گوگل و داستان همیشگی آپدیت گوشی‌های اندرویدی

دارندگان گوشی‌های پیکسل گوگل احتمالا از امروز با غرور بیشتری در خیابان راه می‌روند، چرا که به جز گوشی اسنشال فون (که خود اندی روبین و ۱۰ کارمند دیگر شرکت اسنشال از آن استفاده می‌کنند) باقی کاربران حداقل چند ماه باید برای تجربه اندروید ۱۰ صبر کنند؛ شاید هم تا ابد.

اندروید 9 فقط روی 10 درصد از گوشی ها نصب شده است

اندروید تقریبا روی ۲ میلیارد گوشی نصب شده است ولی در بهترین حالت حدود 100 میلیون دستگاه از آخرین نسخه آن بهره مند می شوند؛ اگر خیلی خوش‌بین باشیم ۲۰۰ میلیون بیشتر نمی‌شود. برای مثال نسخه فعلی اندروید ۹ روی ۱۰ درصد از گوشی‌ها نصب شده، یا اندروید ۸ که دو سال از معرفی آن می‌گذرد، ۲۸ درصد از سهم بازار را به خود اختصاص داده است. مشکلی که اپل هم هر سال کنایه‌ای به آن میزند و به درصد نصب جدیدترین نسخه iOS روی آیفون‌هایش می بالد و آن را به نوعی بر سر «رقیب» ازلی‌اش می‌کوبد.

بنا بر تجربه‌ای که تا الان کسب کردیم، می‌دانیم که گوشی‌های غیر پیکسلی حداقل ۱۲ ماه باید صبر کنند تا بتوانند از اندروید ۱۰ استفاده کنند. بسیاری از این گوشی‌ها همین «چند ماه پیش» به اندروید پای آپدیت شده‌اند. با این حال «پادشاه» آپدیت در دنیای اندرویدی یا همان نوکیای خودمان، به ۵۳ روز زمان نیاز داشت تا اولین گوشی خود را به اندروید ۹ آپدیت کند.

سم باکان (Sam Bakkan) یکی از مدیران ارشد شرکت بازاریابی وان اسپن (OneSpan) اهمیت آپدیت اندروید را این گونه بیان می‌کند:

به جز بهره بردن از ویژگی‌های جدید، آپدیت‌های اندروید از گوشی شما بهتر محافظت می‌کنند.

اگر بخواهیم این جمله را باز کنیم، متوجه می‌شویم که ویژگی‌های جدید اندروید فقط در دارک مود (Dark Mode) خلاصه نمی‌شود. مهمترین ویژگی هر نسخه جدید اندروید، افزایش امنیت گوشی شماست. یعنی اگر گوشی شما به اندروید‌های جدید‌تر آپدیت نشود، احتمالا در معرض انواع و اقسام مشکلات امنیتی قرار خواهید گرفت. کافیست کلمه‌های «امنیت» و «اندروید» را در دیجیاتو جست و جو کنید تا با صدها گزارش و خبر از نقص‌های امنیتی اندروید بمباران شوید.

گوگل برای امنیت اندروید چه کار کرده است؟

گوگل با معرفی پروژه Mainline تا حدودی سعی کرده که سرعت بروزرسانی‌های امنیتی اندروید را بیشتر کند. عملا می‌توان گفت که خود گوگل هم از این مشکلات به ستوه آمده و تصمیم گرفته که خودش به تنهایی کنترل اوضاع را در دست بگیرد. قرار است این پروژه آپدیت‌های امنیتی اندروید را از طریق گوگل پلی به کاربران ارائه دهد. اما این داستان کمی خنده‌دار است، زیرا این پروژه فقط روی گوشی‌هایی که اندروید ۱۰ دارند قابل اجراست. یعنی فقط پیکسل ها و ۱۱ عدد گوشی اسنشال فون.

