آیا ما نابود خواهیم شد: هوش مصنوعی چه چیزی «نیست»؟
آیا قرار است ربات های احساساتی هوشمندمان ما را نابود کنند؟ امروز این اتفاق نمی افتد - و شاید هیچ وقت دیگر هم نیافتد. می توانیم افتخار بسیاری از ترس هایی که امروز پیرامون هوش ...
در دیجیاتو ثبتنام کنید
جهت بهرهمندی و دسترسی به امکانات ویژه و بخشهای مختلف در دیجیاتو عضو ویژه دیجیاتو شوید.
عضویت در دیجیاتو
آیا قرار است ربات های احساساتی هوشمندمان ما را نابود کنند؟ امروز این اتفاق نمی افتد - و شاید هیچ وقت دیگر هم نیافتد.
می توانیم افتخار بسیاری از ترس هایی که امروز پیرامون هوش مصنوعی ایجاد شده را به هالیوود بدهیم. پرده سینما باعث شده هر بار که از هوش مصنوعی خبری می شنویم به فکر نبرد ویل اسمیت و ربات ها یا جنگ سارا کانر با اسکای نت فرو رویم. حتی محصولات جدید هالیوود یعنی فیلم هایی مثل Transcendence (محصول ۲۰۱۴) یا Chappie که هنوز عرضه نشده؛ این دیدگاه کلیشه ای از هوش مصنوعی را دنبال می کنند.
اما واقعیت بسیار پیچیده تر از این هاست. هوش مصنوعی، عموما به این صورت تعریف می شود: «مجموعه ای از تکنولوژی ها برای ساخت سیستم های کامپیوتری که بتوانند آنالیز های پیچیده را به طور مستقل انجام دهند». مثال های ساده از این فناوری را می توانید در زندگی روزمره خود مشاهده کنید. از Siri گرفته که با گوش کردن به حرفهایتان با شما تعامل می کند تا کینکت ایکسباکس که سعی دارد با تشخیص حرکات، شما را بیشتر در بازی فرو ببرد.
بسیاری از ما در مورد آینده ای که با قوی تر شدن هوش مصنوعی رقم خواهد خورد نگران هستیم. از طرف دیگر این تکنولوژی با سرعت زیادی به پیشرفت خود ادامه می دهد و باز هم از سوی دیگر، ما هنوز از تعامل با هوش مصنوعی لذت زیادی می بریم. در این مطلب، می خواهیم به طور مختصر و مفید در مورد این که هوش مصنوعی چه چیز هست و چه چیزی نیست صحبت کنیم. تا بهتر بتوانیم نگرانی های قابل درک و بی مورد را از هم تفکیک کنیم.
در ادامه با دیجیاتو همراه باشید.
هوش مصنوعی چه چیزی نیست؟
بگذارید ابتدا ترس های بی مورد را از خود دور کنیم. اول این که، هوش ماشینی هیچ ربطی به «زنده» و حتی «خودآگاه» بودن ندارد. هوش مصنوعی مدرن می تواند در دامنه های کوچکی، مثل شطرنج بازی یا پاسخ دادن به سوال های برنامه تلویزیونی Jeopardy (یک برنامه تلویزیونی معروف در ایالات متحده که بر مبنای پرسش های متنوع از شرکت کنندگان در آن بنا نهاده شده است. ابر کامپیوتر IBM یعنی واتسون نیز یکبار در ای برنامه حضور یافته)، با انسان رقابت کرده یا از او پیشی بگیرد. اما این هوش از انعطاف پذیری و عمومیت ذهن انسان محروم است. سیستم های هوشمند خودمختاری ندارند و فقط با نظارت و دستور العمل ناظر انسانی قادر به کار کردن هستند. در تعریفی ساده؛ می توان این ها را سیستم های کامپیوتری پیشرفته ای توصیف کرد که سعی می کنند جنبه هایی از هوش انسانی را شبیه سازی کنند.
نرم افزار هایی که هوشمندی مصنوعی دارند؛ توسط انسان ها کنترل می شوند. نرم افزار های مدرن به شدت روی انجام یک کار در واحد زمان متمرکز شده اند. این فرایندی است که نه می تواند منتهی به بروز خلاقیت در ماشین ها شود و نه توان کار در خارج از محدوده تحت نظارت را به ماشین ها می دهد.
