آیا سامسونگ می تواند بدل به بزرگترین سازنده چیپست برای موبایل های هوشمند شود؟

سامسونگ سالهاست که بزرگترین تولید کننده تلویزیون دنیاست و چند سالی هم می شود که در زمینه فروش موبایل جایگاه نخست را به دست آورده. حال اما غول کره ای این بار تصمیم گرفته ابرقدرت ترین «چیپ ساز» نیز بشود و آنطور که پیداست، عزمش را هم حسابی راسخ کرده است.

این کمپانی به تازگی تصمیم گرفته تا کارخانه ای جدید برای صنایع نیمه هادی و ساخت چیپست بنا کند؛ نکته اینجاست که برای ساخت چنین کارخانه ای، یک بودجه ی ۱۰ میلیارد دلاری کافیست، سامسونگ اما برای رسیدن به اهداف خود، یک بودجه ی ۱۵ میلیارد دلاری در نظر گرفته است.

سامسونگ می خواهد ثابت کند «قانون مور» اهمیت دارد، قانونی که می گفت قدرت پردازنده ها هر دو سال یک بار به شکل قابل توجهی افزایش خواهد یافت. اصولا هر بار که پیش خود می گوییم این قانون در حال نقض شدن است، فعالان این حوزه با پول و استفاده از مهندسانی توانا، ما را نا امید می کنند. تا به اینجای کار، سامسونگ توانسته مقام اولین تولید کننده و فروشنده ی چیپ مموری را به خود اختصاص دهد؛ رتبه اش هم در خصوص توسعه،‌ تولید و فروش پردازنده در جهان دوم است. جایگاهی که صرفا بعد از اینتل قرار گرفته؛ اینتلی که توسط خود گوردن مور تاسیس شده، شخصی که ایده ی «قانون مور» را رواج داد.

بهتر است اینطور بگوییم که حتی اگر هیچ یک از محصولات کره ای ها را نیز تا به حال نخریده اید؛ مطمئن باشید که از سامسونگ در زندگیتان استفاده کرده اید؛ حتی اگر این استفاده، چیپست مموری در درون تبلت محبوبتان، آیپد باشد.

رقابت در دنیای ساخت چیپ، بسیار سخت شده؛ اولین کمپانی که بتواند نسل آینده پردازنده ها را با سرعت بالاتر و تکنولوژی بالاتر بسازد، برنده ی بازیست و مشتریان به سویش سوق پیدا می کنند. نفری که دوم به خط پایان برسد اما چه خواهد برد؟ هیچ. با دیجیاتو همراه باشید.

مدیر ارشد صنایع نیمه هادی سامسونگ به نام Kelvin Low می گوید: «مهمترین امر برایمان اول بودن است. این روزها دوم یا سوم بودن بی معناست و در این صورت، به دست آوردن سهمی در این بازار تقریبا غیرممکن می شود.»

اول بودن در این بازار انقدر برای سامسونگ مهم است که مرحله ای را در زمینه ساخت چیپست ها جا گذاشته و می خواهد یک راست به سراغ مراحلی که در آینده بر سر راه رقبا قرار می گیرند تمرکز کند؛ به جای اینکه صرفا یک تکنیک را عملی کند، در آن واحد از سه تکنیک برای ساخت چیپ هایش بهره می جوید که در واقع یک ریسک بزرگ است و شاید در آینده منجر به تولید محصولاتی ناقص گردد.

تا اینجای کار اما این ریسک برای کره ای ها نتیجه ای مثبت به همراه داشته. سامسونگ توانسته سهم توجه مشتریان بیشتری را به سوی خود جلب کرده و در نتیجه سهم بازار بالاتری را نیز از آن خود نماید. محققان بر این باورند که پیشرفت های سامسونگ توانسته اپل را نیز به خود علاقه مند کند و همین موضوع نیز سبب می گردد تا چیپست A9 برای آیفون بعدی، توسط سامسونگ تولید گردد. علاقه ای که برای شرکت کره ای، هم درآمد خوبی در بر خواهد داشت و هم احترام بسیاری.

اپل پس از سامسونگ، بزرگترین مصرف کننده چیپست هاست اما سال گذشته به دلیل اختلافات بسیار و همینطور مشکلات و دعوی قضایی که بین این دو وجود داشت، آمریکایی ها تصمیم گرفتند تا قطعات مورد نیاز خود را از تولید کننده دیگری تامین نمایند.

در دنیای چیپست ها، صرفا یک اشتباه از سوی سازنده کافیست تا اعتماد کاربر برای همیشه از آن تولید کننده سلب گردد.

Moore تا کجا پیش خواهد رفت؟

در سال ۱۹۶۵ مور اعتقاد داشت که هر سال، چیپست ها رشدی فزاینده خواهند داشت؛ وی سپس نظریه اش را به هر دو سال یکبار تغییر داد. سال به سال ترانزیستورهایی که بر روی چیپ ها قرار می گرفتند کوچکتر و کوچتر شده و با فشردگی بیشتری نیز در یک مدار جای می گرفتند. همین موضوع سبب سرعت گرفتن، ارزان تر شدن و کم مصرف تر شدن گجت ها می شد. حال از نظریه ی وی ۵۰ سال گذشته و هنوز هم نمی توان آن را رد نمود.

