بیکاری مطلق؛ وقتی قطع اینترنت سالها مهارت را یکشبه بیارزش میکند
قطع اینترنت، بیکاری را به بسیاری از جوانان تحمیل کرده است. آنها دو ماه است که نمیتوانند از مهارتشان استفاده کنند.
بخش بزرگی از نیروی کار متخصص در ایران بیش از ۶۰ روز است که با وضعیتی روبه رو شدهاند که تمام تلاشهایشان را بیفایده میبینند. قطع گسترده اینترنت اکوسیستمی از متخصصان محتوا، کارشناسان سئو و دیجیتال مارکترها را که سالها برای مهارتآموزی وقت صرف کرده بودند، یکشبه از چرخه اقتصاد خارج کرده است. در حالی که متخصصان خود را برای رقابت با هوش مصنوعی آماده میکردند، عاملی غیرتکنولوژی، پیش از آنکه فرصت تطبیق پیدا کنند، آنها را از بازی حذف کرد.
یکی از آسیبهای بزرگ قطع اینترنت، از بین رفتن سالها زحمت یک سری متخصص است که برپایه اینترنت، حرفهای برای خود دست و پا کردند. حال آنها هر روز را بدون اینکه بتوانند از مهارتشان استفاده کنند، شب میکنند. اتفاقی که علاوه بر آسیبهای روحی، وضعیت اقتصادیشان را نیز تحت تاثیر قرار داده است.
فاطمه ایمانپور که یک دهه تجربه در حوزه تولید محتوا دارد، در گفتگو با دیجیاتو از حس سرخوردگیاش میگوید. حسی که نتیجه دورشدن اجباری از مهارتی است که سالها برای آن تلاش کرده است:
فعالان حوزه دیجیتال مارکتینگ جزو اولین افرادی بودند که طعم بیکاری بهدلیل قطع اینترنت را چشیدند.
همه ما زمان زیادی را صرف یادگیری مهارتهایمان کرده بودیم و توانسته بودیم به نقطه دلخواهمان برسیم. متاسفانه با قطع طولانیمدت اینترنت، دیگر نتوانستیم از مهارتهایمان استفاده کنیم و درآمدی داشته باشیم. این موضوع در کنار صدمات اقتصادی باعث سرخوردگی من شد؛ چراکه کاملا ناخواسته از شغل موردعلاقه خودم و کاری که در آن مهارت داشتم، دور شدم و با ادامه قطع اینترنت هم معلوم نیست که آینده این شغل چه خواهد شد.

او، این روزها را به سختی میگذراند چراکه در شهر کوچکی زندگی میکند و از دوران نوجوانی، گشتوگذار در اینترنت بود که فاطمه را به دنیای خارج از محل زندگیاش وصل میکرد: «در سالهای اخیر هم در کنار سرگرمی، محیط آنلاین به محلی برای کار و کسب درآمد برای من تبدیل شده بود. حالا این روزها با قطع اینترنت چیزی جز بیحوصلهگی و فکر کردن به آیندهای نامعلوم برای من باقی نمانده است.»
شوک بزرگ اقتصادی در فصل تقاضا
قطعی گسترده اینترنت در نیمه دوم سال ۱۴۰۴ در حالی رخ داد که آن روزها یکی از پرفشارترین دوران کاری برای تولیدکنندگان محتوا بود. ایمانپور در این باره به دیجیاتو میگوید:
«شش ماه دوم سال سایتها برای اینکه بتوانند در گوگل به رتبه بالاتری دست پیدا کنند و در روزهای آخر سال فروش بهتری داشته باشند، بودجه بیشتری به محتوا اختصاص میدادند. بههمین خاطر، فشار کاری افرادی مثل من که در حوزه تولید محتوای متنی کار میکنیم بیشتر میشد. متاسفانه امسال بهدلیل قطع سراسری اینترنت، کسبوکارهای آنلاین فعالیت خودشان را به حداقل رسانند. این مورد، من و سایر افراد شاغل در این حوزه را کاملا بیکار کرد.»
