درون گجت‌های تقلبی اپل چگونه است؟ کالبدشکافی ساعت و ایرپاد فیک [تماشا کنید]

تیم iFixit به‌تازگی با سفر به منطقه‌ای در شنژن چین، نسخه‌های تقلبی اپل واچ اولترا ۳، ایرپاد مکس ۲ و ایرپاد پرو ۳ را روی هم با قیمتی کمتر از ۱۰۰ دلار خریداری کردند. آن‌ها این دستگاه‌ها را به استودیو بردند تا با کالبدشکافی دقیق، قطعات داخلی آن‌ها را زیر ذره‌بین قرار دهند. نتایج، حقایق خنده‌دار و البته خطرناکی را از بازار خاکستری قطعات فیک برملا می‌کند.

در نگاه اول بسیاری از این محصولات تقلبی کاملاً شبیه به نسخه‌های اصلی به نظر می‌رسند، اما با بررسی دقیق‌تر تفاوت‌های زیادی آشکار می‌شود. iFixit در ویدیوی جدید خود توضیح می‌دهد با بازکردن بدنه این محصولات، شاهد فاجعه مهندسی خواهید بود.

کالبدشکافی ساعت و ایرپادهای اپل فیک توسط iFixit

اپل واچ اولترا ۳ فیک سنسورهای عمق‌سنج و دماسنج ندارد. همچنین به جز سنسور ضربان قلب، سایر سنسورها فقط روی قاب پلاستیکی پشت دستگاه نقاشی شده‌اند و برخلاف نسخه اصلی، خبری از متریال سرامیک یا یاقوت کبود نیست. درون این ساعت نیز باتری ۲۶۰ میلی‌آمپرساعتی وجود دارد که ظرفیت آن کمتر از نصف باتری نمونه اصلی (۵۴۲ میلی‌آمپرساعت) است. این باتری کاملاً در داخل کیس رها شده و سیم‌های آن فقط با لحیم‌کاری به برد اصلی متصل شده‌اند.

نسخه فیک ایرپاد مکس ۲ نیز به‌جای بدنه آلومینیومی از پلاستیک بی‌کیفیت ساخته شده و از قابلیت‌های نویز کنسلینگ فعال (ANC) یا حالت شفافیت (Transparency) بی‌بهره است. همچنین وقتی آن را در دست می‌گیرید، متوجه می‌شوید بافت بدنه و کلیک دکمه‌ها اصلاً حس نسخه اصلی را القا نمی‌کنند. بالشتک‌های هدفون بیش از حد نرم هستند و خیلی زود فرسوده می‌شوند. البته این دستگاه تقلبی از سیستم تشخیص گوش و انیمیشن‌های پاپ‌آپ جفت‌سازی بومی اپل پشتیبانی می‌کند تا خریدار را گول بزند.

با بازکردن کاپ‌های هدفون، متوجه لحیم‌کاری‌های بسیار ضعیفی می‌شوید که کابل‌های آن با کمترین فشار جدا می‌شوند. نکته شگفت‌انگیز ماجرا اینجاست که سازندگان چینی برای شبیه‌سازی وزن سنگین نسخه اصلی، چند استوانه نقره‌ای و وزنه‌های فولادی را در داخل هدفون جاسازی کرده‌اند که هیچ کاربرد الکترونیکی ندارند. باتری استفاده شده نیز کاملاً بی‌نام‌ونشان است.

ظاهر ایرپاد پرو ۳ کپی به قدری به نسخه اصلی نزدیک است که تشخیص آن‌ها از یکدیگر به جز از طریق درزهای بدنه، تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسد؛ اما کیفیت ساخت داخلی آن فاجعه است. اگر تلاش کنید سری سیلیکونی را جدا کنید، متوجه می‌شوید که این بخش کاملاً به بدنه چسبانده شده است و با کشیدن آن، کل بخش جلویی ایرپاد همراه با سیم‌ها کنده می‌شود.

اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT Scan) حقایق بیشتری را برملا می‌کند. میکروفون‌های سیستم نویز کنسلینگ و سنسورهای ضربان قلب به‌طور کامل حذف شده‌اند و سازندگان به‌جای کابل‌های منعطف فلکس، از سیم‌های مسی ارزان‌قیمت استفاده کرده‌اند. مهندسی داخلی این هدفون‌ها شباهت زیادی به نسل اول ایرپادها دارد، به‌طوری‌که برد مدار چاپی کوچک آن به راحتی از پایه بیرون می‌لغزد. درنهایت، کیس شارژ دستگاه نیز با ساختاری ضعیف و یک باتری خطرناک و بدون مجوز سرهم شده است که پتانسیل بالایی برای آتش‌سوزی دارد.