اقتصاد دیجیتال؛ واژه‌ای که در ایران از معنا تهی شده است

ایران از پنجشنبه شب در تاریکی دیجیتال فرو رفته. اینترنت همچنان قطع و شبکه داخلی مختل است. هیچ پیامکی ارسال نمی‌شود و حتی تماس‌های تلفنی گاه با اختلال روبه رو می‌شوند. این شرایط موجب شده تا بوی الرحمن اقتصاد دیجیتال در ایران بلند شود و این واژه در این شرایط در ایران معنایی نداشته باشد.

همواره اولین قربانی شرایط خاص در کشور، کسب‌وکارهای پلتفرمی و آنلاین هستند. فرقی هم نمی‌کند که جنگ باشد یا اعتراض، اینترنت پراختلال ایران، قطع شده و این کسب‌وکارها عملا با چالش‌های جدی عملیاتی روبه رو می‌شوند. مثلاً طی دو روز گذشته مسیرهای ارتباطی پلتفرم‌ها با کاربرانشان کاملا قطع شده است؛ حتی تا همین یک ساعت پیش هم امکان ارسال کد ورود به وبسایت‌ وجود نداشت.

مسئولان دولتی هم که همیشه صحبت‌های زیبایی درباره لزوم افزایش سهم اقتصاد دیجیتال از تولید ناخالص ملی مطرح می‌کنند، در چنین شرایطی روزه سکوت می‌گیرند. مثلاً وزارت ارتباطات به راحتی از مسئولیت شانه خالی کرده و می‌گوید مراجع امنیتی درباره قطع اینترنت تصمیم گرفته‌اند.

شاید دولتمردان هنوز فکر می‌کنند وجود این کسب‌وکارها چندان هم برای زندگی مردم حیاتی نیست. پیرمردهای عضو دولت و سایر نهادها که احتمالاً استفاده‌ای از این پلتفرم‌ها نمی‌کنند، نمی‌دانند که قطعی اینترنت و اختلال‌های موجود چطور زندگی مردم را تحت تاثیر قرار داده است.

علاوه بر این افراد زیادی در حوزه اقتصاد دیجیتال فعالیت می‌کنند که هر نوع اختلال در ارتباطات، زندگی آنها را به شدت تحت فشار قرار می‌دهد. آن هم در شرایطی که وضعیت اقتصادی اصلا خوب نیست و گرانی‌های جدید هم به نگرانی افراد برای گذران زندگی افزوده است.

آقایان تصمیم‌گیر، اقتصاد دیجیتال نیمه جان ایران دیگر نمی‌تواند به صورت کج دار و مریز ادامه دهد یا بدون تعارف در آن را تخته کنید یا دست از محدودیت‌های گاه و بیگاهتان بردارید.