ندانسته های بسیاری در مورد گیتی وجود دارد و ما شاید اندازه سر سوزنی هم اطلاعات پیرامون دنیای اطراف خود نداشته باشیم اما با این وجود گاهی اوقات با شنیدن برخی حقایق بسیار متعجب و ...
ندانسته های بسیاری در مورد گیتی وجود دارد و ما شاید اندازه سر سوزنی هم اطلاعات پیرامون دنیای اطراف خود نداشته باشیم اما با این وجود گاهی اوقات با شنیدن برخی حقایق بسیار متعجب و شگفت زده می شویم.
نمی دانیم زندگی از کجا منشا گرفته، آیا موجودات فضایی وجود دارند یا می توان از طریق کرمچاله به میلیاردها سال نوری دورتر در یک چشم به هم زدن سفر کرد یا خیر اما با دانش فعلی برخی سوالات را می توان پاسخ داد.
در ادامه با دیجیاتو همراه باشید تا به مرور 15 مورد اعجاب انگیز بپردازیم و شگفت زده شویم.
وقتی پرتاب شاتل ها را تماشا می کنیم می بینیم که تقریبا یک دقیقه طول می کشد تا با حداکثر سرعت این راکت ها از جو خارج شوند. اما اگر می خواستیم با ماشین به صورت عمود حرکت کنیم، تقریبا یک ساعت طول می کشید تا مسیر یک دقیقه ای شاتل را طی کنیم، البته با سرعتی در حدود 95 کیلومتر بر ساعت. فضا دورتر از آن چیزی است که فکرش را می کردید یا نزدیک تر؟ یک ساعت می تواند مسیر میان دو شهر بزرگ باشد. اما به هر حال، خوشبختانه قرار نیست با ماشین های مان به فضا برویم، دست کم تا چند ده سال آینده.روسیه کشور پهناوری است، پهناور به اندازه 17 میلیون مایل مربع و جالب است بدانید که همین کشور عظیم از اندازه کل پلوتو بزرگ تر است. در واقع تمام مساحت پلوتو در 16.6 میلیون مایل مربع خلاصه می شود که با این وجود روسیه برنده است. اگر کل روسیه را بخواهیم روی پلوتو پیاده کنیم، احتمالا مقداری هم اضافه باقی می ماند.زمین با سرعتی معادل 30 هزار متر بر ثانیه درون کهکشان به دور خورشید می چرخد و با سرعت تقریبی 450 متر بر ثانیه هم به دور خودش چرخش می کند. اوسین بلت، سریع ترین دونده دنیا نهایتا می تواند با سرعت تقریبی 12.42 متر بر ثانیه بدود. اگر زمین همانند تصویر بالا نمی شود فقط به خاطر نیروی جاذبه بین ستاره ای و زمین است.همه ما می دانیم جاذبه چیست، البته کاملا سطحی و ابتدایی اما آنچه که کمتر در مورد قانون جاذبه شنیده ایم، در ارتباط با تئوری آلبرت اینشتین است که سال 1907 مطرح شد. اینشتین معتقد است جاذبه نه تنها فضا را، بلکه زمان را هم تحت تاثیر خود قرار می دهد. اتساع زمان گرانشی که توسط اینشتین مطرح شد به طور مثال می گوید که هر چه جسمی از زمین و اثر گرانشی اش دورتر باشد، زمان نیز کندتر می شود. این مسئله چندین بار مورد آزمایش قرار گرفته و تقریبا می توان آن را جزو حقایق علمی دانست.اگر مطلب خورشید چگونه کار می کند را خوانده باشید می دانید نوری که در لحظه به پوست شما برخورد می کند، 8 دقیقه و 17 ثانیه قبل از سطح خورشید به بیرون تابانده شده. در حقیقت، نور با سرعتی نزدیک به 300 هزار کیلومتر بر ثانیه حرکت می کند و با یک حساب سر انگشتی می توان متوجه شد که فاصله ما با خورشید چقدر زیاد است.365 روز طول می کشد تا زمین یک دور کامل به دور خورشید بزند اما تا به حال به این فکر کرده اید چقدر طول می کشد تا خورشید یک چرخ کامل به دور کهکشان بزند؟ پاسخی قطعی در این ارتباط وجود ندارد اما رقمی بین 225 تا 250 میلیون سال برآورد شده. حدودا ربع میلیارد سال طول می کشد تا خورشید یک دور کامل مسیر خود را درون راه شیری طی کند. در حقیقت ما همین حالا با سرعتی در حدود 20 هزار کیلومتر در حال حرکت هستیم و حتی ذره ای هم آن را احساس نمی کنیم.بگذارید ارقامی را به شما بگوییم که ذهن تان را آشفته کند. راه شیری تقریبا 100 هزار سال نوری وسعت دارد (فاصله ما از خورشید فقط 8 دقیقه نوری است) و هر سال نوری معادل 9,460,730,472,580,800 متر محاسبه می شود. با در اختیار داشتن این ارقام به راحتی می توانیم بگوییم که راه شیری تا چه حد بزرگ است: فقط و فقط 1,000,000,000,000,000,000 کیلومتر.برخی می گویند که منشا ما از زمین نبوده و در واقع ما به زمین آمده ایم و نئاندرتال ها از بین رفته اند. شاید حقیقت داشته باشد اما در زمینه علوم زیستی حلقه ای مفقود وجود دارد و آن هم بی ارتباط با این مسئله نیست. فیلم هایی نظیر Interstellar نیز به صورت حرفه ای تر درگیر تئوری بوده اند. کمابیش نظرات و گفته های مشابهی دیده و شنیده می شود اما ناسا فعلا علاقه ای به صحبت کردن در مورد زندگی فرازمینی ها ندارد.گیتی از آنچه که فکرش را می کنید بسیار بسیار پیرتر است. در واقع کیهان از زمانی که متولد شده تاکنون در حال گسترش بوده و این پروسه به مدت 13.8 میلیارد سال به طور انجامیده ولی ممکن است در آینده همین پروسه در سراشیبی خود قرار بگیرد. البته مطمئن باشید هیچ یک از ما قرار نیست میلیون ها و شاید میلیاردها سال دیگر را ببینیم، با فراغ بال زندگی کنید.دانشمندان می گویند دنیای ما با انفجار بزرگ آغاز شده و انرژی عظیمی در سرتاسر جهان پخش شده. این انرژی میزان خاصی دارد و براساس قانون آنتروپی، بالاخره یک روز به انتها می رسد، هیچ راهی هم برای متوقف کردن آن وجود ندارد. بنابراین آماده یک گرمایش عظیم باشید و بدانید که روزی دنیا از شدت گرما از هم فرو می پاشد.
حالا با این همه ی توصیف ها بگید ببینم اول مرغ بوده یا تخم مرغ؟ =)
ابوالفضل دلاور۶ شهریور ۱۳۹۴
خواستم از مدیریت سایت تشکر کنم دوستان اگر مطلبی در خصوص اکتشافات فضایی دارید برام بفرستید
امین۶ شهریور ۱۳۹۴
تا اونجایی که من میدونم در مورد جاذبه برعکسه. یعنی زمان در نزدیکی اجسام پر جرم کندتره، پس هر چه از زمین دورتر شویم زمان سریعتر میگذره، مثلن ماهواره هایی که بدور زمین میچرخند مثل سیستم GPS، ساعتشون کمی نسبت به زمین جلو میوفته که مجبورن از روی زمین این ساعت رو تنظیم کنن.
ایرانی۶ شهریور ۱۳۹۴
حقیقتاً جالب بود.
kavan.h۶ شهریور ۱۳۹۴
انسان نمیتونه به سرعت نور دست پیدا کنه چون که هرچیزی سرعتش بشه سرعت نور تبدیل به انرژی میشه یعنی نابود میشه اما اگر فرض کنیم سفینه ای با 99 صدم سرعت بره بعد صد سال اونا فکر میکنن پانزده سال گذشته در نتیجه به آینده سفر میکنن
کامران۶ شهریور ۱۳۹۴
تواین جهان به این عظیمی صددرصدموجودات پیشرفته وجوددارندموجوداتی بابعدهای مختلف
اسماعیل۶ شهریور ۱۳۹۴
یعنی فکرشو بکن.............................
