گزارش اختصاصی دیجیاتو از استارتاپ ویکند جوانان

استارتاپ ویکند، یک رویداد تجربی-آموزشی است که در آخر هفته برگزار می شود و افراد دارای فکر، تخصص و سرمایه دور هم جمع می شوند تا ایده های خود را مطرح کنند و به آن ها جامه عمل بپوشانند. در ماه های اخیر، استارتاپ ویکندها رنگ و بوی تخصصی شدن به خود گرفته اند و روی حوزه های خاصی مثل گردشگری، نوآوری اجتماعی، پزشکی و ... دست گذاشته اند.

اینبار، رویداد استارتاپ ویکند به جوانان بین 15 تا 22 سال اختصاص داشت. این رویداد که 19 و 20 شهریور در مرکز کارآفرینی دانشگاه امیرکبیر برگزار شد، با هدف فراهم کردن محیط رشد و کسب تجربه برای نوجوانان برگزار شد تا این افراد از سنین کم با مفاهیم مختلفی مثل کار تیمی، کارآفرینی و مدیریت آشنا شوند.

در ادامه مطلب، با گزارش اختصاصی دیجیاتو از استارتاپ ویکند جوانان همراه باشید.

وقتی وارد سالن شدیم، فضای جالبی وجود داشت. بچه های کم سن و سال خیلی با ذوق مشغول توضیح دادن به افراد تیم بودند و یکی آن طرف مثل یک مدیر در حال قدم زدن و صحبت کردن با موبایلش بود.

انگار که نسل جدید، از نسل قبلی خود هزاران بار جلوترند و این را به وضوح می شد در رفتارشان دید. حتی وقتی با آن ها مصاحبه می کردیم، مثل آدم بزرگ ها صحبت می کردند و اطلاعات خوبی داشتند. در ادامه با تیم ها بیشتر آشنا می شوید.

1- اشکان مصلحی، دانش آموز 14 ساله ای است که از طریق کلاس های ICDL مدرسه شان که یکی از برگزارکنندگان این رویداد مربی آن بوده، با استارتاپ ویکند آشنا شد. اشکان می گوید که با دوستانش ایده داشتند اما نمی دانستند آن را کجا باید اجرا کنند. وقتی پی برد که استارتاپ ویکند جای مناسبی برای ارائه ایده اش است، با 7 نفر از دوستانش دور هم جمع شدند و تیمشان را تشکیل دادند.

آن ها سر ایده با هم بحث کردند و در نهایت دو ایده انتخاب شد تا اینجا آن ها را ارائه کنند. بعد از ارائه، هم ایده اشکان انتخاب شد و هم ایده دوستش. بنابراین دو تیم جداگانه شدند که دو تا از دوستان اشکان در آن تیم هستند و خود اشکان به همراه 5 دوست دیگرش در تیم دیگری.

اشکان ایده ات چیست؟

کارآفرینی برای جوانان 15 تا 22 سال. یکی از مشکلات جامعه ما، بیکاری جوانان است. ما می خواهیم جوانان را به کار علاقه مند کنیم و نرخ بیکاری را کاهش دهیم. همانطور که می دانید، جوانان اکثراً در شبکه های اجتماعی حضور دارند. ما هم سعی می کنیم از همین طریق، آن ها را به کار علاقه مند کنیم. بخش دیگر کار را با استفاده سایتمان انجام می دهیم. برای مثال، شرکت ها می توانند موقعیت های شغلی خود را در سایت ما بگذارند و جوانان علاقه مند، در آن ثبت نام کنند. سپس برای مدتی با حقوق کم یا حتی داوطلبانه کار کنند و اگر هر دو طرف رضایت داشتند، فرد می تواند به کارش ادامه دهد و استخدام شود.

2- علی رئوفی دانشجوی ترم 5 مهندسی صنایع در دانشگاه شهید بهشتی است. او کار آفرینی را دوست دارد و به نظرش خیلی لذت بخش است. علی می گوید: «حتی اگر کوچک باشد، اما این که خودت شروع کننده آن باشی، حس خوبی دارد. به همین دلیل در استارتاپ ویکند شرکت کرده ام و دنبال این هستم که استارتاپ و شرکت خودم را تأسیس کنم.»

علی، چه ایده ای داری؟

سیستم اقساط بدون ضمانت، چک یا هر چه که در جامعه عرف است؛ به طوری که تا سقف معینی، اجناس را به صورت قسطی می فروشیم و حتی شخص می تواند خودش شرایط قسط بندی را به ما اعلام کند تا در صورت امکان، ما آن شرایط را برایش فراهم کنیم.

امنیت این سیستم را چطور تأمین می کنید؟

سیستم های خوب بر اساس اعتماد دو طرفه شکل می گیرند. البته همیشه و همه جا امکان سوء استفاده وجود دارد اما ما تلاش می کنیم تا این اعتماد دو طرفه را به بهترین شکل ایجاد کنیم. به همین دلیل، سعی می کنیم با تحقیقات میدانی، تا حد ممکن اطلاعات شخصی افراد مثل آدرس، تلفن و ... را به دست بیاوریم و کاربران را به طور نامحسوس زیر نظر داشته باشیم تا امکان پیگیری وجود داشته باشد.

