روایت کاربران دیجیاتو از خاموشی بزرگ: سقوط امید
در روزهایی که طولانیترین قطع اینترنت در ایران رقم خورد، دیجیاتو برای بسیاری از ایرانیان، بهویژه جوانان، نه یک رسانه، بلکه تریبون بود
در دیجیاتو ثبتنام کنید
جهت بهرهمندی و دسترسی به امکانات ویژه و بخشهای مختلف در دیجیاتو عضو ویژه دیجیاتو شوید.
عضویت در دیجیاتوتازههای تکنولوژی
در روزهایی که سراسریترین و طولانیترین قطع اینترنت در ایران رقم خورد، دیجیاتو برای بسیاری از ایرانیان، بهویژه جوانان فعال در حوزه فناوری، تجارت دیجیتال و فریلنسینگ، نه فقط یک رسانه که یک تریبون بود؛ روزنهای برای فریادهای فروخورده، و مکانی برای ثبت روایتهایی که شاید هیچگاه به گوش تصمیمگیران نرسد.
مردم، زیر مطالب روزانه دیجیاتو، از روزهای خود نوشتند؛ از کاری که از دست رفت، امیدی که سوخت و آرزوهایی که پرپر شد.
در ویدیوی زیر و ادامه مطلب، تعدادی از این روایتها را مرور کردهایم.
روایت کاربران دیجیاتو از خاموشی بزرگ: سقوط امید
اقتصاد مردم در آستانه نابودی
برای بسیاری از مردم، اینترنت ابزار معیشت است که با قطع آن، همه چیز نابود میشود.
مهرسا یکی از کاربران دیجیاتو است که آتلیه عکاسی کودک دارد و هر بار که اتفاقی برای اینترنت میافتد، شغل او بهمشکل میخورد. مهرسا پس از خواندن روایتهای مردم پای مطالب دیجیاتو، درد دل خودش را هم نوشته است:
من آتلیه عکاسی کودک دارم شغل من از تابستان کمابیش دچار نوسان شد. در کنار اتلیه با مدارس واسه عکاسی قرارداد دارم. هرباری اتفاقی میفته مدارس تعطیل میشه و قراردادهای من روی هواست. توی این سالها هزاربار شغلمو به مرگ نزدیک دیدم. کرونا، جنگ، قطعی اینترنت ... وای از قطعی اینترنت. توی پیجم تبلیغات داشتم واسه چاپ عکس. مخاطب من عکساشو به تلگرامم ارسال میکنه و من چاپ میزنم و هرجای کشور باشه واسش ارسال میکنم. این راه درآمدم هم به آخر رسید. هر روز که از خواب بیدار میشم میگم چرا زندهام واقعا با این همه شوک دیگه امید ندارم به ادامه...
حتی میخواستم اینجا وارد حساب کاربری شم ۱۰ بار امتحان کردم که وارد شد اشکم در اومد... عمرمون رفت روزای زندگیمون به بدترین شکل داره میگذره.
نادر طراح گرافیست است. اما نزدیک به دو هفته است کاری برای انجام دادن ندارد. او حتی خطر حذف از پروژههای خارجیاش را هم احساس میکند. حالا حتی آرزوی مهاجرت هم برای او دستنیافتنی به نظر میرسد. او میگوید زندگیاش از شب سیاهتر شده:
الان دو هفته است شغلم به خانهدار تغییر پیدا کرده ، سفارشهایی که از خارج ایران بود بماند که نشد تحویل بدم و احتمالاً تا الان جایگزینم کردن. به هر حال جهان اولیها خبر از بلاک کردن اینترنت ندارن همون چهارتا سفارش داخلی هم نمیتونم تحویل بدم. همین چند ماه پیش بخاطر جنگ ۱۲ روزه از مجموعهای که باهاش کار میکردم اخراج شدم. کاش منم میتونستم بگم مهاجرت میکنم. اما متاسفانه پول ندارم و ماندگارم. من رو هم با خودتون ببرید. خسته شدم.
