گروه اسنپ: یک دهه تلاش برای ساخت کسب‌وکار به دلیل قطع اینترنت در حال نابودی است

کار رو بجایی میرسونن که یه جوان متخصص از هر راهی چه قانونی چه غیر قانونی یا از کشور خارج بشه و یا استارلینک تهیه کنه چون دیگه عملا با قطعی اینترنت دارن با مردم میجنگن . آدمی که گشنست دیگه دین و ایمون و قانون و عواقب کاراش براش مهم نیست هرکاری میکنه شیکم خودشو سیر کنه دیگه فک کن اونی که زن و بچه داره چیه وضعش بعد بگید چرا جوون ها از کشور میرن ، چرا ازدواج نمیکنن ، چرا معترضن

شش ماه از تعدیل بسیار زیاد نیروهای قبلیش نگذشته - این حکومت چرا ذره ای درک نداره

متاسفانه عدم واقع بینی، سواد علمی و توانایی های مناسب در دسته تصمیم گیر منجر به ایجاد ساختار هایی با رفتار های بی تاثیر، تشدید کننده مشکلات و دارای عدم درک کافی از حقایق شده.

دیگه کسی که خودش با رانت به وجود اومده و گسترش پیدا کرده که نباید اعتراض کنه :))
همون یه تیکه از سفره رو سفت بچسب که اگه تغییری رخ بده باید از سر سفره پاشی

خیلی جالبه همه میتونن برن و‌ مهاجرت کنن همه پول دارن و‌ خیلی راحت کلمه مهاجرت رو به زبون میارن انگار همین بغل خونه خاله اس...

تا زمانی که اینترنت وصل نشه به خودم اجازه نمیدم از وب سایت هایی که با اینترنت داخلی کار میکنن خرید کنم. اگه قرار هست ضرر کنیم همه باید با هم ضرر کنیم چه اونی که یک آنلاین شاپ کوچیک داره چه اسنپ و دیجی کالا و ... . دوستان در نظر داشته باشین فروشگاه های بزرگ هستند که میتونن روی بالایی ها فشار بیارن برای باز شدن اینترنت، چون بخشی از سهامشون مربوط به از ما بهترون هست.

و یک عمر تلاش و سرمایه و عمر جوونی خیلیای دیگه

الان این وضعیت سه لایه داره:

۱. لایه واقعی و دردناک
استارتاپ دیجیتال بدون اینترنت مثل کارخانه بدون برقه.
نه فروش، نه ارتباط با مشتری، نه توسعه.
این یک مشکل مدیریتی یا تیمی نیست؛ مسئله محیطیه.

۲. لایه خطرناک
خطر اصلی توقف نیست، فرسایشه:
انگیزه تیم می‌ریزه، اعتماد مشتری کم می‌شه، نقدینگی می‌سوزه و تمرکز مدیرعامل می‌ره روی بقا، نه رشد.
استارتاپ‌ها معمولاً نمی‌میرن، کم‌کم تحلیل می‌رن.

۳. لایه‌ای که هنوز دست ماست
اینجا جاییه که مهندسی و تصمیم مهمه، نه امیدواری.

واقعیت تلخ اینه:
اکوسیستم استارتاپی ایران الان در حالت «تحمل» است، نه «رشد».

بیچاره مردم ایران که این وسط گوشت قربونی شدن. دلمون میسوزه و کاری ز دستمون برنمیاد

من تریدر فارکس هستم حتی دسترسی به اصل سرمایه خودم ندارم که بتونم برای امرار معاش روزانه استفاده کنم در هزاره سوم احساس برده بودن دارم تمام دغدغه مسئولان شده فضای مجازی در صورتی که امنیت روحی روانی و اقتصادی فعالان کسب و کارهای اینترنتی ذره ای اهمیت ندارد

بعد میگن اینترنت طبقاتی و ویژه و دسترسی بدیم به شرکت ها که اینطور مواقع درست کار کنن . خوب مشتری اون شرکت ها مردم هستن دیگه . وقتی دیگه اینترنت نخرن و از شما خرید نکنن تک به تک کسایی که با شرکت اسنپ و اسنپ فود و اسنپ بایک و .... کار میکنن هم بیکار میشن . اصلا شما چیزیو تولید یا عرضه کنی و روی گوگل و اینستاگرام و تلگرام و توییتر یا هرجایی حتی روبیکا تبلیغ کنی کی باید ببینه و از شما خرید کنه؟؟؟ مردم