بررسی گوشی سامسونگ گلکسی زد فولد ۸: بلوغ گوشی‌های تاشو

دنیای گوشی‌های هوشمند در سال‌های اخیر تشنه نوآوری‌های ملموس بوده است و در این میان، گوشی‌های تاشو به عنوان ناجیان این یکنواختی پا به عرصه گذاشتند. سامسونگ به عنوان یکی از پیشگامان بلامنازع این فناوری، با معرفی نسل‌های متمادی، مرزهای مهندسی موبایل را جابجا کرده است. اکنون با ورود گلکسی زد فولد ۸ به بازار، شاهد تغییراتی بنیادین در «فرم فاکتور» و فلسفه طراحی این خانواده هستیم؛ تغییراتی که نوید دستگاهی پخته‌تر، کاربردی‌تر و روزمره‌تر را می‌دهند. در این بررسی جامع، قصد داریم فارغ از هیاهوی تبلیغاتی، به شکلی دقیق و کاربرمحور به کالبدشکافی این پرچمدار گران‌قیمت بپردازیم تا ببینیم آیا زد فولد ۸ می‌تواند توجیه‌گر برچسب قیمتی خود باشد و آیا زمان آن فرا رسیده که گوشی‌های سنتی را برای همیشه کنار بگذاریم؟

ویدیوی بررسی گوشی گلکسی زد فولد ۸

تماشا در یوتوب:

تماشا در آپارات:

طراحی و نمایشگر: سبک‌تر، جذاب‌تر و خوش‌دست‌تر از همیشه

در تمام این مدت، زد فولد ۸ را در جیب جلوی شلوار جین خود حمل کردم. به لطف ارتفاع کمتر و وزن سبک‌تر، حضور آن را حتی کمتر از آیفون ۱۷ پرو که پیش از این استفاده می‌کردم، در جیبم احساس می‌کردم. وزن فولد ۸ تنها ۲۰۰ گرم است که از بسیاری از گوشی‌های معمولی سبک‌تر به شمار می‌رود. اگر آن را با گلکسی اس ۲۶ اولترا (با وزن ۲۱۴ گرم) مقایسه کنید، سبکی آن کاملاً مشهود است. در کمال تعجب، این گوشی حتی از آیفون ۱۷ پرو کامپکت (با وزن ۲۰۴ گرم) نیز وزن کمتری دارد.

در حالت بسته، کار کردن با نمایشگر بیرونیِ عریض‌تر ممکن است کمی چالش‌برانگیز باشد و کشش انگشتان را بطلبد. هرچند با گذشت زمان به آن عادت می‌کنید، اما نیازمند کمی سازگاری است. تنها نقطه ضعف این فرم فاکتور کوتاه‌تر این است که اکنون کیبورد فضای بیشتری را اشغال می‌کند و بخش کمتری از صفحه برای نمایش محتوا باقی می‌ماند؛ با این حال، دسترسی به بالای صفحه بسیار آسان‌تر شده است. به طور کلی، همیشه در دست گرفتن و حمل گوشی‌های سنتیِ بزرگ مانند آیفون پرو مکس یا گلکسی اولترا در جیب برایم دردسرآفرین بوده است، اما مدیریت و حمل فولد ۸ بسیار راحت‌تر است.

همچنین، لبه‌های فولد ۸ اکنون کمی مخروطی و باریک‌تر شده‌اند. در نسخه قبلی (فولد ۷) هنگام باز کردن دستگاه احساس می‌کردید گوشی مقاومت می‌کند، اما اکنون قرار دادن انگشت بین دو نیمه گوشی بسیار ساده‌تر شده است. همین جزئیات کوچک در استفاده روزمره تأثیر شگرفی دارند. خط تای وسط صفحه در فولد ۸ عملاً ناپدید شده است. فقط در صورتی که خیلی با دقت به دنبال آن بگردید ممکن است متوجهش شوید، اما در طول استفاده هرگز به عنوان یک عامل مزاحم حس نشد.

