دنده معکوس؛ گاد آو وار جدید تمام انتظارات را برآورده نمیکند
دنده معکوس چیست؟ در این سلسله مطالب که به طور گاهنامه در دیجیاتو منتشر میشوند، به سراغ بازیهایی میرویم که از نظر برخی نویسندگان ما دچار هایپ یا همان جوزدگی بین سایر منتقدان (و البته ...
دنده معکوس چیست؟ در این سلسله مطالب که به طور گاهنامه در دیجیاتو منتشر میشوند، به سراغ بازیهایی میرویم که از نظر برخی نویسندگان ما دچار هایپ یا همان جوزدگی بین سایر منتقدان (و البته گیمرها) شدهاند و البته بازی هایی که مورد بی مهری قرار گرفتند و دیده نشدند.
نویسندگان در دنده معکوس میخواهند دو کار کنند و در نقش وکیل وارد ماجرا شوند. حالا یا بازیهای مطرح را به نقد بکشند و از موضع خود نقادانه دفاع کنند. مثلا بگویند که چرا این بازی را دوست ندارم، یا اینکه بیایند و بازیهای کمتر دیده شده و یا مورد هجمه انتقاد قرار گرفته را بررسی کنند و از حقوق آنها دفاع جانانهای کنند.
از سال ۲۰۱۰ منتظر قسمت بعدی God of War بودم و میخواستم ببینم که بالاخره چه بلایی بر سر یکی از خشنترین کاراکترهای دنیای بازیهای ویدیویی آمد و در پس آن پایان راز آلود چه بود. اما گاد آو وار جدید (بررسی دیجیاتو) آمد و نه تنها پاسخی برای آن همه سوالی که داشتم نداشت، بلکه از خیلی جهات دیگر هم انتظاراتم را برآورده نکرد.
نمیگویم که گاد آو وار جدید بازی بدی است. اتفاقا بازی بسیار خوش ساخت و با کیفیتی هم هست. اما برخلاف همه اعتقاد دارم که شاهکار هم نیست. این هم از دلایلم:
جای نفس کشیدن بسیار است
گاد آو وارهای قدیمی همیشه بدون آن که وقت تلف کنند یک راست به سراغ اصل موضوع میرفتند و گیمر را در ماگمای سوزان خشونت خود ذوب میکردند. البته از این قضیه اصلا دفاع نمیکنم و عقیده دارم که در آن زمان هم توسعهدهندگان میتوانستند آن خشونت پر هیجان را با کمی پختگی بیشتر به خوردمان بدهند.
اما برخلاف آنها، گاد آو وار جدید هم دیگر خیلی در دریایی از المانهای مختلف فرو رفته که برخی از آنها اصلا مناسب سبک اکشن سوم شخص نیستند. همین موضوع هم حسابی دست و پای کریتوس را بسته و حالا او در کنار قلع و قمع کردن دشمنانش باید در محیط گشت و گذار کند و درگیر جمع کردن XP باشد.
همینها سرعت را از بازی میگیرند و نمیگذارند که داستان تازه روح اسپارتا به اوج خود برسد و در همان سطح باقی بماند. بازی مدام در حال پشت سر گذاشتن پستی و بلندی است. در یک لحظه با اکشن خوبش مسختان میکند و در لحظه دیگر با گشت و گذار در محیط نسبتا بزرگش و قایقسواریهای پیدرپی، لذت آن همه کشت و کشتار ناب را از بین میبرد.
اصلا مخالف گشت و گذار در بازیها نیستم. اما به نظرم گاد آو وارها هم آثاری نیستند که در آنها گشت و گذار و اکتشاف جایی داشته باشند. سیستم اکتشاف برای بازیهایی که باید در آنها برای بقا جنگید مناسب است. بازیهایی مانند رزیدنت اویلهای کلاسیک یا لست آو آس که اگر در آنها به اکتشاف نپردازید، جنگیدن برای یک ساعت بیشتر زنده ماندن هم سخت میشود.
اما کریتوس واقعا نیازی ندارد که برای یک ساعت بیشتر تلاش چندانی بکند. هر چه باشد او یک خداست؛ آن هم خدایی که حداقل دو جین خدای دیگر را به بدترین شکل ممکن کشته. پس با این اوصاف به نظرم با اضافه شدن گشت و گذار به بازی، فقط دست و پای کریتوس برای خلق هیجان بیشتر بسته شده.
