رنو فیلانت با ۱۰۰۰ کیلومتر پیمایش ثابت کرد باتری بزرگ‌تر راه‌حل نیست

رنو با رونمایی از نتایج تست خودروی آزمایشی خود به نام فیلانت، پیامی واضح به صنعت خودرو فرستاد: برای رسیدن به برد حرکتی بالا، نیازی به باتری‌های سنگین و بزرگ نیست.

این خودروی آزمایشی توانست با یک بار شارژ، مسافت خیره‌کننده ۶۲۶ مایل (حدود ۱۰۰۷ کیلومتر) را طی کند. نکته جالب اینجاست که این رکورد نه با رانندگی آهسته، بلکه با سرعت میانگین بزرگراهی ۶۳ مایل‌برساعت (۱۰۱ کیلومتربرساعت) ثبت شده است و در پایان تست هنوز ۱۱ درصد از شارژ باتری باقی مانده بود.

راز موفقیت این پروژه در مهندسی دقیق نهفته است، نه حجم باتری. فیلانت فقط حدود ۱۰۰۰ کیلوگرم وزن دارد؛ یعنی تقریباً نصف خودروهای برقی معمول امروزی. در این مدل از سیستم‌های فرمان سیمی و ترمز سیمی برای کاهش اتلاف انرژی و مقاومت غلتشی بسیار پایین استفاده شده است.

نتیجه این مهندسی، مصرف انرژی ۸ مایل بر کیلووات‌ساعت (۱۲.۹ کیلومتر بر کیلووات ساعت) است. برای مقایسه، یکی از بهینه‌ترین خودروهای تولیدی جهان یعنی تسلا مدل ۳، حدود ۵ مایل بر کیلووات‌ساعت (۸ کیلومتر بر کیلووات ساعت) کارایی دارد.

تأثیر چشمگیر آیرودینامیک بر کارایی رنو فیلانت

فیلانت از همان پک باتری ۸۷ کیلووات‌ساعتی مشابه مدل تولیدی رنو سنیک E-Tech استفاده می‌کند. اما رنو سنیک با همین باتری در شرایط تست رسمی تنها حدود ۳۸۰ مایل (۶۱۰ کیلومتر) برد دارد که در رانندگی واقعی بزرگراهی معمولاً ۳۰ درصد هم افت می‌کند. این اختلاف فاحش نشان می‌دهد که خودروهای فعلی چقدر از نظر آیرودینامیک و وزن با نقطه بهینه فاصله دارند.

رنو فیلانت یک مدل آزمایشی است و بعید است به تولید انبوه برسد. بااین‌حال درس‌هایی که رنو از آن گرفته از طراحی بدنه تا کالیبراسیون ترمزهای احیاکننده، در نسل بعدی خودروهای این شرکت اعمال خواهد شد. این رویکرد به معنای ظهور خودروهای برقی ارزان‌تر با سرعت شارژ بیشتر است. این مزیت به لطف استفاده از باتری‌های کوچک‌تر و آسیب کمتر به محیط زیست در آینده به دست خواهد آمد.

رنو ثابت کرد که راز موفقیت در صنعت خودروهای برقی، مهندسی هوشمند است، نه صرفاً اضافه کردن سلول‌های باتری بیشتر به کف خودرو.