جمع‌بندی روز: دوشنبه، ۲۷ آبان ۱۳۹۸

وقتی تحریم شدیم، همه متوجه شدند که تولید خودروی داخل کشور فریب بزرگی بود که باهاش بازی برد برد برای خودشون راه انداخته بودند. وقتی که اینترنت قطع شد(البته تمام سرویس دهنده ها وصل هستند اما به ما نمی دند. اگر کامل قطع کنند دسترسی از خارج هم به سرورها محدود میشه و کلا شبکه ایران جزیره میشه) همه متوجه شدند که همین شبکه ملی اطلاعاتشون چقدر بدوی و خام هست و فقط یک زیرساخت ابتدایی هست. اما حسابی پول نفت پاش ریخته شد. ای کاش آدمای قدرتمند کمی عاقل باشند و گام های درست بردارند. این دنیا خیلی بزرگتر از ایناست که ما فکر می کنیم. ما مردم هم یه جوری از قطعی اینترنت ناامید شده ایم که انگار از ازل وجود داشته. خودم هم مثل شما ناراحتم. اما هیچ چیز نمی تونه انسان رو متوقف کنه به غیر از مرگ.

شما که از اینترنت آزاد دولتی دارید لذت میبرید و ما نامحرم هستیم و محروم و این چس شعر های شما در دسترس ما هست جالبه اجنبی ها شدن ایرانی و ایرانی ها شدن نامحرم و غربتی

اینترنت که قطع شد تازه مردم فهمیدن تو چه وضعی هستن همش سرشون تو گوشی هیچی خبر نداشتن

ماجراهای چند روز من رو به این نتیجه رسوند که این مملکت رو بدون اینترنت نمیشه تحمل کرد. تنها دلخوشی و شیرین کامی بود که گرفته شد. تنها چیزهایی که مونده گرونی و فلاکت و نا امیدی هست. هرکس کاسه لیس باشه کامی میگیره وگرنه این مملکت دیگه چیزی برای افتخار نداره.

جمع بندی روز دوشنبه:
چنین نماند و چنین نیز نخواهد ماند