بازی نه تنها نسبت به گاد آو وارهای قدیمی بلکه نسبت به دیگر آثار خوب اکشن سوم شخص هم روند کندتری دارد که متاسفانه تمام اینها به خاطر وجود المانهایی است که مناسب این سبک نیستند. نمونه بارز این ادعا را هم میتوان در المانهای نقش آفرینی تزریق شده به بازی دید.
اصلا درک نمیکنم که چرا وقتی حرف از پختگی بیشتر میشود، بازیسازان سریع به سراغ المانهای نقش آفرینی میروند
اصلا درک نمیکنم که چرا وقتی حرف از پختگی بیشتر میشود، بازیسازان سریع به سراغ المانهای نقش آفرینی میروند و سعی میکنند به زور آنها را در بازیهایشان جا دهند. المانهای نقش آفرینی فقط بازی را پیچیدهتر و کندتر کردهاند و مسلما اگر در گاد آو وار جدید وجود نداشتند و یک ایده جالبتر جایشان را میگرفت، آب از آب تکان نمیخورد.
المانهای نقش آفرینی موجود در گاد آو وار، فقط منوهای بازی را پیچیدهتر کردهاند و به زور در برخی از مبارزات جای داده شدهاند. حتی این را به جرات میتوانم بگویم که خود سازندگان هم نمیدانستند که باید دقیقا کجا از آنها استفاده کنند.
همه اینها میتوانستند جایگزینهای بهتر و نوآورانهتری داشته باشند تا سرعت گیمپلی همانند نسخههای قبل حفظ شود. به هر حال ما میخواهیم گاد آو وار بازی کنیم نه یک نسخه کاملا متفاوت از لست آو آس یا یک بازی نقش آفرینی.

بازی طی بیست ساعتی که پای آن مینشینیم، پیشرفت چندانی نمیکند. روی یک خط راست قدم برمیدارد و پایش را به هیچ وجه فراتر نمیگذارد. میجنگیم، معما حل میکنیم، به گشت و گذار میپردازیم و این چرخه مدام تکرار میشود بدون اینکه در این میان چیزی به بازی اضافه شود یا شاهد یک اتفاق خاص و هیجان انگیز باشیم.
گاد آو وار همواره سعی میکند گیمر را در یک سطح نگه دارد و مدام میخواهد که ماجرای کریتوس ساده و خطی روایت شود. چیزی که شاید در لست آو آس شاهدش بودیم؛ یک بازی ساده اما با جزئیات که گیمپلی آن کاملا مناسب با داستان خفه کنندهای که داشت طراحی شده بود. اما گویا توسعهدهندگان فراموش کردند که روی عنوانی کار میکنند که نامش خدای جنگ است و ساده بودن نباید در آن جایی برای نفس کشیدن داشته باشد.
خداوند دیوارهای میدگارد را محکم آفرید
در کنار تمام چیزهایی که تا حالا به آنها اشاره کردم، جای پلتفرمینگهای خوبی که در گذشته شاهدشان بودیم در گاد آو وار جدید حسابی خالی بود. پلتفرمینگ در گاد آو وار فقط به بالا رفتن از دیوارها خلاصه شده و مکانیک آن متاسفانه آنقدر قدیمی و از مد افتاده بود که آنها را کسالت بارتر هم میکرد.
اما اگر گاد آو وارهای قدیمی را تجربه کرده باشید، میدانید که آنها چه پلتفرمینگ فوقالعادهای داشتند. در یک لحظه همه چیز به هم میریخت، باید سریع فکر میکردید و به جا از دکمهها برای پریدن و گرفتن یک نقطه خاص با بلید آو کیآس استفاده میکردید.
تازه به آنها دکمه زنی هم اضافه میشد و آن لحظه بود که هیجان تجربه گاد آو وار به اوج خودش میرسید. اما حالا همه اینها جایشان را به پلتفرمینگ ساده و کارگردانی نشدهای دادهاند که هیچ جذابیتی ندارد و فقط محل رد و بدل شدن دیالوگهاست. در بازی فقط میتوان از دیوارها بالا رفت و با فشردن دایره میان سکوها جا به جا شد.
