وقتی تاریکی حریف زندگی نمیشود؛ روایتی از شبهای روشن اوکراین برای ایران نگران
تجربه مردم اوکراین پس از حمله روسیه به شبکههای برق این کشور را در ادامه مرور میکنیم.
کمتر از ۱۲ ساعت به ضربالاجل تهدیدآمیز ترامپ برای هدف قرار دادن زیرساختهای برق کشورمان باقی مانده است. در چهره آدمها در خیابان، در مترو و در لابهلای پیامهای شبکههای اجتماعی، دلهرهای عمیق موج میزند. ترس از تاریکی، ترس از قطع شدن ارتباطات و ترس از ناشناختهها.
یکی از کاربرانمان برایمان نوشته: «سلام دیجیاتو روزت بخیر، یه درخواستی داشتم نمیدونم چقدر میسر هست یا نه، حقیقتش خیلی استرس و نگران امروز و امشب هستم، میخواستم آیا میتونید یک تحلیل بزارید یا یه چیزی که بدونیم قراره دقیقا منتظر چی باشیم، سناریو ها رو بررسی کنید تحلیل کنید نمیدونم»

همه حق داریم نگران باشیم؛ چراکه آمریکا و اسرائیل در جریان این جنگ نشان دادهاند که هیچ خط قرمزی ندارند. مدرسهای را هدف حمله قرار میدهند و نمیپذیرند، دانشگاهها را نابود میکنند، به خطوط راهآهن و پلها آسیب میزنند و جنایت میکنند. اما انسان، موجود تطبیقپذیری است و شاید ما ایرانیها بیشتر از مردمان سایر کشورها آن را بلد باشیم؛ چراکه هیچ وقت سر بزنگاهها، آن معجزهای که منتظرش بودیم، نصیبمان نشد.
اما زندگی حتی در دل تاریکی مطلق، هرگز متوقف نمیشود. گواه این حرفم تجربه مردم اوکراین پس از حمله روسیه به شبکههای برق این کشور است که در ادامه آن را مرور میکنیم. البته یک تفاوت بزرگ با آنها داریم، عدم دسترسی به اینترنت که فردا وارد چهلمین روز میشود.
گذر از شوک اول
حملات روسیه به زیرساختهای انرژی اوکراین، باعث قطعیهای گسترده برق در سراسر این کشور شد و صدها هزار نفر را در دماهایی تا منفی ۱۹ درجه، بدون برق، گرمایش و آب گرم رها کرده بود.
بر اساس گزارش میدانی و مصاحبههای منتشر شده در شبکه خبری TVP World، یکی از شهروندان شهر خارکیف، دومین شهر بزرگ اوکراین، درباره تجربه عبور از خاموشیهای گسترده گفته بود:
«اولین قطعیهای برق در سال ۲۰۲۲ واقعاً ترسناک بود و به نظر میرسید زندگی در شهر منجمد و متوقف شده است. اما امروز وضعیت کاملاً متفاوت است. به محض اینکه برق میرود، صدای وزوز موتورها در کل شهر میپیچد. تقریباً تمام کافهها، فروشگاهها، داروخانهها و نهادهای عمومی به ژنراتور مجهز شدهاند. زندگی متوقف نمیشود، فقط به یک حالت دیگر تغییر فاز میدهد؛ به «حالت ژنراتور».»

والنیتنا 67 ساله نیز گفته بود: «خب، دقیقاً در رفاه زندگی نمیکنیم، اما به نوعی سازگار شدهایم. حداقل نه گرسنهایم نه کثیف، و راستش مثل سنگ میخوابیم.»
ابتکارات ساده برای جریان زندگی
سازمان بینالمللی «نجات کودکان» در یکی از گزارشهای رسمی خود از وضعیت اوکراین، به ابتکارات جالب مردم برای حفظ زندگی روزمره اشاره کرده بود. البته این ابتکارات در شرایط فعلی که به سمت روزهای گرم سال حرکت میکنیم، برای ما کاربردی نیست؛ فقط نشان میدهد که میتوان مشکلات را به شکلی حل کرد.
در این گزارش آمده که خانوادهها در آپارتمانهایی که به دلیل قطعی برق از گرمایش محروم شده بودند، در اتاق خوابهای خود، چادر مسافرتی برپا میکردند تا با حبس کردن گرمای بدن، فضای کوچکی را گرم نگه دارند.

