باتری هایی که شاید تا ابد تلفن هوشمند شما را روشن نگه دارند
باتری ها و مدت زمان شارژدهی محدود آنها همواره برای کسانی که از گجت های خود استفاده زیادی می کنند، یک کابوس محسوب می شوند. امروزه بیشتر لوازم دیجیتالی و حتی خودروهای الکتریکی از باتری ...
باتری ها و مدت زمان شارژدهی محدود آنها همواره برای کسانی که از گجت های خود استفاده زیادی می کنند، یک کابوس محسوب می شوند. امروزه بیشتر لوازم دیجیتالی و حتی خودروهای الکتریکی از باتری های لیتیوم یونی برای تامین انرژی خود بهره می برند اما پژوهشگران دانشگاه میسوری قصد دارند باتری های اتمی را جایگزین آنها کنند.
قطعا این خبر بسیار ناراحت کننده ای برای آن دسته از افرادی است که امواج وای فای را برای بدن مضر می دانند به ویژه که این بار در تلفن همراه خود یک تولید کننده تشعشعات اتمی خواهند داشت.
اما همین ابتدا باید بگوییم که باتری مذکور دارای یک نیروگاه کوچک شکافت اتمی نیست و این شاید در نگاه اول – و آن تصوری که از تولید الکتریسیته از نیروی اتمی داریم- احمقانه به نظر برسد اما Baek Kim و Jae Kwon، دو پژوهشگر و توسعه دهنده این محصول در دانشگاه میسوری، از فرآیند بتاولتاییک برای تولید الکتریسیته استفاده کرده اند.
در ادامه ی مطلب با دیجیاتو همراه باشید.
شباهت بتاولتاییک و فوتوولتاییک فقط محدود به نام آنها نمی شود و از نظر ساختاری نیز به یک شکل هستند اما با این تفاوت که در روش اول فوتون ها جای خود را به پرتوهای بتا داده اند. مسلما به همراه داشتن مواد پرتوزا آن هم در جیب شما در قالب تامین کننده انرژی تلفن همراه، ایده خوبی نیست اما تدابیری برای آن در نظر گرفته شده است.
چیزی که فناوری بتاولتاییک را امن و بی خطر می کند، نوع آن نیست بلکه سادگی مهار کردن پرتوها و تششعات بتا از طریق تنها یک پوشش نازک از جنس آلومینیوم است.
این باتری از الکترود دی اکسید تیتانیوم (با روکش پلاتین)، آب و تکه ای از استرانسیوم-90 تشکیل شده است. استرانسیوم-90 نیمه عمر 28.79 ساله دارد.
ویژگی متمایز کننده استرانسیوم در مقابل سایر عناصر پرتوزا، در عدم تولید پرتوهای گاما است که نفوذ پذیری و البته خطرات بسیار زیادی دارد.
باتری های بتاولتاییکی اختراع جدیدی محسوب نمی شوند و حتی قبل از لیتیوم یون ها در نمونه های قدیمی پیس.میکر (وسیله ای کوچک که با الکترودهایی به قلب متصل می شود و ضربان را منظم می کند) استفاده می شد. اما در این نوع جدید، اضافه شدن آب نقش مهمی دارد.
آب علاوه بر اینکه جاذب انرژی پرتوهای بتا است، مولکول هایش شکسته می شوند و تولید رادیکال آزاد و الکتریسیته می کنند و آب در حقیقت برای افزایش بازده این باتری به کار گرفته شده است.
امروزه استفاده از انرژی اتمی به عنوان باتری و تامین کننده الکتریسیته به طور عمده در تجهیزات نظامی و فضایی کاربرد دارد، جایی که طول عمر مهمتر از خطرات احتمالی است.
با این تفاسیر به نظر می رسد، ظهور باتری های اتمی در گجت های روزمره ما چندان هم دور از انتظار نباشد و احتمالا بزودی شاهد تلفن های همراهی خواهیم بود که شاید نیاز به شارژ نداشته باشند.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.


وای یعنی می شه اون روزی رو ببینیم که چیزی به نام درصد شارژ باقی مونده بالای گوشی نبینیم !!