مشتریان شما چه افرادی خواهند بود؟

بیشتر دانشجویان و افراد علاقه مند به فناوری که پرداخت هزینه ها برایشان کمی دشوار است. ما حتی ابتدا نام ایده مان را Just 50 گذاشتیم که یعنی تمام کالاها به قیمت 50 هزار تومان قابل خریداری خواهند بود و باقی آن به صورت قسط دریافت خواهد شد.

چه نوع کالاهایی را عرضه می کنید؟

قصد داریم در ابتدا با حوزه موبایل کار را به صورت محدود در تهران شروع کنیم و بعداً آن را گسترش دهیم. برای محدوده قیمت هم فعلاً در حد 1 الی 2 میلیون را در نظر گرفته ایم.

یک مسأله این است که به دلیل تورم و مسائل دیگر، هر کالایی در طول زمان می تواند ارزش خودش را از دست بدهد که به ضرر فروشنده خواهد بود. بنابراین پیشنهادهای 50 هزار تومانی برای هر کالایی به صرفه نخواهند بود. راهکارتان چیست؟

پیشنهادهای 50 هزار تومانی به صورت پیشنهادهای ویژه خواهند بود که به صورت هفتگی یا ماهانه اعلام می گردند و بقیه کالاها، به صورت اقساط عادی فروخته خواهند شد.

3- محمدحسین منیری، 14 ساله است و در کلاس هشتم دبیرستان البرز درس می خواند. او از طریق معلمش که از برگزارکنندگان این رویداد است با استارتاپ ویکند آشنا شد. محمدحسین به عنوان طراح شرکت کرده است و می گوید که قبلاً دوره حرفه ای گرافیک را گذرانده است.

ایده او یک کتابخانه آنلاین است که مردم می توانند در آن عضویت مدت دار تهیه کنند و در این مدت، از تمامی کتاب ها به صورت رایگان بهره مند شوند. توضیحات بیشتر درباره «دیجی بوک» را از زبان خودش بخوانید:

«مخاطب ما، عموم مردم هستند و سعی می کنیم تمامی موضوعات را پوشش دهیم. ما قصد داریم با ناشران و نویسنده ها قرارداد ببندیم و درصدی از سودمان را به آن ها بدهیم. در مقابل هم از آن ها می خواهیم کتاب های مورد نظرمان را آنطور که می خواهیم در اختیارمان بگذارند؛ مثل کتاب الکترونیکی و کتاب صوتی.»

4- حسین مهران، دانش آموز علامه حلی 4 تهران است. او که در مقطع دوم دبیرستان تحصیل می کند، به گفته خودش آخرین نسل سیستم آموزش قدیمی است و خوش شانسی آورده که دانش آموز سیستم آموزشی جدید نیست.

«من خیلی به کارآفرینی علاقه دارم. دوست ندارم بگویم شغلم مثلاً خلبانی است، شغلم تولیدی لباس است و ... . این که کار جدیدی ایجاد کنم، حس دیگری دارد. به طور خلاصه ترجیح می دهم نوآوری ایجاد کنم تا صرفاً دنبال پول باشم چون شما اگر خوبی کنید، این خوبی به شما بر می گردد. ضمن این که در کار آزادی دارید و مشکل خودتان را کرده اید، مشکل دیگران را هم حل می کنید و خود به خود پول هم با آن می آید.»

ایده او گرامافون نام دارد که یک شبکه اجتماعی مانند اینستاگرام است که کاربران در آن به جای عکس، صدا به اشتراک می گذارند. این صدا می تواند هر چیزی باشد؛ صحبت کردن، بخشی از یک قطعه موسیقی یا مثلاً صدای طبیعت. تیم او با الهام گرفتن از کلش آو کنلز، ما یک ارزش درون شبکه ای هم ایجاد کرده که کاربران با استفاده از Coin می توانند به امکانات بیشتری دسترسی داشته باشند. این Coin ها هم به صورت عادی مثل لایک جمع کردن قابل کسب هستند و هم کاربران می توانند آن ها را خریداری کنند.

علی می گوید: «ما تصمیم داریم از حالت پایه این شبکه را شروع کنیم و به تدریج آن را توسعه دهیم و امکاناتی مثل اکولایزر و افکت های صوتی را روی آن قرار دهیم. همچنین افرادی که به دنبال کاربردهایی خاصی مثل آموزش مجازی هستند، می توانند با تهیه حساب کاربری ویژه، کلاس های درس صوتی خود را روی شبکه ما ایجاد کنند و فایل های صوتی را بدون محدودیت زمانی روی آن قرار دهند.»