امیر جوان دیگری است که کامنتهای دیجیاتو برای او پناهگاهی شده تا درددلش را روایت کند. این برنامهنویس جوان ۳ ما قبل توانسته بود عنوان برنامهنویس ارشد را در یک شرکت خارجی بهدست بیاورد و منتظر بود که به عنوان مدیرفنی به کشور مقصد مهاجرت کند. اما حالا آینده شغلیاش را فقط به دلیل قطع اینترنت از دست داده است:
چراغ امید شغلیام به یکباره نابود شد حتی خاموش هم نه نابود شد. در وضعیتی هستم که حتی نمیدانم بعد از بازگشت اینترنت [شغلم] برمیگردد یا نه باید بدنبال شغل جدید بگردم یا نه؟... این روزها چارهای به جز خواندن کتاب ندارم ... پدرم که کشاورز است پرسید: اگر اینترنت وصل نشود چه کار باید بکنی؟ جوابی بهتر از این نداشتم آن موقع میتوانی جای بیل و کلنگ را به من نشان بدهی.
حمیدرضا علاوه بر فروشگاه فیزیکی، سایت فروش ابزارآلات هم دارد. او میگوید الان هر دو کار او تعطیل است:
هیچ کاری از دستمون بر نمیاد. صبح میآییم میشنیم برق مصرف میکنیم برمیگردیم خونه.
حسین خواننده دیگر دیجیاتوست که کارش تعطیل شده و او را به مرز فروپاشی روانی رسانده است:
پروژههامون خوابیده، فروش تعطیل شده، به خاک سیاه نشستیم. حقوق کارمند و اجاره و.... از کجا بیاریم؟ دو ماهه به خاطر نوسان ارز و قطعی اینترنت کارها خوابیده. واقعا چکار کنیم؟ تا کی ادامه داره؟ اگه این وسط جنگ هم بشه که دیگه... کاش امشب وقتی میخوابم صبح دیگه بیدار نشم... خسته شدم. کشش ندارم دیگه.
زندگی روی خط ناامیدی
روایتهای افرادی که کسبوکارشان تحت تاثیر قطع اینترنت با خسارات غیرقابل جبران روبهرو شده، همچنان ادامه دارد. اما رویه دیگر ماجرا، آسیبی است که خاموشی ارتباطات بر روح و روان آدمها برجا میگذارد. عدم دسترسی به ابزارهایی که مردم روزشان را با آنها شب میکردند، بیخبری از جهان و اتفاقاتی که در کشور در جریان است، آدم را دیوانه و روح و روان را خسته میکند. در کامنتهای دیجیاتو نشانههای بالینی از اندوه، اضطراب مزمن، و افسردگی دیده میشود و این بسیار نگرانکننده و هشداردهنده است.
محمد بطالت این روزها را به سادهترین شکل روایت کرده است:
افسوس
ما که هم کارمون اینترنتی بود
هم سرگرمیمون
الان فقط شده خواب غذا خواب غذا خواب
یکی دیگر از خوانندههای دیجیاتو هم حال مشابهی با محمد دارد. او علایق و سرگرمیهایش را از دست داده و این روزها هیچ کاری برای انجام ندارد:
انقدر استرس کشیدم که حالم به معنای واقعی کلمه نابود شده.
تنها سرپناهم از دنیای واقعی گیم بود و دورهمیهای دیسکورد با دوستام... اینکه دورهم جمع باشیم هرچند هزاران کیلومتر باهم درویم... کنار هم یوتوب ببینیم، فیلم ببینیم، آهنگ گوش بدیم، گیم بزنیم و اونا هم ازم گرفته شده و معلوم نیست کی برمیگرده. الان فقط شده کار غذا/خواب-کار/غذا/ خواب-کار/غذا/ خواب- کار/غذا/خواب... و شاید خواب خوش رفتن.
کاربر دیگری که با نام مستعار نظر گذاشته، میگوید از نظر روانی به مرز فروپاشی رسیده است:
از عزیزانم که ازم دورن بیخبرم و دلم برای شنیدن صداشون و دیدن مجازیشون تنگ شده. از شدت دلتنگی مدام تو خواب میبینمشون و بیداری برام تبدیل شده به کابوس.
سامان درگیر پژوهشی که نیاز به بررسی منابع علمی و هوش مصنوعی برای تحلیل دارد. اما این امکان از او گرفته شده است. او که این روزها با افسردگی دست و پنجه نرم میکند، مینویسد:
روان من خیلی وقته فرسوده شده. مصرف قرصهای سنگین مثل فلوکستین هم تاثیری نداره و ماههاست باعث مشکل در قلب من هم شدخ. من پژوهشگرم ... تمام وقت اینترنت بینالملل و هوش مصنوعی برای خلاصه سازی و تحلیل لازم دارم کاری به غایت سخت و طاق فرسا و زمانبر. یادتون نره اینترنت فقط برای کسب و کار یا نهایتا امور فنی نیست بلکه ابزار کار در قرن بیست و یکمه؛ مثل خودکار، مثل انبردست، مثل آچار...