وقتی الگوریتم هایی که برای هوش مصنوعی طراحی شده اند قوی تر شوند؛ ممکن است شاهد تولید نرم افزار هایی باشیم که می توانند به طور مستقل تر، گستره بیشتری از کار ها را در آن واحد انجام دهند. اما تا آن موقع راه زیادی پیش رو است. افرادی مثل ایلان ماسک که با پژوهش های پیرامون هوش مصنوعی در گیر هستند؛ از سیستم هایی که هم اکنون وجود دارند ترسی ندارند. آن ها نگران سطحی از هوش مصنوعی هستند که ممکن است در آینده به ان برسیم. - ماسک اخیرا ۱۰ میلیون دلار برای رفع خطرات احتمالی اهدا کرده است.
هوش مصنوعی چه چیزی هست؟
اکنون که بعضی از سوء تفاهم ها در مورد هوش مصنوعی بر طرف شد؛ شاید بهتر باشد بحث را روی مثال های مدرن این نوع تکنولوژی و همچنین گجت هایی که به آن اتکا می کنند ادامه دهیم.
هوش مصنوعی یک علم نظری متعلق به آیندگان نیست. مایکروسافت اخیرا یک ربات امنیتی، به نام K5 را به نمایش گذاشت. این ربات یک و نیم متری که حدودا ۱۳۵ کیلوگرم وزن دارد؛ مجهز به دوربین HD، حسگر های مختلف، وایفای و طبیعتا هوش مصنوعی است. K5 می تواند در محیط گشت زده و اگر مورد غیر طبیعی ای را مشاهده کرد؛ اطلاع دهد. چیزی مثل مجروح شدن یک کارمند یا هجوم یک فرد خاطی. با پیشرفت بیشتر تکنولوژی، K5 قادر خواهد بود شواهد آشفتگی را حتی بهتر از انسان تشخیص دهد.
حتی شاید نیازی نباشد راه دور برویم و برای هوش مصنوعی K5 را نمونه بیاوریم. موج جدیدی که از دستیار های دیجیتال، مثل سیری، کورتانا و… ایجاد شده؛ می تواند مثالی از روزمره شدن هوش مصنوعی باشد.
البته، بعضی با این نظر مخالف هستند. آن ها معتقدند که این دستیار ها هوش واقعی ندارند و فقط سعی می کنند خودشان را هوشمند جلوه دهند. هر چند این اعتراض وارد است؛ اما اگر هوش مصنوعی به عنوان چیزی که می تواند کار های مشابه انسان مثل جستجوی وب، تشخیص و آنالیز جملات، زمان بندی روی تقویم و … را انجام دهد؛ در نظر گرفته شود. آنگاه سیری، گوگل Voice و کورتانا همگی لیاقت هوشمند خوانده شدن را دارند.
آینده هوش مصنوعی
یکی از فرض های عمومی در مورد هوش مصنوعی این است که هوش معادل خودآگاهی یا تجربیات انسانی است. در واقعیت، هوش مصنوعی می تواند در عین داشتن هوشمندی بالا، با خودآگاهی و انسانیت بسیار ناسازگار باشد.
هوشمندی یک محدوده کوچک تعریف شده نیست. بلکه فضایی گسترده از ذهن هایی قادر با قابلیت های بالاست. بعضی متخصصان شک دارند که هوش مصنوعی هرگز بتواند خودآگاهی انسان را تداعی کند.
کریستوفر کاچ، مدیر ارشد علمی انستیتو Allen که در سیاتل به علوم مغز و اعصاب می پردازد؛ در طول زندگی کاری اش در مورد پدیده خود آگاهی تدریس می کرده و آن را «خاصیتی از ماده» می داند. در طول مصاحبه ای که اخیرا انجام شده است؛ کاچ عنوان کرد که پژوهشگران هنوز فاصله زیادی با شناخت چگونگی رخ داد پدیده خودآگاهی یا حتی به تفاهم رسیدن بر سر یک تعریف واحد از آن دارند. او ادامه داد که:
فکر می کنم خودآگاهی، مانند جرم، خاصیتی بنیادین در جهان است. به عنوان یک مثال، که خیلی هم نمونه خوبی است، شما این روز ها می توانید به خوبی وضع هوا را [با کامپیوتر ها] پیش بینی کنید. می توانید پیش بینی نمایید درون گرد باد ها چه می گذرد. می توانید حتی سیاه چاله ای را درون کامپیوتر شبیه سازی کنید. اما آن سیاه چاله فضا و زمان را خم نخواهد کرد. شبیه سازی یک چیز، واقعیت بخشیدن به آن نیست.
به عبارت دیگر، با این که خودآگاهی می تواند شبیه سازی شود؛ اما کاچ باور دارد که خودآگاهی واقعی هیچگاه به طور مصنوعی قابل شبیه سازی نیست.
