چرا سامسونگ و اپل در نهایت کلید هوم را از پرچمداران خود حذف می کنند؟

در سال ۲۰۱۶ پرچمداران اندکی از کلید فیزیکی هوم استفاده کردند. محصولاتی که از سوی برندهایی نظیر گوگل، سونی و ال جی عرضه شدند فاقد این کلید مکانیکی و سخت افزاری بودند. این در حالیست که سامسونگ از زمانی که به تولید تلفن های هوشمند اندرویدی روی آورده، به کلید هوم وفادار باقی مانده است.

با این حال شایعات مرتبط به پرچمدار بعدی شرکت کره ای، حکایت از آن دارند که سامسونگ هم می خواهد کلید خانه را از گلکسی S8 حذف کند. در ادامه به دلایل این کار خواهیم پرداخت، اما حذف یک کلید فیزیکی که سال هاست در محصولات بزرگترین سازنده دنیای اندروید قرار داشته، چه تاثیراتی را با خود به همراه خواهد داشت؟ برای پاسخ به این پرسش، بیایید ابتدا نگاهی داشته باشیم به مبدا این کلید مکانیکی.

فراگیری نمایشگرهای لمسی

آیفون اولین دستگاه مجهز به نمایشگری با تکنولوژی لمس چندگانه نبود اما تاثیر بسیار زیادی بر محبوبیت و فراگیر شدن این نوع فناوری داشت. کاربر می توانست به راحتی شماره و کاراکترهای مورد نظرش را روی نمایشگر لمس کند و دیگر نیازی به فشردن کلیدهایی فیزیکی نبود.

با حذف کلیدهای فیزیکی، سازندگان توانایی جاسازی نمایشگری بزرگتر را در بدنه موبایل پیدا می کردند، بدون اینکه نیاز به افزایش اندازه کلی دستگاه به وجود می آمد. از سوی دیگر، کلیدهای مجازی که روی نمایشگر قرار می گرفتند، با توجه به عملکرد دستگاه متغیر بودند. برای مثال زمانی که به اپ تلفن مراجعه می کردید، به راحتی قادر بودید کلیدهایی بزرگ که هر کدام نشانگر یک شماره بودند را لمس کنید یا در زمان نگارش ایمیل، یک کیبورد مجازی کامل نمایان می شد.

اگرچه آیفون عریان از کلیدهایی بود که در سایر همتایان آن زمانش وجود داشتند اما برعکس سایر موبایل ها، از چند کلید فیزیکی دیگر بهره می برد. یک کلید Power برای باز یا قفل کردن (در کنار خاموش و روشن کردن) دستگاه، کلیدهای کنترل صدا، و البته یک کلید مدور که در میانه بخش پایینی دستگاه خودنمایی می کرد.

مهم نبود در چه اپلیکیشن و در کجای آیفون هستید؛ با فشردن کلید هوم،‌ به صفحه اصلی وارد می شدید، همان صفحه ای که اپل نامش را هوم - خانه گذاشته بود. با وجود این کلید فیزیکی و مکانیکی، عملاً نیاز نبود تا کاربر برای برگشت به محیط اصلی تلفن هوشمند خود به شکل مداوم به کلید برگشت نیاز داشته باشد.

کاربران ایده آن زمان اپل را پسندیدند و از سال ۲۰۰۷ تا کنون، خود اپل در آیفون هایش و سایر سازندگان در پلتفرم اندروید -به شکل سخت افزاری یا نرم افزاری- از این ایده استفاده کرده اند. مشکلی که در حال حاضر و در سال ۲۰۱۶ با کلید هوم پیدا شد،‌ ماهیت فیزیکی آن بود و تعدادی سازندگان تصمیم گرفتند آن را از بخش جلوی دستگاه حذف کنند.

رویکرد متفاوت شرکت ها درباره کلید هوم

در حال حاضر شرکت های مختلف نگاه های متفاوتی به مقوله کلید خانه دارند و به شکل های مختلفی از این ایده استفاده می کنند. موبایل های سامسونگ از ابتدا تا کنون مجهز به کلیدهایی کلیک پذیر با حرکت مکانیکی بوده اند که چند سالی است مجهز به حسگر تشخیص اثر انگشت نیز شده اند.

این در حالیست که کلید هوم به کار رفته در موبایل های وان پلاس حرکتی مکانیکی ندارد و صرفاً می توان آن را لمس کرد تا فعالیت خود را انجام دهد. بسیاری از سازندگان موبایل های اندرویدی مانند سونی، ال جی و گوگل ترجیح می دهند یک ردیف کلید را به شکل نرم افزاری در پایین نمایشگر جای داده و به این شکل کلید هوم را در اختیار کاربر قرار دهند.

