ۲ نیز از همین پورت برای اتصال به شارژر و سایر گجت ها استفاده شده بود. استفاده از فناوری جدید، به هیچ عنوان اشکالی ندارد و همواره مورد قبول بوده، اما گوگل نیز همانند اپل در مک بوک جدید، به گونه ای از USB-C بهره گرفته که مجبور می شوید یا با گجت های دیگرتان خداحافظی کرده یا تن به خرید یک مبدل بدهید.
اگر این کار را انجام ندهید، باید همواره شارژر خود را به همراه داشته باشید چرا که هر دو سوی کابل شارژ، از نوع USB-C هستند. به همین علت نه می توانید از شارژر دیگران استفاده کرده یا آن را به پاور بانک متصل کنید و نه قادر هستید محتوای رسانه ای مورد نیازتان را به موبایل خود منتقل کنید. اینجای کار است که باید دست به دامن یک نرم افزار پر از باگ به AirDroid شده، به آن سلام کرده و با مشکلاتش بسازید.
این در حالیست که اگر سمت دوم کابل شارژ و خود شارژر، به USB-A مجهز می شدند، هیچ یک از این مشکلات وجود نداشت.
مزایای نکسوس 5X چه هستند؟
نکسوس 5X اما در کنار همه مشکلات و کمبودهای عجیبش، نقاط قوتی هم دارد. این محصول، به عنوان یک نکسوس، بالاخره از دوربینی قدرتمند و عالی بهره مند شده که از نظر من پا به پای آیفون [۶] پیش می رود. در این دوربین که سنسور آن به شکل اختصاصی از سوی سونی برای گوگل توسعه داده شده، رزولوشن پایین تر از حد معمول پرچمدار ها مشاهده می شود اما در عوض گام های پیکسلی افزایش داشته و از پیکسل های بزرگتری بهره گرفته شده.
همین موضوع سبب می گردد تا در محیط های داخلی یا حتی تاریکی مطلق [با فلاش]، تصاویر بدون نویز یا با نویز اندک به ثبت رسند. این یک ویژگی است که بسیاری از پرچمداران بالای ۲ میلیون تومان این روزها، از آن بی بهره اند. کیفیت فیلم برداری 4K نیز بسیار مطلوب به نظر می رسد هرچند که به سرعت حافظه غیر قابل افزایش این دستگاه را پر می کند. به لطف پیکسل های بزرگ و پشتیبانی از رزولوشن 4K، در بخش فیلم برداری نکسوس 5X به راحتی آیفون ۶ را پشت سر قرار می دهد.
شخصا قابلیت فیلم برداری 4K را مورد آزمایش قرار دادم و نکسوس 5X قادر بود به مدت ۱۲ دقیقه و ۵۳ ثانیه به شکل مداوم با این رزولوشن فیلم برداری کند. در این حالت پشت دستگاه کمی داغ می شد اما این حرارت، به هیچ عنوان منجر به مشکل نمی شد. با این حال، پس از چند بار آزمایش، نکسوس 5X پیش از رسیدن به ۱۳ دقیقه ثبت ویدیو 4K، فیلم برداری را قطع می کرد.
بخش دیگری از نکسوس که قابل تحسین است، مربوط به حسگر اثر انگشت آن می شود. کیفیت و سرعت حسگر اثر انگشت بسیار بالا و مطلوب است و از هر جهت شما را راضی می کند. سرعت آن نیز در قیاس با Touch ID در آیفون ۶، بیشتر بوده اما عملکردش مشابه با نسل دوم از Touch ID در آیفون ۶ اس است.
بر خلاف آیفون ۶ که باید با احتیاط و به شکلی که پیشتر ثبت کرده اید، انگشت خود را روی حسگر قرار دهید، تفاوتی ندارد در نکسوس 5X انگشت خود را از چه جهت روی سنسور مورد بحث بگذارید؛ نکسوس در چند میلی ثانیه اثر انگشت شما را شناسایی کرده و موبایل را آنلاک می کند.
نقطه قابل تحسین دیگر در مورد استفاده صحیح از این سنسور، مربوط می شود به نحوه شناسایی اثر انگشت. کافیست انگشت خود را روی آن قرار دهید تا نمایشگر دستگاه خود به خود روشن شده و سپس باز گردد. در صورتی که اثر انگشت مورد تایید نباشد هم، نمایشگر به طور کلی روشن نخواهد شد و عدم صحیح بودن اثر انگشت را با دو ویبره به شما اطلاع می دهد. در واقع همین که نیاز نیست کلید پاور را فشرده و سپس انگشت خود را روی سنسور قرار دهید، اتفاق بسیار خوبیست.
جمع بندی
«آیفون پسندان پیش از قضاوت در مورد اندروید، باید نگاهی به سری نکسوس داشته باشند».
من به عنوان یک کاربر آیفون، این کار را کردم و از جهات بسیاری، رضایتم جلب نشد. حال دوباره از آیفون ۶ بهره می گیرم و تصمیم ندارم به این زودی ها، دوباره به اندروید خالص یا نا خالص شانسی بدهم.
اما در مورد خود نکسوس 5X، مشکلاتی جدی را مطرح کردیم. ایراداتی که به هیچ عنوان برای شرکت های معتبری همچون LG و Google، قابل قبول نیستند.
با فرض عدم وجود ایرادات، می توان گفت که Nexus 5X پرچمدار کوچکی است که می خواهد پایش را جای پای پدرش، نکسوس ۵ بگذارد اما قادر نخواهد بود به موفقیت و محبوبیت آن تلفن همراه دست پیدا کند.
سطح طراحی پایین تر، کیفیت ساخت نامطلوب، کیفیت پایین اسپیکر، استفاده نامناسب از USB-C، سیستم عامل نابالغ، همه مشکلاتی هستند که نکسوس 5X با آنها دست به گریبان است. این در حالیست که قیمت دلاری [و نه تومانی] مناسب، دریافت آخرین نسخه های اندروید از سوی خود گوگل، دوربین و حسگر اثرانگشت عالی، از مزایای آن به شمار می روند.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
بررسی ضعیف و جانب دارانه ای بود..
جالبه آیفونو کنار هرچی گذاشتی بازیو برد..
با زبون بی زبونی هم گفتی نمایشگر ایفون از 6پی بهتره خخخ...