متاسفانه گویا دیوارهای میدگارد هم بیش از حد قرص و محکم بودهاند و به هیچ وجه قصد ترک خوردن و ریختن نداشتهاند. توسعهدهندگان هم از این فرصت استفاده کردند و برای جا به جا شدن میان پلتفرمها هیچ محتوایی تولید نکردند تا خیلی راحت بدون اینکه شاهد اتفاق خاصی باشیم از نقطه الف به نقطه ب برویم. شاید بهتر بود که توسعهدهندگان برای این بخش هم فکری میکردند و آن را اینقدر ساده به حال خودش رها نمیکردند.
مثلا میشد که پلتفرمینگ بازی چیزی شبیه به آنچارتدها باشد. پلتفرمینگی ساده اما پر از جزئیات و اتفاقهای جالب که همزمان با جلوههای بصری فوقالعاده مخلوط میشد و جان گیمر را به لبش میرساند. اما متاسفانه گویا سانتامونیکا برنامهای برای این بخش نداشته و آن را طوری طراحی کرده که بازی در عین ناباوری خشک و یکنواخت باقی بماند.
غولهای عظیمالجثه کجا رفتند؟
به راستی غولهای عظیمالجثهای که همیشه در گاد آو وارها شاهدشان بودیم کجا رفتند؟ انصافا خیلی توی ذوق میزند اگر از پای گاد آو وار ۲ و ۳ با آن همه باس فایت خوب و متفاوت بلند شویم و یک راست به پای گاد آو وار جدیدی بشینیم که به جز ترولها چیز دیگری برای عرضه ندارد.
گاد آو وارها خود صاحب سبک بودند و باید صاحب سبک هم باقی میماندند
این قضیه اصلا با ذات کریتوس و دنیای گاد آو وار جور در نمیآید. حداقل من نمیتوانم قبول کنم که چنین باشد. شاید در گاد آو وار ۲ و ۳ بیش از حد باس فایت خوب و خلاقانه دیدهایم و این انتظاراتمان را به شدت بالا برده. اما منصفانه هم نگاه کنیم گاد آو وار جدید تقریبا هیچ حرفی برای گفتن در این زمینه ندارد.
اغلب باس فایتهای بازی در مبارزه با ترولهای نه چندان غول پیکری دنبال میشود که به غیر از اجرای دو حرکت ساده، کار بیشتری از دستشان برنمیآید. از آنجایی هم که کریتوس حسابی در کشتن خدایان و موجودات عجیب و غریب حسابی تبحر پیدا کرده، دیگر کشتن چند ترول احمق و ساده لوح کار چندان سختی برایش نیست و خیلی راحت آنها را یکی پس از دیگری از پیش رویش برمیدارد.

در کل میتوانم بگویم که فقط از مبارزه با آن اژدهای غول پیکر لذت بردم و در آن لحظات بود که کمی حس کردم دارم گاد آو وار بازی میکنم. این یک ایراد بزرگ است و به هیچ وجه نمیتوان از آن چشم پوشی کرد. گاد آو وارها همیشه باس فایتهای فوقالعادهای داشتند. طوری که دهان گیمر در اولین رویارویی با آنها باز میماند و درگیر ابهت فک براندازشان میشد.
اما همه آنها واقعا کجا رفتهاند؟ چرا باید اثری که همیشه با باسفایتهای خوبش شناخته میشد حالا به جز کشتن چند ترول ساده چیزی برای عرضه نداشته باشد؟ جالب اینجاست که در نقدها میخوانیم هیچ ایراد قابل ملاحظهای در بازی وجود ندارد. اما فکر کنم خیلی از منتقدین واقعا چشمشان را روی چنین ایراداتی بستهاند.
افسانههای نورث را دست کم نگیرید
اگر فکر میکنید افسانههای نورث چیزی از افسانههای یونان باستان کم دارند سخت در اشتباهید. اتفاقا افسانههای نورث خیلی بزرگتر، مجهولتر و پیچیدهتر از چیزی هستند که فکرش را میکنید و گاد آو وار میتوانست از این پتانسیل بالا برای خلق داستانی فوقالعاده، به بهترین نحو ممکن استفاده کند.
اما متاسفانه تقریبا کل بازی شبیه یک پرولوگ پر هزینه بود که مدام همه چیز را به قسمتهای بعدی واگذار میکرد. خیلی از سوالات بیپاسخ ماندند و اگر بازی را کامل کنید میفهمید که نویسندگان به طرز زیرکانهای نمیخواستند که به طور کامل دستشان را برایتان رو کنند.