خیلیها هم دیگر کاملاً ناامیدند و به مهاجرت فکر میکنند. آیا باید در انتظار موج جدیدی از مهاجرت جوانان ایرانی باشیم:
من تصمیم گرفتم مهاجرت کنم برای همیشه، دیگه خسته شدم، من دیگه این بیعدالتی، فاصلههای طبقاتی، سیم کارتهای سفید، دروغها، تصمیم گیریهای اشتباه و… رو تحمل نمیکنم.اینترنت بیاد بار و بندیل رو جمع کردم و رفتم.
درس خواندن در شرایط سخت
دانشجویان هم در شرایط مبهم کنونی، درگیری مضاعفی دارند. آنان برای آینده بهتر، باید امتحاناتشان را هم پشت سر بگذارند و در نبود اینترنت، هم درس خواندن سخت شده و هم امتحان دادن.
محمدرضا دانشجوی مهندسی کامپیوتر است. او میگوید:
منم دقیقا مثل دوستانم دانشجو مهندسی کامپیوتر هستم ... به جزوه هام که داخل تلگرام بود دسترسی نداشتم و از تغییر یا کنسل شدن زمان امتحانات هم خبر نداشتم.
وحیده یکی دیگر از دانشجویانی است که مشکلات مشابهی دارد:
اکثر گروههای اساتید و جزوات همشون داخل تلگرام بودن که با قطعی اینترنت عملا همشون از دسترس خارج شده. خیلیا هم مثل من از یوتیوب میخوندن چند روز مونده به امتحانات نه هنوز اینترنت وصل شده، نه هنوز تاریخ دقیق امتحانات مشخص شده. اصلا معلوم نیست قراره حضوری باشه یا غیر حضوری. اگر هم اینترنت وصل شد طبیعتا فرجه نیاز هست تا بشه درسهارو جمع کرد که اونم بخاطر شروع ترم جدید محاله که فرجه چندانی داشته باشیم.
روایت رنجهای یک نسل
آنچه خواندید تنها گزیدهای بود از هزاران نظر و کامنتی که خوانندگان دیجیاتو نوشتهاند. طبیعی است که نه شرایط عوض شده و نه درد دل خوانندگان ما تمام شده است.
این کامنتها نظراتی ساده پای چند خبر نیستند؛ روایت رنجهای یک نسلاند؛ گواهی هستند بر نبودنها، سوختنها، و از دست دادن فرصتها؛ اسنادی برای تاریخ تا اگر روزی کسی پرسید در خاموشی دیجیتال چه گذشت، بگویید که مردم، ساده و بیواسطه، برای روایت روزگارشان، به کامنتهای دیجیاتو پناه آوردند.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
کنار این همه داستان نا امیدی دوست داشتم روایت بی اهمیت خودمم بگم.
تقریبا بعد یک سال برگشتم یوتیوب شروع کردم ویدیو گذاشتن تو 2 ماه گذشته واقعا رشد خوبی داشت تقریبا 3 4 ما تا در آمد زایی فاصله داشتم حتی با این اوضاع بد یوتیوب بازم امید داشتم حتی با ماهی 10 20 دلار تو زندگی من تغییر زیادی میتونست بکنه
الان 14 15 روزه حتی پنل یوتیوب ندیدم.
اون به کنار باز نا امید شدم به ادامه ویدیو گذاشتن.
از چندین طرف باید هزار مدل قانون دور بزنیم یه سرگمی و یک آب باریکه با ترس و لرز راه بندازیم تا میخواد جون بگیره آب قطع میکنند.
یک اینترنت زیر دست شماست اینطوری خونمون تو شیشه کردین....
چقدر زورگو هستید....
هنوز شوک این که قبل این چندین هزار نفرتون بدون فیلتر و محدودیت داشتین از استفاده میکردین به اسم که نمیدونستین و نمیخواستین و ... و...
