گوگل یا سامسونگ؛ آینده به کدامیک تعلق دارد؟

امروزه در دنیایی از اکوسیستم ها زندگی می کنیم و کمپانی های بسیاری تلاش می کنند تا مشغول سرویس دهی در بخش های مختلفی از زندگی شما بشوند. در بین برندها و کمپانی های بزرگ فعال در دنیای تکنولوژی می توان گفت سه نام در این زمینه موفق تر بوده اند، و رقابت بین آنها هر لحظه در حال شدت گرفتن است. این اسامی عبارتند از اپل، گوگل و سامسونگ.

اپل همواره و تا ابد با تفکر خاص خودش فعالیت خواهد نمود، و بر مبنای این تفکر همواره محصولاتی خاص را ارائه می نماید که تلاش شده است با یکدیگر مرتبط بوده و محیطی یکپارچه را پدید بیاورند، اکو سیستم اپل منحصر به خودش است و تمایلی ندارد آن را با دیگران شریک شود. ولی در سوی دیگر دو رقیب یعنی گوگل و سامسونگ رقابتی سخت را دنبال می کنند تا یک پلتفرم باز (Open) جایگزین را ارائه نمایند.

هفته ی گذشته سامسونگ به راحتی ۲۰۰ میلیون دلار هزینه نمود تا کمپانی SmartThings که در زمینه ی هوشند سازی منازل فعالیت دارد را تصاحب کند، و به نظر می آید هدف اصلیش از اینکار رقابت نزدیک تری با گوگل باشد، زیرا گوگل نیز کمپانی مشابهی به اسم Nest را خریداری کرده بود.

در بین تنش های موجود بین این دو غول تکنولوژی نکات جالبی نیز دیده می شود، برای مثال گوگل حاضر شد بخش عمده ای از خرید بزرگش موتورولا را به فروش برساند تا سامسونگ و محصولات کهکشانیش در زمینه ی موبایل کماکان پیشتاز بازار تلفن های هوشمند اندرویدی باشند. گوگل بر این باور است سامسونگ برگ برنده ی این کمپانی برای حاکم کردن سیستم عامل اندروید بر بازار خواهد بود.

دیدن چنین رفتارهایی در یک رابطه ی پرتنش جذاب است و البته وجود این رفتارها جای تفکر و تعمق دارد. در ادامه با ما همراه شوید تا این موضوع را بیشتر بررسی نماییم و ببینیم آیا می توان حدس زد کدامیک از این دو برند در آینده جایگاه والاتری کسب خواهند نمود؟

موفقیت و رشد کنونی سامسونگ در تلفن های هوشمند، تلویزیون ها، یخچال فریزرها و سایر ابزارهای تولیدی این شرکت که با اقبال عمومی بازار مواجه شده است خلاصه نمی گردد. سامسونگ کارخانه ها و خطوط تولید انبوه بسیار گسترده ای دارد که می تواند هر وسیله ای را به ارزان ترین قیمت ممکن تولید کند.

سامسونگ با تکیه بر همین کارخانه ها و خطوط تولید موثر توانست صفحه نمایش ها و تلویزیون هایی بزرگ تر، با کیفیت تر و ارزان تر تولید نماید و سونی را چندین سال پیش از این کسب و کار، یعنی تولید تلویزیون کاملاً کنار بگذارد.

استراتژی سامسونگ در مقابل سونی به حدی بی نقص بود که کمی بعد ژاپنی ها خطوط تولید تلویزیون های LCD‌ خود را در ازای رقمی حدود یک میلیارد دلار به کره ای ها واگذار کردند.

سامسونگ در ابتدا تلویزیون های LCD تولید می نمود که از نظر کیفیت به محصولات سونی نزدیک نبودند ولی بسیار ارزان تر بودند، در آن بازه ی زمانی سامسونگ درک بهتری نسبت به رقیب ژاپنیش از بازار به دست آورده بود. مردم در آن زمان به دنبال هزینه برای تصاویر با کیفیت تر نبودند بلکه ترجیح میدادند تلویزیون های تجملی و نازک تری که تازه به بازار راه یافته بودند را به هر شکلی تهیه نمایند.

سامسونگ این محصولات را با ظاهری بسیار جذاب و با نازل ترین قیمت ممکن عرضه می نمود که سبب موفقیتش در فروش گردید، با پدید آمدن جریان مالی برای برند کره ای در بازار یاد شده، وی رفته رفته خلا کمبود کیفیت را نیز در محصولات خودش برطرف نمود و با بازاریابی بهینه سونی را کاملاً از صحنه ی رقابت حذف کرد.

استراتژی سامسونگ در مقابل سونی به حدی بی نقص بود که کمی بعد ژاپنی ها خطوط تولید تلویزیون های LCD‌ خود را در ازای رقمی حدود یک میلیارد دلار به کره ای ها واگذار کردند، سامسونگ حاضر نشد پیشنهاد سونی برای سرمایه گذاری را بپذیرد و ترجیح داد تا هر آنچه از این کمپانی در بازار مذکور به جای مونده بود یکجا صاحب شود. پس از آنچه که یاد شد سونی هرگز نتوانست جایگاه قبلی خودش را از سامسونگ باز پس گیرد.

برند کره ای در بازار تلفن های هوشمند نیز استراتژی مشابهی را دنبال کرد. ابتدا این کمپانی دست به عرضه ی تلفن های هوشمند با ابعاد صفحه نمایش بسیار گوناگونی زد تا از نظر تنوع محصول در بازار از بقیه پیشی بگیرد و وقتی سایرین متوجه تمایل کاربران به تلفن ها با صفحه نمایش بزرگتر شدند سامسونگ به این نیاز بازار با تولید انبوه نمایشگرهای OLED و به کارگیری آنها در تلفن هایش پاسخ داد، نمایشگرهایی که در نمایش رنگها بسیار شفاف عمل می نمودند ولی از نظر کیفیت متوسط محسوب می گشتند.

