ویدیوگیم صنعتی؛ محتوای اندک بازی ها در برابر قیمت بالا تاثیری روی کیفیت نمی گذارد

نزدیک به زمان عرضه The Order: 1886، ویدیوی کاملی از بازی منتشر شد که نشان می داد مدت زمان بازی در حدود ۵ ساعت است. این مدت زمان کوتاه برای اتمام یک بازی که فقط بخش داستانی دارد، بدبینی و عصبانیت گیمرهایی که معتقد بودند در ازای ۶۰ دلار باید محتوای بیشتری دریافت کنند را برانگیخت.

موقعیت خاص و ویژه The Order را که کنار بگذاریم، کلیت این ماجرا، رابطه نامتوازن میان کیفیت و ارزش را در دنیای بازی های ویدیویی به نمایش می گذارد.

در ادامه با دیجیاتو همراه باشید تا مقاله ای به قلم جو جوبا از وبسایت گیم اینفورمر بخوانیم.

وقتی بحث در مورد خرید بازی است، ما انتظار میزان محتوای کافی در برابر پولی که می دهیم داریم. اگرچه، پایه انتظارات ما در طول زمان تغییر می کند. من زمانی که بازی های NES و SNES می خریدم را به یاد دارم (بازی ها قیمتی بین ۵۰ تا ۷۰ دلار داشتند). هر کدام را در عرض چند ساعت به اتمام می رساندم و عموما بازی های اکشن خطی بودند که عملا انگیزه ای برای اتمام دوباره شان نداشتم. مگر اینکه اهل بازی های نقش آفرینی بودید و ۳۰ ساعت صرف یک داستان می کردید که البته چنین بازی هایی نایاب بودند.

این روزها، نگاه مردم به بازی ها فرق کرده. وقتی یک بازی با برچسب قیمت ۶۰ دلار در قفسه کنار عناوینی چون Skyrim و Red Dead Redemption می نشیند، باید بتواند انتظارات را برآورده کند. هر عنوانی قرار نیست دنیای بزرگی داشته باشد یا بخش مالتی پلیر آن بی نهایت ساعت سرگرم کننده باشد اما تمایل عمومی به این سو گرویده. بنابراین راضی کردن گیمرها با بازی هایی که محتوای کمی ارائه می دهند سخت تر از قبل شده؛ مهم نیست همین محتوای اندک تا چه حد تاثیرگذار و پخته می تواند باشد.

تغییر دیگر طی این سال ها، افزایش تنوع در قیمت گذاری است. پلتفرم هایی چون استیم و اپ استورها موبایل، انتخاب های متنوع با قیمت پایین تر به گیمرها ارائه می دهد. بازی های مستقل کوتاه و رانرهای بی پایان آنچنان زیر ذره بین خریداران قرار نگرفته اند، چرا که در رده محصولات کم قیمت قرار دارند.

mirrorsedge610

این تغییر قیمت ها و ایجاد دسته بندی ها، خریداران و مشتریان را نسبت به پولی که می پردازند بسیار حساس نموده. کوتاه بودن یک بازی هیچ وقت مسئله حادی نبوده. برای مثال، Mirror's Edge (که حالا یک عنوان کالت کلاسیک محسوب می شود)، تقریبا به اندازه The Order طولانی است. مسئله اینجاست که این بازی زمانی عرضه نشد که مردم مثل حالا نمی گفتند "هفت ساعت؟ نمی خرم".

ناشران حالا با این مشکل مواجه اند. وقتی محصول ۶۰ دلاری به بازار می فرستند و گیمرها می بینند بازی کوتاه است، دردسرهایی پیرامون آن شکل می گیرد. از سوی دیگر، اگر بخواهند از خود آگاهی نشان دهند و با این حال سر بازی های پر هزینه و بزرگ، دلارهای بیشتری به دست آورند، نمی توانند قیمت بازی را کاهش دهند.

کونامی سال گذشته و حین عرضه Metal Gear Solid V: Ground Zeroes با انتقاد شدیدی پیرامون میزان محتوا در برابر قیمت مواجه شد (که البته نهایتا سبب کاهش قیمت بازی شد).

این مشکل، مشکل ناشرهاست. از دیدگاه یک گیمر، تنها چیزی که اهمیت دارد، لذت بردن از بازی است. وقتی حس کنید بابت آنچه پرداخته اید، دریافت نداشته اید، احساس می کنید غارت شده اید. نسبت به بازی (یا ناشر و سازنده حتی) سخت می گیرید، به دوستان تان می گویید و نظرتان را آنلاین به اشتراک می گذارید.

مشکل اینجاست: شاید حس کنید در ازای مبلغی که پرداخته اید محتوا دریافت نکرده اید و حق دارید نسبت به آن اعتراض کنید اما ابدا به این معنا نیست که بازی بد است.

تصور کنید یک بازی ۶۰ دلاری، امتیاز ۸ از ۱۰ دریافت کند. سپس چند هفته بعد تخفیف بخورد (یا کاهش قیمت دائمی پیدا کند و یا بازی رایگان پلی استیشن پلاس شود). آیا امتیاز تغییری می کند؟ نه. بازی به خودی خود تغییری نکرده، بنابراین چون ارزان تر است لزوما ۱۰ از ۱۰ نمی گیرد.

چه بازی را از دیدگاه هنری بررسی کنید چه از دیدگاه یک محصول سرگرمی، آنچه که اهمیت دارد، تجربه ای است که در نهایت حین انجام بازی به دست می آورید، فارغ از اینکه چقدر قیمت دارد. سرگرم کننده است؟ گیم پلی مفرح و جالب است؟ آیا داستان خوب بیان شد؟ این ها مسئله اصلی هستند.

برای مثال، اگر The Order: 1886  حتی یک دلار هم شود، نظر کلی من در مورد آن تغییر نمی کند. آیا ارزش بیشتری پیدا می کند؟ بله، مقیاس دلار به سرگرمی چهره جذاب تری به خود می گیرد. اما آیا مجموعا بازی بهتری خواهد شد؟ نه. از نگاه من، طولانی بودن بازی فاکتور اولیه - یا حتی فاکتور مهمی - در ارتباط با The Order نیست. من هیچ مشکلی با بازی های کوتاه ندارم. سال ها پیش، حتی مقاله ای در جهت دفاع از آن ها هم نوشتم.

یک کتاب عالی، عالی است، فارغ از قیمت آن. اگر برای یک ماشین لباسشویی ۸۰۰ دلاری، تنها ۱۰۰ دلار بپردازید، لباس های شما تمیزتر نمی شود، اما قطعا هزینه کمتری برای تمیز کردن لباس های تان پرداخته اید. این تفاوت میان کیفیت و ارزش بسیار گول زننده است، چرا که هر دو در خرید شما تاثیر گذارند. به هر حال، بازی های بد، بد هستند و بازی های خوب، خوب؛ مهم نیست چه قیمتی دارند.

من نمی گویم که ارزش اهمیتی ندارد. گیمرها استحقاق دارند در ازای پولی که می پردازند بیشترین دریافت را داشته باشند و با انبوه بازی هایی که محتواهای عالی دارند، حالا گزینه های بسیاری برای شان وجود دارد. کیفیت بازی ها را یک طرف ترازو بگذارید و میزان پولی که می خواهید بپردازید را در سوی دیگر، اما به یاد داشته باشید که پس از انجام معامله، بازی ها بدتر یا خوب تر نمی شوند.

ویجیاتو

نظرات ۱۷

وارد شوید

برای گفتگو با کاربران، وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود

رمزتان را گم کرده‌اید؟