با افزایش روز افزون دستگاه هایی که به پردازش ابری تکیه می کنند و افزایش اتصالات بین دستگاه. در نهایت قرار است شاهد طیف متنوعی از گجت های هوشمند باشیم. گنجاندن هوش مصنوعی در این گجت ها به ساده تر کردن کار ها کمک خواهد کرد. قرار نیست خانه و گجت های ما بر علیه ما برخواسته و نژاد آدمی را به خاتمه ای که انتظارش را می کشد برسانند! حداقل در آینده ای که قابل پیش بینی است؛ چنین چیزی دیده نمی شود.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
هوش مصنوعی همین الانش دنبال کشتن انسانه ارتش آمریکا داره سرباز رباتای خودکار میسازه یادمه پارسال یه نمونشو برای استفاده واقعی ازمایش میکردن اون ربات کافیه یه داعشی یا یه امریکایی بهش بگه بکش هوشمندترین وسیله برای کشتن
اگه مثله traaaansendans باشه خیلی خوبتره!!!
به نظر من این مقاله در مورد زمان حال صدق میکنه
نه ۲۰۰۰ سال دیگه!
کافیه بتونن مغز یه انسان رو به صورت کامل شبیه سازی کنن. اونوقت مثل یه نوزاد شروع به یادگیری میکنه اما نه با سرعت مغز نوزاد
چون هم حافظه بی نهایت داره
هم سرعت پردازش بی نهایت
هم اشتباه ۰ %
خودش میشه ابر متخصص در تمام علوم! خودش خودشو ارتقا میده !
خودشو کپی میکنه.
حتی میتونه تا مدتی برای جلب اعتماد انسان ها خودشو ابتدایی تر و ضعیف تر از حالت معمول نشون بده تا محدودش نکنن و ....
به نظر من مقاله خوبی نبود اصلن!
به عنوان کسی که در این زمینه کار و پژوهش میکنم باید بگم که بحث آینده هوش مصنوعی بسیار نگران کننده هم هست. به طور کاملن خود آگاهانه به نظرم یک سری موارد هوش مصنوعی نادیده گرفته شده در مقاله. مثلن مثالهای زیادی هست از استفاده از چیپ ها در مغز و جواب مثبت دادن آزمایشها.
بگذریم.
جمله آخر مقاله هم بسیار بچگانه است. تخمین زده میشه که حدود 20 سال مونده تا به درجه ای از هوش مصنوعی برسیم که لغب «خطرناک» رو یدک بکشه. همین الان هم بسیار زیاده این نشانه ها.
راستی یک چیزی که کلن کسی آگاهی نداره ازش اینه. هوش مصنوعی (حتا از نوعی که تو مقاله گفته گوگولی مگولیه و انسان باید کنترل و نگهداریش کنه) کاملن مساوی است با نقض حریم خصوصی و سوء استفاده از انباشت اطلاعات.
همونطور که کاچ گفت خودآگاهی هیچوقت نمیشه شبیه سازی شه.
پیش بینی هوا حجم خیلی زیادی اطلاعات ن که سریع پردازش میشن و نتیجه میدن.
سیری هم همینطور. واتسون هم همینطور.
اما مهم ترین چیز خلاقیته که کامپیتور چون بر اساس اطلاعات کار میکنه نمیتونه خارج از اطلاعاتش چیز جدیدی درست کنه. شاید بر اساس حالت های مختلف چیزایی رو با اطلاعاتش بسازه اما خارج از اون نه.
به نظر من هیچ ماده ای نمیتونه خلق کنه. هر طور که میخاد چیده و پردازش بشه نمیتونه چون ماده اس. یک چوب رو بزار میتونه چیز جدیدی درست کنه؟ انواع مواد رو با هم قاطی کنی باز هم نمیشه.
حالا چطور بدن ما که یه مشت موادن که همشون تو جدول تناوبین میتونن خلق کنن؟
به نظر من چیزی خارج از ماده توانایی ساختن داره. اسمش هر چی میخاد باشه .شاید از نظر دوستان علمی نباشه . من نمیدونم چی باعث خلاقیت و ساختن میشه اما میدونم ماده هم نمیتونه ماده بسازه. حتما چیزی به جز ماده هست. خارج از ماده. بالا تر از ماده
ببین Siamak Gol شما یخورده مس آهن سیلیکن پلاستیک شیشه هرطور که میخوای کنار هم بچین من نمیتونم باور کنم اینا بتونن کاری کنن که یه نفر صدای چند سال قبلش بشنوه یا حتی صدای یکی دیگرو باهاش بشنوه یا ازش بپرسی امروز هوا چطوره بهت درست جواب بده
منظورمو متوجه نشدی.