هیچکسی در بازار نمی توانست در مقیاس سامسونگ دست به تولید انبوه این نمایشگرها بزند، و علی رغم کیفیت متوسط آنها هزینه ی تولید کره ای ها نسبت به سایر رقبا کاهش پیدا می نمود، و این برند مجال تکاپوی بیشتری در مقابل تنها رقیبش یعنی اپل و تنها محصول آن یعنی آیفون پیدا می کرد.

اما در استراتژی های سامسونگ یک ضعف وجود داشته و دارد، آنهم اینکه کمپانی مذکور همواره در قسمتی از محصولات خود مجبور به تکیه بر سایرین بوده است. در مورد تلویزیون هایی که توانستند بازار سونی را تصاحب نمایند، این محصولات هرگز در صحنه ی نرم افزار و ارائه ی محتوا توسط محصول خود این کمپانی یعنی اسمارت هاب موفق نبودند، و همواره نام هایی مانند نت فلیکس و کامکست بر روی آنها سایه انداخته است.

این امر در مورد تلفن های هوشمند سامسونگ نیز صادق است، گلکسی S5 زیر سایه ی اندروید و گوگل پلی قرار دارد نه S اپ های خود سامسونگ. سامسونگ می تواند یک تلویزیون را بر روی یک یخچال مونتاژ کند ولی وقتی فرد دیگری با سیستم عاملش به این محصول جدید ارزش می بخشد مسئله کمی پیچیده شده و استراتژی کلی به زیر سئوال می رود.

سامسونگ هرگز در عرضه ی محصولات نرم افزاری موفق نبوده و حرفی برای گفتن نداشته است، همچنین پیشتازان تکنولوژی در کره به هیچ یک از پلتفرم های نرم افزاری خودشان پایبند نبوده اند.

خط تولید های وسیع و قدرتمند سامسونگ در ابتدای ورودش به بازار موبایل سبب پیشرفت و رشدش شدند، ولی حالا این کمپانی برای رشد بیشتر نیازمند یک وجه تمایز دیگر و یک متغیر بزرگ تر است، مسئله یی که اینبار با تنوع در تولید محصولات و عرضه ی صفحه نمایش های بزرگ تر حل نخواهد شد.

سامسونگ هرگز در عرضه ی محصولات نرم افزاری موفق نبوده و حرفی برای گفتن نداشته است، همچنین پیشتازان تکنولوژی در کره به هیچ یک از پلتفرم های نرم افزاری خودشان پایبند نبوده اند. تنها تلاش سامسونگ در این زمینه منجر به عرضه ی تلویزیون هایی سریعتر، ارزان تر و کمی با قابلیت های بیشتر شده است.

غول تکنولوژی کره ای می تواند کمپانی هایی مانند Boxee و یا SmartThings را بخرد، ولی هرگز نتوانسته و ظاهراً نمی تواند از پتانسیل آنها استفاده نموده و به شکل موثری این پتانسیل را در محصولات فعلیش وارد نماید. به نظر می آید کره ای ها همواره با تکیه بر بخشی از تلاش سایرین می توانند روندی سریع تر را برای کسب درآمد بیشتر دنبال نمایند.

سامسونگ برند جذابی محسوب می شود، دنیا به آن نیازمند بوده و هست ولی این احتمال که روزی آنها بخواهند پا در عرصه یی بگذارند که کمپانی همچون گوگل همه ی منابع فعلیش را از آن بدست آورده است تقریباً بعید به نظر می آید.

گوگل درآمدش را از جمع آوری و سازماندهی اطلاعات و عرضه ی تبلیغات بر مبنای این اطلاعات کسب می نماید، به زبان ساده تر این کمپانی هر چه اطلاعات بیشتری را گردهم بیاورد درآمد بیشتری نیز بدست خواهد آورد.گوگل  به حرکت آهسته ولی پیوسته عادت نموده است، و در این روند پلتفرم و سیستم هایی را پدید آورده و می آورد که همگی دارای وابستگی و یکپارچگی وسیعی هستند.

وسعت سرویس های گوگل و یکپارچگی آنها در کنار راحتی استفاده هر کاربری را جذب می نماید، هر چند که با یک نگاه از بیرون در برخی مواقع ممکن است قدرت این کمپانی در تصاحب اطلاعات در مورد کاربران در عرصه های مختلف قدری ترسناک به نظر برسد. سامسونگ هرگز توان رقابت با چنین اکوسیستمی که از سالها پیش پی ریزی شده است را ندارد و حتی به نظر می رسد انگیزه ی کافی را نیز دارا نباشد.

تفاوت این دو برند در همینجا حاصل می شود یکی از آنها یعنی سامسونگ تلاش می کند، نرم افزارهایی تولید کند که به کمک آنها تلویزیون های بهتری عرضه نماید و دیگری سعیش بر این است که نرم افزارها و سرویس هایی عرضه کند که می توانند بر دنیا حاکم شده و همه ی کاربران را پوشش دهند و سایر تولید کنندگان مجبور به بهره گیری از این سرویس ها بر روی محصولات خودشان باشند، با این تفاسیر اینطور برداشت می شود که جایگاه گوگل بالاتر بوده و سامسونگ حتی تلاشی برای تصاحب آن نیز نخواهد کرد.