به همین خاطر هم اصل داستان گاد آو وار در بخشهای پایانی آن روایت میشود و باز هم نویسندگان پایشان را فراتر از مرزهای تعریف شده سانتامونیکا نمیگذارند و میخواهند هر طور که شده اصل داستان کریتوس و پسرش را به قسمتهای بعدی ببرند. نکته بدتر اینکه در بازی هیچ اتفاق عجیب و غریبی هم رخ نمیدهد تا حتی برای لحظهای شوکه و مبهوت شویم.
گاد آو وار روی یک خط راست راه میرود و اصلا حاضر نیست داستان بازی را کمی پیچیده کند. حتی با پایان خیلی شوکه کنندهای هم رو به رو نیستیم و گاد آو وار برخلاف نسخه دوم، کاری نمیکند که برای عرضه قسمت بعدی حتی ثانیهها را هم بشماریم. اما احتمالا این مشکلی است که در قسمت دوم میتواند کاملا رفع شود و به لطف پتانسیل خوبی که افسانههای شمالی دارند، باید شاهد داستانی پیچیده و غنیتر باشیم.
اولین پرده از میدگارد انتظارات را برآورده نمیکند
زمانی که اولین قسمت از گاد آو وار عرضه شد و به پایش نشستم، تازه فهمیدم که بازیهای ویدیویی هم میتوانند فراتر از چیزی که هستند ظاهر شوند و حتی جای سینما را هم بگیرند. از آن زمان، ۱۳ سالی میگذرد و صنعت بازیهای ویدیویی حالا دقیقا به همان جایی رسیده که مدتها بود برای آن تلاش میکرد.
اما آن بازی فوقالعادهای که در آن زمان شاهدش بودیم حالا آن چیزی نیست که در گذشته بود. رنگ عوض کرده و برخلاف گذشته که صاحب سبک بود، حالا از المانهای دست اول بازیهای دیگر برای بقای خود الهام میگیرد. این اصلا موضوع خوبی نیست. گاد آو وارها خود صاحب سبک بودند و باید صاحب سبک هم باقی میماندند.
اما متاسفانه اصلا چنین چیزی را در گاد آو وار نمیبینیم و این بدترین نقدی است که به آن وارد است. گاد آو وار آن اثری نیست که در آینده از آن کپی برداری شود و به جز دوربین وان-کاتش اصلا ویژگی تازهای ندارد که بازیسازها بخواهند از آن الهام بگیرند.
باز هم تکرار میکنم؛ گاد آو وار بازی بدی نیست. اتفاقا خیلی بازی خوبی هم هست و در اکثر مواقع حتی عالی هم ظاهر میشود. اما شاهکار هم نیست و با مشکلات ریز و درشت مختلفی دست و پنجه نرم میکند. در یک کلام نمیتوان آن را با قاطعیت گاد آو وار نامید و از ریشههایش خیلی دور شده.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.









ایرادهای الکی و کاملا سلیقه ای
کامل با نظر نویسنده موافق نیستم و بعضی نقد ها رو وارد نمی دونم. ولی از این دو جمله خوشم امد
1)ما نیومدیم یه the last of us دیگه به سبک دیگه بازی کنیم. ای کاش خدای جنگ خشونت خودش رو حفظ می کرد. اون بچه هم انقدر سوسول و کم قدرت نبود. مثلا پسر یه خداست
2)خدای جنگ خودش داری سبک خودش هست و نیازی به کپی برداری نداره. ای کاش یه چیزی میساختن در حد قسمت دومش!
ما هم با خریدمون به سازندگان انگیزه دادیم تا همین سبک و سیاق رو در قسمت های بعدی هم پیاده کنن چون برای اون ها فروش مهمه، نه نقد چند نفر از طرف دارهای قدیمی خدای جنگ
با اینکه عاشق این بازی هستم و حتی با اینکه کنسول ندارم توی یوتوب همه قسمتای گیمپلی و داستان رو با هیجان بسیار بالا دنبال کردم ولی تا حدودی حق با نویسنده ست. بازی بنظر من شاهکار هست ولی خب گاد اف وار نیست به اندازه ی قبلیا! کلا فرمول جدید انحصاری های سونی اینجوری شده. از tLoS بگیر تا H:ZD و آنچارتد و حالا هم که GoW. اگه به سبک و سیاق و گیمپلی هاشون نگاه کنید واقعا متوجه این شباهت بی اندازه میشید.
