زندگی در فضا تاثیر منفی شدیدی بر مغز انسان می گذارد

از زمانی که ما به صورت جدی به فکر ارسال انسان ها به فضا افتادیم، این سوال مطرح بوده که «جاذبه سفر، چه تاثیری بر بدنمان می گذارد؟» هرچه نباشد استخوان بندی و کارکرد بدن ما به گونه ای دچار تکامل شده که قادر به ادامه حیات در جاذبه زمین باشد و نه در فضای بدون وزن. حالا به لطف تلاش فضانوردانی چون اسکات کلی و پگی ویتسون، می دانیم که که سفرهای فضایی طولانی تاثیری شگرف روی بدن می گذارند؛ اما چه چیزی سبب بروز این مشکلات و تغییرات می شود؟

یکی از تاثیرات جانبی رایج سفر به فضا، تضعیف قدرت بینایی است. حتی در سفرهای کوتاه دو هفته ای، برخی فضانوردان کاهش دقت دید را تجربه کرده اند که برای مدت طولانی تری نسبت به سفر کوتاه شان باقی می ماند. ناسا نام VIIP یا «آسیب بینایی و فشار درون جمجمه ای» را برای این پدیده انتخاب کرده، زیرا دلیل اصلی آن به «تغییر فشار در مغز و مایع فقراتی به خاطر عدم وجود وزن» باز می گردد. با این همه، تمام فضانوردان این وضعیت را تجربه نمی کنند.

حالا محققی به نام دانا رابرتز به بررسی هرچه بیشتر این موضوع پرداخته و از شرکت کنندگانی بهره گرفته که به مدت 90 روز در تخت باقی مانده اند. برای شبیه سازی تاثیرات ریزگرانش، سر مشارکت کنندگان به سمت پایین قرار گرفته بود. رابرتز سپس با استفاده از fMRI به بررسی آنچه که در مغز این افراد روی می دهد پرداخت و نتایج، بسیار جالب بود.

تور کیش

نخستین اتفاق، افزایش تراکم در بخش بالایی مغز بود که هرچه افراد بیشتر در آن وضعیت باقی می ماندند، بدتر می شد. پس از این، ساختار مغز مشارکت کنندگان تغییر کرد و فضای خالی میان مغز و جمجمه کاهش یافت. برای بررسی این موضوع که چنین اتفاقی برای فضانوردان نیز رخ می دهد یا خیر، رابرتز تصویر مغزی شرکت کنندگان را با فضانوردانی که برای مدت های گوناگون -از دو هفته الی چند ماه- در فضا بوده اند مقایسه کرد.

نتایج این تحقیق نشان داد که فضانوردان هم باریک شدن سلکس مرکزی را تجربه می کنند؛ بخشی در بالای مغز که لوب های پیشانی و لوب های آهیانه ای را از یکدیگر جدا می کند. 94 درصد از فضانوردان که سفرهایی طولانی مدت را سپری کرده اند، به این وضعیت دچار شده اند و این موضوع برای کمتر از 20 درصد فضانوردانی که به سفرهای کوتاه مدت رفته اند صدق می کند.

درک اهمیت این یافته کار چندان سختی نیست. هرچه بیشتر از کره خاکی مان فاصله می گیریم و به سراغ کشف فضا می رویم، باید بدانیم که چطور می توان در جاذبه صفر زنده ماند. برای قدم گذاشتن روی کره مریخ، فضانوردان باید به مدت سه سال به دور از جاذبه زمین زندگی کنند و شناخت تاثیرات این سفر طولانی، می تواند به موفقیت آمیز بودن آن کمک کند.

مطالب مرتبط

ناسا چهار طرح پیشنهادی برای اکتشاف منظومه شمسی را اعلام کرد

ناسا چهار طرح پیشنهادی برای انجام مأموریت های علمی تحت برنامه دیسکاوری را اعلام و چهار تیم را مأمور توسعه و به بلوغ رساندن آنها کرد. ناسا چندین میلیون دلار بودجه به هر کدام از تیم ها اختصاص داده و پس از 9 ماه با بررسی عملکرد آنها، در مورد عملی شدن پروژه ها تصمیم... ادامه مطلب

شناسایی سیگنال های رادیویی منظم و تکرار شونده از اعماق فضا

برای نخستین بار دانشمندان متوجه وجود یک الگو در سیگنال های رادیویی فضایی با یک منشاء مشخص شدند که از فاصله ۵۰۰ میلیون سال نوری از زمین دریافت می شوند.فوران های رادیویی سریع (FRB) یا سیگنال های عجیب و گاهی تکرار شونده از بخش های دیگر کیهان همچنان یکی از بزرگ ترین اسرار عالم هستی... ادامه مطلب

چرا خفاش عامل انتقال بسیاری از بیماری‌های مرگبار است؟

خفاش ها در طول تاریخ ناقل بیماری های خطرناکی به انسان بوده اند که هزاران نفر را به کام مرگ فرستاده است. این اواخر از آنها به عنوان مظنونان اصلی ناقل ویروس کرونا نام برده می شود اما سوال اینجاست که چرا این ویروس های مرگبار روی خود خفاش ها تاثیری ندارد؟خفاش ها با بیش... ادامه مطلب

مدارگرد خورشیدی به فضا پرتاب شد؛ آغاز مأموریت طولانی مطالعه خورشید

ناسا و آژانس فضایی اروپا (ESA) مدارگرد خورشیدی (Solar Orbiter) را به منظور مطالعه قطب های خورشید به فضا پرتاب کردند.صبح دیروز ساعت 7:33 به وقت تهران مدارگرد خورشیدی سوار بر راکت اتلس 5 (Atlas V) به فضا پرتاب شد و حدوداً یک ساعت و نیم پس از پرتاب پیام برافراشته شدن پنل های خورشیدی... ادامه مطلب

تاریخ پرتاب کرو دراگون مشخص شد؛ وابستگی فضایی آمریکا به روسیه قطع می شود؟

ماه گذشته ایلان ماسک ابراز امیدواری کرد که نخستین پرتاب کرو دراگون به همراه سرنشین در فصل بهار امسال اتفاق بیفتد. حالا وبسایت آرس تکنیکا گزارشی منتشر کرده که نشان می دهد این پرتاب در تاریخ هفتم ماه می (مصادف با ۱۸ اردیبهشت ماه آتی) صورت می گیرد. با این همه، بخاطر تعدد متغیرهای تاثیر... ادامه مطلب

تعمیر کاوشگر وویجر ۲ ناسا از فاصله ۱۸ میلیارد کیلومتری

کاوشگر وویجر 2 (Voyager 2) بیش از چهل سال پس از پرتاب و در فاصله چند میلیارد کیلومتری از زمین دچار نقص فنی شد و مهندسین ناسا با وجود چالش های متعدد موفق به تعمیر آن شدند.دانشمندان ناسا برای رفع مشکل و تصمیم گیری در مورد راه حل، کار سختی در پیش داشتند چون به... ادامه مطلب

ویجیاتو

نظرات ۱

وارد شوید

برای گفتگو با کاربران، وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود

رمزتان را گم کرده‌اید؟