او تأکید میکند این وضعیت فقط یک شوک اقتصادی نیست، بلکه تبعات روانی قابلتوجهی نیز دارد: «حسی که دارم غیرقابل وصف است. کاری که در آن به مهارت کافی رسیدم و میتوانم به بهترین شکل انجام دهم بهدلیل نبود اینترنت عملا تا حد زیادی از بین رفته است. من هیچ وقت نتوانستم و نمیتوانم با این قضیه کنار بیایم و امیدوارم که بهزودی این مسئله حل شود و همه ما بتوانیم بدون هیچگونه تبعیضی به اینترنت جهانی دسترسی داشته باشیم.»
از ایمانپور میپرسم که آیا به راهاندازی شغلی که به اینترنت هیچ ربطی نداشته باشد هم فکر کرده است؟ پاسخ میدهد: « در سالهای اخیر برای خودم کسبوکاری راه انداختم که آن هم متاسفانه تحت تاثیر شرایط اقتصادی قرار دارد و به حداقل سوددهی رسیده است.»
حتی اگر فرصت شغلی باشد، ابزار کار در دسترس نیست
به گفته این تولیدکننده محتوا، اکثر کسبوکارهایی که با آنها همکاری داشته از ابتدای جنگ فعالیتی نداشتند. بعد از آنکه موتور جستجوی گوگل هم در دسترس قرار گرفت، تنها تعداد بسیار کمی از سایتها فعالیت خود را از سر گرفتند که طبیعتا بهدلیل محدودیتهای اینترنتی و همچنین رکود اقتصادی، تعداد محتواهایی که سفارش میدهند انگشتشمار است.

حتی اگر فرصت شغلی هم وجود داشته باشد، کار تولید محتوا بدون اینترنت به آسانی انجام نمیشود. این تولیدکننده محتوا با اشاره به قطع دسترسی به منابع مرجع و ابزارهای ابری، فرآیند فعلی کار را غیرممکن توصیف میکند:
در صورت سفارش گرفتن برای نوشتن محتوا هم بهسختی میشود مطلب خوب و جامعی نوشت، چراکه بهدلیل نبود اینترنت به سایتهای مرجع دسترسی نداریم. جالب است بدانید که حتی گوگل درایو هم مسدود است و چیز سادهای مانند اشتراکگذاری فایلهای گوگل داک هم عملا غیرممکن شده.
«فرو ریختن نتیجه سالها زحمتمان را به تماشا نشستهایم»
این تصور به وجود آمده که با باز شدن گوگل، بحران برای کسبوکارهای آنلاین و متخصصان این حوزه به پایان رسیده است. اما واقعیت فنی زیرساختها روایت دیگری دارد. پوریا ابراهیمی، کارشناس ارشد سئو، که تا سال گذشته همکار ما در دیجیاتو بود و قطعی اینترنت باعث شده او را فعلا در کنار خود نداشته باشیم درباره بازگشایی گوگل میگوید:
این یک سوتفاهم رایج در میان عموم است. باز شدن صفحه جستجوی گوگل برای کاربر، به هیچ وجه به معنای دسترسی صحیح رباتهای گوگل (Googlebot) به سرورهای سایتهای ایرانی نیست. به دلیل اختلالات گسترده، این رباتها دائماً با خطای عدم دسترسی یا کندی شدید مواجه میشوند. وقتی گوگل نتواند یک سایت را بهدرستی پایش (Crawl) کند، تمام زحمات تیم محتوا و فنی بینتیجه میماند و ما شاهد بودهایم که وبسایتهایی با سالها سابقه و سرمایهگذاریهای میلیاردی، به سادگی از نتایج گوگل حذف (De-index) شدهاند.

بنابراین در چنین حالتی همچنان کارشناسهای SEO نیز نمیتوانند از تخصصشان استفاده کنند. علاوه بر این مساله، تقریباً تمام ابزارهای ضروری کار آنها که برای تحلیل رقبا، تحقیق کلمات کلیدی، بررسی فنی سایت و مانیتورینگ استفاده میشوند، کاملاً از دسترس خارج هستند. ابراهیمی معتقد است ادامه کار در چنین شرایطی، مانند تلاش برای ساختن یک ساختمان بدون هیچ ابزاری و در زمینی است که هر لحظه میلرزد؛ یعنی عملاً متوقف شدن کار و کوبیدن آب در هاون.