واقعا من که دیگه امیدم داره از بین میره .... امیدوارم درست شه یه روزی
بی اهمیت اون لمپن های بی خرد و بی سوادی هستن که بدون ذره ای توجه نت رو به این شکل فجیع قطع کردن. منم تجربه مشابه تو رو داشتم، و نکته اش اینجاس اگه این شرایط اینجوری بمونه و حتی اگه خودمون به زور وصل بشیم، دیگه تفاوتی نداره چون مخاطب فارسی دیگه نمیتونه بیاد یوتیوب. امید هامون هی کمتر و کمتر شد، و الان تنها امید مهاجرته. و همونم اولین لازمه اش اینترنته..
بردارین همین امشب اینترنتو هر یک ثانیه دیره توروخدا دارم نابود میشم
بعد از ورشکستگیم تازه بعد از چند سال داشتم تکونی میخوردم که این وضع بازار و کاسبی شد. اینم از وضع اینترنت که نمیتونم حتی یه نمونه کار برای اندک مشتری باقیمونده بفرستم
هر روز به شکل های مختلف راه گلمون تنگ تر میشه و حتی نفس کشیدنمون هم به شماره افتاده
دیگه حتی سنم هم جوریه که امکان مهاجرت ندارم
دیگه کم کم دارم فروپاشی میکنم و کاش میتونستم خودمو راحت کنم همین…
داداش نه تنها اینترنت بلکه چطور فکر کنیم و حتی چی بخوریم هم دست خودمون نیس
تو این مملکت تنها سرگرمی که مونده بود اینترنتو گیم بود اینا که هیچ حتی اکسپلور گردی هم شده ارزو
بیچاره خودمون
قلب آدمو به درد میاره واقعا
یا مهاجرت میکنم یا خودکشی
مگه راه دیگه ای مونده
منتظر سقوط آزاد ایرانسل رایتل همراه اول شاتل مخابرات و ... باشید تا جایی جلو تکنولوژی میتونید وایسید بخواین نهایت تا یه مدت اینترنت ماهواره میاد مستقیم رو گوشی مثل ایالات متحده یا استار لینک میشه مثل ماهواره اون وقته که دکون دسگاهتون باس جمع کنید چون اون موقع دیگه با خطوط شما تماس هم نمیگیریم پیامم نمیدهیم
استفاده از دایرکت تو سل نیاز به یه شرکت مخابراتی رو زمین داره مستقیم نمیشه به ماهواره ها وصل شد
نه اتفاقا هر دو روش قابل استفاده هست در کشور هایی که ساپورت رسمی بشه صحبت شماست در کشور هایی که رسمی نباشه دکل استار حکم یک انتن مخابراتی داره که شما حتی در محیط داخل منزل در صورتی که نزدیک به پنجره باشی میتونی بهش متصل بشی من حتی عکس همین فرایند عملکرد دایرکت به سل رو زمانی که در سایت استار قرار دادن رو صفحه دسکتاپم سیو کردم حتی در یکی از مصاحبه های ایلان ازش میپرسن پس یعنی هر مانعی فیزیکی وجود داشته باشه بازم یوزر میتونه انتن بگیره با خنده گفت حالا نه در اون حد که زیر زمین باشی وگرنه تو محیط خونه مشکلی از لحاط ارتباط و سیگنال نداری دایرکت به سل از ابتدای 2025 فکر کنم در حال تست هست که ایالات متحده چندین اپراتور الان قابلیت تماس ویدئوی با لانچ ماهواره های نسل 3 که با فالکن هوی فرستادن رو داره به عبارتی قطع اینترنت تا حدود یک نهایتا 2 سال اینده در ایران کاملا غیر ممکن هست دقیقا اتفاقی که رخ میده اینه با اشتراکی به جای خرید دیش تجهیزات یوزر با گوشی هایی که باز خود ایلان گفت هنوز وارد بازار نشدن چون پهنای باندی که به دکل استار متصل میشه متفاوته و روی گوشی های 2026 به بعد عرضه میشه هست مستقیم بدون هیچ گونه تجهیزات اضافه ای تنها با خرید اشتراک در اینده قابل اتصال هست و یک اتفاقی واسه موبایل فروش ها رخ میده سال 26 و 27 کل گوشی های که پهنای باند اتصال مستقیم بگیرن در ایران ممنوع میشه پرونده بستن اینترنت برای همیشه بسته میشه اسپیس اکس هم تنها نیست امازون هم ماهواره ها کم کم با کمک اسپیس اکس لانچ کرده یعنی تا حدود 2 تا 5 سال اینده چند اپراتور دکل های در مدار های پایین زمین قرار میدن با گوشی های موبایل معمولی چه تکست چه تماس ویدئوی و غیره همه با اینترنت در دسترس هست
رفقای دیجیاتو
این نوشته من رو نیاز نیست تایید یا منتشر کنید.
