دانشمندان: داروهای لاغری GLP-1 میتوانند سرعت پیری بیولوژیک را کاهش دهند
محققان میگویند داروهای کاهش وزن مانند اوزمپیک با کاهش التهاب و تغییر برنامهریزی سلولها، سرعت روند پیری بیولوژیک را کاهش میدهد.
تحقیق جدید دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا سندیگو نشان میدهد که داروهای خانواده GLP-1 مانند اوزمپیک (سماگلوتاید) سلولهای بدن را برای تقویت سلامت سیستم ایمنی و کاهش التهاب دوباره برنامهریزی میکنند و از این طریق، زوال بدن را در سطح سلولی به تأخیر میاندازند.
حدود ۳۰ میلیون آمریکایی درحالحاضر از داروهای خانواده GLP-1 برای کاهش وزن و درمان بیماریهایی مانند دیابت و مشکلات قلبی عروقی استفاده میکنند. متخصصان از مدتها پیش میدانستند که انسان میتواند با رژیم غذایی مناسب، ورزش منظم و دوری از الکل، پیری بیولوژیک خود را به تعویق بیندازد، اما اکنون به نظر میرسد این داروها نیز عملکردی مشابه دارند.
محققان در این مطالعه برای پیگیری روند پیری سلولی در یک دوره درمانی ۳۲ هفتهای، از مجموعهای از ساعتهای اپیژنتیک استفاده کردند. این ساعتها تغییرات شیمیایی روی DNA را که نحوه روشن و خاموششدن ژنها را کنترل میکنند، با دقت ردیابی میکنند.
یافتهها نشان داد که داروهای GLP-1 با کاهش چربیهای اضافی شکم و اندامها، التهاب مزمن و استرس متابولیک را کاهش میدهند. التهاب درواقع پاسخ طبیعی بدن به آسیبها و باکتریها است، اما تداوم آن میتواند به اندامها و بافتها آسیب برساند و پیری سلولی را تسریع کند.
تأثیر داروهای لاغری بر کاهش سرعت پیری
محققان برای رسیدن به این نتایج، دادههای بالینی بیش از ۱۰۰ بزرگسال مبتلا به ویروس HIV را که بهدلیل تجمع چربی اضافی در اطراف شکم دچار وضعیتی به نام لیپوهیپرتروفی بودند، بررسی کردند. بیماران مبتلا به اچآیوی اغلب پیری زودرس را تجربه میکنند، حتی اگر بیماری آنها با داروهای ضدویروسی بهخوبی کنترل شده باشد؛ به همین دلیل آنها گروه هدف ایدهآلی برای بررسی روند پیری محسوب میشوند.

نیمی از این افراد تزریق هفتگی سماگلوتاید را دریافت کردند و نیمی دیگر دارونما گرفتند. نتایج ارزیابی ساعتهای اپیژنتیک خیرهکننده بود؛ این دارو توانست سرعت پیری بیولوژیک را در مصرفکنندگان تا ۹ درصد کاهش دهد و فرایندهای بیولوژیکی مرتبط با خطر مرگومیر را کُند کند.
محققان در یک مطالعه آزمایشی دیگر نیز متوجه شد که مصرف ۲۴ هفتهای این دارو، نرخ پیری را در ۴۲ درصد از بیماران مبتلا به اچآیوی و بیماری کبد چرب کاهش داده است. نکته شگفتانگیزتر این بود که طول تلومرها (توالیهای محافظ دیانای در انتهای کروموزومها که از مواد ژنتیکی محافظت میکنند) در نزدیک به ۴۹ درصد از شرکتکنندگان افزایش یافت و این افراد پس از درمان، توانایی فیزیکی بهتری برای راه رفتن سریع پیدا کردند.
با وجود این نتایج درخشان، دانشمندان هشدار میدهند که این داروها اکسیر جوانی نیستند. آنها هرگز ادعا نمیکنند سماگلوتاید پیری را معکوس میکند یا افراد را جوانتر میسازد، بلکه آنها صرفاً سیگنالهایی از کندشدن برخی فرایندهای بیولوژیکی مرتبط با پیری را مشاهده کردهاند.
یافتههای این پژوهش در ژورنال Nature Communications منتشر شده است.
همچنین بخوانید:
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.