نابودی زمین چگونه اتفاق می افتد؟

منظومه شمسی از ابرهای گازی ساخته شد و در ابتدا پیش ستاره ها و پیش سیاره ها در آن شکل گرفتند و بذر آنچه امروز با نام سیاره ها می شناسیم در آن ریخته شد. اما اوج تاریخچه منظومه شمسی را میتوان در شکل گیری زمین با همان شکل و شمایل امروزی اش دانست که البته امید می رود مانند روزهای پیدایشش، یگانه گوهر نایاب منظومه شمسی نباشد و دانشمندان در نهایت مانند آن را بیابند. این کره خاکی برای مدتی طولانی به حیات خود ادامه می دهد اما درست مانند هرچیز دیگری در این عالم پایانی دارد. در ادامه این مطلب توضیح می دهیم که نابودی زمین چطور رقم می خورد.

۱۳.۸ میلیارد سال طول کشید تا زمین با شکل و شمایل امروزی اش به وجود بیاید

نابودی زمین

وقتی دو جرم آسمانی در فضا با هم برخورد می کنند در نتیجه آن برخورد اتفاقی ناخوشایند برای یکی از آنها یا هردویشان رخ می دهد. زمین نیز در گذشته بارها دچار سانحه با اجرام آسمانی دیگر شده و انتظار می رود که در آینده نیز به تناوب چنین برخوردهایی را تجربه کند اما احتمال آنکه نتیجه این برخوردها برای زمین مخرب باشد بسیار پایین است و پایان زمین به شیوه ای دیگر رقم می خورد.

حوادث فاجعه بار زیادی انتظار زمین را در سال های آتی می کشند اما پایان زمین به شیوه ای دیگر رقم می خورد

نابودی زمین

بزرگ ترین انفجار حاصل دست بشر توسط بمب Tsar جماهیر شوروی و در سال ۱۹۶۱ میلادی در زمین رخ داد. جنگ هسته ای و آسیبهای ناشی از آن برای محیط زیست یکی از احتمالاتی است که می تواند پایان زندگی بشر را رقم بزند. با این حال اما حتی اگر همه بمب های هسته ای روی زمین هم به یکباره منفجر شوند زمین سرجایش باقی می ماند.

بشر به هیچ طریقی نمی تواند زمین را نابود کند؛ نه از طریق فجایع زیست محیطی و نه جنگ های هسته ای

نابودی زمین
امروز بیشترین اثر گرمایش زمین می تواند جوشش آب اقیانوس ها باشد که آن هم تنها در صورت ورود گدازه یا دیگر مواد بسیار گرم به داخل آنها اتفاق می افتد اما در آینده دور انرژی خورشید کافیست تا این کار را در مقیاس جهانی انجام دهد.

دو میلیارد سال دیگر و با افزایش گرمای خروجی از خورشید آب سطح اقیانوس های سراسر زمین شروع به جوشیدن می کند اما زمین همچنان سرجایش باقی خواهد ماند

نابودی زمین
مجموعه تصاویر شبیه سازی شده ای را در بالا می بنید که ادغام راه شیری با خوشه آندرومدا و نمای زمین بعد از این اتفاق را مشاهده می کنید. این ادغام حدودا ۴ میلیارد سال دیگر رخ خواهد داد و در نتیجه آن یک انفجار عظیم ستاره ای به وقوع می پیوندد که به شکل گیری کهکشانی سرخ، عاری از گاز و بیضوی به نام Milkdromeda منتهی می شود. در واقع آنطور که دانشمندان می گویند یک موجودیت بزرگ و بیضوی آینده و غایت کل کهکشان های منظومه خورشیدی است و با وجود بینهایت ستاره ای که هم اکنون در این کهکشان ها وجود دارند این انفجار بزرگ میان تنها یک تا صد میلیارد ستاره رخ خواهد داد.

چهار میلیارد سال دیگر راه شیری و آندرومدا با هم ادغام می شوند و امواج گرانشی و برخوردهای ستاره ای ناشی از این ادغام به شدت بر زمین اثر می گذارند

نابودی زمین

بعد از حدود ۵ تا ۷ میلیارد سال دیگر خورشید هیدروژن موجود در هسته خود را تخلیه می کند. به این ترتیب فضای داخلی این ستاره کوچک می شود و همجوشی هلیوم رخ می دهد. در این مرحله خورشید ورم می کند، اتمسفر زمین تبخیر می شود و هرآنچه از زمین باقی مانده را تبدیل به زغال می کند. اما با وجود این رویدادهای فاجعه بار هم زمین همچنان یک سیاره باقی می ماند هرچند تفاوتی چشمگیر با شکل امروزی اش خواهد داشت.