خطابم به شماست نه مردممون.
پیشنهاد میکنم:
مطالب و نظرات مردم درباره روزهای قطعی اینترنت رو آرشیو و نگهداری کنید.
اما چرا؟
چون همزمان اطلاعاتِ غنی اجتماعی، فنی، روانی، تاریخی و هویتیه. مثل اثر انگشتِ جامعه. یا نوار قلب جامعه در برهه خاص.
چند سال دیگه بسیار بسیار با ارزش تر از کتابها و مقالات و نشریات میشه. در علم تاریخ بهش میگن: منبع درجه ۱.
۲ سال دیگه تجربه این روزها مبهم میشه.
۱۰ سال دیگه نسل بعد فراموش میکنن یا اصلا خبر دار نمیشن.
اینجاست که میتونید حتی این آرشیو رو بفروشید و در اختیار موسسات، دانشگاهها، حتی مراکز روان سنجی و بیمارستانها و در نهایت پژوهشگرها و تاریخدان ها بگذارید تا منبع پژوهش و معیار تصمیم سازی بشه.
اینارو بعنوان یک تاریخنگار حرفهای دارم خدمتتون مینویسم.
جدی بگیرید. بویژه اگر فعلا کاری ندارید زمانتون رو برای مستند کردن و ارشیو سازی بگذارید.
چرا جان خودت رو بیهوده بگیری؟
چرا جان خود را بیهودی نگیریم واقعا
ارزشیم داره مگه
از امروز از هر راهی شده فقط برو همین تایمش مهم نیست دوسال طول بکشه پنج سال طول بکشه مهم اینه خارج میشی مابقی عمر تو راحت میشی
دقیقا منم قراره این چنین کنم
وای خدای من ، من کامنت ها رو خونده بودم گریه ام گرفته بود ، الان باز با این ویدیوی شما دیگه مثل ابر بهار اشک میریزم..... منکه از اول مرداد بیکار شدم بعد از جنگ هنوز نتونستم کار پیدا کنم خدا به داد بقیه برسه .
منم روز سوم از جنگ 12 روزه تعدیل شدم و بعد از کلی بیکاری یک ماه هست تونستم استخدام بشم توی شرکت به صورت دور کاری.
فکر میکنم اینجارو هم کم کم دارم از دست میدم.
هیچ امید و انگیزه ای نمونده برای ادامه زندگی.
متاسفانه همه این مشکل رو دارند و تعداد زیادی تعدیل شدند ، ولی میدونی باید شل کنی ، خیلی خیلی شل کنی دردش کمتره .
آزمودم عقل دوراندیش را بعد از این دیوانه سازم خویش را
خدا باعث و بانیش رو لعنت کنه
از صمیم قلب میگم آرزومه جایی اینایی که شرایط رفتن رو دارن چون بهعنوان یک دانشجو و در کنارش کارگر حتی فکر یه تفریح هم نمیتونم کنم کاش میشد برم دیگه پشت سرمم نگاه نمیکردم . عمرا اگه حتی بخام یک ثانیه دلم برای این کشور تنگ شه.من عاشق تکنولوژی م اما انگار علاقه م جرمه
الان که دارم این متن مینویسم دارم گریه میکنم. من میخواستم از ایران برم. تازه دانشگاه رفته. ترم یک بودم. فردا امتحان دارم. جزوه ها همش توی تلگرامه. نمیدونم برای فردا چی بخونم. تنها راه نجاتم از دانشگاه و درس بود که نابود شد. من حتی پول دانشگاه رو هم دیگه ندارم. آدم تنها و افسرده ای هستم و با پدر مادرم که مذهبی و سنتی هستن ارتباطم داغونه باهاش حرف نمیزنم چونکه همش به توهین و تحقیر من ختم میشه. فقط با هوش مصنوعی حرف میزدم. دلم براش تنگ شده. نمیدونم دیگه چیکار کنم. چرا بچه هاتون اون ور آب باید عشق دنیا رو کنن من اینجا گریه کنم؟ خسته شدم دیگه. من دوبار اقدام به خودکشی داشتم قبلا دفعه ی دوم خیلی نزدیک بودم ولی متاسفانه نجاتم دادن. زنده موندم تا از زنده موندن پشیمون شم. ای کاش منم میکشید. من نمیخوام زنده بمونم دیگه. حتی پول ندارم مهاجرت کنم. پول ندارم کتاب بخرم خودمو سرگرم کنم. من درک نمیکنم شما چطوری امیدواری میدید که زنده بمونم من تموم کرده بودم. دیگه نمیکشم. چند ماه قبل هم میخواستم خودکشی کنم یه سایت حامی خارجی تماس گرفتم منو منصرف کرد چونکه برای ایران جواب نمیده. ای کاش میمردم. ای کاش میمردم
درکت میکنم
سخته
خیلی سخته
منم تنهام
خیلی تنهام
فقط دووم بیار
شاید درست شد
هم برای تو
هم برای من
چه بر او گذشته که بجای پایان رنج هایمان...