یه روزی بشر به سرعتی بیشتر از نور برسه و انسان ها با فرازمینی ها رابطه داشته باشند و همکاری علمی و تجاری و.. کنند.انسانها اینقدر زیاد بشند که دیگه تو زمین جا نشند و برند به سیارات دیگه ساکن بشند.
ازا۶ شهریور ۱۳۹۴
آخرش ده تا مورد بود یا پونزده تا؟
saber j۶ شهریور ۱۳۹۴
یعنی وسعت راه شیری، یک کوادریلیونه!!!!!!!!!!!
Saman۶ شهریور ۱۳۹۴
وقتی این مطلب رو می خونم که کهکشان راه شیری در مقابل اون چه ما هنوز ندیدیم و بعضی ها به اون نقطه تاریک جهان میگن ذره ای هم نیست احساس فشار عصبی و حالت سرگیجه بهم دست میده چون مغزم توانایی هضم این همه وسعت رو نداره مثل این می مونه شمارو در اتاقی بسیار کوچیک زندانی کنن و مدت زیادی به اون فضای کوچک عادت کنید و به یک باره شمارو روبروی پنجره عریض قرار بدن که کل کهکشان یا حتی کل جهان هستی رو ببینید تصورش سخته الان حس منو باید درک کنید.
M.R.P۶ شهریور ۱۳۹۴
برو خدارو شکر کن که مستند کازماز رو ندیدی! وقتی که درباره ی خوشه ها حرف میزنه و به صورت انیمیشنی از اونا هم بیرون میاد و میگه اینام تازه وقتی بریزیشون روی هم یچیزی شبیه یه جباب میشه و ما دانشمندا حدس میزنیم دریایی از این حباب ها توی جهان باشه و بعد نظریه دنیا ها درون دنیای دیگه رو مطرح میکنه از شدت فشار عصبی رگای مغذت پاره میشه (نیش یاهو) ماها هیچی نیستیم! هیچی! وقتی اینارو بفهمی برات درکش آسونتر میشه اگر هم بگن ماها تصادفی بوجود اومدیم و پرخاش نمیکنی دیگه.
رضا۶ شهریور ۱۳۹۴
جهان قابل ديدن رو اگه يك كره فرض كنيم زمين كه در مركز باشه فاصله اش تا لبه اين جهان ٤٦ ميليارد سال نوري هست كه داره بسط هم پيدا ميكنه. عمر اين جهان از لحظه بيگ بنگ ١٤ ميليارد سال تخمين زده ميشه. راه شيري با ١٠٠ هزار سال نوري وسعت نقطه اي هم داخلش محسوب نميشه. فيزيك دانها ميگن كه جهان قابل ديدن در مقابل كل جهان ذره اي هم نيست.
M.R.P۶ شهریور ۱۳۹۴
دقیقا درسته! جالبیش اینجاست اینقد بزرگه که این 14 میلیارد سال برای رسیدن نورش به ماها کافی نبوده و ما فقط قسمت کوچکی از جهانو میبینیم!! من یکی که با نظریه دنیا در دنیا خیلی بهم ریختم! فکرشم ادمو درگیر میکنه! با این وضعیت که میبینیم بعید نیست این قضیه.
تایسون۶ شهریور ۱۳۹۴
رضا جان اون لبه ای که اسم بردی، و شعاع 46 میلیارد سال نوری چطوری محاسبه شده؟! از کجا میدونن تهه جهان کجاس؟! اصلا چطوری به محدودیتش پی بردن؟! اینوره لبه جهانِ ما. اونوره لبه چیه؟!
رضا۶ شهریور ۱۳۹۴
عصر جواب دادم. اميدوارم تأييد بشه.