او در پاسخ به این سوال که بی ارزش شدن تخصصش در شرایط فعلی چه حسی برایش دارد، میگوید استیصال مشترکی بین او و تمام همکارانش و جامعه سئو وجود دارد: «ما سالها زمان گذاشتیم، تجربه کسب کردیم و ذرهذره برای کسبوکارها و وبسایتها اعتبار و رتبه جمع کردیم تا به نتیجه برسیم. سئو دقیقاً شبیه ساختن یک بنای مستحکم است که به زمان، صبر و سرمایهگذاری نیاز دارد. حس ویرانگری که این روزها همه ما تجربه میکنیم، تماشای فرو ریختن تدریجی این زحمات جمعی جلوی چشمانمان است، در حالی که هیچ کاری از دستمان برنمیآید.»
به گفته او، این چاشنی ابهام که اصلاً این شرایط تا کی قرار است ادامه داشته باشد و اینکه هیچکس پاسخگوی این وضعیت نیست، این فرسایش را هزاران بار آزاردهندهتر میکند:
نابودی زحمات یک تیم به خاطر عواملی که کاملاً خارج از کنترل ماست، تجربهای عمیقاً تلخ است. اما اوج این تلخی زمانی است که هر روز خبر تعدیلهای بسیار گسترده همکارانمان را در شرکتهای مختلف میشنویم؛ دیدن اینکه متخصصانی با سالها تجربه، صرفاً به دلیل ناتوانی کسبوکارها در جبران هزینهها و خوابیدن پروژهها شغلشان را از دست میدهند، دردی است که واقعاً تحملش سخت است
استراتژی بقا؛ عقبنشینی از رویاهای توسعه
برای کارشناسانی مانند ابراهیمی، این وضعیت به معنای تغییر ماهیت شغل آنهاست. او تاکید میکند: «ما رسماً از فاز رشد و توسعه وارد فاز بقا شدهایم. دغدغه اصلی بسیاری از کسبوکارها و همکاران من، دیگر پیشرفت و گرفتن سهم بازار بیشتر نیست، بلکه صرفاً حفظ وضعیت موجود و جلوگیری از نابودی کامل پروژهها و تیمهاست.»
به گفته وی، بسیاری از همکارانش به دلیل همین شرایط و موج وحشتناک تعدیل نیروها، به فکر تغییر مسیر شغلی یا مهاجرت افتادهاند.

از ابراهیمی، ابعاد آسیب قطعی اینترنت در زندگی روزمرهاش را جویا میشوم، پاسخ میدهد که دیگر مفاهیمی مثل شب و روز برایش معنای قبلی را از دست داده و همهچیز در یک استرس مداوم و فرسودگی ذهنی بیپایان خلاصه شده است:
طبیعت کار ما در سئو، پویایی و درگیری مداوم با تحلیل دادهها، مطالعه مقالات روز و تست کردن است؛ ما به این ریتم سریع و زنده عادت کرده بودیم. اما الان در نقطهای هستیم که انگار دست و پایمان بسته است. بارها از روی عادت میخواهیم موضوعی را جستجو کنیم یا ایده جدیدی را روی سایت پیادهسازی کنیم، اما با قطعی یا بهتر بگم قحطی اینترنت رو به رو میشیم.
به گفته وی فرسایشیترین بخش ماجرا اینجاست که همزمان اخبار آپدیتهای جدید گوگل یا معرفی مدلهای پیشرفته هوش مصنوعی در دنیا به گوششان میرسد. اینکه میبینند تمام دنیا با سرعتی خیرهکننده در حال پیشرفت است، اما او و همکارانش عملاً فلج شدهاند و هیچ امکانی برای اجرای ایدههایشان ندارند: «حس یک عقبماندگی دردناک را به ما تحمیل میکند. اینکه نمیدانیم این وضعیت تا کی ادامه دارد و هیچ برنامهریزی مشخصی برای آینده کسبوکار، تیمها و حتی مخارج اولیه زندگی نمیتوانیم داشته باشیم، بدترین و فلجکنندهترین حس ممکن است.»