اما چرا در سال های اخیر، برخی شرکت ها به سراغ کلیدهای نرم افزاری به جای سخت افزاری رفته اند؟ برای این سوال، سه پاسخ وجود دارد. نخست اینکه تولید انبوه سخت افزار، هزینه ای بسیار بالاتر از نرم افزار روی دست سازنده می گذارد. در نتیجه وقتی که تولید کننده موبایل می تواند همان قابلیت را به شکل نرم افزاری در اختیار کاربر قرار دهد، علاقه ای ندارد تا هزینه های تولید را افزایش داده و آن را در قالب یک کلید فیزیکی در آورد.

دلیل دوم، عدم آسیب دیدن کلیدهای نرم افزاری است. برای مثال پس از سقوط موبایل از دست شما یا استفاده چند ساله و  مداوم از کلید فیزکی، مشکلاتی برای آن پیش می آید. این مشکلات در دنیای نرم افزار وجود ندارند.

علت سوم، گشوده شدن فضای بیشتر در داخل دستگاه است؛ فضایی که می تواند برای بزرگتر شدن نمایشگر مورد استفاده قرار گیرد. گفته می شود که سامسونگ این کلید را حذف کرده و نسبت نمایشگر به بدنه را در گلکسی S8 به ۹۰ درصد می رساند. طبیعتاً بدون حذف این کلید، رسیدن به چنین درصدی ممکن نیست.

اینجا به یک سوال دیگر می رسیم. اگر حذف کلید هوم باعث کاهش هزینه تولید، کاهش خرابی احتمالی و افزایش نسبت نمایشگر به بدنه می شود، چرا تا کنون تمام تولید کنندگان موبایل آن را حذف نکرده اند؟

حسِ در خانه بودن

فکر می کنید چرا کنترلرهای کنسول ها در زمان بازی دست شما را می لرزانند؟ چرا اپلیکیشن های مرور کتاب های الکترونیکی با صدا و جلوه ورق خوردن، حس در دست داشتن یک کتاب واقعی را القا می کنند؟ یا چرا تلفن های هوشمند جدید بیشتر از هر زمان دیگری حس بازخوردهای لرزشی را در هر حالتی به دست شما منتقل می کنند؟

انسان به حس لامسه علاقه دارد. در گذشته فشردن یک کلید فیزیکی برای انجام هر فرایندی، یک الزام بود. برای نوشتن با ماشین تایپ، کلیدهای آن را می فشردیم تا اهرم مربوط به هر کاراکتر روی کاغذ بچسبد. حالا طراحان به دنبال آن هستند تا بتوانند دوباره در محصولاتی دیجیتالی، چنین حال و هوایی را زنده کنند.

برای مثال آیفون ۷ اگرچه همچنان از یک کلید فیزیکی برخوردار است، اما با این حال دیگر عملاً‌ تکان نمی خورد و تکنولوژی به کار رفته در آن، حس حرکت کردن را القا می کند. اپل این حس را به لطف نسل جدید موتور تپتیک به دست آورده، در حالی که کلید هوم در آیفون ۷ می تواند بدون ایجاد این حس هم تقریباً عملکرد کنونی و کلی اش را حفظ کند.

علت اصلی عدم حذف شدن کلید فیزیکی هوم از برخی پرچمداران، این است که به طور کلی کاربر در زمان فشردن یک کلید فیزیکی حس رضایت بیشتری نسبت به فشردن یک کلید نرم افزاری روی نمایشگر موبایلش دارد. همانطور که ورق زدن برگ های کتاب، هنوز هم لذت بیشتری از خواندن همان برگ های دیجیتالی روی یک تبلت یا موبایل دارد.

با این حال سامسونگ در گذشته تلاش کرده تا جدا از ایجاد حس رضایت در کاربر، استفاده های مفیدتری هم از کلید هوم داشته باشد. برای مثال در پرچمداران کنونی این شرکت، می توانید دو بار به سرعت کلید یاد شده را فشرده و شاهد گشوده شدن دوربین موبایل باشید.

آینده ای به همراه نمایشگرهای بدون حاشیه

راه گریزی نیست؛‌ کاربران نمایشگرهای بزرگتر در موبایل هایی کوچکتر می خواهند و سازندگان ابزارهای همراه هم به ناچار در آینده ای دور یا نزدیک ملزم به حذف کلیدهای فیزیکی از پنل جلویی موبایل های هستند.

اگرچه فیزیکِ حرکتِ‌ یک کلید سخت افزاری روی موبایل جذابیت های خودش را دارد، اما محدودیت هایی که ایجاد می کند باعث می شود تا به مرگ نهایی آن از سوی شرکت هایی بزرگ مانند اپل و سامسونگ نزدیک باشیم.

ذهن کاربران و گرایش کنونی بازار درگیر وجود نمایشگرهای بدون حاشیه شده و بعید به نظر می رسد که دو شرکت تولید کننده بزرگ تلفن همراه در پرچمداران سال آینده خود از کنار این گرایش به سادگی عبور کنند.