رضا۶ شهریور ۱۳۹۴
ما هر چیزی که میبینیم نورش به ما میرسه. جهان قابل دیدن اون بخشی از دنیاست که نورش تو مدت ۱۴ میلیارد سال به ما رسیده. طبق آخرین روشهای محاسبه فاصله (که بسیار تکنیکی هست و من هم چیز زیادی ازش نمیدونم) دورترین ستاره ای که هابل دیده ۴۶ میلیارد سال نوری بوده. برای محاسبه اندازه کل جهان نظریه بیگ بنگ به کار میاد. ۱۴ میلیارد سال پیش جهان به وجود اومده و در حال بزرگ شدن هست. با محاسبه سرعت دورشدن کهکشانها از ما میشه حساب کرد که الان چقدر میتونه بزرگ شده باشه. یک نظریه میگه که کل جهان ۳ جلوش ۳۶ تا صفر بزرگتر از جهان قابل دیدن هست. کمترین تخمین هم ۲۵۰ برابر هست.
محمدرضا۶ شهریور ۱۳۹۴
اینا رو دیدم،مخصوصاً آخرین مورد،یاد سریال the big bang theory افتادم.ینی آخره سریاله هرکی نبینه ضرر کرده
zoroastrian۶ شهریور ۱۳۹۴
عالی
SMAMS۶ شهریور ۱۳۹۴
و نتیجتا میتوان این طور استنباط کرد که این نقشه ی رنگارنگ و گرد تنها بخش کوچکی از جهان هستیست که ما به دلیل محدوده ی سرعت کم و بیش ثابت نور موفق به تهیه ی آن شدیم و متاستفانه بخش اعظم گیتی از دید ما به علت سرعت محدود نور پنهان و غیر قابل مشاهده میباشد.
SMAMS۶ شهریور ۱۳۹۴
حال میخواهم شما را با حقیقتی شگرف آشنا کنم، بر طبق محاسبات جدید دانشمندان، سرعت نور برخلاف آنچه پیشتر فکر میکردیم ثابت نیست! و در مسیر ورود از ماده های مختلف دچار خمش میشود، دقیقا مانند اختلاف دید یک نی در یک لیوان آب، دلیلش این است که نور در آب بدلیل رقیق بودنش به نسبت هوا اندکی سرعتش کم میشود و دچار خمش یا شکستگی میشود حالا این مساله را در فضای بیکران بسط بدهید تا متوجه اختلاف سرعت نور در محیط های دیگر بشوید.
مساله ی دیگر این است که اگر نظریه ی مهبانگ یا بیگ بنگ صحیح میبود ما باید شاهد محوریت و مرکزیت انرژی و مواد در یک نقطه از جهان هستی میبودیم در حالی که با کمال تعجب، با توجه به نقشه ای که تا کنون ما از کیهان تهیه کرده ایم مواد به طور یکسان در تمام پیکره ی هستی پخش شده است!
SMAM۶ شهریور ۱۳۹۴
در مورد عمر گیتی، وقوع بیگ بنگ، جهانهای موازی و جهانهایی بیرون از جهان ما با قوانین یکسان یا ناهمگون هنوز هم بین دانشمندان اختلاف نظرهای فراوانی وجود داره و در واقع اکثر اینها تئوری یا نظریه های این افراد نخبه هستتن
اما در مورد پهنای جهان هستی مطلبی هست که ما تا کنون به صورت تخمینی موفق به مشاهده ی 13.8 میلیارد سال نوری از گستره ی جهان هستی شدیم، اما چرا؟
نور در هر ثانیه طبق قوانین ثابت جهانی 300 میلیون متر رو در فضا طی میکنه و هر سال نوری معادل مسافتیست که نور با همین سرعت بر اساس استانداردهای ما در طی یک سال خورشیدی در مینورده، و اگر بیگ بنگ یا مهبانگ( یا به عبارتی بهتر متورم شدن جهان) رو یک واقعه ی صحیح بدانیم، میزان سرعت تورم جهان بر طبق نظر فیزیسین ها بیش از سرعت نور بوده و وسعت جهان هستی بسیار بیشتر از چیزیست که ما از طریق رصدخانه های خود موفق به مشاهده و کشف مرز عالم، آن هم با دریافت پالسهای نوری آنها با سرعت محدود نور شده ایم
مهمان ناخوانده۶ شهریور ۱۳۹۴
واقعا اگه آدم از عمق وجودش ببینه میبینه که ما چقدر کوچیکیم در مقابل این دنیای بزرگ ولی یه چیزو نفهمیدم...این که یه عکسی بود که زمین کشیده شده بود میگفت اگه جاذبه بین خورشید و زمین نبود اینجوری میشد!واقعا چرا؟؟؟هر کسی میدونه راهنمایی کنه دارم دیوونه میشم
miteridad۶ شهریور ۱۳۹۴
بسیار جالب بود و کمی خنده دار
در مورد تئوری شکست زمان که در انیشتین به آن اعتقاد داشت و فیلم interstellar بسیار جدی به آن پرداخت باید بگویم که یک چرند بسیار جالب است.