همچنین در زمان از کار افتادن یخچالها، بالکن خانهها به یخچالهای موقت تبدیل شد تا از خراب شدن مواد غذایی جلوگیری شود. پخت و پز با اجاقهای کوچک مسافرتی و حتی گرم کردن آجر روی گاز برای انتقال تدریجی گرما به محیط خانه، از دیگر راهکارهایی بود که مردم برای عبور از این بحران به کار بستند.
همبستگی و تولد دوباره محلهها در تاریکی
یکی از نقاط روشن تاریکیهای اوکراین که هیئت ناظران حقوق بشر سازمان ملل و خبرنگاران به آن پرداختهاند، زنده شدن روحیه همبستگی میان همسایهها بود. در روزهای عادی، شاید ما نام همسایه دیوار به دیوارمان را هم ندانیم، اما بحران، آدمها را به هم پیوند میدهد.
یکی از شهروندان اهل کییف، پایتخت اوکراین، در روایت خود برای خبرنگاران گفته بود: «در اوکراین، سختیها مردم را دور هم جمع کرد. در ساختمان ما، همسایهها برای گرم کردن غذا، پخت و پز روی اجاقهای گازی یا شارژ کردن دستگاهها در کافه کوچک طبقه پایین، به یکدیگر پیشنهاد کمک میدهند. در این مراقبت جمعی، گرمای خاصی وجود دارد و یک اطمینان خاموش که ما با هم از این شرایط عبور خواهیم کرد.»

مردم اوکراین یاد گرفته بودند به جای انزوا و ترس در آپارتمانهای تاریک، منابع انرژی خود مانند پاوربانکهای بزرگ را به اشتراک بگذارند یا در چادرهای گرمایشی که در سطح شهرها برپا شده بود، دور هم جمع شوند و علاوه بر شارژ کردن گوشیها، به یکدیگر امید دهند.
ما از تاریکی بزرگتریم
دلهره این ساعات ما در ایران، کاملاً معتبر و قابل درک است. تهدید به نابودی زیرساختها، دقیقاً با هدف فلج کردن روان جامعه و ایجاد همین وحشت انجام میشود. اما همانطور که مستندات و تجربیات میدانی از کشوری جنگزده مانند اوکراین نشان میدهد، تاریکی و قطع ارتباطات، نقطه پایان زندگی نیست. ما ایرانیها، با تاریخچهای طولانی از زیستن در شرایط سخت و تحریم، استاد بلامنازع پیدا کردن راههای جایگزین هستیم.
با چند چراغقوه، یک اجاق مسافرتی، ذخیره آب و مهمتر از همه، با تکیه بر همبستگی و هوای یکدیگر را داشتن، این شبهای پرالتهاب نیز میگذرند. هرگز فراموش نکنید که انسان و ارادهاش برای بقا، از هر موشک و تهدیدی سرسختتر است.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
ثبت نام کردم اکانت زدم اومدم اینجا بگم دم تک تک عوامل این سایت گرم و ممنون که هستید و حمایت میکنید قطعا فردا روز ما هم حمایت میکنیم ❤️❤️❤️
فقط میتونم بگم خدا بهمون رحم کنه
مرگ بر اسرائیل
چرا این کشور به اسپانیا، ژاپن، عربستان، قطر و غیره حمله نمیکنن؟
حیف زمین دست شماست و ما روهم بازی راه نمیدین :)
مثل اینکه هیچ امیدی به پذیرفتن آتش بس چهل روزه پیشنهادی پاکستان از طرف ایران نیست و بطور رسمی ایران اتش بس رو رد کرده😔پاکستان هم گفته درصورت حمله گسترده ایران به عربستان اونا هم وارد جنگ با ایران میشن😔کاش کسی از تصمیم گیران نهایی ایران پیدا بشه و جلوی ویرانی ایران رو بگیره😭
پاکستان؟! مطمئن هستی ؟
آره مطمئنم چون پاکستان و عربستان پیمان دفاعی دارند و حمله هر کشوری به هر کدوم حمله به طرف مقابل تلقی میشه.توی عربستان دو و نیم میلیون کارگر پاکستانی وجود داره که پاکستان درمورد به خطر افتادن امنیت شهروندانش خیلی حساسه.دولت پاکستان امروز خبرشو اعلام کرده بعد نپذیرفتن اتش بس از طرف ایران
الان یسری ها میان میگن چون دیجیاتو گفته زدن مدرسه و راه آهنگ و داشنگاه جنایته هم دسته حکومته و اخبارش با صدا سیما فرقی نمیکنه!