سامسونگ همچنین اولین تولیدکننده گوشی است که از تیتانیوم برای پشتیبانی از این نمایشگر استفاده کرده است؛ به همین دلیل، انعطاف‌پذیری اضافی کاهش یافته و دستگاه دقیقاً مانند یک گوشی معمولی، بسیار مستحکم‌تر به نظر می‌رسد. اما جنبه منفی ماجرا چیست؟ از آنجا که تیتانیوم یک فلز است و فلزات با قلم استایلوس سازگاری ندارند، پشتیبانی از قلم S Pen در این مدل حذف شده است. طعنه‌آمیز است که درست زمانی که گوشی‌های تاشو به استحکام کافی برای پشتیبانی از S Pen رسیده‌اند، سامسونگ آن را کنار می‌گذارد. من شخصاً استفاده چندانی برای قلم S Pen در زندگی‌ام پیدا نکرده‌ام، اما می‌دانم که برخی از کاربران به شدت دلتنگ آن خواهند شد.

لولاها در فولد ۸ بازطراحی شده‌اند. گوشی با اطمینان بالایی باز می‌شود و با یک صدای «کلیک» محکم در جای خود قفل می‌شود. من این حالت را به مدل‌های تاشوی قبلی که حس باز شدنشان نرم و کمی خمیری بود، ترجیح می‌دهم. امسال قابلیت Flex Mode (که هنگام تماشای محتوا صفحه را به دو نیم تقسیم می‌کرد) حذف شده است؛ اتفاقاً این ویژگی در این نمایشگر عریض‌تر می‌توانست کاربرد بیشتری داشته باشد. اما از آنجایی که شخصاً زیاد از آن استفاده نمی‌کردم، آن را فقدان بزرگی نمی‌دانم. به جای آن، می‌توانید گوشی را روی صفحه نمایش بیرونی به صورت نیمه‌باز قرار دهید تا به تنهایی و رو به شما بایستد؛ حالتی که برای تماشای ویدیو هنگام غذا خوردن فوق‌العاده است.

یک نکته مهم درباره دوام دستگاه: این گوشی هنوز کاملاً در برابر گرد و غبار مقاوم نیست. با داشتن گواهی IP48، شما تنها در برابر ذرات درشت‌تر محافظت می‌شوید، اما در برابر گرد و غبار ریز نه. سال گذشته، هزینه تعویض صفحه نمایش فولد ۷ حدود ۴۵۰ دلار بود، بنابراین محافظت از این گوشی کاملاً منطقی است. ضمناً، هنوز گزینه تهیه +Samsung Care با هزینه ۱۳ دلار در ماه در ایالات متحده (یا ۲۶۰ دلار برای دو سال) وجود دارد که یک بار تعویض رایگان صفحه نمایش را پوشش می‌دهد.

با دیدن صفحه نمایش بیرونی ۵.۵ اینچی، شاید تصور کنید در حالت بسته با چیزی شبیه به آیفون مینی (که نمایشگر ۵.۴ اینچی داشت) روبرو هستید. اما وقتی کار با فولد ۸ را شروع می‌کنید، به سرعت متوجه می‌شوید که نسبت تصویر عریض‌تر ۱۶:۱۰ باعث می‌شود این صفحه نمایش بسیار بزرگ‌تر از نمایشگر آیفون مینی به نظر برسد و مساحت واقعی صفحه نیز به مراتب بیشتر است. در واقع، نسبت تصویر ۱۶:۱۰ برای تماشای ویدیو تقریباً ایده‌آل است (نکته جالب اینکه مک‌بوک‌ها نیز از همین نسبت تصویر ۱۶:۱۰ استفاده می‌کنند).

با این حال، نقطه عطف واقعی فولد ۸، نمایشگر اصلی ۷.۶ اینچی آن است. این صفحه نمایش دارای نسبت تصویر ۴:۳ است؛ یعنی دقیقاً همان ابعادی که گوشی‌های هوشمند امروزی در آن عکس می‌گیرند. داشتن یک صفحه نمایش مستطیلی به این معناست که می‌توانید از آن هم در حالت عمودی (برای اسکرول کردن در شبکه‌های اجتماعی یا مطالعه) و هم در حالت افقی (برای تماشای ویدیو) استفاده کنید. سامسونگ ادعا می‌کند که روشنایی این صفحه نمایش افزایش یافته است و اندازه‌گیری‌های ما نیز این موضوع را تأیید می‌کند. در تست‌های ما با نقطه سفید ۲۰ درصدی، روشنایی به نزدیک ۳۰۰۰ نیت رسید (سامسونگ عدد ۳۶۰۰ نیت را اعلام کرده که احتمالاً برای نقطه سفید بسیار کوچک ۱ درصدی اندازه‌گیری شده است و سناریوی چندان واقع‌بینانه‌ای نیست).