آقا علی!جگوارم!خسته نباشی!لذت بردیم! :))
واي خيلي عالي مي شه اگر ديگه تلفن هاي هوشمند نياز به شارژ نداشته باشند
بالاخره يه نفر پيدا شد كه مشكل اصلي باتري ها رو رفع كنه
اميدوارم هر چه زودتر عملي شه
ولی یه حسی دارم که میگه اگه گوشیتو قرار باشه هیچ وقت توی شارژ نزنی، انگار دیگه اصلا اون گوشی نیست.
یعنی ساعتی که با حرکت انسان نیرو میگیره و باتری نداره ساعت نیست ؟ کدوم بهتره؟
من این حرفو یادمه 2 ماه پیش به فامیل دور گفتم تو یکی از پستا که همچین اتفاقی میوفته
فامیل اگه یادت باشه من در جواب به یکی از کامنتات اینو گفتم که یه روزی میرسه کی باترییارو شارژ میکنی برای 1 سال و مادام العمر بعد یه سال عوضشون میکنیو یکی دیگه میزاری اینم عکسش البته جواب من معلوم نیست تو عکس خود فامیل یادشه
ممنون آقای خورشیدی بنام عالی بود امیدوازم ک بشه
بچه ها اینو نگاه کنید خوراک سلفی بگیر هاست اون زرتو زرت :)
http://www.alldigitall.ir/product/70879#page=1
خخخخخخخخخخخخ اگه بشه که عالی بیست میلیاردم باشه من میخرمش
مایه داری ها!
یکی از ارزوهامو گفتی!
آقای "خورشیدی بنام" از اینکه پست های بامدادی میذارید بسیار متشکرم .... بالاخره یکی پیدا شد ما رو دریابه !!! :)
این خبر ها زیاده ولی کو نتیجش؟
--
در مورد اندازه و وزنش چیزی گفته نشده امیدوارم کم وزن تر از باتری های لیتیومی باشه چون اکثر وزن گوشی های امروزی به خاطر باتریشونه
سلام! فکر می کنم این فناوری فعلا چالش بزرگتری را پیش رو داشته باشد و آن حساسیت نسبت به ضربات است.
پوشش هایی که برای مهار کردن تشعشعات به کار گرفته می شود اگر اندکی آسیب ببینند، دیگر در برابر تشعشعات کارا نخواهند بود.
و شاید لازم به یادآوری نباشد که این تشعشعات سرطان زا هستند.
به نظر می رسد مباحثی همچون وزن و حجم در مقایسه با فناوری موجود در باتری های امروزی، قابل رقابت و یا حتی پیشرو باشد.
ممنون از پاسخگویتون
اصلا به ضربه فکر نکرده بودم..
البته فکر کنم میشه مشکل و تقریبا حل کرد مثلا استفاده از چند لایه مقاوم المینیومی یا حتی فلزی بهتر برای جلوگیری از صدمه دیدن ولی فکر نکنم هیچ کمپانی حاضر به سرمایه گذاری باشه که امکان(هرچند کم در صورت فراهم کردن تدابیر لازم) داره رو سلامتی کاربراش به شدت تاثیر گذاشته بشه...
بله مسلما به دنبال روش هایی برای حل مشکل هستند.
اگر کارایی و قیمت تمام شده بر ریسک ها و خطرات غلبه کنند، پیدایش این فناوری در گجت های روزمره ما چندان دور از انتظار نخواهد بود. خطرات و ریسک ها در همه طرح ها هستند...
انفجارهای باتری های لیتیوم یونی را به خاطر دارید؟!؟
بله مگه میشه فراموششون کرد
ولی جدیدا خبری نبوده ازشون که فکر کنم اتفاقی نیافتاده که احتمال میدم کمپانی های جدی رو این مسئله کار کردن
کارایی که طبق مطلب شما فوقالعادس...
باید ببینیم کدامین طرح حایگزین باتری های کنونی میشه ولی جدا از خطرات احتمالی بهترین ایدهست به نظر من
وحشی،اون گوشیو لگد نکنی یه وقت هممون سرطان بگیریم!
(مادر وحشی بافقی :D )
چیکار داره میکنه آقای خورشیدی بنام امشب ممنون