اولین نگاه دیجیاتو به بازی Horizon: Zero Dawn؛ انحصاری تازه پلی استیشن 4

بازی های انحصاری سونی همواره تبحر خاصی در گرفتن خواب از چشمانم داشته اند. از شاهکارهای ناتی داگ مانند سری آنچارتد و The Last of Us بگیرید تا بازی The Last Guardian که همین چند ماه پیش به بازار عرضه شد، همگی توانستند کاری کنند که از خواب شب زده و تا صبح در دنیای بی نظیرشان غرق شوم؛ دنیایی اتمسفریک، غنی و پر از عواطف خالص انسانی که معمولاً مشابه شان را به ندرت در صنعت بازی یا سینما می بینیم.

سونی ضعف های زیادی دارد؛ ضعف هایی که بر هیچکس پوشیده نیستند. اما اگر تنها یک چیز باشد که سونی آن را بهتر از هرکس دیگری یاد گرفته، عرضه بازی هایی است که می توانند ذهنمان را برای روزها درگیر کنند و احساسات مان را به بازی بگیرند؛ و دقیقاً به همین خاطر است که معمولاً تجربه چند ساعت بیشتر از برخی انحصاری های کنسول پلی استیشن را به خوابی راحت پیش از روزی طولانی ترجیح می دهم.

ساخته جدید گوریلا گیمز و آخرین انحصاری کنسول پلی استیشن 4، یکی دیگر از همان بازی هایی است که نه تنها داستانی غنی ارائه می دهد، بلکه گیم پلی اش به قدری درگیرکننده است که حتی تجربه یک دقیقه بیشتر از آن را به هر کار دیگری ترجیح خواهید داد.

تجربه 7-8 ساعتی Horizon: Zero Dawn طی دو شب گذشته، یکی از بهترین تجربیات گیمینگ چند سال اخیرم بود؛ شاید حتی بهتر از آنچارتد 4. البته هر گیمری معیارهای خاص خود را دارد و فاکتورهای متعددی می توانند در لذت بردن از یک بازی ویدیویی تاثیرگذار باشند؛ اما معیارها و فاکتورهای تاثیرگذار روی من هرچه که باشند، سبب شده اند تا خواب شب، مصرف غذا و هر فعالیت دیگری که حیاتم به آنها وابسته است را فراموش کرده و تنها به پای Horizon بنشینم.

در این پست، قصد نداریم بازی را نقد کنیم؛ بررسی چنین عنوان درگیرکننده ای تنها زمانی میسر می شود که آن را به پایان رسانده باشیم، یعنی زمانی که تمام المان ها، چه خوب و چه بد به طور کامل نمایان شده اند و مطمئن می شویم بیراهه نمی گوییم. اما یک نکته از همین حالا روشن است و باید به آن اشاره کرد: هورایزن عضوی جدید در خانواده فرنچایزهای شاهکار سونی است و باید انتظار عرضه نسخه های آتی آن را داشته باشیم.

هورایزن یک بازی نسبتاً تلفیقی است. کلیت گیم پلی مثل تمام بازی های اکشن سوم شخص دنبال می شود -هرچند که پیچیدگی های خاص خود را دارد- و در این بین، به سبک نقش آفرینی و نقش آفرینی ژاپنی هم تنه زده است. بازی نمی خواهد یک نقش آفرینی خالص باشد و خوشبختانه یا متاسفانه، یک نقش آفرینی خالص هم نیست. اما گوریلا گیمز با مهارت هرچه تمام تر، المان هایی که نیاز داشته را از این سبک قرض گرفته و باقی را به حال خود رها کرده است.

سیستم دیالوگ و دوربین شبه مس افکت، ماموریت های جانبی شبه ویچر و سیستم منوی تکامل یافته فال آوت گونه سبب می شود تا هرچیزی که از یک نقش آفرینی درست و حسابی انتظار می رود را در هورایزن شاهد باشیم. اما در این بین، گیم پلی همچنان ماهیت مستقل خود به عنوان یک بازی کاملاً متفاوت و اکشن/ ماجرایی را حفظ کرده است.

هنوز به قدری در بازی پیش نرفته ام که به میزان تاثیر انتخاب ها در داستان پی ببرم؛ اما از آن جایی که در برخی از بخش های بازی، با انتخاب هایی مواجه می شوید و این انتخاب ها، می تواند بر دیالوگی در مکالمه ای آتی تاثیرگذار باشد، می توان گفت که حتی اگر داستان شکلی چندشاخه نداشته باشد، گوریلا گیمز حداقل در تلاش بوده که نوعی حس همذات پنداری با کاراکتر به وجود آورد و در این امر موفق هم بوده است.

بدون اسپویل چندان داستان، بخش های آغازین بازی، دوران کودکی شخصیت اصلی، «آلوی» را نمایش می دهند و می توانید طی یک ساعت ابتدایی، روند رشد او و تبدیل شدن به دختری زیبارو و ماهر را تماشا کنید. اگرچه این بخش از بازی زمان زیادی طول نمی کشد، اما روایت داستان و سینماتیک های هورایزن به قدری هنرمندانه از آب درآمده اند که خیلی زود با چند شخصیت اصلی ارتباط برقرار کرده و برای ورود به یک ماجراجویی حماسی آماده می شوید.

15 دقیقه ابتدایی بازی، که دوران کودکی آلوی را تصویر می کند و ویدیوی آن بالاتر قرار گرفته، به جرئت یکی از بهترین فصل های افتتاحیه ای است که در یک بازی ویدیویی می توان یافت. سینماتیک ها، به خوبی بار عاطفی داستان را منتقل می کنند و گیمر با کلیت گیم پلی آشنا می شود. با این همه، مکانیزم های گیم پلی هورایزن به قدری گسترده هستند که آموزش تمام آنها، ساعت ها طول می کشد و طی 5 ساعت نخست بازی، دائماً با المان های تازه ای مواجه می شوید که هر یک غافلگیرکننده تر از دیگری هستند.