بگذارید بیشتر از کاربردهای این صفحه نمایش برایتان بگویم. اول اینکه، ویدیوهای یوتیوب با نوارهای مشکی (Letterboxing) بسیار کمتری نسبت به فولد‌های مربعی‌شکل نمایش داده می‌شوند. همچنین، من اغلب ترغیب می‌شوم که برای پر کردن کل صفحه، روی ویدیوها زوم کنم، زیرا اطلاعات زیادی را از کادر از دست نمی‌دهم. بیشتر برنامه‌های تلویزیونی قدیمی در دهه ۹۰ میلادی با فرمت ۴:۳ فیلم‌برداری می‌شدند، بنابراین سریال‌هایی مانند ساینفلد (Seinfeld) روی فولد ۸ بی‌نقص به نظر می‌رسند.

در این میان، اینستاگرام تنها اپلیکیشنی بود که برای من کمی با مشکل (باگ) همراه بود. رابط کاربری آن برای صفحه نمایش بیرونی به خوبی بهینه نشده است؛ اگر در حال تماشای Reels باشید، بخش نظرات نیز نمایش داده می‌شود و عملاً ویدیو را در یک پنجره کوچک فشرده می‌کند. البته با باز کردن فولد ۸، این تجربه بسیار بهتر می‌شود. باید به حسگر اثر انگشت فولد ۸ نیز اشاره کنم. این حسگر با دکمه پاور در لبه کناری ادغام شده است؛ بسیار سریع و دقیق عمل می‌کند و هیچ جای شکایتی باقی نمی‌گذارد.

دوربین‌ها: آشنا و رضایت‌بخش، اما نه در سطح پرچمداران عکاسی

در پشت فولد ۸ دو دوربین ۵۰ مگاپیکسلی قرار دارد: دوربین اصلی و یک دوربین اولتراواید (فوق‌عریض). سامسونگ در این مدل در مقایسه با فولد ۸ اولترا و اس ۲۶ اولترا از سنسور اصلی کوچک‌تری استفاده کرده است؛ این یعنی کیفیت برش (کراپ) ۲ برابری سنسور نیز به همان اندازه عالی نیست. من دلیل سامسونگ برای استفاده از دوربین اولتراواید را درک می‌کنم، اما اگر شما هم مثل من برای ثبت پرتره یا جزئیات جذاب بیشتر به سراغ دوربین زوم (تله‌فوتو) می‌روید، ممکن است کمی ناامید شوید.

در مجموع، عکس‌های ثبت شده با فولد ۸ قطعاً همان ظاهر آشنای سامسونگ با رنگ‌های اشباع‌شده را دارند که فکر می‌کنم برای اکثر افراد بسیار جذاب است؛ اما کیفیتی در حد یک گوشی پرچمدار با تمرکز ویژه بر عکاسی را به شما ارائه نمی‌دهند.

عملکرد و بنچمارک: قدرت بلامنازع با کمی محدودیت حرارتی

فولد ۸ در نسخه پایه به پردازنده اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵ (Snapdragon 8 Elite Gen 5) همراه با ۱۲ گیگابایت رم مجهز شده است. این تراشه، جدیدترین و قدرتمندترین پردازنده موبایلی کوالکام است؛ بنابراین گوشی با سرعت بسیار بالایی کار می‌کند.

جالب اینجاست که در زمینه گرافیک و بازی، امتیازات فولد ۸ به طور محسوسی پایین‌تر از نسخه اولترا بود. این موضوع می‌تواند ناشی از فضای بیشتر و سیستم خنک‌کننده کمی بهتر سامسونگ در مدل اولترا باشد. فکر نمی‌کنم این یک مشکل اساسی باشد، چرا که عملکرد دستگاه همچنان در بالاترین رده گوشی‌هایی است که تاکنون تست کرده‌ایم، اما گیمرهای حرفه‌ای باید از این موضوع مطلع باشند. ما افت عملکرد مشابهی را در مقایسه با نسخه اولترا در سایر بنچمارک‌های گیمینگ نیز مشاهده کردیم و این فاصله در پردازش‌های سنگین‌تر، حتی بیشتر هم می‌شود.

