راهکار جالب استارتاپ هندی: شناسایی سرطان با کمک بویایی سگ‌ها و هوش مصنوعی

یک استارتاپ هندی به نام Dognosis درحال ترکیب حس بویایی بسیار حساس سگ‌ها با هوش مصنوعی است تا روشی غیرتهاجمی برای غربالگری اولیه سرطان توسعه دهد. در این روش، سگ‌های آموزش‌دیده بوی نمونه‌های تنفس انسان را بررسی و حسگرها و الگوریتم‌های هوش مصنوعی واکنش بدن و رفتار آن‌ها را تحلیل می‌کنند.

به گزارش بلومبرگ، در یک مرکز تحقیقاتی در نزدیکی بنگلور هند، ۱۵ سگ آموزش‌دیده درحال یادگیری شناسایی بوهای مرتبط با سرطان در نمونه‌های تنفس انسان هستند. این سگ‌ها به تجهیزات ویژه‌ای مجهز می‌شوند که هنگام بوکشیدن، داده‌هایی مانند تنفس، فعالیت مغزی و حرکات بدن آن‌ها را ثبت می‌کند. سپس هوش مصنوعی این داده‌ها را برای شناسایی الگوهای مرتبط با سرطان تحلیل می‌کند.

Dognosis می‌گوید در مطالعه‌ای با مشارکت بیش از هزار و ۵۰۰ نفر در شش بیمارستان، این روش در هفت گروه سرطان به دقتی بیش از ۹۰ درصد دست یافته است. در مطالعه دیگری که در مرحله دوم کارآزمایی و در ژورنال Clinical Oncology منتشر شده، این شرکت از حساسیت حدود ۹۰ درصدی برای شناسایی سرطان‌های مراحل اولیه در هفت گروه گسترده، شامل بیش از ۲۰ نوع سرطان، خبر داده است.

ایده استارتاپ هندی برای شناسایی سرطان با حس بویایی سگ‌ها

البته نتایج اعلام‌شده از سوی Dognosis به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که این فناوری یک آزمایش تشخیصی قابل‌اعتماد برای سرطان است. متخصصان سرطان می‌گویند یافته‌ها امیدوارکننده‌اند، اما برای نتیجه‌گیری قطعی باید در مطالعات بسیار بزرگ‌تر و مستقل تأیید شوند.

در روش پیشنهادی Dognosis، بیمار حدود ۱۰ دقیقه درون یک ماسک نخی تنفس می‌کند. نمونه سپس در ظرفی مهروموم‌شده به آزمایشگاه منتقل می‌شود و بیمار نیازی به تماس مستقیم با سگ‌ها ندارد. در آزمایشگاه، سگ‌ها نمونه‌ها را بو می‌کنند و حسگرها اطلاعاتی از حرکات، تنفس، فعالیت مغزی و زبان بدن آن‌ها ثبت می‌کنند تا هوش مصنوعی احتمال وجود نشانه‌های سرطان را ارزیابی کند.

در یکی از جلسات آزمایشی، یک سگ بیگل دوساله ده نمونه را بررسی کرد. این سگ از پنج نمونه نخست عبور کرد، اما هنگام رسیدن به نمونه ششم مکث کرد، آن را بو کشید، کمی دور شد و دوباره بازگشت و برای چند ثانیه اطراف نمونه حرکت کرد تا سیستم آن را مثبت علامت‌گذاری کرد.

سگ‌های این مجموعه در مزرعه و آزمایشگاه Dognosis در نزدیکی بنگلور زندگی می‌کنند و روزانه حدود ۳۰ دقیقه تا یک ساعت روی سکوی تشخیص فعالیت دارند. آموزش آن‌ها به شکل بازی انجام می‌شود و به‌عنوان پاداش خوراکی دریافت می‌کنند. این گروه شامل بیگل، لابرادور، ژرمن شپرد هلندی و نژادهای دیگر است.

به گفته آکاش کولگود، یکی از بنیان‌گذاران Dognosis، سگ‌ها حتی ممکن است توانایی شناسایی انواعی از سرطان را که برای آن‌ها آموزش ندیده‌اند، نشان دهند. او می‌گوید سگ‌هایی که با بوی ۱۰ نوع سرطان آموزش دیده بودند، توانستند نوع یازدهم را نیز که قبلاً با آن مواجه نشده بودند، شناسایی کنند.

اهمیت چنین روشی در هند به وضعیت غربالگری سرطان در این کشور مرتبط است. بر اساس داده‌های آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان، هند در سال ۲۰۲۴ حدود ۱.۵ میلیون مورد جدید سرطان و بیش از ۹۰۰ هزار مرگ ناشی از این بیماری داشته است. غربالگری معمول سرطان نیز در این کشور چندان رایج نیست.

با وجود نتایج اولیه، مسئله اصلی همچنان باقی است: آیا عملکرد سگ‌ها و هوش مصنوعی در جمعیت‌های بزرگ‌تر و متنوع‌تر نیز حفظ خواهد شد؟ آزمایش‌های آینده باید این موضوع را بررسی کنند و هم‌زمان مشخص شود که آیا می‌توان حجم بالای نمونه‌های تنفس را در مقیاس گسترده جابه‌جا و پردازش کرد و اعتماد پزشکان و بیماران را به روشی مبتنی‌بر سگ‌ها جلب کرد یا نه.