کاری که با رسانه های همسایه کردند!
انگار بعضی ها هنوز نمیخوان ببینن!
آزادی گفتن یه چیزایی هست و یه چیزایی نه.
نه داداش تو خوابی مثل اینکه
دیجیاتو و صدا و سیما پر از سانسور؟!
دیجیاتو داره حقیقت غیر قابل انکار رو میگه هر چند با کمی جهت گیری از سمت هر نویسنده که طبیعیه
صدا و سیما کاملا در حال سانسور و توجیه تمام تصمیمات مزخرف باعث و بانی این شرایطه مثال سادش اینترنت
دیجیاتو حداقل میزاره نظرات ما پخش شه با هر سلیقه ای
حالا شما چرا پیش داوری میکنی!!
کسی گفت بعد بهش بتاز
?
نه عزیز بحث ندیدن بعضیا نیست، بحث کم دیدن شما و نویسنده این مقالست. البته معمولا اینجور کامنتها تایید نمیشه ولی خب، برید بین خطهای اخبار رو بخونید. اگه مدرسه ای زده شده، یکراست نرید سراغ اینکه کی زد. برید سراغ اینکه چرا زد.
البته برای کامنت قبلیم اینم اضافه کنم که با شرایط سانسورینگ زدید فعلی، بعید نیست که نوشته های دیجیاتو هم توسط تیم سانسور مرور بشه. برای همین خیلی به کلمات استفاده شده دقت نکنید، به پیام اصلی دقت کنید. پیام اصلی این مقاله هم خیلی خوب بیان شده.
متاسفانه اخرش ما مردم باید بهای تصمیمات اشتباه و ............ رو بدهیم، .... بالاخره یه روز خوب میاد :)
بله، متاسفانه همیشه اولین قربانی ما مردم هستیم.
بهتر نیست برگردیم عقب تر و دنبال همان افراد و همان دانشجویی هایی باشیم که از آمریکا و رژیم صهیونی درخواست کمک کردن؟
بچه جون، اگه خیلی عقب رفتن دوست داری باید برگردی به نقطه ی شروع این داستان. چیزی که اصلاً باب میل قماش شما نیست
هنوز در خواب و توهمی جناب روز خوب؟ کمکهای آمریکا رسید!
پوتین و ترامپ دو تا رییس جمهور اشغال هستند .
فقط این دو تا؟
اینجور که من میبینم
متأسفانه
خیلی از رئیس جمهور و دولت و رژیم وجود داره در جهان که فاسدن
فقط این دو تایی که گفتی نیستن !!!
بخاطر قوانین دیجیاتو مجبور هستم سانسور کنم حرفامو
به عنوان یک انسان ارادهی بقا در من صفر شده. بدون کار، زندگی، پول با قطعی اینترنت و تورم...
از من چیزی نمیمونه، حتی توی یادها.
همش به گذشته و اینترنت داشتن فکر میکنمط بلاگرای اکراینی توی تیکتاک برق قطع میشد براشون اما اینترنت نه.
درامد داشتن، وقتی اکراین اونجوری شدن، درهای اکثر کشورا براشون باز بود.
من اینجا نشستم، بی پول، بی کار و بدون جایی که من رو الان راه بدن...
میدونم نظرم تایید نمیشه، ولی اگه ننویسم این رنج رو، ممکنه بمیرم.
امیدوارم تو زندگی دیگهای، بتونم زندگی کردن رو تجربه کنم.
به امید روزهای خوب فقط باید صبر کنیم.
اها یعنی همین که بقا پیدا کنیم کافیه !؟ پس فرقمون با سوسک تو فاضلاب چیه دقیقا
اینو از اون بالادستی بپرس
خوبه دیگه. به شکل دیگهای زندگی تو اروپا رو تجربه میکنیم. زیبا!
وقتی شکمت گرسنه باشه روحی عذاب بکشی همه اعتقادات از بین میرن.