اضطراب و ناامنی ابدی
ابراهیمی تاکید میکند این وضعیت تمام ابعاد زندگیاش را تحت تاثیر قرار داده و بسیار فراتر از حوزه کار است. مهمترین پیامد آن، ایجاد یک اضطراب و ناامنی مزمن است که در تمام لحظات زندگی حس میشود. وقتی بستر اصلی ارتباطی، کاری و حتی سرگرمی شما تا این حد ناپایدار است، این حس ناامنی به همهجا رسوخ میکند: «خیلی از ما اعضایی از خانوادهمان خارج از ایران هستند و سادهترین شکل ارتباط با آنها، یعنی یک تماس تصویری و حتی صوتی ساده، مدتهاست که به یک چالش و گاهی امری ناممکن تبدیل شده است.»
او یادآور میشود اینترنت فقط یک ابزار کاری نبود؛ پنجرهای برای ارتباط با جهان، ابزاری برای یادگیری و از همه مهمتر، راهی برای پر کردن خلأهای اجتماعی و سرگرمی بود. در شرایطی که امکانات بیرونی محدود است، اینترنت جای خالی خیلی چیزها را برای ما پر میکرد. حذف و محدودیت این ابزار چندکاره، یک حس انزوا، خلأ و خستگی ذهنی عمیق ایجاد کرده که امروز دغدغه مشترک بسیاری از ماست.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.



بیکار بودن ما ( اونایی که فعلا کمی پول دستشونه) نه کسایی که واقعا نمیتونن
یه جورایی مثل قطع اینترنت به پیکره بیجان این اقتصاد تیر خلاص رو میزنه
یه جوایی جواب قطع نت رو با بیکاری میشه داد البته گفتم عده محدودی فقط هستیم
به نظرم مشکل برخی افراد اینه که هِرر و از بِرر تشخیص نمی دن و در زمینه اینترنت، مشاغلی که ایجاد کرده یا می کنه اطلاعاتی ندارند و می یان اینجا از قطع اینترنت دفاع می کنن!!. برگزاری دوره های Network+ ، اقتصاد و اقتصاد دیجیتال برای این آدم ها بسیار واجبه!
.
تو کز محنت دیگران بی غمی نشاید که نامت نهند....
همه داریم تو ایران زندگی میکنیم و وضعمون همینه پس لطفا ساکت شید و نق نزنید همش.اگر میتونید از ایران برید اگر هم نه که بمونید و مقاومت کنید.جالبه تو کامنتا خیلیا میگفتن که آره چند ساله آموزش دیدیم و تازه میخاستیم وارد بازار بشیم که نت قطع شد.جمع کنید کاسه کوزتونو با این دروغا.تو اگر میخاستی کار کنی تو یه ماه یاد میگرفتی نه چند سال پس دهن هاتون رو ...
در هر صورت من خوشحالم که نت قطع شده چون خیلی از افراد بی سواد مثل سلبریتی ها و بلاگر های الکی و فود بلاگرا دیگه نمیتونن پول هنگفت در بیارن از راه تبلیغات مزخرف و فخر بفروشن به مردم عادی و وضع اکثرمون داره یکسان میشه .قطعی اینترنت یه نعمته بعدا خودتون میفهمید
صحبت نکنی کسی نمیگه لالی
از نظر شما واقعا ممنونم 🙏🏻 این نظر شما باعث شد من به این فکر بیفتم که کاشکی اینقدر که مسئولین روی عدم توزیع برابر اینترنت بین افراد کشور ثابت قدم هستن، همونقدر در توضیع برابر و کافیه لوازم پیشگیری ثابت قدم بودند که هموطنهای غیور و با شعوری مثل شما نداشته باشم. جدی ما لیاقت شما رو نداریم بزرگوار 🙏🏻
همون دیگه تصورت از اینترنت رو کاملا شرح دادی، یعنی در حقیقت همون حدی که خودت ازش استفاده میکنی که کاملا مشخصه صرفا برای تفریحاتته و اصلا نفهمیدی اینترنت چی هست. واقعا هم اینترنت باید قطع باشه که موجوداتی مثل تو بهش دسترسی نداشته باشند. اینطوری خیلی بهتره!