چرند از این لحاظ که مقالات و مستندات زیادی در هست که این موضوع را نقض میکند و جالب بودنش اینجاست که خیلی از فکرها را به خود مشغول کرده است.
یک مقاله جالبی که چند سال پیش خوندم از یک فیزیکدان؛ کیهان بسیار بزرگ است و وقتی پا به این فضای پهناور میگذاریم همه چیز برایمان کند میگذرد. اما این شکست زمان نیست، بلکه لحظات انتظاریست که برای رسیدن صرف میکنیم.
یک نکته جالب دیگه هم این است که برخی از گروه ها که نمیخوام اسمشون رو ببرم از این تئوری برای ساخت یک سری ابهامات استفاده کردند.
خلاصه میخوام بگم تنها اگر کمی فکر کنیم میفهمیم که اینچنین نیست. ما انسان ها خودمون زمان رو به عنوان یک بعد پذیرفتیم و جابجایی در این ابعاد ها برایم قابل قبول است. حالا بیاییم زمان رو فقط به شکل یک گذرگاه ببینیم.
هیچ چیز غیر ممکن نیست، اما هر چیزی هم ممکن نیست :)
این همه کهکشان مثل حلقه ای کوچک در صحرای قیامته
مرسی دیجیاتو.
جالب بود.
حالا با این همه ی توصیف ها بگید ببینم اول مرغ بوده یا تخم مرغ؟ =)
خواستم از مدیریت سایت تشکر کنم دوستان اگر مطلبی در خصوص اکتشافات فضایی دارید برام بفرستید
تا اونجایی که من میدونم در مورد جاذبه برعکسه. یعنی زمان در نزدیکی اجسام پر جرم کندتره، پس هر چه از زمین دورتر شویم زمان سریعتر میگذره، مثلن ماهواره هایی که بدور زمین میچرخند مثل سیستم GPS، ساعتشون کمی نسبت به زمین جلو میوفته که مجبورن از روی زمین این ساعت رو تنظیم کنن.
حقیقتاً جالب بود.
انسان نمیتونه به سرعت نور دست پیدا کنه چون که هرچیزی سرعتش بشه سرعت نور تبدیل به انرژی میشه یعنی نابود میشه اما اگر فرض کنیم سفینه ای با 99 صدم سرعت بره بعد صد سال اونا فکر میکنن پانزده سال گذشته در نتیجه به آینده سفر میکنن
تواین جهان به این عظیمی صددرصدموجودات پیشرفته وجوددارندموجوداتی بابعدهای مختلف
یعنی فکرشو بکن.............................
یه روزی بشر به سرعتی بیشتر از نور برسه و انسان ها با فرازمینی ها رابطه داشته باشند و همکاری علمی و تجاری و.. کنند.انسانها اینقدر زیاد بشند که دیگه تو زمین جا نشند و برند به سیارات دیگه ساکن بشند.
آخرش ده تا مورد بود یا پونزده تا؟
یعنی وسعت راه شیری، یک کوادریلیونه!!!!!!!!!!!
وقتی این مطلب رو می خونم که کهکشان راه شیری در مقابل اون چه ما هنوز ندیدیم و بعضی ها به اون نقطه تاریک جهان میگن ذره ای هم نیست احساس فشار عصبی و حالت سرگیجه بهم دست میده چون مغزم توانایی هضم این همه وسعت رو نداره مثل این می مونه شمارو در اتاقی بسیار کوچیک زندانی کنن و مدت زیادی به اون فضای کوچک عادت کنید و به یک باره شمارو روبروی پنجره عریض قرار بدن که کل کهکشان یا حتی کل جهان هستی رو ببینید تصورش سخته الان حس منو باید درک کنید.