بعد از حدود شش میلیارد سال دیگر خورشید متورم می شود و سیاره های عطارد و زهره را می بلعد اما زمین همچنان استوار می ماند

نابودی زمین

با بزرگ تر شدن خورشید این احتمال که زمین توسط آن بلیعیده شود یا فاصله کمی از آن پیدا کند افزایش می یابد که در این صورت قطعا با شدت بالا دچار سوختگی می شود. اما زهره و عطارد تا این اندازه خوش اقبال نخواهند بود و شعاع خورشید آنقدر زیاد خواهد شد که هر دوی آنها را می بلعد اما پیش بینی شده که در آن زمان زمین حدود ۱۰ تا ۲۰ میلیون مایل با خورشید فاصله داشته باشد.

خورشید غول پیکر و سرخ بعد از حدود ۹.۵ میلیارد سال می میرد و زمین همچنان به دور بقایای آن خواهد چرخید

نابودی زمین

وقتی ستاره های کم حجم تر مشابه به خورشید سوخت خود را تمام می کنند لایه های بیرونی خود را به سمت بیرون پرتاب ( به بیانی پوست اندازی می کنند) و نوعی سحابی سیاره نما تشکیل می دهند و همزمان بخش مرکزی این ستاره ها مرتبا کوچک و کوچک تر می شود تا یک کوتوله سفید شکل بگیرد. این سیاره های کوتوله نیز تا مدت های طولانی روشن می مانند و زمان زیادی باید بگذرد تا خاموش شوند. بعد از حدود ۹.۵ میلیارد سال سحابی سیاره نمایی که خورشید تولید می کند احتمالا به کل از بین می رود و تنها سیاره کوتوله آن و دیگر سیارات منظومه شمسی باقی خواهند ماند. در آن زمان اجرام آسمانی به طور کلی از هم متلاشی می شوند و حلقه هایی از گرد و غبار را به بقایای منظومه خورشیدی می افزایند اما این حلقه ها ناپایدار خواهند بود.

بعد از  1015 سال  سیاره کوتوله سفید به جای مانده از خورشید خاموش می شود اما زمین همچنان پابرجا می ماند

نابودی زمین
در بالا مقایسه ای دقیق میان یک سیاره کوتوله سفید (سمت چپ) زمین که نور خورشید را بازتاب می دهد (در میانه) و سیاره کوتوله سیاه رنگ (سمت راست) را مشاهده می کنید. وقتی سیاره های کوتوله سفید آخرین اندوخته انرژی خود را متصاعد کردند به سیاره های کوتوله سیاه بدل می شوند. با این حال اما در مواردی که جرم این سیاره ها زیاد نباشد فشار میان الکترون هایشان آنقدر زیاد خواهد بود که از فروریختن هرچه بیشتر آنها جلوگیری میکند. خورشید نیز بعد از1015 سال به یک سیاره کوتوله سیاه تبدیل می شود.

1019 سال بعد تعاملات گرانشی میان توده های کهکشانی احتمالا منظومه خورشیدی را نابود می کنند

نابودی زمین

وقتی تعداد تعاملات گرانشی میان سیستم های ستاره ای زیاد شد یک ستاره ممکن است آنچنان ضربه عظیمی را از دیگر اجرام دریافت کند که از ساختاری که به آن تعلق دارد به بیرون پرتاب شود. این اتفاقی است که حتی امروز نیز در راه شیری اتفاق می افتد و بعد از این اتفاق، آن ستاره ها دیگر هیچگاه باز نمی گردند. دانشمندان پیش بینی کرده اند که دست کم تا 1019 سال دیگر چنین اتفاقی برای خورشید رخ بدهد و انتظار می رود که پیوند میان زمین و ماه نیز بعد از این اتفاق دستخوش تحول شود.

ادغام های تصادفی، برخوردها یا تعاملاتی گرانشی همگی اتفاقاتی محتمل برای زمین هستند که البته می توانند نتایج دور از ذهنی را به بار بیاورند
نابودی زمین

با مرور زمان پیکره بندی های متمایز یا تعاملات گرانشی خاصی که در اثر عبور توده های عظیم رخ می دهد میتواند به زوال اجرام آسمانی عظیم یا خروجشان از منظومه خورشیدی و سیستم های سیاره ای منتهی شود. در مراحل نخست شکل گیری یک منظومه ستاره ای بسیاری توده ها صرفا در اثر تعاملات گرانشی میان پیش سیاره ها از آنها به بیرون پرتاب می شوند اما در مراحل انتهایی صرفا به واسطه برخوردهای تصادفی است که این اتفاق رخ می دهد.

