فروش سانتیمتری مسکن توسط شهرداری تهران از طریق پلفترم «خانهریز»
آیا تحریک عرضه، راه حل مشکل مسکن پایتخت است؟
در دیجیاتو ثبتنام کنید
جهت بهرهمندی و دسترسی به امکانات ویژه و بخشهای مختلف در دیجیاتو عضو ویژه دیجیاتو شوید.
عضویت در دیجیاتوتازههای تکنولوژی
شهرداری تهران پلتفرمی به نام «خانهریز» را راهاندازی کرده که در آن خانه به صورت سانتیمتری فروخته میشود. در صفحه اول وبسایت خانهریز میخوانیم: «منظور از هر خانهریز، یک صدم متر مربع از یک ملک یا پروژه مشخص است.»
فروش سانتیمتری خانه در واقع نوعی الگوی تامین مالی جمعی است. افراد با مشارکت در پروژهها از این طریق، سرمایه ساخت پروژههای ملکی را تامین میکنند و در صورتی که نتوانند سرمایه یک واحد کامل را تامین کنند، مالک آن نخواهند بود. شهرداری تهران با این مدل نوعی پلتفرم سفتهبازی برای افرادی فراهم کرده است که به دنبال کسب سود از بازار مسکن هستند.
۴۵۰ هزار خانه خالی در شهر تهران؛ در عرضه مشکلی نداریم
جذب و جهتدهی سرمایههای خرد در این حوزه، محرکی برای افزایش عرضه مسکن خواهد بود. این در حالی است که آمارها نشان میدهد مشکل مسکن در ایران، کمبود عرضه نیست. تجارت نیوز گزارش داده، بر اساس آمارهای موجود حدود ۹.۴ درصد از کنتورهای گاز کشور هیچ مصرفی ثبت نکردهاند که بهعنوان خانه خالی شناسایی میشوند.
بر اساس این آمار در کشور حدود ۲ میلیون و ۵۷۴ هزار واحد مسکونی خالی از سکنه وجود دارد. استان تهران یز نیز اختصاص حدود ۴۵۴ هزار واحد مسکونی خالی در صدر قرار دارد.
بهگفته «فرشاد مومنی»، اقتصاددان و عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی، بر اساس گزارش وزارت راه و شهرسازی در سال ۱۳۹۳، تنها در همان سال ۲۵۰ میلیارد دلار از منابع کشور برای ساخت خانههای خالی از سکنه هدر رفت. مومنی میگوید: ««در هیچ دورهای در تاریخ معاصر ایران، فشار معیشتی برای داشتن سرپناه تا این حد گسترده و نگرانکننده نبوده است.»
چند آمار نگرانکننده در حوزه مسکن
گزارش خبرگزاری «ایلنا» با عنوان دوره انتظار برای خانهدار شدن به ۳ تا ۵ دهه رسید، حاوی آمارهای نگرانکنندهای است. طبق این گزارش، شاخص دسترسیپذیری به مسکن (میانگین قیمت مسکن تقسیم بر میانگین درآمد سالانه خانوار) در سالهای اخیر رو به وخامت بوده است.
علاوه بر این، برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد، شاخصی به نام مقرون به صرفه بودن مسکن معرفی میکند که بر اساس آن خانوار باید حداکثر ۳۰ درصد از درآمد خود را صرف مسکن کند؛ در غیر این صورت سایر نیازهای اساسی خانوار تحت تاثیر قرار میگیرد.
طبق گزارش ایلنا و با استناد به دادههای این شاخص که توسط مرکز آمار ایران منتشر شده، طی سال ۱۴۰۳ سهم مسکن از هزینههای خانوارهای شهری کشور ۴۳.۷ درصد و برای مناطق شهری استان تهران نیز نزدیک به ۶۰ درصد بوده است.
همچنین با بررسی شاخص طول دوره انتظار برای خرید مسکن در شهر تهران، در مییابیم این عدد از ۳۰ سال طی سالهای ۸۹ تا ۹۱ به حدود ۵۰ سال در سالهای اخیر رسیده است. به بیان دیگر یک خانواده ساکن شهر تهران اگر بتواند یک سوم درآمد خود را پسانداز کند، ۵۰ سال طول میکشد تا مالک یک واحد مسکونی ۷۵ متری شود.
با همه این اوصاف، به نظر نمیرسد تحریک تقاضا از طریق راهاندازی یک پلتفرم تامین مالی ساخت مسکن، راه حلی برای حل مشکل مسکن در پایتخت باشد.
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.