من خودم به شخصه تا حدودی مخالف این تغییرات هستم. بازم میگم که GoW شاهکار بود ولی خیلی از سنت ها و میراث سری های قبلی رو شاهد نبودیم و همین شباهت بیش از اندازهش به بقیه بازی های سونی یکم توی ذوقم زد.
از اون همه نقد بالای 8 و9 داشت ی هفت نیم هم داشت نقد فنی ولی باز به سلیقه هست یک از 100نفر نکات منفی بازی بیشتر به چشش می اید مثل نویسنده متن
دوربین بازی هم افتضاحه اکثر مردنام به خاطر دوربین بوده
ببین آقای عزیز، شما کلا این بازی رو کوبوندی! تمام چیزایی که تو گفتی شاید نصفش یا حتی کمتر درست بود. اگر چیزایی که تو میگی درسته پس چطور سایت های معتبر و معروف خارجی چیزی از اینا نگفتن؟ اگر این بازی شاهکار نبود برترین بازی انحصاری ps4 نمیشد، اگر این بازی فوق العاده نبود تو یه روز به اندازه فروش چند هفته ای چندتا بازی بزرگ فروش نمیکرد، ۵ هفته پشت سر هم صدر پرفروش ترین ها نبود.این بازی دارای متای ۹۶ هست ولی شما میگی ضعیف! اتفاقا خود سایت ها گفته بودن که داستان واقعا عالی کار شده و نقش آفرینی هم زیاد بد نبوده!بعد هم خود کارگردان سری گفته بود میخواد مسیر بازی و روندشو از نسخه های قبل جدا کنه! نبود زیاد غول و باس فایت ها هم یکی از این تغییراته! من خودم پلیستیشن ندارم و Pc گیمرم ولی واقعا با این نقدی که شما کردی نتونستم جلوی خودم بگیرم تا ننویسم. نقد شما با احترام بسیار ضعیف بود.
سلام امیررضا جان. ممنون بابت نظرت. ولی بیا یکم از نمره متا و نقدهای دیگه فاصله بگیریم و بازی رو بررسی کنیم. نمیدونم بازی رو بازی کردی یا نه. اگر بازی کردی و نظرت مخالف چیزهایی هستش که توی متن اومده، نقضشون کن و بیا راجعبشون بحث کنیم. اما اگر بازی نکردی پیشنهاد میکنم بازی رو تموم کنی و اونوقت ببین که باز هم نظرت به نظر منتقدهای گیم نزدیک میمونه یا نه. چون منم طرفدار این سریام و قبل اینکه این نسخه رو بازی کنم انتظاراتم ازش خیلی بالا بود. اما وقتی که بازی رو تموم کردم، هیچ دلیلی برای دفاع بیش از حد ازش نداشتم.
شاید هم شما انتظاراتتون بالا بوده!
میشه از گاد آو وار انتظار نداشت؟
نقد در کنار نکات مثبت سازنده و قشنگ تره چیزی که فقط نقد باشه به سمت تضعیف نشون دادن باشه کوبنده و جهت دار متعصبانه میشه
خب دنده معکوس بررسی نیست. صرفا میایم خلاف جهت حرکت میکنیم و بیشتر روی ایرادات متمرکز میشیم تا نقاط مثبت. نقاط مثبت خوب معلومن. ولی یه سری ایرادات جا افتادن که باید به نظرم بهشون اشاره میشد.
دوست عزیز . همون اول هدف این سری مقالات رو نوشته . هدفش هم این بوده که با دلیل نشون بده این بازی بزرگتر از چیزی که هست نشون داده شده .همین کار هم کرده اما خب صد در صد نکات مثبت هم داره . ولی مقاله به دنبال چیز دیگه ای بوده که به نظرم به هدفش هم رسیده و ایرادات گرفته شده اکثرا کاملا بجاست
انتقاد هایی که توی مقاله شده مربوط به چیزایی نمیشه که باعث بشه از بازی نمره زیادی کم بشه. یه سری از موارد توی مقاله اصلا ربطی به امتیاز دهی نداره کسی که قراره بازیو نقد و بررسی کنه بر مبنای ارزش کلی اون بازی بهش نمره میده و نمیاد با نسخههای قبلی و کلا ریشههای اون فرانچایز مقایسش کنه بعدم نکات مثبت بازی تو نمره دهی دخیل هست که اگه این نکات مثبت خیلی زیاد باشه باعث میشه بازی نمره بالایی بگیره ولی به قول نویسنده یه سری ایراداتم هست که بهشون اشاره نمیشه بعد هم اگه بازی کاملا بدون ایراد بود که متاش میشد 100. بد نیست به ضعفهای هرچند کوچیک بازی هم یه نگاهی انداخته بشه.
