پیشرفت‌های مدل‌های هوش مصنوعی نشان داده که این ابزارها می‌توانند فعالیت‌هایی را که پیش‌تر در انحصار کارشناسان بوده، در دسترس کاربران عادی قرار دهند. در تازه‌ترین نمونه، یکی از علاقه‌مندان حوزه فضا و فناوری توانسته با استفاده از هوش مصنوعی برنامه‌نویسی Claude Code شواهدی از یک سیاره جدید را در داده‌های تلسکوپ ناسا شناسایی کند. البته این کشف هنوز به مرحله تأیید رسمی نرسیده است.
ماجرا از جایی آغاز شد که «پاول رابتسویچ» هنگام بررسی داده‌های بایگانی‌شده هفت‌ساله ناسا، متوجه شد نور یک ستاره مشخص هر سه روز یک‌بار به مدت دو ساعت کاهش پیدا می‌کند. این موضوع فرضیه‌ای را در ذهن او شکل داد که عبور یک سیاره از برابر ستاره می‌تواند عامل این افت نور دوره‌ای باشد.
او پس از بررسی داده‌های بیشتر و اطمینان از تکرار این الگو، داده‌ها را به ابزارهایی مانند Claude Code و چند مدل هوش مصنوعی دیگر ارسال کرد تا احتمال صحت فرضیه را ارزیابی کند. تحلیل‌ها نشان داد ستاره مورد بررسی با شناسه TIC 4206066 شناخته می‌شود و جرم احتمالی که دور آن می‌گردد، سیاره‌ای با ابعاد تقریباً ۱.۴ برابر زمین است که مدار خود را در مدت سه روز کامل می‌کند؛ موضوعی که نشان‌دهنده یک سال فوق‌العاده کوتاه در این جرم آسمانی است.
بررسی و تأیید فرضیه سیاره جدید با تحلیل‌های Claude Code
رابتسویچ برای اعتبارسنجی تئوری خود، ۷۴ آزمایش مختلف را با کمک Claude Code روی داده‌ها اجرا کرد. این ابزار پس از پردازش گسترده اطلاعات، نظریه او را تأیید کرد. در بخشی از فرایند سنجش، رابتسویچ بخش‌هایی از داده‌ها را مخفی کرد و از سیستم خواست بازه‌های تاریک‌شدن ستاره را حدس بزند؛ Claude Code توانست زمان افت نور را در فاصله‌های زمانی پنهان‌شده به‌درستی پیش‌بینی کند.
برای تأیید رسمی این جرم، درخواستی برای رصد نقطه مورد نظر به پروژه تلسکوپ TESS ناسا فرستاده شده و در صف وظایف رصدی این تلسکوپ فضایی قرار گرفته است. قرار است تس در ماه نوامبر این بخش از آسمان را بررسی کند تا مشخص شود آیا الگوی کاهش نور در زمان‌های پیش‌بینی‌شده تکرار می‌شود یا خیر. در صورت تطابق مشاهدات تس با محاسبات انجام‌شده، این کشف یک گام اساسی به تأیید نهایی نزدیک‌تر خواهد شد.
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.