فولد ۸ در سه مدل عرضه می‌شود: مدل پایه ۱۲/۲۵۶ گیگابایتی، نسخه ۱۶/۵۱۲ گیگابایتی (با ۲۰۰ دلار هزینه بیشتر) و مدل ۱۶ گیگابایت رم با ۱ ترابایت حافظه (۳۰۰ دلار گران‌تر از مدل میانی). در این دستگاه هیچ‌گونه پشتیبانی از کارت حافظه microSD وجود ندارد.

نرم‌افزار: تجربه غنی One UI با چند جای خالی کوچک

فولد ۸ از جدیدترین رابط کاربری سامسونگ یعنی One UI 9 بر پایه اندروید ۱۷ استفاده می‌کند. سامسونگ یکی از پخته‌ترین و پرامکانات‌ترین پوسته‌های اندروید را در اختیار دارد، بنابراین اکثر کاربران می‌دانند که با چه چیزی روبرو خواهند شد.

با این حال، از نبود چند ویژگی کمی ناامید شدم. به عنوان مثال، من واقعاً می‌خواستم از قابلیت حباب‌ها (Bubbles) در اندروید ۱۷ استفاده کنم؛ قابلیتی که با یک لمس طولانی و یک ضربه، هر اپلیکیشنی را در یک «حباب» قرار می‌دهد. سامسونگ تا حدودی از این ویژگی پشتیبانی می‌کند، اما انجام آن به یک ژیمناستیک نرم‌افزاری نیاز دارد: ابتدا باید برنامه را در نمای پاپ‌آپ باز کنید و سپس آن را مینیمایز کنید. این پروسه برای بیشتر افراد، از جمله خود من، بیش از حد پیچیده است.

در زمینه مالتی‌تسکینگ (چندوظیفگی)، معمولاً دو برنامه را در کنار هم باز خواهید کرد، اما برخی از گوشی‌های اندرویدی از قرار دادن سه برنامه در کارت‌های عمودی نیز پشتیبانی می‌کنند. سامسونگ از این حالت پشتیبانی نمی‌کند و فقط نمای شبکه‌ای (Grid-view) را برای سه برنامه ارائه می‌دهد که اگر نظر من را بخواهید، کاملاً بی‌استفاده است. اما در سایر زمینه‌ها، One UI واقعاً عالی است و پیاده‌سازی ویژگی‌های ویرایش عکس مبتنی بر هوش مصنوعی در آن بی‌نظیر عمل می‌کند.

باتری و شارژدهی: یک روز کاری همراه شما

با باتری ۴۸۰۰ میلی‌آمپرساعتی، فولد ۸ قرار نیست رکوردی را جابجا کند، اما به خاطر داشته باشید که با یک دستگاه نازک و سبک روبرو هستیم؛ پس بیایید خیلی سخت‌گیر نباشیم.

من واقعاً از عمر باتری در استفاده روزمره راضی بودم و توانستم کمی کمتر از ۶ ساعت زمان روشن ماندن صفحه نمایش (Screen time) را ثبت کنم. در مقایسه، من معمولاً با آیفون ۱۷ پرو کامپکت حدود ۵ ساعت و ۲۰ دقیقه اسکرین‌تایم می‌گیرم، بنابراین فولد ۸ به راحتی آن را شکست می‌دهد. با این حال، اگر آن را با گلکسی اس ۲۶ اولترا مقایسه کنید، من با آن گوشی کمی بیشتر از ۷ ساعت اسکرین‌تایم دارم، بنابراین عملکرد فولد به آن اندازه درخشان نیست.

نتایج تست باتری PhoneArena: ما در شرایط کنترل‌شده آزمایشگاهی، سه تست را روی تمام گوشی‌ها انجام می‌دهیم و فولد ۸ در هر سه تست عملکرد قابل قبولی داشت. سامسونگ امسال سرعت شارژ را نیز ارتقا داده است و فولد ۸ از شارژ سیمی ۴۵ وات و شارژ بی‌سیم ۲۰ وات پشتیبانی می‌کند. شارژ کامل با کابل کمی بیشتر از یک ساعت زمان می‌برد که زمان مناسبی است.