کامنت این روانپریش رو کی تایید کرده؟
واقعا جای تعجب داره که این کامنت رو قبول کردن اخه سیم کارت سفیدی حقیر با قطعی اینترنت جاب ویژن رکورد زده این همه آدم با نرخ بیکاری تو کشور در حالت عادی با فیلترنت فکر کردن اگر با وارد شدن به اقتصاد دیجیتال می تونستند نون آب خودشنو در بیارن که با اینکه تو فیلترنت تحریم هزاران چیز های ساده و ابتدای تو همه جای دنیا است بجز این کشور به خاطر آدم با افکار پوسیده مثل تو باز هم زحمت کشیدن توانستد با این همه مسخره بازیامثل شما و قطعی ارتباط با دنیا پول خودشون رو خانواده های خودشنو رو در بیارن. که با تصمیم آقایونی از امثال شما نون آب خودشنو که هیچ حتی نون آب خانوادشون در خطره اگر تو کسی که از در خطر بودن سفره مردم خوشحالی باید بگم تو یک روانی بیش نیستی
همون بلاگری الکی هم که میگی عرضه می خواد که تو نداری
یه سر به دکتر بزن، جدی میگم. سالم نیستی
💩
شما که اینترنت سفید داری نمیخواد حرف بزنی
فازت چیه؟
تو که اصلا دغدغه قطع شدن اینترنت رو نداری حتی خوشحال هم هستی، کارت چیه؟
واقعا این نظرات رو میخونم حالم بد میشه .یه جوری مردم میگن با قطع اینترنت افسره و ناراحتیم انگار که قبلش باهاش چکار میکردن نکنه کارمند مایکروسافت بودن.به جای این همه غر غر کردن بچسبین به زندگیتون .۴ تا بچه تینیجر میان کامنت میزارن که وای دیگه بازی نمیتونیم کنیم و ... به ...
طرف میگه بریدم خوب به من چه به ما چه چه کاری از دستمون بر میاد همش آه و ناله اونی هم که کارش برنامه نویسی و از این چرت و پرتاست بجای نق زدن بره vpn بخره برای کارش نه اینکه به جاش بره تو اینستا ول بگرده بعدش چند برابر پول vpn که داده رو در میاره .بسته دیگه این همه ناراحتی و حال بهم زنی.این کامنتمو زومیت البته تایید نمیکنه
آریا رحمتی به نقل از شخصی فرمود ( آآآخخخخ اگه الان اینجا بودی .......... )
الان شمایی که این طرز تفکر رو داری
توی این مطلب چیکار میکنی ؟؟
توی این مطلب که در باره فروپاشی اقتصادی هست
چکار میکنی ؟؟؟
وقتی نه کاری و نه باری با اینترنت نداری اصلا چرا داری متن این مطلب رو میخونی ؟؟؟
اگر به نظرت ما ها یک مشت بچه غر غرو هستیم چرا کامنت های مارو میخونی اصلا؟؟؟؟
تازه چیزی که حقته از نظر انسانی و ازت گرفتن مقاوت نداره
مثل این میمونه که اکسیژن رو ازت بگیرن بعد بگی که
خب هرکس نمیتونه بره هرکی هم میخاد باشه باید تحمل کنه
التماس تفکر 🙏
خب نخون
داداش طبل نگو
طرز تفکر شما همونیه که میگه ۲۰۶ فرقی با لندکروز نداره!
اونجایی که به برنامه نویس میگی این چرت و پرتا دیگه تا تهش مشخص شد!
احیانا مقاله نویس (کلمه خبرنگار یکم سنگینه برای همچین طرز فکری!) برای تابناک و فارس نیوز و این چرت و پرتا نیستین شما؟
من به عنوان شخصی که 15 ساله کارم "برنامه نویسی و از این چرت و پرتاست" و نه قبل از قطعی اینترنت و نه بعدش از اینستا و امثالهم استفاده نکرده و نمیکردم و اگر بعدا هم اینترنت آیا باز شود یا نشود هم استفاده نخواهم کرد اونم نه بخاطر اینکه "ساخته دست دشمنه!" بلکه ماهیت کارم ایجاب نمیکرده که استفاده کنم، واقعا امیدوارم اینترنت فقط و فقط برای اینکه تو بهش دسترسی نداشته باشی باز نشه! چون شما صرفا کارت به قول خودت ولگردی توی اینترنت بوده دلیل نمیشه الباقی 90 میلیون نفر هم استفادشون از اینترنت جهانی همین بوده! ولی خوب بازم امیدوارم تو آخرین نفری باشی که به این پلتفرم های بیگانه دسترسی پیدا میکنه!