به هرحال هر بازیای هرچقدرم بزرگ باشه میتونه تو بعضی بخشا خوب عمل نکنه کم هم نبودن بازیایی که متای خیلی بالا و نمرات فوق العاده گرفتن ولی موقع انجام بازی تو یه سری بخشا برای من خوب نبودن!
من درمورد خود بازی نظری نمیدم چون تازه امروز تهیش کردم و هنوز نرفتمش، ولی از نویسنده مقاله تشکر میکنم که برای تهیه مقاله وقت گذاشته. اتفاقا با توجه به اینکه بازی نمرات فوق العاده ای گرفت خیلی دوست داشتم کسی درمورد ضعفاش کامل صحبت کنه و توضیح بده.
۱۰۰% با متن مخالفم
پایان شوکه کننده نداشت ؟ :/ کل دنیا شوکه شدن وقتی پایان بازی رو فهمیدن. به بهترین نحو گاد آف وار خودش رو با افسانه های نورث ترکیب کرد با اون پایان بندی شاهکارش
وسطای بازی هم اتفاقات سوپرایزی افتاد که اتفاقا خیلی شوکه کننده بودن و توجیه ارتباط جهان یونان و نورث عالی بود. در مورد اینکه میگین منو های نقش آفرینی الکی قرار داده شدن این حرف کاملا مزخرفی بیش نیست. تو این بازی شما نیاز دارین استراتژی مبارزات خودتونو بچینین و این با استفاده از انتخاب های شما توی اون منو ها، زرهی که دارین و حرکاتrunic که انتخاب میکنین بستگی داره . مثب قبل نیست که بی کله برین تو دل دشمن دوتا دایره بزنین چهارتاqte و باس فایت تموم بشه . مبارزات عمق دارن و گیم پلی بهتری دارن به خاطر همین عمق . همیشه بهترین و عمیق ترین سبک مبارزاتی در انحصار سری سولز بوده ولی گاد اف وار میاد و مبارزات سولز رو به صورت لذت بخش تر تحویل میده که خیلی هم عالیه.باس فایت خوب نداشت ؟ اگه منظورتون به اندازه ی باس فایته که بعله ولی اگه منظورتون به بار احساسی و داستان باشه باس فایت اخر این بازی از تمام باس فایت های سری تراژیک تر و احساسی تر و داستانی تره اگه باس فایت سخت بخواین هم والکیری های بازی مخصوصا ملکه والکیری ها از تمام باس فایت های سری های قبلی چندین برابر سخت تر هستن و باید با زره مناسب و حرکات مناسبت برین سراغشون و این یعنی عمق گیم پلی. اگه نویسنده علاقه داره صرفا دوتا دکمه بزنه و بازی خود ب خود پیش بره بهش حق میدم بالاخره مبارزات عمیق و نیاز به تفکر مورد علاقه همه نیست :))
اینکه یه بازی تغییر کنه بده ؟ رزیدنت اویل ۴ کلی تغییر کرد
زلدا اخرین نسخه ش حتی دانجن کم داشت ( کل سری زلدا معروفه به دانجن هاش)
ولی همشون شاهکار بودن
گاهی فاصله گرفتن از ریشه ها اصلا بد نیست
در ضمن شما انتظار دارین تو ۳۰ ساعت گیمپلی تایم بازی یه سره اکشن بیاد جلوتون ؟ برین تو موسپلهایم چالش هاشو تموم کنین پنج ساعت یه سره مبارزه داره بدون معما :)
معما های سری اتفاقا ساده هستن و لازم نیست نیم ساعت سرشون تفکر کنی و وسط معما هم چنتا دشمن میندازه تا مبارزه کنی و خسته نشی برای همین به گاد آف وار نسخه جدید میگن یکی از ریتمیکترین بازی های نسل اخیر
چون تعادل بین مبارزات و پازل هاش عالین
شخصیت های عالی این سری مثل میمیر ، براک سیندری و شخصیت منفی بازی و فریا همه در بالاترین سطح شخصیت پردازی هستن . ثانیه ای از بازی بیهوده نمیگذره یا کریتوس و اترئوس دیالوگ های عالی دارن