نابودی زمین زمانی رخ می دهد که مدار آن به خاطر امواج گرانشی نابود گردد

نابودی زمین

بعد از آنکه خورشید به یک سیاره کوتوله سیاه رنگ تبدیل شد اگر زمین به واسط برخورد با اجرام دیگر از منظومه خارج نشود عاقبت به واسطه پرتوهای گرانشی در حرکتی مارپیچ توسط خورشید بلیعده می شود.

بعد از حدود 1025 سال زمین توسط بقایای سیاره های کوتوله سیاه بلیعده می شود

نابودی زمین
وقتی مدار حرکت اجرام آسمانی به توده های دیگر نزدیک می شود (مثلا سیاره های کوتوله سفید) امواج گرانشی آنها را وادار می کند تا با سرعت بیشتری به شکل مارپیچ حول خود بچرخند و نیروی ناشی از این امواج نیز جرم آسمانی یاد شده را از هم می درد و به حلقه یا صفحه ای از غبار بدل می کند. این درواقع همان نابودی زمین خواهد بود.

منبع:
forbes
برچسب ها

مطالب مرتبط

دانشمندان: تغییر شکل مدار زمین عامل اصلی گرم شدن آب و هوا است

ممکن است تصور کنید کره زمین همواره در مدار ثابت و بدون تغییری گرد خورشید می چرخد و در طول میلیون ها سال تنها ویژگی بدون تغییر این کره خاکی، همین خط سیر ثابت بوده است.اما بد نیست بدانید که بر اساس پژوهش ها و مدلسازی های صورت گرفته، مدار زمین با گذشت زمان تغییر... ادامه مطلب

زندگی در مدار: 15 حقیقت فاش شده از زبان فضانوردان ناسا

شمار اندکی از افراد می دانند که زندگی در فضا چه طعمی دارد و از میان جمعیت 7 میلیاردی زمین تنها 538 نفر شانس این را داشته اند که به دور زمین بگردند و باید بگوییم که از این تعداد هم عده معدودی موفق شده اند مدتی طولانی را در آنجا زندگی کنند.اما این افراد... ادامه مطلب

طبق اعلام دانشمندان 4.4 میلیارد سال پیش سرتاسر زمین از آب پوشیده شده بود

شاید عجیب به نظر بیاید اما ذرات ریز مواد معدنی حرف های زیادی در رابطه با نخستین دوره های زمین شناسی برای گفتن دارند و پژوهشگرانی که به بررسی این ذرات می پردازند اخیرا اعلام کرده اند که 4.4 میلیارد سال قبل، زمین کاملا فاقد گیاه و بافت کوهستانی بوده و به غیر از چند... ادامه مطلب

شفق قطبی از نگاه یک فضانورد ایستگاه بین المللی فضایی [تماشا کنید]

شفق قطبی یکی از زیباترین و استثنایی ترین پدیده هایی است که امکان دارد برای کره زمین رخ دهد و چه چیزی بهتر از تماشای آن از بالا؟ (بالای زمین البته) شفق درخشان سبز رنگ قطبی، در واقع ذرات پر از انرژی ساطع شده از خورشید هستند که در برخورد با اتمسفر زمین چنین شکلی به خود می گیرند.معمولا... ادامه مطلب

10 منطقه اعجاب انگیز روی زمین که سیارات دیگر را در ذهن تداعی می کنند

یکی از جالب ترین صحنه ها در سینمای آثار علمی و تخیلی پایان سال 1968 میلادی، در فیلمی به نام «سیاره میمون ها» خلق شد. در آن فیلم، جرج تیلور فضانورد پس از سفر 2000 ساله اش به فضا روی سیاره ای بیگانه فرود می آید که حکمرانی آن را گروهی از میمون های باهوش... ادامه مطلب

زلزله آلاسکا سطح آب چاه های فلوریدا را تغییر داده است

هفته گذشته زلزله ای 7.9 ریشتری در آلاسکا رخ داد که به دنبال آن، سازمان زمین شناسی آمریکا (USGS) از تغییر چشمگیر سطح آب دو چاه در فلوریدا که بیش از 6100 کیلومتر از مرکز زلزله فاصله دارند، خبر داده است.این زلزله که در ساعت 12:31 صبح به وقت محلی خلیج آلاسکا در 23 ژانویه... ادامه مطلب

نظرات ۲

وارد شوید

برای گفتگو با کاربران، وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود
x

رمزتان را گم کرده‌اید؟