مجبور شدم ثبت نام کنم جوابتو بدم 🤌
شعر پای کرسی زیاد نگو
💩
بهار که اینطوری بود بقیهش رو خدا به خیر کنه که فکر نکنم کاری از دستش بر بیاد
این مطلب خوبی بود ، ولی همین طرز تفکر « نیروی کار متخصص»
و ...
باعث شده مردم دیده نشن ، مگه برای نیاز داشتن به اینترنت و ارتباطات و اطلاعات باید حتماً نیروی کار متخصص و ... بود !!!
متأسفانه این تفکر در خیلی از مسئولان هم وجود داره نمونهاش اینترنت پرو و ... یا چندین بار به زبان های مختلف گفتن مردم عادی نیازی به دسترسی به اینترنت ندارن و ...
خلاصه لطفاً مردم عادی را فراموش نکنین اینترنت و دسترسی آزاد به اطلاعات حق همه مردمه ، حق حق حق ، نه امتیاز یا ...
من که منتظرم دانشگاه تموم بشه برم سربازی بیام برم ازمون استخدامی معلمی بدم.
{رشته مهندسی نرم افزار}
😂😂😂😂
از این دارم فشار میخورم که اون شرکتی که اینترنت رو برای ما قطع کرده خودش اینترنت داره، و وقتی با پشتیبانی اون شرکت صحبت میکنی، مسخره میکنن و میگن شما مگه کجایی که قطعه؟؟
ولی مهم نیست، این نیز بگذرد !!
اونا ترنت که شبکه ملی که الان داریم رو اینترنت حساب میکنن و وقتی بهشون میگی قطعه احتمالا فکر میکنن کلا هیچ ارتباطی نداری.
نمیدونم ایکیشون زیر 25 هست که فرق بین یه شبکه لوکال که یجورایی اینترنت ماست و اینترنت رو نمیدونن
چه میدونم شاید باید میرفتم پزشکی در کنارش کار کامپیوتر هم ادامه میدادم.
واقعا دلم میخواد یا سرمو بذارم بمیرم تموم شه این کابوس یا واقعا اگه داریم تحملش میکنیم تهش به یه جا برسه و همه این روزا بیهوده نباشه. الان فقط حس میکنم باید برم مشاوره روحی روانی بگیرم یا بشینم با چهار نفر فقط صحبت کنم بتونم خودمو خالی کنم شاید دووم بیارم. غیر از این هیچ حالتی نمیبینم بشه با این حالت بیشتر از یکی دو هفته دیگه دووم آورد. واقعا یکیو میخوام به جز Ai که آدم باشه و بفهمه چی میگم مثل به ربات هرچی میگم تأیید نکنه. دیگه بریدم
من واقعا کم آوردم دیگه نمیکشم. الان منه 17 18 ساله میخوام یه ماشین 15 16 سال پیش بخرم. یه 206 مدل 90 89 شده 650 700 میلیون. من از 16 سالگی کار کردم سیستم بستم تنها تفریحم گیم بودم و خرید و فروش کالای دیجیتال برا درآمدزایی ، از طرفی کالایی که خرید و فروش میکردم دیگه خریدار نداره تو این شرایط از طرفی بستر فروشم کلا محدود شده به یه دیوار، از اونور قیمت درست مشخص نیست تو بازار و عملا دو ماهه که دیگه جرئت نکردم خرید و فروش کنم. از اون طرف هیچ کورسوی امیدی به آینده نمیبینم. با این قیمتا با این سطح تورم با این وضعیت روانی جامعه، شرمنده اینو میگم ولی کم کم دارم افکار خودکشی رو درک میکنم. هر روز با اخبار اعدام و تورم ۲ رقمی ماهانه.... دیگه نمیکشم
من و تیمم در یک حرکت اعتراض آمیز تمام نرم افزار های تخصصی رو از روی کامپیوتر های شخصی و دفتر حذف کردیم، سرمایه گذاری و تلاش در تکنولوژی که بقاش در کشور هیچ ضمانتی ندارد احمقانست، به شغل های کم ریسک تر رجوع میکنیم و پیشرفت های هوش مصنوعی رو میزارم برای قشر سیم کارت سفید وغیره، یا مابقی کشور ها
نکته ای جالب تو کتاب فارسی هشتم معنی کلمه اینترنت رو نوشته "شبکه رایانه ای فراگیر" یعنی اقایون حرف خودشون هم قبول ندارن که باید فراگیر باشه و نمیشه به یکسری داد به یکسری نداد
توی سیرک جالبی زندگی میکنیم
کجایی که میگفتی اگه مشکلی دارین پاشین از ایران برین. دیگه این جملتو نمیگی؟ بیا بازم بگو....