یا میمیر داستان های معرکه میگه و مارو با نورس بیشتر آشنا میکنه
ماموریت فرعی های بازی هم داستان خودشونو دارن و عالین
این نسخه اول از سه گانه جدیده لابد انتظار داشتین بریم همون اول کار اودین بکشیم :))
خلاصه هیچ بازی ای بدون نقص نیست
هر بازی ای مد نظرتونه بگین چند صفحه اشکالاتشو فهرست کنم براتون
این گاد اف وارم به نظر من که ۱۵ ساله گیممیزنم جز شاهکار چیزی نیست
بابت لحن تند عذرخواهی میکنم
نه خواهش میکنم. ولی کلا اگر بخوام راجع به داستان صحبت کنم حرف بسیاره. اما حداقل من پایان قسمت دوم رو جنجالی و شوکه کننده میدونم نه اینو. راجع به تغییر هم مثال خوبی زدی و اسم رزیدنت اویل ۴ رو بردی. درسته رزیدنت اویل ۴ تغییر کرد ولی یه سبک تازه خلق کرد که بعدا کلی بازی دیگه از اون کپی برداری کردن. اما گاد آو وار جدید قبلا صاحب سبک بود و الان نیست. این موضوع مهمیه و نمیشه به راحتی ازش گذشت. بازم ممنون بابت نظرت.
با اجازه نیما که مطلبو نوشته. کل دنیا به جز من شاید شوکه شدن. پایان بندی بازی مثل پایان اپیزود پایلوت یه سریال بود که قراره سیزن اصلی تازه پخش بشه. وسط های داستان هم بسیار به بیراهه رفت و پتانسیل اساطیر نورس رو اونطور که باید و شاید نشون نداد. معماهای بازی بسیار سطحی هستند و توی طول این 30 ساعت به قول شما نباید فقط اکشن باشه اما کاش خبری از معما هم باشه.مبارزاتی که من توی این بازی دیدم اون عمقی که شما میگین رو نداره و درسته کمی تاکتیکی تر از بازی های قبلی هست اما بسیار یکنواخت میشه در اواسط بازی و بازهم میشه با بلید آو کی آس همرو زد لت و پار کرد بدون هیچ استراتژی خاصی.درضمن تاکید میکنم که بازی یک بازی بسیار خوبه و پر از ویژگی های مثبت که خودتون هم بهش اشاره کردین (شخصیت پردازی ها و دیالوگ های خوب و گرافیک عالی و والکری ها و...) اما بازی اون شاهکاری که میگن نیست از نظر من. صرفا یک بازی خیلی خوب هست و بهترین بازی ps4 نیست اما جزو بهترین هاست.
چرت نگو اصلا بازی کردی ببین پایانش چی بوده اینهمه گشتن گشتن اخرش که چی مادرش یه تایتان بوده چه نتیجه ای گرفتی
یکم از مغزت استفاده کنی و ببینی چه تاثیری داره چنین چیزی رو قسمت های بعد به عظمت داستان گویی بازی پی میبری
رسما سرنوشت نورس دست آترئوس افتاده
تمام راگناروک و آینده خدایان دست آترئوسه
برو چهارتا مطلب درمورد اساطیر نورس بخون بعد بیا اینجا چرت بگو :) حتی نفهمیدی اصن بازی چی شد معلومنیست چطور بازی میکنین شما
بازیم تموم کردم جات خالی خیلی حال داد
متاسفانه باید بگم حق با نویسنده است ?
باس فایت هایی جالبی نداره بیشترش تکراریه بعد اون ماره هم جالب بود اگه بیشتر ازش استفاده میکردن نه فقط یه صحنه بیاد و بره چه معنی ای میده کریتوس هم که اول تا آخرش به پسرش میگه بوی بوی بوی بوی...
ممنون بابت مقاله، به نظرم این سری مقالاتتون خیییییلی انتقاد میخوره!
اره،به نظر من هم مقاله خوبی بود،و الان بعضیا میان تعصبی جواب میدن،و اینکه فکر کنم نویسنده با این نقدی ک داشت،خودش هم انتظار نقد منفی بقیه رو روی متنش میکشه?