البته یک مشکل بزرگ وجود دارد؛ تحقیقات و توسعه ی تکنولوژی های تازه تر، بسیار هزینه بر شده اند. مهاجرت به نسلی جدید از پردازنده ها، نیازمند سال ها تحقیق و میلیاردها دلار بودجه ی تحقیقاتی، تجهیزات و ساختاری است. ساخت یک کارخانه که بتوان در آن چیپست ساخت، حداقل ۱۰ میلیارد دلار هزینه در بر دارد.

حالا صرفا چهار کمپانی بزرگ در تلاشند تا قانون مور را همچنان زنده نگه دارند؛ اینتل، سامسونگ، TSMC و Globalfoundries. اگر این چهار کمپانی تصمیم گیرند تلاش های خود را متوقف سازند، اسمارت فون های ما از حالت فعلی هوشمند تر نخواهند شد. از سوی دیگر عمر باتریشان نیز به جهت توقف تحقیقات، هیچگاه نمی تواند از یک یا دو روز تجاوز نماید.

ساخت چیپست، تجارتی بسیار بزرگ است. سال گذشته فعالان این صنعت به درآمدی ۴۶.۸۵ میلیارد دلاری دست یافتند که از درآمد سال ۲۰۱۳ آنها ۱۶ درصد بیشتر است. در این میان TSMC جایگاه اول را با سهم بیش از نصف بازار در اختیار داشت. در این میان سامسونگ با سهم ۵ درصدی خود در جایگاه چهارم ایستاده. (در آمار Gartner البته چیپ هایی که شرکت کره ای برای موبایل و تبلت های خودش ساخته به حساب نیامده اند.)

سامسونگ حالا در جایگاهی بسیار جالب قرار دارد؛ نه تنها برای محصولات خودش چیپ می سازد، بلکه آنها را به سایر تولید کنندگان نیز می فروشد، بیش از همه هم به رقیب دیرینه اش، اپل.

TSMC اما صرفا از بقیه تولید کنندگان، طرح ساخت پردازنده را دریافت کرده و شروع به ساختش می کند. Globalfoundries از مجوزهای استفاده از تکنولوژی های سامسونگ در خصوص ساخت چیپست برای سایر شرکت های تولید کننده موبایل و تبلت بهره می برد و اینتل هم به شکل تفریحی برای خودش در این بازار می چرخد و صرفا برای شرکت هایی کوچک چیپست می سازد که هیچ رقابتی نیز با آنها ندارد؛ این شرکت تمرکز نیروی کار خود را صرفا بر روی محصولات اصلی خودش قرار داه است.

مقام دوم؛ بازنده بزرگ

ارائه یک فناوری تازه در دنیای تکنولوژی جدا از حق به رخ کشیدن آن برای سایر رقبا، امتیازهای دیگری را نیز به ارمغان می آورد؛ توجه کاربران بسیاری به شما جمع شده و در نتیجه پول هنگفتی به سویتان سرازیر می گردد، پولی که نمی دانید آن را کجا سرمایه گذاری کنید.

سامسونگ با پیشرفت های خود در زمینه تولید پردازنده های ۱۴ نانومتری، بزرگان این صنعت را شگفت زده کرد. ۱۴ نانومتر به اندازه ی یک میلیاردم هر متر است و این همان اندازه ایست که هر ترانزیستور ساخت سامسونگ دارد. این تکنولوژی از فناوری های بزرگان این حرفه به نام TSMC نیز جلوتر است.

Samuel Tuan Wang که در Gartner مشغول است اذعان می کند: «برای دو دهه ی اخیر، همواره بالاترین تکنولوژی ها در زمینه چیپست موبایل از طریق TSMC عرضه شده اند؛ و حالا برای اولین بار در تاریخ، سامسونگ توانست از زمانبندی شرکت TSMC پیشی گرفته و تکنولوژی هایی بروز تر به بازار عرضه کند.»

شرکت کره ای حتی ۶ ماه پیش از اینتل توانست پردازنده های ۱۴ نانومتری موبایل را تولید کند؛ اینتل اگرچه برای پردازنده های PC خود از همین تکنولوژی استفاده می کند اما به طور کلی آنچنان که باید و شاید توجه خود را به چیپست های موبایل معطوف نکرده است. از آنجایی که تعداد پردازنده های بیشتری در صنعت موبایل فروش می روند، می توان گفت اینتل در این زمینه کوتاهی نیز کرده و بازاری رو به رشد را تقریبا از دست داده است.

اما سامسونگ چگونه پس از دو دهه توانست TSMC را شکست دهد؟ پاسخ را پیشتر در همین مقاله نوشته ایم؛ کره ای ها تصمیم گرفتند پردازنده های ۲۰ متری را کاملا نادیده گرفته و یک راست به سراغ ۱۴ نانومتری ها بروند؛ پردازنده های ۲۰ نانومتری TSMC حالا در آیفون و آیپد های اپل و چیپست A8 و A8X مورد استفاده قرار می گیرند.