الان ما باید بهشون بگیم شما که اینترنت چین رو دوست دارین پاشید برید چین چشمون به شبکه اینترنت آمریکا نیفته. هرچند اونا بدشون هم نمیاد از اینترنت آمریکا چیزی که برا خودشون خوب میدونن رو برا ما بد میدونن
الان ربات ها تو کشورهای دیگه دسترسی به اینترنت دارن ما نداریم. کاش یه جاروبرقی هوشمند آزاد بودم تو چین ولی یک شهروند آفلاین تو ایران نبودم. به یک همچین مرتبه ای رسیدیم یعنی رسوندن ما رو. مرسی از رییس جمهور کشورمون. مرسی از وزیر ارتباطات.
حتی منم نمیدونم دیگه برنامه نویسی رو ادامه بدم یا برم دنبال یه شغل دیگه که نیازی به نت نداشته باشه...یا مجبورم مهاجرت کنم و ایرانم رو ول کنم (که این رو هم دلم نمیاد...وطنم ایرانه...چجوری ولش کنم؟🙃)
عزیز دل ، فقط حرف درامد نیست ، اینترنت همه چیزه بدون اینترنت انگار یه تیکه از وجودمون گم شده
من خودم کسب و کار انلاین بود به فنا رفت
ولی همه اش که نباید بگیم کار ، اینترنت اموزش ، فرهنگ ، سواد و همه چیزه
کسایی که با وجود این همه ظلم بازم میرن توی صف اینترنت پرو می ایستن، پسفردا که طرح اب و برق پرو رونمایی شد نیاید از وضعیت بنالید!
هر کسی که این روزها توی زمین تصمیم گیران کم عقل در حوزه کلان قدم برداشت دیگه بعداً حق نداره از چیزی گلایه کنه. اگر الان سیم کارتت رو داری pro کردن واست و بعداً هزینش افزایش پیدا کرد و مثلا شد گیگی ۱۰۰ هزار تومن، دیگه نیا گله کن!
والا این قدر گفته شده که دیگه لوث شده اینترنت وصل بشه هم نمی تونم به کار اصلیم برنامه نویسی برگردم زمانبر بر هست درست سر بزنگاه جنگ شد چک هام برگشت خورد و تو این دوران دستفروشی رو جایگزین کرده بودم که حداقل طی یک ماه چک هامو سفید کردم یکی دنبال سیم کارت سفید هست من دنبال سفید کردن وضعیتم تو بانک مرکزی و به همین ادامه می دم باز حداقل روزانه شکمم سیر می شه گور بابای تحقیق و پیشرفت کردن مرسی از آقایون که هیچ اشتیاقی برای ادامه زندگی برامون باقی نذاشتن و روزشمار پایان یافتن عمرمون رو می شماریم دیگه سنی هم ازمون گذشته کمتر هوا رو مسموم کنم بهتره
ترکیب اظطراب شدید و افسردگی شدید
ایران ایران 💔
اونی که داری این درد مردمو میخونی و کاری نمیکنی یا خودتو میزنی به نشنیدن،تبریک میگم رتبه یک بی غیرتی و بی رگ بودن رو کسب کردی ماشالله بهت
ایشالله بعدیا روهم مثل همین کسب میکنی