برو خدارو شکر کن که مستند کازماز رو ندیدی! وقتی که درباره ی خوشه ها حرف میزنه و به صورت انیمیشنی از اونا هم بیرون میاد و میگه اینام تازه وقتی بریزیشون روی هم یچیزی شبیه یه جباب میشه و ما دانشمندا حدس میزنیم دریایی از این حباب ها توی جهان باشه و بعد نظریه دنیا ها درون دنیای دیگه رو مطرح میکنه از شدت فشار عصبی رگای مغذت پاره میشه (نیش یاهو) ماها هیچی نیستیم! هیچی! وقتی اینارو بفهمی برات درکش آسونتر میشه اگر هم بگن ماها تصادفی بوجود اومدیم و پرخاش نمیکنی دیگه.
جهان قابل ديدن رو اگه يك كره فرض كنيم زمين كه در مركز باشه فاصله اش تا لبه اين جهان ٤٦ ميليارد سال نوري هست كه داره بسط هم پيدا ميكنه. عمر اين جهان از لحظه بيگ بنگ ١٤ ميليارد سال تخمين زده ميشه. راه شيري با ١٠٠ هزار سال نوري وسعت نقطه اي هم داخلش محسوب نميشه. فيزيك دانها ميگن كه جهان قابل ديدن در مقابل كل جهان ذره اي هم نيست.
دقیقا درسته! جالبیش اینجاست اینقد بزرگه که این 14 میلیارد سال برای رسیدن نورش به ماها کافی نبوده و ما فقط قسمت کوچکی از جهانو میبینیم!! من یکی که با نظریه دنیا در دنیا خیلی بهم ریختم! فکرشم ادمو درگیر میکنه! با این وضعیت که میبینیم بعید نیست این قضیه.
رضا جان اون لبه ای که اسم بردی، و شعاع 46 میلیارد سال نوری چطوری محاسبه شده؟! از کجا میدونن تهه جهان کجاس؟! اصلا چطوری به محدودیتش پی بردن؟! اینوره لبه جهانِ ما. اونوره لبه چیه؟!
عصر جواب دادم. اميدوارم تأييد بشه.
ما هر چیزی که میبینیم نورش به ما میرسه. جهان قابل دیدن اون بخشی از دنیاست که نورش تو مدت ۱۴ میلیارد سال به ما رسیده. طبق آخرین روشهای محاسبه فاصله (که بسیار تکنیکی هست و من هم چیز زیادی ازش نمیدونم) دورترین ستاره ای که هابل دیده ۴۶ میلیارد سال نوری بوده. برای محاسبه اندازه کل جهان نظریه بیگ بنگ به کار میاد. ۱۴ میلیارد سال پیش جهان به وجود اومده و در حال بزرگ شدن هست. با محاسبه سرعت دورشدن کهکشانها از ما میشه حساب کرد که الان چقدر میتونه بزرگ شده باشه. یک نظریه میگه که کل جهان ۳ جلوش ۳۶ تا صفر بزرگتر از جهان قابل دیدن هست. کمترین تخمین هم ۲۵۰ برابر هست.
اینا رو دیدم،مخصوصاً آخرین مورد،یاد سریال the big bang theory افتادم.ینی آخره سریاله هرکی نبینه ضرر کرده
عالی
و نتیجتا میتوان این طور استنباط کرد که این نقشه ی رنگارنگ و گرد تنها بخش کوچکی از جهان هستیست که ما به دلیل محدوده ی سرعت کم و بیش ثابت نور موفق به تهیه ی آن شدیم و متاستفانه بخش اعظم گیتی از دید ما به علت سرعت محدود نور پنهان و غیر قابل مشاهده میباشد.