کمی ناامیدم که سامسونگ استفاده از آهنربا در گوشی‌هایش را نادیده گرفته است، بنابراین پشتیبانی بومی از Qi2/MagSafe را در اختیار ندارید. معمولاً می‌توانید این آهنرباها را از طریق قاب‌های محافظ جبران کنید که برای اکثر مردم مشکلی ایجاد نمی‌کند؛ اما اگر گوشی را بدون قاب استفاده می‌کنید... خب، شانس با شما یار نیست.

کیفیت صدا و بازخورد لمسی: تجربه‌ای متفاوت در دنیای تاشوها

فولد ۸ در مقایسه با یک گوشی سنتی وضعیت عجیبی در بخش اسپیکرها دارد. در یک گوشی معمولی، وقتی ویدیو را در حالت افقی (Landscape) تماشا می‌کنید، دو اسپیکر از دو طرف گوشی صدا را پخش می‌کنند و یک حالت استریو ایجاد می‌شود. اما در فولد ۸، وقتی گوشی باز است و آن را به صورت افقی در دست می‌گیرید، اسپیکرها در بالا و راست قرار می‌گیرند، اما در واقع هر دو روی نیمه سمت چپ دستگاه تعبیه شده‌اند. بنابراین، این فقدان صدای استریو کاملاً محسوس است.

همچنین باید بگویم که کیفیت اسپیکرها قابل قبول است، اما بهترین در بازار نیست. بلندی صدا به اندازه کافی است، اما فرکانس‌های پایین (بیس) کمی توخالی به نظر می‌رسند و در مجموع، صدا به غنای برخی از رقبای این گوشی نیست.

آیا گلکسی زد فولد ۸ ارزش خرید دارد؟

گلکسی زد فولد ۸ بی‌شک نقطه‌عطفی در تکامل گوشی‌های تاشوی سامسونگ محسوب می‌شود. تغییر جسورانه ابعاد و استفاده از نسبت تصویر عریض‌تر، در کنار کاهش وزن و استفاده از متریال باکیفیتی چون تیتانیوم، این دستگاه را از یک «کالای لوکس و آسیب‌پذیر» به یک «ابزار قدرتمند و روزمره» تبدیل کرده است. اگرچه نقاط ضعفی نظیر حذف قلم S Pen، محدودیت‌های سیستم خنک‌کننده در پردازش‌های سنگین و فقدان فناوری MagSafe وجود دارند، اما تجربه بی‌نظیر مالتی‌تسکینگ و لذت تماشای محتوا در نمایشگر بی‌نقص ۷.۶ اینچی، چشم‌پوشی از این کاستی‌ها را آسان می‌کند. در نهایت، گلکسی زد فولد ۸ شاید نتواند جایگزین کامل لپ‌تاپ شما شود، اما بدون شک استاندارد جدیدی برای گوشی‌های هوشمند تعریف می‌کند که بازگشت به نمایشگرهای کوچک و سنتی را برای هر کاربری دشوار خواهد ساخت.

سه سؤال مهم درباره فولد ۸ در ذهن من وجود داشت:

آیا فرم فاکتور عریض‌تر جدید در استفاده واقعی خوب است؟ برای من پاسخ قطعاً «بله» است. حس کار با آن بسیار درست و منطقی به نظر می‌رسد.

آیا این مدل جایگزین تاشوهای مربعی‌شکلی می‌شود که تا الان داشتیم؟ باز هم یک «بله» قاطعانه از سوی من. این فرم فاکتور بسیار طبیعی‌تر است، چه برای تماشای ویدیو، چه برای عکس، بازی یا مطالعه.

آیا واقعاً به این دستگاه به جای یک گوشی معمولی نیاز دارم؟ اینجاست که کمی تردید دارم. در دست گرفتن یک گوشی معمولی همچنان راحت‌تر است و برای تعاملات کوتاه و روزمره، قابلیت تا شدن اصلاً ضروری نیست. بیایید واقع‌بین باشیم؛ یک گوشی تاشو هرگز جایگزین لپ‌تاپ شما برای کارهای بهره‌وری نخواهد شد. اما بگذارید صادق هم باشم: باز کردن این گوشی و استفاده از صفحه نمایش بزرگ آن، تجربه‌ای بی‌نهایت لذت‌بخش است.