فضانوردان آرتمیس ۲ تصاویری تاریخی و حیرت‌انگیز از سیاره زمین منتشر کردند

اتفاقا نکتۀ خوبی گفتی بزرگوار.
در دوران پس از سقوط ساسانیان، حاکمان عرب از چهارچوب جزمی زردشتیگرایی و مسیحیت بیزانسی خارج شده بودن. ایران و خاورمیانه که تنوع دینی و فکری زیادی داشتن با آزادی دینی نسبی و حمایت دولت از کوشش فکری توانستن درخشش خیره کننده‌ای بدارن. البته فراموش نکنیم که دستاوردهای تمدن یونان بشکل فلسفه و علوم طبیعی هم کمک شایانی کرد. اما چی شد تهش؟ حکومت عباسی علم و فلسفه رو برای منافع خودش فقط میخواست و وقتی که فهمید جمود دینی منفعت بیشتری داره درب دارالحکمه رو تخته کرد. اصلا ترجمه متون فلسفی یونانی و هندی و زرتشتی یه جورایی برای مسلح شدن اسلام دگماتیک عباسی در برابر فرقه‌های عرفانی بود. رفتاری که اسلامیون با زکریای راضی و ابن مقفع کردن بدتر از سرنوشت کزنوفانس و سقراط بود.

اروپای قرون وسطی وارث لاشه‌ی مسیحی شدۀ یونان و روم بود. مسیحیان که تونسته بودن با پایگذاری استبداد دینی و تخریب اندوخته‌های علم و هنر یونان و روم رو بشکنن با تطمیع اشراف ژرمنی و اسلاوی‌تبار مردم اروپارو زورکی مسیحی کردن و با مشت آهنین آزار دادن. اما بحث سخن اینه: مسیحیت یک دین شرقی و جهانگریز مثل یهودیته و با ساختار و سنن اروپا ناسازگاره. اینکه به زبانهای اروپایی بیان میشه ماهیت اونو تغییر نمیده.

چین سلسلۀ تانگ و سونگ هم مثل دوران اوایل خلافت اسلامی دستاوردهای خوبی داشتن و تجارت با مردم غربی‌تر مثل سغدیان, ایرانیان، اعراب، سریانیان و یونانیان بیزانتی هم نقش مفیدی داشت. اما رشد کنفوسیانیسم همراه با قطع تجارت غربی و استبداد دیواندارانه اونارو به گل نشوند.

با تشکر از بزرگان دیجیاتو و هموندان.