با فرض این که طی ۶ ماه آینده (اگر سامسونگ دارید، بخوانید حداقل ۱۲ ماه) کمپانی‌های مختلف، گوشی‌های خود را به اندروید ۱۰ آپدیت کنند، از آن پس می‌توان گفت که این پروژه کارآمد خواهد بود. به زبان ساده یعنی پس از ۲-۳ سال این پروژه می‌تواند به شرکت‌های مختلف برای ارائه مداوم آپدیت‌های امنیتی به کاربران خود کمک کند. با این حال باز هم بعضی از آپدیت‌های امنیتی به همراه نسخه‌ اصلی سیستم‌عامل ارائه می‌شوند که به کمک این پروژه نیز نمی‌توان به این مشکل پایان داد.

گوگل برای حل مشکلات آپدیت چه کار کرده است؟

می‌توان جواب سوال فوق را در پروژه Treble جست و جو کرد. هدف گوگل ارائه هسته مرکزی اندروید به سازندگان گوشی بود که به کمک آن و اضافه کردن ویژگی‌های اختصاصی، اندروید نهایی را زودتر به دست کاربران برسانند. البته بعضی از شرکت ها هم زیادی روی می کنند، مثلا نوت ۱۰ از حضور ۳ اپلیکیشن مختلف ایمیل رنج می‌برد.

اما (می‌دانیم انتظار این اما را می‌کشیدید) همانند پروژه MainLine این قابلیت نیز به اندروید اوریو یا ۸ نیاز دارد. آیا تغییری در سرعت ارائه اندروید جدید به گوشی شما ایجاد شد؟ قطعا نه. چون اگر غیر از این بود، شما به جای خواندن این متن، مشغول سر و کله زدن با دارک مود اندروید ۱۰ بودید. مگر آن که پیکسل داشته باشید یا برای اسنشال کار می‌کنید.

آیا مشکل فقط گوگل است؟

خیر. مشکل اصلی، شرکت‌های سازنده گوشی، شرکت‌های تولید کننده پردازنده، اپراتور‌های خدمات همراه (این یکی خوشبختانه شامل ما نمی‌شود) و خود کاربران هستند [چرا خود کاربران؟ انتهای متن به این سؤال جواب می دهیم]. برای روشن شدن این موضوع، مراحل آپدیت یک گوشی هوشمند به جدیدترین نسخه اندروید را توضیح خواهیم داد که شامل ۲ فاز متفاوت می‌شود:

فاز اول

1. ارائه بستر توسعه نرم‌افزار (PDK) توسط گوگل به سازندگان گوشی چند هفته قبل از عرضه رسمی آن
2. همگام سازی PDK با بستر‌های اختصاصی هر کمپانی
3. همگام‌سازی نرم‌افزار و سخت‌افزار (این همان دردسری است که تولید کنندگان پردازنده به وجود می‌آورند)
4. فراهم کردن ابتدایی‌ترین قابلیت‌ها نظیر برقراری تماس
5. اضافه کردن شخصی‌سازی‌های جداگانه هر کمپانی (مثل رابط کاربری One UI سامسونگ)
6. تست نرم‌افزار به صورت داخلی در هر کمپانی (همان بتا تست)
7. تست توسط کاربران عضو دایره بتا

فاز دوم

1. اطمینان از کارکرد تمام ویژگی‌های اصلی (وای‌فای، بلوتوث، دوربین و غیره)
2. هماهنگ کردن با اپراتور‌های خدمات همراه (این تنها برتری ما نسبت به دیگر کشورهاست)
3. عرضه نسخه جدید به کاربران
4. پشتیبانی از آپدیت و رفع مشکلات جا مانده

راه حل چیست؟

اگر هنوز هم امید به آپدیت گوشی خود دارید، یا باید منتظر باشید که مراحل بالا طی شود و بعد از ۱۲ ماه نسخه جدید اندروید به دستتان برسد، یا باید گوگل پیکسل بخرید که جزو آن دسته از کاربران مغرور قرار بگیرید، یا اینکه برای اندی روبین کار کنید. البته کسی آیفون را از شما نگرفته و همواره می‌توانید به سوی اپل پناه ببرید.