عضو اتاق ایران: نه‌تنها خارجی‌ها، بلکه ایرانیان نیز حاضر به سرمایه‌گذاری در کشور نیستند

درحالی‌که ویترین اقتصاد ایران از سرمایه‌گذار خارجی خالی شده، سرمایه‌های داخلی نیز در جدال با تورم، راهی بازار طلا و ارز شده‌اند. به گفته رئیس کمیسیون سرمایه‌گذاری اتاق ایران، سرمایه‌ها به جای اینکه به سمت کار‌های مولد برود، وارد بازار طلا و دلار می‌شود. از یکسو عدم امکان سرمایه‌گذاری خارجی و ازسوی دیگر عدم تمایل سرمایه‌گذاران داخلی برای سرمایه‌گذاری به دلیل شرایط تعلیق موجب شده که نرخ تشکیل سرمایه در ایران منفی شود.

به گزارش دیجیاتو، فرشید شکرخدایی، رئیس کمیسیون سرمایه‌گذاری و تامین مالی اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران در گفت‌و‌گو با ایلنا، با اشاره به شرایط فعلی کشور می‌گوید:

«در شرایط تعلیق، شاهد عدم تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران برای سرمایه‌گذاری و متوقف شدن طرح‌های توسعه‎‌ای هستیم. در چنین شرایطی، استراتژی سرمایه‌گذاران، حفظ وضع موجود می‌شود؛ چرا که در این شرایط، سرمایه‌گذاران دیگر به فکر توسعه و حفظ اشتغال نیستند و تنها به حفظ بنگاه خود می‌اندیشند.»

رئیس کمیسیون سرمایه‌گذاری و تامین مالی اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران با هشدار نسبت به ادامه شرایط تعلیق در کشور و آسیب آن برای کسب و کارها، می‌افزاید: «ادامه شرایط تعلیق، بی‌شک کسب‌وکارها را دچار فرسودگی می‌کند. وقتی نرخ تشکیل سرمایه برای ۸ سال پیاپی منفی است، یعنی سرمایه‌گذاری‌های جدید کمتر از میزان استهلاک سرمایه‌های قبلی بوده است. مثبت شدن این روند تنها زمانی ممکن است که سرمایه‌گذاری انجام شده، بیش از مقداری باشد که در اقتصاد مستهلک می‌شود.»

شکرخدایی در ادامه به این موضوع اشاره می‌کند که وقتی نرخ تشکیل سرمایه منفی می‌شود، یعنی سرمایه‌گذاری به اندازه کافی انجام نشده است، او در این باره توضیح می‌دهد: «از یکسو عدم امکان سرمایه‌گذاری خارجی و ازسوی دیگر عدم تمایل سرمایه‌گذاران داخلی برای سرمایه‌گذاری به دلیل شرایط تعلیق موجب شده که نرخ تشکیل سرمایه در ایران منفی شود.»

او در پایان تاکید می‌کند که وقتی تعلیق زیاد شود، انگیزه سرمایه‌‎گذاری کم می‌شود. در چنین شرایطی، سرمایه‌گذاران در انتظار نتیجه این تعلیق می‌مانند و مهم‌ترین منبعی که در کشور هدر می‌رود، زمان است. 

رئیس کمیسیون سرمایه‌گذاری و تامین مالی اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران با اشاره به اینکه آنچه موجب اعتراض نسل جدید شده، از بین رفتن فرصت‌هاست، اظهار می‌کند: «عدم تصمیم‌گیری در نهادهای تصمیم‌گیر، موجب شده که همه کارها معطل بماند و ما به عینه شاهد هستیم که در حاکمیت، دولت و مجلس، همه کارها عقب می‌افتد. ما یک بازه ۱۰ ساله را در زمینه سرمایه‌گذاری در کشور از دست داده‌ایم.»

او همچنین به این موضوع اشاره می‌کند که حالا نه‌تنها خارجی‌ها در ایران سرمایه‌گذاری نمی‌کنند، بلکه خود ایرانیان نیز در کشور حاضر به سرمایه‌گذاری نیستند.

شکرخدایی در پایان سخنانش توضیح می‌دهد که اقتصاد باید محور اصلی کشور باشد، اما در حال حاضر تنها نقش یاری‌گر را ایفا می‌کند؛ به این معنا که ایدئولوژی و سیاست چرخ‌های اصلی هستند و اقتصاد به چرخ پنجم بدل شده است. تنها زمانی که اقتصاد به جایگاه اصلی خود بازگردد، محورهای این چرخ به‌درستی تنظیم خواهد شد.