چین اولین تراشه مغزی تجاری جهان را تأیید کرد؛ آغاز دوران سایبورگ‌ها؟

چین اولین تراشه مغزی تجاری جهان را تأیید کرد و در این رقابت، شرکت نورالینک «ایلان ماسک» را شکست داد. این تراشه نئو (NEO) نام دارد و اولین ایمپلنت جراحی محسوب می‌شود که آزمایش‌های بالینی را برای فروش تجاری با موفقیت پشت سر گذاشته است. نسخه اول این تراشه برای بهبود سیستم عصبی بیماران مبتلا به آسیب‌های نخاعی و فلج حرکتی طراحی شده و اکنون در آستانه تولید انبوه برای سیستم بهداشت دولتی چین قرار دارد. اما کارشناسان معتقدند این دستاورد پزشکی، قدم اول در مسیر خلق انسان‌های سایبورگ و خوانش خصوصی‌ترین افکار شهروندان است.

به گزارش MIT Technology Review، تراشه نئو با قرارگیری روی غشای محافظ مغز، سیگنال‌ها را بدون نفوذ عمیق به بافت مغز می‌خواند و خطرات بسیار کمتری نسبت به جراحی برای کاشت تراشه نورالینک دارد. استارتاپ چینی Neuracle Technology در شانگهای با همکاری محققان دانشگاه Tsinghua این دستگاه را توسعه داده است.

هشت سنسور این تراشه در یک جراحی ۹۰ دقیقه‌ای روی لایه بیرونی محافظ مغز قرار می‌گیرند، درحالی‌که تراشه نورالینک مستقیماً به داخل قشر مغز نفوذ می‌کند. این طراحی کمتر تهاجمی باعث می‌شود نئو خطر خونریزی و تخریب سیگنال در بلندمدت را کاهش دهد.

این تراشه سیگنال‌های مغز را به کامپیوتر می‌فرستد و کامپیوتر آن‌ها را به دستوراتی برای یک دستکش رباتیک تبدیل می‌کند. «دونگ هوی» (Dong Hui)، بیمار ۳۹ ساله‌ای که از شش سال پیش از گردن به پایین فلج شده بود، در نوامبر ۲۰۲۴ این ایمپلنت را دریافت کرد. او پس از ماه‌ها تمرین، اکنون می‌تواند با استفاده از این تراشه یک توپ را در دست بگیرد و حتی نام خود را روی کاغذ بنویسد.

عرضه عمومی اولین تراشه مغزی تجاری

حمایت همه‌جانبه دولت چین و اشتیاق بیماران این کشور به پذیرش فناوری‌های جدید، روند تأیید و تجاری‌سازی این تراشه را به میزان چشمگیری سریع‌تر کرد. دولت چین صنعت رابط‌های مغز و کامپیوتر (BCI) را در برنامه پنج‌ساله اخیر خود به‌عنوان یکی از شش صنعت مهم آینده معرفی کرده و بلافاصله پس از تأیید نئو، آن را در سیستم بیمه درمانی کشور گنجاند.

برخلاف سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) که فرایند تأیید آن سال‌ها طول می‌کشد، چین مسیر نظارتی بسیار سریعی را برای این فناوری ایجاد کرد. البته محققان توضیح می‌دهند که آمریکا و چین تعاریف متفاوتی از پیروزی دارند؛ آمریکا می‌خواهد اولین کشوری باشد که پیشرفته‌ترین فناوری را می‌سازد، اما پیروزی برای چین به معنای تسخیر بازار مصرف‌کنندگان و ارائه راه‌حل‌های درمانی در مقیاس وسیع است. علاوه‌براین، درحالی‌که آزمایش فناوری روی بدن انسان در کشورهای غربی نوعی احساس دافعه و ترس ایجاد می‌کند، بیماران چینی با اشتیاق از این نوآوری‌ها استقبال می‌کنند.

ورود این تراشه‌ها به بازار، راه را برای هکرها و نهادهای قدرتی باز می‌کند که ممکن است به خصوصی‌ترین افکار، خاطرات و داده‌های عصبی انسان‌ها دسترسی پیدا کنند. درحالی‌که ارزش این صنعت تا سال ۲۰۳۵ به حدود ۱.۷ میلیارد دلار خواهد رسید، طرفداران تراشه‌های مغزی رؤیای تله‌پاتی دیجیتال و حرکت‌دادن اشیا با ذهن را در سر می‌پرورانند.

ایلان ماسک حتی ایده استفاده از این تراشه‌ها را برای درمان شرایط روانی و آنچه او «ویروس ذهن» می‌نامد، مطرح کرده است که به توانایی بالقوه این فناوری برای ذخیره و بازنویسی خاطرات اشاره دارد.

از سویی، دکتر «دیوید تافلی» (David Tuffley)، کارشناس امنیت سایبری، هشدار می‌دهد که امکان هک‌شدن داده‌های عصبی و افکار بیماران یک تهدید واقعی است. اکنون که جهان در آستانه ادغام انسان و هوش مصنوعی قرار گرفته است، مالکیت داده‌های استخراج‌شده از مغز به مهم‌ترین و ترسناک‌ترین مسئله حقوقی و اخلاقی بشر تبدیل خواهد شد.