حال میخواهم شما را با حقیقتی شگرف آشنا کنم، بر طبق محاسبات جدید دانشمندان، سرعت نور برخلاف آنچه پیشتر فکر میکردیم ثابت نیست! و در مسیر ورود از ماده های مختلف دچار خمش میشود، دقیقا مانند اختلاف دید یک نی در یک لیوان آب، دلیلش این است که نور در آب بدلیل رقیق بودنش به نسبت هوا اندکی سرعتش کم میشود و دچار خمش یا شکستگی میشود حالا این مساله را در فضای بیکران بسط بدهید تا متوجه اختلاف سرعت نور در محیط های دیگر بشوید.
مساله ی دیگر این است که اگر نظریه ی مهبانگ یا بیگ بنگ صحیح میبود ما باید شاهد محوریت و مرکزیت انرژی و مواد در یک نقطه از جهان هستی میبودیم در حالی که با کمال تعجب، با توجه به نقشه ای که تا کنون ما از کیهان تهیه کرده ایم مواد به طور یکسان در تمام پیکره ی هستی پخش شده است!
در مورد عمر گیتی، وقوع بیگ بنگ، جهانهای موازی و جهانهایی بیرون از جهان ما با قوانین یکسان یا ناهمگون هنوز هم بین دانشمندان اختلاف نظرهای فراوانی وجود داره و در واقع اکثر اینها تئوری یا نظریه های این افراد نخبه هستتن
اما در مورد پهنای جهان هستی مطلبی هست که ما تا کنون به صورت تخمینی موفق به مشاهده ی 13.8 میلیارد سال نوری از گستره ی جهان هستی شدیم، اما چرا؟
نور در هر ثانیه طبق قوانین ثابت جهانی 300 میلیون متر رو در فضا طی میکنه و هر سال نوری معادل مسافتیست که نور با همین سرعت بر اساس استانداردهای ما در طی یک سال خورشیدی در مینورده، و اگر بیگ بنگ یا مهبانگ( یا به عبارتی بهتر متورم شدن جهان) رو یک واقعه ی صحیح بدانیم، میزان سرعت تورم جهان بر طبق نظر فیزیسین ها بیش از سرعت نور بوده و وسعت جهان هستی بسیار بیشتر از چیزیست که ما از طریق رصدخانه های خود موفق به مشاهده و کشف مرز عالم، آن هم با دریافت پالسهای نوری آنها با سرعت محدود نور شده ایم
واقعا اگه آدم از عمق وجودش ببینه میبینه که ما چقدر کوچیکیم در مقابل این دنیای بزرگ ولی یه چیزو نفهمیدم...این که یه عکسی بود که زمین کشیده شده بود میگفت اگه جاذبه بین خورشید و زمین نبود اینجوری میشد!واقعا چرا؟؟؟هر کسی میدونه راهنمایی کنه دارم دیوونه میشم
بسیار جالب بود و کمی خنده دار
در مورد تئوری شکست زمان که در انیشتین به آن اعتقاد داشت و فیلم interstellar بسیار جدی به آن پرداخت باید بگویم که یک چرند بسیار جالب است.
چرند از این لحاظ که مقالات و مستندات زیادی در هست که این موضوع را نقض میکند و جالب بودنش اینجاست که خیلی از فکرها را به خود مشغول کرده است.
یک مقاله جالبی که چند سال پیش خوندم از یک فیزیکدان؛ کیهان بسیار بزرگ است و وقتی پا به این فضای پهناور میگذاریم همه چیز برایمان کند میگذرد. اما این شکست زمان نیست، بلکه لحظات انتظاریست که برای رسیدن صرف میکنیم.
یک نکته جالب دیگه هم این است که برخی از گروه ها که نمیخوام اسمشون رو ببرم از این تئوری برای ساخت یک سری ابهامات استفاده کردند.
خلاصه میخوام بگم تنها اگر کمی فکر کنیم میفهمیم که اینچنین نیست. ما انسان ها خودمون زمان رو به عنوان یک بعد پذیرفتیم و جابجایی در این ابعاد ها برایم قابل قبول است. حالا بیاییم زمان رو فقط به شکل یک گذرگاه ببینیم.
هیچ چیز غیر ممکن نیست، اما هر چیزی هم ممکن نیست :)