سفر ابدی اتم‌ها از نگاه دانشمند معروف؛ وقتی می‌میریم چه اتفاقی برای بدن می‌افتد؟

دیدگاه‌ها و نظرات خود را بنویسید

مجموع نظرات ثبت شده (25 مورد)

• 
  PixelPulse | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  مساله ترس از فنا و جاودانگی نیست.این موردیه که وقتی برای انسان بعد غیرمادی درنظر میگیری «روح» میاد وسط.
  بدن انسان بخشی از یه اکوسیستم طبیعیه و فرقی با میمون یا فیلی که میمیره نداره.
  باکتریهای روده و قارچهای روی پوست بدون حضور سیستم ایمنی شروع میکنن به رشد،بعدآزاد شدن مواد مغذی حاوی نیتروژن انواع مختلف قارچها وارد میشن و به مرور تجزیه میشی و از طریق شبکه میسیلیومی زیرزمینی میشی مواد اولیه تغذیه گیاهان و درختها و...؛میشی غذای موجوداتی که روزی ازشون تغذیه میکردی.این شاعرانگی نیست، یک چرخه ی طبیعی و علمیه.
  شبکه میسلیومی زیرزمینی چندین برابر بزرگتره از تمام برجها و شهرها و جنگلها و حیوانات در مقیاس.

  4
• 
  jobless-developer | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  از لحاظ علم تا اونجایی که میدونم نیستی وافعی وجود نداره - خود ذرات سازنده ما هم یه زمانی در فضا و کهکشان بوده و بعد از مرگ به یک شکل دیگه به طبیعت برمیگرده

  1
• 
  HOSSEIN_R333S | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  چیزی که من ازش می‌ترسم اینکه بعد مرگ چی میشم؟ تموم میشه همه چیز؟ یا میرم دنیای دیگه؟ بعضی وقتا به این چیزا فکر میکنم مغزم رد میده

  1
• 
  HosseinLucky | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  درود بر تو رفیق هم نام من اگه اهل شعر هستی اشعاری از مولانا و حافظ و سایر عرفا در مورد مرگ هست که اتفاقا مرگ را شیرین توصیف کردن چند بیت برات می نویسم خودت تحقیق کن
  - میا بی دف به گور من زیارت که در مرگ من غمگین نشاید
  - گر مرگم رسد چرا هراسم کان راه به توست می شناسم
  - خرم آن روز کزین منزل ویران بروم راحت جان طلبم وزپی جانان بروم
  - ز خاک من اگر گندم برآید از آن گر نان پزی مستی فزاید
  ...
  یا حق

  3
• 
  HOSSEIN_R333S | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  درود ممنون از پاسخت حتما میرم تحقیق میکنم

  2
• 
  HosseinLucky | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  خواهش می کنم دوست عزیز خیلی هم عالی منم حدود 15 سال پیش در این زمینه تحقیقاتی کردم و مسئله مرگ برام از اون شکل سیاهی که برای ما ترسیم کردن خارج شد و به نوعی به آشتی با مرگ رسیدم البته سوء تعبیر نشه تا روزی که زنده هستم زندگی رو با همه پستی و بلندی هاش دوست دارم هر وقت هم پیمانه ام پر شود چه شیرین و چه تلخ با آغوش باز استقبال می کنم

  2
• 
  Sicily | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  خیلی جالب بود

  0
• 
  Ayhan_Z | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  مهم آگاهیه که متاسفانه به از مرگ از بین میره مثل اینکه از اول وجود نداشتی 😢

  1
• 
  HosseinLucky | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  درود بر شما اتفاقا بعد از مرگ آگاهی از بین نمی ره و پس ازمرگ به صورت کالبد جدید ذهنی به زندگی ادامه خواهیم داد و این همان آگاهی های کمال ماست نه آگاهی زمینی

  0
• 
  HolyRez | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  جالب بود 👏🏼

  0
• 
  Reopenthenet | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  کیف کردم از این متن

  0
• 
  HEHEHE | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  نمیدونم اینا مشکلشون با رفتن چیه. ادم مرده، مرده و تمام. شاعرانه کردنش چیه دیگه.
  یه عده هم میگن اتاق پر از شیرینی و شکلاته هست.
  مرد تمام شد رفت. مردن یعنی اعضا بدن کار نمیکنه. حالا این کار نکردن رو میخوان فانتزی سرایی کنن اوسگلا

  1
• 
  M_erfan | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  نکته اینه آدم انگاری دوست داره فنا ناپذیر باشه چیزی که فعلا امکان پذیر نیست. میل به بقا و معنا اونقدری هست که باعث میشه حتی به وجود جهان دیگه ای فکر کنن هر چند منم هم نظرم با شما ولی میتونم یه مقداری بفهمم چرا اینطوری میگن

  1
• 
  Hajar_The_Butterfly | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  خیلی زیبا بود این متن.
  می‌دونم انسان ذاتا ترس از فناپذیری و مرگ داره، همه همینیم، ولی این چیزا حس خوبی می‌دن.

  6
• 
  Teeki | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  جمله‌ی«وقتی من فلان کار رو میکردم تو هنوز موز بودی» طبق علم اثبات شد

  24
• 
  elyas8elie | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  😂😂😂

  2
• 
  Albert_Einstein | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  🤣🤣🤣

  2
• 
  Peyghambar_Azimo_Shahrestan | ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

  😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂

  2