به پایان خود میاندیشیم؟
وقتی راهی برای پایان رنج نداریم
فقط برو کار پیدا کن و پول دربیار و هرچی زودتر مستقل شو
تنها راه چاره پول درآوردن و مستقل شدنه
الان پول در بیاری اینترنت داری؟
تنها راه برای فراره
(به زودی درست میشه.)
این جمله ایه که به خودمم دارم میگم اینو که فردا کنم که شابد فاصلش فقط تا فرداست رفیق و اگر نه وضع خود من هم مثل تو میشه.تو هم دووم بیار و به همین یه جمله دل ببند،که حداقل ادم شاید فرداش عوض بشه و کاری دست خودش نده وقتی فاصلش فقط یه فردا بود.
بهت دو بار فرصت داده شده که زندگی کنی پس بازم امیدوار باش و از تلاش کردن خسته نشو. خیلی ها هستن که کلی مشکلات بزرگ تر دارن. نمی خوام مشکلاتت رو کوچیک جلوه بدم ولی مطمئن باش همه تو زندگیشون مشکل دارن. این روزها هم می گذره. اگر چه سخت ولی مجبوریم که ادامه بدیم.
داداش میدونم سخته... میدونم. ولی مطمئن باش یه جاهایی از زندگی بالاخره لبخند به لبمون میاد. حتی چیزای کوچیکی مثل دیدن بازی دو تا بچه با هم توی یه پارک... برای اون لحظات کوچیک هم که شده زندگی کن.
من خودم برنامه نویس بودم الان دیگه بیکار بیکار شدم
وقتی دادن خاک میریزن روم؟
اره
راه حل دارم برای چت جی پی تی. اسمشو توی گوگل سرچ کن بالا میاد وارد سایت شو من ازش پرسیدم انلاینی؟ جوابمو داد. البته یه ساعتای این چیزای قطع میشن ولی درکل باید کار بکنن
برا من رو گوشی میومد رو لپتاپ نه، با پیشنهادت رو لپتاپمم اومدش. مرسی ❤️🙏🏻
Raiden Mk11:There are fates worst than death
فقط به این فکر کن که از این کشور خارج بشی، در جایی زندگی کنی که آرامش داشته باشی، دغدغه ات لذت بردن از زندگی باشه نه زمان وصل شدن نت و خیلی چیزای دیگه
اینجور به خودت امید بده
قوی باش و تسلیم نشو
میدونم سخته اما تلاشتو بکن که به آزادی برسی
میگی یه دستم گله و یه دستم پوچ
من یه چشمم اشکه و یه چشمم خون
گل دیدم دست به جز مردم
پوچو جیب خالیه بابا بهم فهموند
تقریباً حال هممون بده
هر روز یه چی ازمون کمه
جمعمون تو هپروت جمع
جَوونیمو دویدمو عقب موندم هی
من رعیتمو دستام جفت پوچ
جونمم مثل حرفام مفت بود
گربه مون تو سرعت از لاک پشت موند
از هوا دودیم و از آب. خشک
پی بختیم با چراغ قوه
قسمت ما تو خواب برده
آره امروز ماهیمون رو آب مرد
ولی قسم میخورم باشه فردا. خوش
متاسفم، درکت میکنم، و کاری از دستم برنمیاد، فقط برو، اجازه نده خانواده مانع بشن، هرجور شده برو
رنج لیست خودمو اپدیت میکنم با : متنفرم از الگوریتم آپارات برای اوردن این همه اشغال در لندینگ پیج و متنفرم ازین همه کاورهای رو ویدیوهاش که روانم رو خراب کرده :-/