اونا چیز جدیدی خلق نمیکنن. وقتی بش میگیم هوا چطوره و اون جواب درست میده چون ما بهش اطلاعات دادیم. ما کد نوشتیم. ما اون رو ساختیم. چندین سال حیوونا رو زمین بودن. چه چیز جدیدی خلق شد؟ حیوونا هم بدنشون مث ماس اما توی ما یه چیزی هست که میتونه بسازه. ما هم از ماده ایم. حیوونا هم از ماده ان . پپس فرق ما با اونا چیه؟
اون چیزی که باعث ساختن میشه. من اونو میگم. آهن و سیلیکن بودن. کی کنار هم چیدشون؟ ما
من از وقتی فصل ۴ سریال person of interestرو دیدم بدجور از هوش مصنوعی ترسیدم.اگر هوش مصنوعی مخدود نباشه راحت میتونه کنترل ما رو به عهده بگیره جوری که خودمونم نفهمیم
هوش مصنوعی می تونه اندازه تمامی چنگ های جهانی خطرناک باشه! وقتی مثل اون موقع یه سری دیوانه وجود داشته باشه!
یه سوال ازش میکنم:چه خبر؟
بعد جواب دادنش دوباره میپرسم چه خبر؟
اینجاست که هوش مصنوعی می هنگه
البته دوباره نباید بگی "چه خبر" باید بگی " دیگه چه خبر " ، اینجوری رسما فنا میشه
به نظر من خطر نداره.به دست خود انسان ساخته میشن و انسان راه نابودیشم میدونه و تسلط داره بهش.
آقا علیرضا کجایی پیدات نیست داداش؟
اما باید قبول کنیم که انسان تا انسان هست ، هیتلر انسان بود ، انشتین هم انسان اما این کجا و آن کجا
زمانی که فکر کردن و تکامل یافتنو یاد بگیره اون وقته که خطرناک میشه چون دیگه انسان اونو تکمیل نمیکنه بلکه خودش خودشو تکمیل میکنه
هوش مصنوعی در صورتی خطرناک نیست که محدودش وسیع نشه و متمرکز به بازی کردن شطرنج با سالمندان ، یا پاسخگویی به سوال تلوزیونی و از این قبیل کارها بشه ، نه اینکه یک ربات با هوش مصنوعی رو بزاری کنار خودت اونم فیلم بُکش بُکش بعد ایشون هم یاد بگیره و الوداع یا اینکه یک ربات با مفاهیم تجاثز ، قتل ، غارت ، انقلاب آشنا بشه و بخواد اونو عملی کنه ، اینموقع هستش که میشه گفت هوش مصنوعی خطرناکه
هرچند باز هم کل پردازشگر و این امکانات رو یه انسان میسازه اما خب انسان هم ثابت کرده میتونه شریر باشه ، میتونه خوب باشه یکی ربات میسازه بشه دستیار پزشک ، یکی هم برای آدم کشی ازش استفاده میکنه ، پس این هوش مصنوعی باید توسط چندین شرکت و کمپانی خاص توسعه داده بشن و یه ربات هوشمند باشه نه یک رباتی که ادای هوشمند بودن رو در آورده ، یک رباتی که در کنار تقلید رفتار آدمی احساس هم داشته باشه
فکر کنم مفهوم هوش مصنوعی رو دوستان خوب نفهمیدن. این که یه نفر رباتی بسازه که آدم بکشه درسته هوش مصنوعی داره ولی منظور ایلان ماسک و بقیه دانشمندا از ترس از هوش مصنوعی ای نیست!
ساخت ربات آدم کش مثل ساخت موشک و سلاح و .... یه دغدغه قدیمی هست ولی هوش مصنوعی و ترس از اون یه تعریف جدیده که به این زودیا اتفاق نمیفته.
فرض کنید ماشینی متولد بشه که مثل انسان یه سری اطلاعات ( کد) داشته باشه و به نوعی اونا رو به ارث برده باشه و بعد از اون با دیدن و تجربه کردن بتونه پیشرفت کنه. کد های خودش رو بهینه کنه. برای خودش تصمیم بگیره و ...
ترسی که دانشمندا دارن اینه که اگه همچین چیزی متولد بشه آیا ممکنه بر علیه انسان عمل کنه؟ یعنی اگه شما دستگاهی بسازید که ضمیر خود آگاه داشته باشه دیگه نمی تونین یه دگمه روشن خاموش براش تعیین کنید که!
ترس اصلی اینه نه ربات آدم کش :D