Low می گوید: «هیچ چیز یک شبه اتفاق نیوفتاده؛ جادویی هم در کار نیست. در حالی که سایر تولید کنندگان در حال ارائه پردازنده هایی ۲۰ و ۲۲ نانومتری بودند، ما تمرکز بخش تحقیق و توسعه خود را بر روی پردازنده های ۱۴ نانومتری معطوف کردیم.»

حتی اگر سامسونگ بالاترین تکنولوژی را در میان شرکت های سازنده چیپست (به جز اینتل) داشته باشد، باز هم نمی توان به آن به عنوان یک سازنده ی چیپست نگریست.

مدیران سامسونگ معمولا از جدا بودن بخش تولید چیپ برای سایر شرکت ها و بقیه بخش های تولید محصولات الکتریک خبر می دهد؛ کره ای ها می گویند سفارشات دیگران کاملا به شکل محرمانه صورت می پذیرد اما واقعا یک شرکت چقدر می تواند به بزرگترین رقیب خود اطمینان داشته باشد؟ از طرف دیگر آیا کره ای ها از تقاضای بالای کاربران برای محصولات خانگی صرف نظر کرده و سفارش های دیگران را در اولویت قرار خواهند داد؟

سوال اصلی فعلا این است که آیا سامسونگ می تواند جایگاه فعلی خود را در برابر TSMC نگه دارد یا خیر؟ یا اصلا کره ای ها قادر هستند به جایگاه و پیشرفت های اینتل دست یابند؟ خود اینتل که به طور کلی بعید می داند هیچ کس بتواند به گرد پایش هم برسد.

در جاده موفقیت

سامسونگ حالا برای همه تکنولوژی های خود مشتری دارد، چه فناوری ۱۴ و چه ۲۸ نانومتری، ماه گذشته شرکت انویدیا از همکاری خود با سامسونگ خبر داد، شرکتی تا پیش از این، چیپ های مورد نیاز برای پردازنده های گرافیکی اش را از TSMC تامین می نمود. Nvidia البته مشخص نکرد که کدام چیپ ها از سوی سامسونگ تامین خواهند شد اما در بیانیه ای گفت که TSMC به عنوان همکار این شرکت باقی خواهند ماند.

حتی کوالکام هم که بزرگترین تولید کننده چیپ (مودم) های 3G و 4G است، انتظار می رود که برای ساخت پردازنده ی چیپست های اسنپدراگون، به سراغ سامسونگ بیاید. [کوالکام به این قسمت از مقاله پاسخی نداده است.]

اما سپس نوبت به اپل می رسد؛ صنعت چیپست سازی سال گذشته و زمانی که اپل به سوی TSMC شتافت، دچار یک دگرگونی شد. دو کمپانی مورد بحث سال ها برای تامین چیپست های آیفون و آیپد با یکدیگر همکاری نموده بودند اما پس از شدت گرفتن مشکلات حقوقی، اپل به یک باره سامسونگ را کنار گذاشت.

از دست دادن اپل به عنوان یک مشتری بسیار معتبر، شهرت کره ای ها را در زمینه صنایع نیمه هادی زیر سوال برد و Gartner گمانه زنی می کند که سامسونگ به دلیل از دست دادن این مشتری در آن سال، نتوانست به سوی ۲.۷ میلیارد دلاری دست یابد.

فعالان این بازار اما بر این باورند که اپل به دلیل علاقه به فناوری ۱۴ نانومتری برای A9 هم که شده، امسال و برای تولید پردازنده آیفون جدید به سراغ سامسونگ خواهد رفت. [در این قسمت مقاله اپل از نظر دادن خودداری کرده و سخنگوی سامسونگ نیز صرفا به گفتن این جمله بسنده کرده است: مشتریان ما در حال افزایش هستند.]

مسابقه در جریان است

اگرچه این روزها سامسونگ از بخش تولید چیپست خود، خوب پول در می آورد اما دنیای تکنولوژی است دیگر، فردایش هم معلوم نیست. اما تنها درسی که تمام شرکت کنندگان در این مسابقه به خوبی آموخته اند، این است که نباید از پدال ترمز استفاده کرد.

برخی از کارشناسان معتقدند که اینتل، TSMC و سامسونگ در آینده شانه به شانه ی یکدیگر نسل و تکنولوژی بعدی، همان پردازنده های ۱۰ نانومتری را معرفی خواهند کرد. اگر تایوانی و کره ای ها بتوانند در این زمینه به اینتل برسند، حضور شرکت آمریکایی بیش از هر زمان دیگری در بازار چیپست برای اسمارت فون ها سخت خواهد شد. اگر هم در این میان TSMC بتواند دوباره از سامسونگ پیشی بگیرد و اندازه نانومتر ها را کاهش دهد، دوباره قادر خواهد بود همه مشتریان از دست رفته را به سوی خود برگرداند.

توقف در این بازار جایی ندارد. اگر در نقطه ای در جاده ی این مسابقه به استراحت پرداختید، عقب خواهید افتاد و حتی دومین برنده شدن نیز در این صنعت، یک بازنده ی بزرگ بودن است.