5- سارا سوریان، دانشجوی طراحی صنعتی است و به کسب و کار و استارتاپ ها علاقه دارد. او با استارتاپ ویکند از طریق بنرهایی که در سطح شهر دید، آشنا شد. سپس در مورد آن جست و جو کرد و گزارش های دیجیاتو را در موردشان خواند. جالب است که او پیش خودش تصور می کرد یک روز خودش هم در یکی از مصاحبه های دیجیاتو حضور داشته باشد و در گزارشمان درباره ایده او بنویسیم که همینطور هم شد. خانم سوریان به همراه برادرش شرکت کرده در این رویداد شرکت کرده است و قصد دارند کاری کنند که وسایل اطرافمان به دوست خوبمان تبدیل شوند.

او در مورد ایده اش می گوید: «همه ما تلفن همراه داریم و هر روز از آن استفاده می کنیم. اما بسیاری اوقات به زندگی ما آسیب می زند و حتی سلامتی‌ مان را در معرض خطر قرار می دهد. بنابراین تصمیم گرفتیم اپلیکیشنی طراحی کنیم که موبایلمان دوست خوبمان باشد؛ وقتی کم تحرک هستیم به ما اخطار بدهد، و حتی دسترسی ما به خود تلفن همراه را محدود کند تا مجبور به تحرک شویم.»

در مورد رقبا و نحوه درآمد زایی چه برنامه ای دارید؟

اپلیکیشن های گام شمار زیادی وجود دارند اما تفاوت اپلیکیشن ما با آن ها این است که سیستم تنبیه و تشویق دارد. در فازهای بعدی، می توان این اپلیکیشن را به یک شبکه اجتماعی پیاده روی توسعه داد که افراد می توانند در آن ها هم مسیرهایشان را پیدا کنند و با هم تعامل داشته باشند. برای کسب درآمد هم به قرار دادن تبلیغات در مسیرهای پر تردد، فروش اطلاعات مسیرها به شرکت های متقاضی و همکاری با شرکت های ورزشی را در نظر داریم.

6- فاطمه اسحاقی، دانشجوی ترم 5 گرافیک است. او تصمیم گرفت یکی از مشکلات خودش را مطرح کند. خانم اسحاقی با استفاده از اتوبوس های تندروی BRT در تهران جا به جا می شود. به نظرش اتوبوس خیلی شلوغ است و این شلوغی او را اذیت می کند. توضیحات بیشتر را از زبان خود او بخوانید:

«بعضی افراد صف می ایستند اما بعضی دیگر اصلاً به قوانین پایبند نیستند. می خواهیم قابلیت ویژه ای را برای افرادی که در ایستگاه ها به صف می ایستند، فراهم کنیم تا آن ها نیز به این کار تشویق شوند. این قابلیت را از طریق یک اپلیکیشن موبایل در اختیار شما قرار می دهیم. می توانید QR Code ای را که در ایستگاه ها نصب می کنیم با دوربین موبایل اسکن کنید و سپس از محتوایی که ما در اختیار شما می گذاریم، مثل عکس، ویدیو، موسیقی، کتاب و ... بهره مند شوید.»

7- ندا ناظری جعفری، دانشجوی مهندسی پزشکی است. او می گوید: «ما دانشجوها و دانش آموزان همیشه ایده هایی داریم و دنبال این هستیم که گروهی پیدا کنیم تا بتوانیم ایده هایمان را به جایی برسانیم. در دانشگاه نمی توان چنین گروهی که هماهنگ باشند را پیدا کرد ولی اینجا بعد از ارائه ایده ام، چند نفر با آن ارتباط برقرار کردند و توانستیم تیم خوبی تشکیل دهیم.»

ایده او، «پزشک همراه» نام دارد و قرار است سرویسی ارائه کند که بیمار بتواند بدون مراجعه به دکتر، برای صرفه جویی در زمان، هزینه، جا به جایی و ... بیماری خودش را تشخیص دهد و تا حدودی درمان کند.

چطور می خواهید اطلاعات شخص بیمار و علائم او را دریافت کنید؟

ما می خواهیم از بیماری های ساده شروع کنیم. مثلاً از او می پرسیم «آیا شما سر درد دارید؟»، «آیا دل درد دارید؟» و با سوالاتی از این قبیل، بیماری هایی را که احتمال دارد شخص به آن مبتلا باشد، به او اطلاع می دهیم. در مرحله بعد سوال ها جزئی تر می شود تا با احتمال دقیق تری بتوانیم بیماری او را تشخیص دهیم. البته سعی می کنیم سوال ها قابل درک باشند مثلاً با استفاده از عکس، علائم مورد نظر را از بیمار بپرسیم. حتی اگر بیمار علائم متفاوتی داشته باشد، می خواهیم این امکان را بگذاریم که علائم خودش را برایمان بفرستد و ما آن را بررسی کنیم.

فکر نمی کنید ارائه راهکارهای درمانی بدون حضور و نسخه پزشک کار خطرناکی باشد؟

ما نمی خواهیم راهکارهای قطعی ارائه کنیم بلکه پیشنهادهای درمانی طبیعی به شخص می دهیم؛ مثل زمان خواب، روش هایی برای پایین آوردن درجه تب و مواردی از این دست.

***

پس از پایان رویداد، تیم های گرامافون، پزشک همراه و دیجی بوک به ترتیب رتبه های اول تا سوم را کسب کردند.