می توانید با ربات ها غول آسا مبارزه کنید، از صخره های بلند بالا بروید، ربات ها را هک کنید و از آن ها سواری بگیرید؛ گویا گوریلا گیمز فکر همه جا را کرده است. و تمام این اتفاقات در دنیایی به وقوع می پیوندد که زبان از توصیف زیبایی اش عاجز است؛ حتی اگر قادر به تجربه بازی روی پلی استیشن 4 پرو و با رزولوشن باشکوه 4K نباشید، باز هم گرافیک هنری و فنی هورایزن در سطحی قرار دارد که هیچگاه مشابه اش را ندیده اید و به این زودی ها هم نخواهید دید.

البته بیایید بیش از حد اغراق نکنیم، هورایزن مثل هر بازی دیگری ممکن است مشکلات خودش را داشته باشد؛ مشکلاتی مانند باگ های زیر و درشت یا خلاهای داستان. اما مسئله اینجاست که گیم پلی انحصاری تازه پلی استیشن 4 به قدری تکامل یافته از آب در آمده که خیلی راحت می توان از این مشکلات چشم پوشی کرد و با اشتیاق هرچه بیشتر، به تجربه اش ادامه داد.

تا به اینجای کار که ظاهراً نزدیک به یک چهارم یا یک سوم از بازی را پشت سر گذاشته ام، هورایزن عنوانی ایده آل بوده است؛ از هر نظر که به بازی نگاه کنیم، حرف های زیادی برای گفتن دارد و خاطره بازی قبلی و نه چندان جالب گوریلا گیمز، یعنی Killzone: Shadow Fall را از ذهنمان پاک می کند. اما هنوز برای نتیجه گیری نهایی زود است، به زودی منتظر بررسی کامل دیجیاتو از «هورایزن: زیرو داون» باشید.

مطالب مرتبط

ظاهر پلی استیشن 5 رسما رونمایی شد

سرانجام بعد از مدت ها انتظار کمپانی سونی از ظاهر نهایی کنسول پلی استیشن 5 رونمایی کرد.برخلاف آنچه شنیده شده بود مبنی بر ظاهر ساده و بزرگ کنسول، ژاپنی ها همه ما را غافلگیر کردند و از ظاهر جذاب و متفاوت این کنسول رونمایی کردند. این در واقع اولین بار است که بعد از پلی... ادامه مطلب

سونی نام پلی استیشن 5 را تایید کرد؛ عرضه در تعطیلات آخر سال 2020

سونی امروز تایید کرد که کنسول نسل بعدی این شرکت پلی استیشن 5 نام داشته و تعطیلات آخر سال 2020 به بازار عرضه خواهد شد.از مشخصات سخت افزاری پلی استیشن 5 می توان به بهره مندی از پردازنده هشت هسته ای نسل سوم AMD Ryzen، پردازشگر گرافیکی AMD Radeon Navi، پشتیبانی از 3D Audio و... ادامه مطلب

طراحی بازی ترسناک در محیط Paint توسط دندانپزشک لهستانی

دندانپزشکی لهستانی با استفاده از ابزارهای ابتدایی مایکروسافت پِینت یک بازی ترسناک و مهیج طراحی کرده است.این بازی که World of Horror (جهان ترس) نام دارد، توسط دکتر Pawel Kozminski طراحی شده و شامل پنج داستان کوتاه است که در یک دهکده ساحلی ژاپنی جریان دارند. پخش دائمی موزیکی ۸ بیتی کمی روی اعصاب است اما تطابق خوبی... ادامه مطلب

چگونه در مورتال کامبت 11 با سونیا بلید یک کمبو قدرتمند بزنیم؟ [تماشا کنید]

در ادامه ویدیوهای آموزشی مورتال کامبت 11 به سراغ سونیا بلید رفته‌ایم. سونیا یکی از کاراکترهای قدیمی سری بازی‌های مورتال کامبت است و در اکثر نسخه‌های این سری حضور پر رنگی داشته. به همین خاطر، این کاراکتر طرفداران خاص خودش را دارد که دوست دارند با او در نسخه جدید مورتال کامبت به مهارت خوبی... ادامه مطلب

با کنسول قابل حمل PIS2 آشنا شوید؛ ترکیب PS2 و رزبری پای [تماشا کنید]

حدود شش سال از توقف تولید پلی استیشن ۲ می گذرد اما گیمرها هنوز سرگرم سر و کله زدن با محبوب ترین کنسول بازی تاریخ هستند. یکی از کاربران ردیت پس از سال ها تلاش توانسته دستگاهی را عرضه کند که نقش پلی استیشن ۲ پرتابل را بازی می کند.این ابزار که PIS2 نام دارد، از... ادامه مطلب

پلی استیشن 5 با قدرت 4 برابری نسبت به نسل قبل از راه می‌رسد

اینکه پلی استیشن 5 قوی‌تر از پلی استیشن 4 باشد یک واقعیت مورد انتظار است، اما افشای بنچمارک جدید این کنسول نشان می‌دهد که احتمالا نسل جدید چهار برابر از کنسول قبلی قدرتمندتر خواهد بود.افشاگر مشهور توئیتر؛ APISAK یک نمره بنچمارک از پردازنده سفارشی AMD این کنسول که به نام Gonzalo شناخته می‌شود، منتشر کرده که... ادامه مطلب

ویجیاتو

نظرات ۵

وارد شوید

برای گفتگو با کاربران، وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود

رمزتان را گم کرده‌اید؟